Ζωντανή αναμετάδοση Ιερών Ακολουθιών

--------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Η δύναμη της αγάπης (Συγκλονιστική αφρικάνικη ιστορία).


Πρωταγωνιστής σ’ αυτή την περιπέτεια πίστης & ανθρωπιάς ο αγιασμένος ιεραπόστολος του Ζαΐρ π. Κοσμάς Γρηγοριάτης.
Βρισκόμαστε σε κάποιο γραφικό χωριουδάκι του Ζαΐρ (σημερινό Κογκό).
Η τροπική βλάστηση γύρω βρίσκεται σε έξαρση. Οι μπανανιές πιο κει, κατάμεστες από καρπούς, γέρνουν τα κλαδιά τους κι ο φοίνικας δίπλα στην χορταρένια καλύβα καμαρώνει περήφανος για την λεβεντιά του!
Συλλογισμένος και πικραμένος ένας γέροντας Ζαϊρινός κάθετε έξω από το αρχοντικό του (καλύβα), μασουλώντας ζαχαροκάλαμο.
Μα γιατί δεν με θέλει εμένα ο Χριστός; ψελλίζει με παράπονο. Τι κι’ αν έχω δύο γυναίκες και είκοσι παιδιά μαζί τους; Εγώ θέλω να γίνω Χριστιανός! Να βαφτιστώ Ορθόδοξος! «Όχι!», είπε όμως ο Ιεραπόστολος, ο πατήρ Κοσμάς. «Όχι! Ο Χριστός αυτό δεν το θέλει!».
Τα δάκρυα κυλούν στο μελαψό, χαρακωμένο από ρυτίδες, πρόσωπό του. Φοβερό το δίλημμα!
Πάλη και αγώνας μεγάλος μέσα του. Οπωσδήποτε θέλει να ασπαστεί τον Χριστιανισμό, την Ορθοδοξία. Διακαής ο πόθος του ύστερα απ’ όσα είδε και άκουσε για τούτη την αληθινή θρησκεία. Απ’ την άλλη μεριά, όμως, αγαπά και τις δύο γυναίκες του πολύ και του είναι αδύνατο ν’ αποφασίσει ποια απ’ τις δύο ν’ απαρνηθεί.
Στο μυαλό του τριγυρίζει η κατηγορηματική άρνηση του Ιεραποστόλου, που αποτελεί και απαράβατο νόμο της Ορθοδοξίας μας. Και τώρα κλαίει με λυγμούς απαρηγόρητος. Τα χείλη του ασυναίσθητα ψιθύρισαν για πρώτη φορά μία προσευχή στον γλυκύ μας Ιησού, που όπως έδειξαν τα πράγματα, έσκυψε πλάι του, αφουγκράστηκε τις επιθυμίες του και έσπευσε να τον βοηθήσει.

Η ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου.

Κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μία μικρή αλλά σημαντική ευχή δεσπόζει στις ακολουθίες της Αγίας μας Εκκλησίας. Μια ευχή μικρή, αλλά περιεκτική, η οποία δεν απαγγέλλεται απλά, αλλά συνοδεύεται από κινήσεις μετανοίας. «Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου…». Η Ευχή αυτή, σύμφωνα με την Παράδοση, αποδίδεται σε έναν από τους μεγάλους δασκάλους της πνευματικής ζωής, τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο (28 Ιανουαρίου), τον Άγιο των δακρύων, όπως τον χαρακτηρίζει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης.
Η δομή της ευχής αποτελείται από 3 μέρη. Στο πρώτο μέρος είναι η ικετευτική παράκληση από την απαλλαγή 4 παθών, στο δεύτερο μέρος είναι η ικετευτική παράκληση για την απόκτηση 4 αρετών και στο τρίτο μέρος είναι η συγκεφαλαίωση του ανωτέρου περιεχομένου.
Η ευχή αρχίζει με την φράση «Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου…».   Η έκφραση αυτή είναι παρμένη από το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, της Σοφίας Σειράχ (23,1). Αρχίζει με την προσφώνηση του ονόματος του Θεού, ο οποίος αποτελεί τον οδηγό και κυβερνήτη της ζωής μας, τον υπερασπιστή της ζωής μας , όπως λέει και ο ψαλμωδός (Ψαλμ. 26,1).  Στη συνέχεια γίνεται η αναφορά στην αποφυγή 4 παθών. Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, τα πάθη βλαστάνουν πάνω στο έδαφος των αισθήσεων και της μνήμης.
Πρώτο πάθος είναι το πάθος της αργίας. Αργία είναι η τεμπελιά, η αδιαφορία, η ραθυμία. Αυτό θα πει αργία. Γι΄αυτό και η ακηδία, η αδιαφορία δηλαδή περί των πνευματικών θεμάτων, θεωρείται από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Ο Μέγας Βασίλειος την ακηδία την παρουσιάζει ως αιτία κάθε κακουργίας και ο Ιερός Χρυσόστομος την θεωρεί πηγή πάσης αμαρτίας.
Το επόμενο πάθος, το οποίο συνδέεται στενά με την αργία, είναι το πάθος της περιέργειας. Είναι το να θέλει κάποιος να γνωρίζει τα πάντα.  Η περιέργεια αποδεικνύει την έλλειψη επίγνωσης και μετανοίας. Ο Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος αναφέρει πως από την αργία γεννιέται η περιέργεια, από την περιέργεια η αταξία και από την αταξία κάθε κακία. Η περιέργεια συνδέεται στενότατα με το πρώτο προαναφερθέν πάθος, την αργία.

Πρόγραμμα Ιερών ακολουθιών Μεγάλης Τεσσαρακοστής στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.


Στον Ιερό Ναό μας κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής θα τελούνται οι εξής ακολουθίες και θα πραγματοποιόυνται οι ακόλουθες ομιλίες.
Καθημερινά 6.45-9.15π.μ. Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία,
Καθημερινά 5.00-6.15μ.μ. Η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου με τον Κανόνα του Αγίου Ανδρέα Κρήτης (την Α΄ Εβδομάδα) ή το Θεοτοκάριο (τις υπόλοιπες εβδομάδες).

Κάθε Τετάρτη στις 7.00μ.μ. Θεία Λειτουργία των προηγιασμένων Δώρων.


Κάθε Παρασκευή 4 ιερές Ακολουθίες των Χαιρετισμών της Θεοτόκου.

Περιστασιακές δοκιμασίες και βάσανα.

325089-tassos-manaΣτον ανθρώπινο βίο, υπάρχουν και περιπτώσεις, κατά τις οποίες προκύπτουν τρόποι ζωής, που βιώνονται ως δοκιμασίες ή βάσανα. 
Ένας θάνατος προσφιλούς προσώ­που, μία ασθένεια με διαδρομή βασανιστική, για το πρόσωπο που πάσχει, μία οικονομική καταστροφή ή κάτι άλλο σχετικό πάντοτε με μία από τις πολλές κατηγορίες των ανθρώπι­νων βασάνων, το οποίο όμως δεν ταυτίζεται απόλυτα με ένα ισόβιο μαρτύριο.
Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις φαίνε­ται να διακυβεύεται η συνολική ύπαρξη του ανθρώπου αλλά κάποια στιγμή η κατάσταση αυτή αλλάζει και το βαρύ νέφος μίας κουρα­στικής δοκιμασίας διαλύεται.

Αυτές οι περιστατικές δοκιμασίες ονομά­ζονται από τους πατέρες της Εκκλησίας «επιφορές», επειδή προκύπτουν αιφνίδια και απρόσμενα και βρίσκουν τον πνευματικό αγωνιστή ανέτοιμο να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις. Αυτές οι αιφνίδιες δοκιμασίες έχουν κατά τους Πατέρες το δικό τους παι­δαγωγικό νόημα. Ποιό είναι αυτό το νόημα;

Ο πατερικός λόγος εκτιμά ότι αυτές οι αιφνίδιες επιφορές, όπως ένας αιφνίδιος θά­νατος ή ένα απρόσμενο τροχαίο ατύχημα, υποχρεώνουν το χριστιανό αγωνιστή να μπει σ’ ένα αγώνα για τον οποίο δεν είχε προετοιμασθεί και πρέπει, συχνά σε μία στιγμή μέσα, να συνειδητοποιήσει μία δοκιμασία που απαιτεί μεγάλη ισχύ ψυχικών δυνάμεων, που αυτήν την κρίσιμη ώρα δεν την έχει. Μία τέ­τοια λοιπόν δοκιμασία έχει μεγαλύτερη παι­δαγωγική αξία, κατά τους Πατέρες, από μία, έστω και σκληρή, άσκηση στην οποία επιδίδε­ται κάποιος πιστός εκούσια για την πνευμα­τική του πρόοδο.

Τι μπορεί να πει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή σε έναν νέο άνθρωπο σήμερα;

Για τους περισσότερους είναι μία , ένα έθιμο. Συνδεδεμένη με τη νηστεία και με έκβασή της την Μεγάλη Εβδομάδα και το , η είναι μία συνήθεια που έρχεται από το παρελθόν.

Πολλοί νέοι σήμερα νηστεύουν, ακολουθώντας την οικογένειά τους, επιλέγοντας έναν εναλλακτικό τρόπο διατροφής ή επειδή αισθάνονται ότι η νηστεία είναι ένας απόηχος της ανάγκης για Θεό και νόημα ζωής. Άλλοι πάλι εκκλησιάζονται, ιδίως κατά τους Χαιρετισμούς ή τις Κυριακές της . Σχεδόν όλοι όμως συνεχίζουν τον τρόπο ζωής τους, χωρίς να συνειδητοποιούν στον λογισμό και στον προβληματισμό τους ότι Σαρακοστή σημαίνει αλλιώτικη πορεία ζωής.
Η οικογένεια, εφόσον έχει πνευματικά βιώματα και νιώθει την ανάγκη μεταλαμπάδευσής τους, μπορεί να δώσει στα παιδιά και τους νέους αφετηρίες σαρακοστιανών εμπειριών. Λιγότερη τηλεόραση και υπολογιστής. Επιμέλεια στην προσευχή. Συζήτηση για το νόημα του κόσμου και της ζωής. Ο ως βάση για τη διαχείριση των περιστάσεων, των ανθρώπων, των σχέσεων. Και τη ίδια στιγμή εργασία με τον εαυτό μας. Αίσθηση ότι ο χρόνος της νηστείας δεν είναι μόνο διατροφική αλλαγή, αλλά απόφαση για περισσότερη αγάπη. Για συγχώρεση και ανοχή. Για θέαση του κόσμου μέσα από τη θέση του πλησίον. Αντίσταση στο ήθος ενός πολιτισμού που επιμένει ατομοκεντρικά. Σύνδεση με την εκκλησιαστική κοινότητα μέσω της λατρείας και των εορτών. Μετάνοια για τα μικρότερα ή μεγαλύτερα λάθη.

Καλή Σαρακοστή.


Έφτασε ο καιρός που περίμενες.


tirini

Του Ηλία Λιαμή - Δρ. Θεολογίας - Καθηγητή Μουσικής


«Έφθασε καιρός, η των πνευματικών αγώνων αρχή, η κατά των δαιμόνων νίκη, η πάνοπλος εγκράτεια, η των Αγγέλων ευπρέπεια, η προς Θεόν παρρησία. Δι΄ αυτής γαρ Μωυσής, γέγονε τώ Κτίστη συνόμιλος, και φωνήν αοράτως, εν ταις ακοαίς υπεδέξατο. Κύριε, δι’ αυτής αξίωσον και ημάς, προσκυνήσαί σου τα πάθη και την Αγίαν Ανάστασιν, ως φιλάνθρωπος». (Δοξαστικό των αίνων του όρθρου της Τυρινής)

«Έφθασε καιρός». 
Δεν περίμενες μια αφορμή να πάρεις απόσταση από αυτόν τον κόσμο, τον κόσμο της αρπαγής, της ακόρεστης λαιμαργίας, του κυνικού ατομισμού, της πάρτης μου και τίποτε άλλο, του μετρήματος των ανθρώπων με μέτρο τι έχω να κερδίσω, της απονιάς, της σκληροκαρδίας και των προσωπείων;
«Έφθασε καιρός».
Δεν περίμενες μια αφορμή για ένα χαλινάρι στο ασυλλόγιστο στόμα που τόσο ξέρει να πληγώνει; Δεν περίμενες μια αφορμή για ένα φραγμό στο στομάχι που δεν προλαβαίνει αληθινά να πεινάσει κι όμως το κρατά διαρκώς υπέρχειλο η λαιμαργία;
Δεν περίμενες μια αφορμή να συγκεντρώσεις τη ματιά σου στα μέσα σου, αντί να την αφήνεις διασπασμένη να περιφέρεται στα μάταια και να δίνει διαρκώς τροφή στη φαντασία και την φαντασίωση;
Δεν ζητούσες μια αφορμή να προστατέψεις τις αισθήσεις σου από τις διαρκείς εφόδους του πειρασμού, που τον είπανε «κατανάλωση» και τον εγκατέστησαν μέσα στο σπίτι σου και μέσα στην ψυχή σου;
Δεν ζητούσες μια αφορμή να απαγκιστρωθείς από όλα εκείνα που τα νομίζεις απαραίτητα και σιγά και ανεπαισθήτως σε έκαναν σκλάβο τους και εξαρτημένο χειρότερα και από την πιο τοξική ουσία;

Δίνει εμπιστοσύνη.

20170217-1

Όταν αγαπάς  τον άλλο ειλικρινά, τότε ο άλλος
 σου δίνει εμπιστοσύνη, διότι το καταλαβαίνει.

Ὁ Ὅσιος Προκόπιος ὁ Ὁμολογητής ὁ Δεκαπολίτης.

Ὁ Ὅσιος Προκόπιος ὁ Δεκαπολίτης ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ εἰκονομάχου αὐτοκράτορα Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (717 – 741 μ.Χ.) καὶ διακρίθηκε γιὰ τὴν πνευματικὴ γενναιότητά του ὡς ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας. 
Ἂν καὶ ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἀκολούθησε τὸ μοναχισμό, δὲν ἔμεινε στὴν ἀπομόνωση τοῦ κελιοῦ του, ἀλλὰ ἀγωνίσθηκε σθεναρὰ κατὰ τῶν εἰκονομάχων. 
Γι’ αὐτὸ ὑπέστη πολλὰ βασανιστήρια, μαστιγώσεις, φυλακὲς καὶ ἐξορίες. Διακρίθηκε, ἐπίσης, στὸν ἀγῶνα τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν.
Ὁ Ἅγιος Προκόπιος φαίνεται ὅτι λίγο μετὰ τὴν ἀποφυλάκισή του κοιμήθηκε, ἐνῷ κατ’ ἄλλους ὑπέμεινε μαρτυρικὸ θάνατο.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Φερωνύμως προκόπτων ἐν ἀσκήσει Προκόπιε, ἤρθης ἐκ δυνάμεως Πάτερ, πρὸς ἀθλήσεως ἔλλαμψιν· Χρίστου γὰρ τὴν Εἰκόνα προσκυνῶν, Μαρτύρων ἀνεδείχθης κοινωνός· μεθ’ ὧν πρέσβευε παμμάκαρ διαπαντός, ὑπὲρ τῶν ἐκβοώντων σοι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνερνοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Καλήμέρα.


Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Πειραιώς Σεραφείμ: ''Μεγάλη Τεσσαρακοστή και χαρά πάνε μαζί''.


peiraios-serafeim

Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε σήμερα, Κυριακή 26 Φεβρουαρίου η Ακολουθία του Κατανυκτικού Εσπερινού στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς.
Στον «Εσπερινό της Συγγνώμης» χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, πλαισιούμενος από κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως και τους εφημερίους του Ναού.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι: ''Μεγάλη Τεσσαρακοστή και χαρά πάνε μαζί. Η Μεγάλη Τεσσαροκοστή είναι η κλήση να ξαναβρούμε τον εαυτό μας''.
''Το έργο της Πίστεώς μας είναι έργο μεταμόρφωσης της ιστορίας, από τα είδωλα, το δαιμονικό, την πλησμονή, τις ψευδαισθήσεις, τους ψευδοθεούς, τα ιδεολογικά ψέματα και τα κοινωνικά εγκλήματα, τους μύθους των ανέσεων και των ψευδοπαραδόσεων'', ανέφερε σε άλλο σημείο ο κ. Σεραφείμ.

Με αφορμή την οικονομική κρίση.

π. Εφραίμ Παναούση 
  Είναι χρόνια τώρα που τα πράγματα στην παγκόσμια σκηνή και στη χώρα μας ακόμα περισσότερο, έχουν πάρει μια τροπή, που συνοδεύεται με φόβους και ανασφάλειες για το αύριο. Από την μια μέρα στην άλλη ο τρόπος της ζωής άλλαξε και οι περισσότεροι βρίσκονται σε φοβερά αδιέξοδα που ούτε στους χειρότερους εφιάλτες τους δεν θα μπορούσαν να συναντήσουν. 
Πραγματικά ζούμε σε μια περίεργη κατάσταση σε έναν ακύρηκτο πόλεμο που μερικοί λένε πως θα αργήσει να τελειώσει. Δεν χρειάζεται να είναι βέβαια ειδικός για να συνειδητοποιήσει τις τρομερές ώρες που περνά η πατρίδα μας και οι κατοικούντες σε αυτήν. Τα αδιέξοδα πολλά. Οι πάντες χρωστούν, τα σπίτια και η ακίνητη και κινητή περιουσία στον αέρα. Μία κατάσταση που φοβίζει και απογοητεύει ειδικά τους νέους ανθρώπους. Βλέπουμε συνεχώς νέα παιδιά που έχουν ξεκινήσει οικογένεια να βρίσκονται χωρίς κανένα στήριγμα και κανένα φως στον ορίζοντα. 

Αν όμως είμασταν λίγο προσεκτικότεροι και ψάχναμε τα γεγονότα από τη γέννηση και το ξεκίνημά τους, τότε ίσως να βρίσκαμε τους πραγματικούς ενόχους που οδήγησαν τη ζωή μας εδώ. Δεν θα αναφερθώ στην πολιτική και τους πολιτικούς. Σαν λαός έχουμε υιοθετήσει τη σκέψη πως φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι. Μα επιτέλους έστω και αργά ας ψάξουμε τις προσωπικές μας ευθύνες με πρόθεση να αλλάξουμε ό,τι μπορεί να σωθεί και να κρατήσει την ελπίδα μας ζωντανή.

Καλή Σαρακοστή.


Εισαγωγή στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Όταν κάποιος ξεκινά για ένα ταξίδι, πρέπει να ξέρει πού πηγαίνει.Το ίδιο ισχύει και με τη . Προ πάντων, η είναι ένα πνευματικό ταξίδι και προορισμός του είναι το , “η εορτή των εορτών”.

Είναι η προετοιμασία για την “εκπλήρωση του , την αληθινή Αποκάλυψη”. Για να ξεκινήσουμε, επομένως, πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε αυτή τη σύνδεση μεταξύ Σαρακοστής και Πάσχα, επειδή αποκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικό, ύψιστης σημασίας για τη χριστιανική μας πίστη και ζωή.
Χρειάζεται να εξηγήσουμε ότι το Πάσχα είναι πολλά περισσότερα από μια ακόμη γιορτή, από μια επέτειο ανάμνηση ενός περασμένου γεγονότος; Οποιοσδήποτε έχει συμμετάσχει, έστω μία μόνο φορά, σε εκείνη την νύχτα που είναι “λαμπρότερη από την ημέρα”, και έχει δοκιμάσει εκείνη τη μοναδική χαρά, το γνωρίζει […] Με το Πάσχα γιορτάζουμε την Ανάσταση του ως κάτι που συνέβη και συνεχίζει να συμβαίνει σε μας. Επειδή ο καθένας μας έλαβε το δώρο αυτής της νέας ζωής και τη δύναμη να την αποδεχτεί και να τη ζήσει. Είναι ένα δώρο που αλλάζει ριζικά τη στάση μας απέναντι σε όλα τα στοιχεία αυτού του κόσμου, ακόμη και το θάνατο. Μας δίνει τη δυνατότητα να διαβεβαιώνουμε με χαρά: “Θάνατος δεν υπάρχει πια!” Όμως, ο θάνατος είναι ακόμα εδώ αναμφίβολα, συνεχίζουμε να τον αντιμετωπίζουμε και κάποια μέρα θα έρθει και θα μας πάρει. Αλλά είναι ολόκληρη η πίστη μας ότι με το θάνατό Του ο Χριστός άλλαξε την ίδια τη φύση του θανάτου, την έκανε μια μετάβαση – ένα “πέρασμα”, ένα “Πάσχα” – προς τη Βασιλεία του και μεταμόρφωσε τη μεγαλύτερη τραγωδία στον απόλυτο θρίαμβο. […]

Αυτά μας πηγαίνουν στον Παράδεισο.