Απ' ευθείας μετάδοση Ιερών Ακολουθιών



Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Φορέστε Σταυρό στο λαιμό σας και όχι ματάκια, κερατάκια, μικρούς βούδες.

Δυστυχώς στις μέρες μας ακόμα και στους Εκκλησιαζόμενους, βλέπουμε ότι ελάχιστοι φοράνε τον Σταυρό στον λαιμό τους.

Το σύμβολο της θυσίας και της σωτηρίας αντιμετωπίζεται ως κόσμημα που θα το βάλουμε με το ανάλογο ρούχο και την ανάλογη διάθεση.

Υποθέτω ότι για τους περισσότερους, ιδιαίτερα ο βαπτιστικός σταυρός θα είναι σε κανένα συρτάρι μέσα σε μια πολιτεία από αράχνες και σκόνη, ξεχασμένος.

Αντίθετα, επιλέγουμε όχι απλά κοσμήματα ή σύμβολα αλλά κάτι χειρότερο και φυσικά όχι αθώο: βάζουμε ματάκια , κερατάκια, μικρούς βούδες κλπ.

Επιλέγουμε να φοράμε πχ τον Θεό Γκανέσα (Θεός στην Ινδουιστική θρησκεία με το κεφάλι ελέφαντα), ο Σταυρός είναι ντεμοντέ. Ακόμα και το σημείο του σταυρού με το χέρι πολλά παιδιά δεν τον ξέρουν.

Λογικό, αφού οι γονείς μόλις μπαίνουν στην Εκκλησία κάνουν κάτι σαν μαντολίνο όταν πλησιάσουν να ασπαστούν μια εικόνα και φυσικά λογικό είναι τα παιδιά να ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα. «Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις» λέει ο σοφός λαός.

Μείνε στο παρόν για να αλλάξει το μέλλον σου.

π. Λίβυος

Το ξέρω ότι δεν θέλεις να πονάς, κανείς δεν θέλει. Γίνεται αυτό; Όχι.
Η ζωή αυτή έχει πόνο. Ακόμη κι ο Χριστός πόνεσε και φοβήκε. Ίδρωσε και δάκρυσε. 
Όμως δεν λιποτάκτησε. Δεν ζήτησε τις εύκολες απαντήσεις και λύσεις.

Ο Πέτρος του πρότεινε να μην πάνε στα Ιεροσόλυμα για να μην Σταυρωθεί, αλλά ο Χριστός του είπε, «ύπαγε πίσω μου σατανά». Γιατί; Διότι ο Χριστός έμεινε πιστός και αφοσιωμένος στο έργο Του.

Η αφοσίωση σε ένα σκοπό, σε ένα πρόσωπο είναι που θα μας δώσει καρπούς και ομορφιά ζωής. Έάν προσπαθείς να κρυφτείς από το πρόβλημα, εκείνο θα σε κυνηγά μια ζωή αλλάζοντας μορφές. Εάν προσπαθείς να το βάλεις κάτω από το χαλί σε λίγο καιρό θα σκοντάφτεις πάνω του και θα πέφτεις.

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ' αυτόν τον κόσμο....

«Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τί θα Του συνέβαινε;

Θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους αγίους Του.

Ο κόσμος θα Τον σταύρωνε σήμερα ακριβώς όπως το έπραξε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, διότι ο κόσμος δεν έχει μάθει τίποτα πέρα από το να κατεργάζεται ακόμη δολιότερες μορφές υποκρισίας.

…. Λέμε ότι ζούμε σε χριστιανική κοινωνία, αλλά αυτό δεν ισχύει.

Ζούμε σε μια κοινωνία πιο ειδωλολατρική και πιο εχθρική προς το Χριστό, από εκείνη στην οποία ο ‘ίδιος γεννήθηκε…

Οι άνθρωποι μισούν την αλήθεια και γι’ αυτό ευχαρίστως θα ξανασταύρωναν το Χριστό αν ερχόταν ανάμεσα τους.

Κυριακή της Απόκρεω: Το κριτήριο της σωτηρίας.

Aρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

Όλοι εκπλήσσονται. Κοιτούν απορημένα και ρωτούν.
«Γιατί Κύριε μας καταδικάζεις; Γιατί Κύριε μας σώζεις»; Και ο Κύριος τους απαντά. Και η απάντησή Του είναι κάτι που δεν περιμένουν.

Το κριτήριο του Χριστού για την σωτηρία ή την καταδίκη δεν είναι η τήρηση κάποιων κανόνων, αλλά η σχέση με τους άλλους.
Είναι σαν να μας λέγει ότι τελικά η σωτηρία δεν είναι κάποιο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ατομικών επιτευγμάτων, αλλά η κοινωνία με τους άλλους, η σχέση μας με τους άλλους.
Θα διερωτηθεί λοιπόν κάποιος: Δεν χρειάζεται λοιπόν η νηστεία, η αγρυπνία, η εγκράτεια και γενικότερα η άσκηση;
Φυσικά και χρειάζεται. Όμως από μόνη της δεν οφελεί σε τίποτα. Και ο διάβολος δεν τρώει τίποτα, ούτε κοιμάται ποτέ, όμως αυτό δεν τον οφελεί σε τίποτα.
Η άσκησή μας λοιπόν πρέπει να έχει ένα στόχο. Και ο στόχος αυτός είναι «ο άλλος». Καλούμαστε να κάνουμε «τον άλλο» προέκταση του εαυτού μας.

Σάλα-σάλα (Παραδοσιακό)


«Ίσχυε, Πολύκαρπε, και ανδρίζου», Άγιος Πολύκαρπος Επίσκοπος Σμύρνης.

Γενναίοι και μακάριοι είναι υπήρξαν όλοι οι Μάρτυρες, οι οποίοι έδωσαν ότι πιο πολύτιμο είχαν, το ίδιό τους το αίμα, για την ακλόνητη τους πίστη στον αρχηγό και τελειωτή της πίστεώς μας Ιησού Χριστό [1]. Ένας από αυτούς τους Μάρτυρες, του οποίου η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του σήμερα, είναι ο Άγιος Πολύκαρπος, ο οποίος κατέστη Αποστολικός Πατήρ της Εκκλησίας, αφού σύμφωνα και με τον ιερό υμνογράφο υπήρξε «και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος των Αποστόλων». 
Η Εκκλησία πανηγυρίζει λαμπροφόρα τους Μάρτυρές της και δεν τους πενθεί. Για την Εκκλησία το μαρτύριο είναι ο στέφανος και η αυτοβεβαίωσή της.

Ο Άγιος Πολύκαρπος γεννήθηκε περίπου το 60 μ.Χ. στην Έφεσο της Μικράς Ασίας. Γονείς του ήταν ο Παγκράτιος και η Θεοδώρα, άνθρωποι με φόβο Θεού, Χριστιανοί, ευσεβείς, ελεήμονες και οικτίρμονες. Τους διέβαλαν, δυστυχώς, στον Ρωμαίο διοικητή της Εφέσου Μαρκίωνα, λόγω του ότι αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τα είδωλα. 
Έτσι, ο Μαρκίωνας έστειλε στρατιώτες τους συνέλαβαν και τους οδήγησαν ενώπιόν του. Όταν τους αντίκρυσε άρχισε να τους ανακρίνει γιατί δεν υπακούν στα βασιλικά προστάγματα και προσκυνούν τον Ιησού Χριστό. Οι γονείς με τόλμη και παρρησία ομολόγησαν την πίστη τους στον Τριαδικό Θεό και δεν πρόκειται να την αρνηθούν. Τότε ο εξουσιαστής διέταξε να τους φυλακίσουν και να τους βασανίσουν σκληρά. Στη φυλακή γέννησε η Θεοδώρα τον Πολύκαρπο. Ο Παγκράτιος και η Θεοδώρα οδηγήθηκαν από στρατιώτες έξω της Εφέσου, όπου εκεί τους αποκεφάλισαν ένεκα της παραμονής τους στην Ορθόδοξο πίστη.
Ο Πανάγιος Θεός, ως καρδιογνώστης των ανθρώπων, προέβλεψε ότι ο Μαρκίωνας θα ζητούσε το βρέφος για να το αναθρέψει και να το διδάξει την δική του πλάνη, απέστειλε Άγγελο εκ του ουρανού στην φυλακή, για να θεραπεύσει τις πληγές των γονέων του Αγίου, να τους ενδυναμώσει και να τους ενθαρρύνει στο μαρτύριο για τον Ιησού Χριστό.

Έστω μία φορά.


Να μουν χώμα να με πατούσες.
να μουν βροχή να με κοιτούσες.

Κι εκεί στης ζωής την ξαστεριά σου,
να χανόμουν σαν πλημμυρισμένη φτωχή στεριά σου.

Να μουν βλεφαρίδα στα ματάκια σου,
να μουν αγέρι μέσ' την ανάσα σου.

Και μετά σαν σπουργίτι του χειμώνα
να χανόμουν στης λήθης τον κοιτώνα.

Μονάχα ετούτο πριν κρυφτώ να καταφέρω.
Πριν την στερνή μου πνοή να πράξω, κι ας μείνω ξένος.

Έστω μια φορά για σένα να σταυρωθώ.
Έστω μια φορά για σε να δακρύσω.
Έστω μια φορά για σε να ξαγρυπνήσω.

Πανήγυρις Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Νικολάου του Πλανά


Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος νικολαος πλανας

Με κάθε επισημότητα θα εορταστεί στην ενορία μας η μνήμη του Αγίου Νικολάου του Πλανά, στο παρεκκλήσιο της ενορίας μας το οποίο βρίσκεται στον 4ο όροφο του πνευματικού μας κέντρου. Πιο συγκεκριμένα:

Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020
Ώρα 5:00 μ.μ. Πανηγυρικός Εσπερινός μετ αρτοκλασίας
Κυριακή 1 Μαρτίου 2020
Ώρα 8:30 - 10:00 π.μ. Θεία Λειτουργία του Ι. Χρυσοστόμου 

ΠΡΟΣΚΟΜΜΑ ΓΕΝΗΤΑΙ ΤΟΙΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣΙΝ



«Βλέπετε δέ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν» (Α’ Κορ. 8,9)
«Προσέξετε  μήπως το ελεύθερο δικαίωμά σας γίνει αιτία να σκοντάψουν και να πέσουν εκείνοι που η πίστη τους είναι αδύνατη».
 
      Στην εκκλησιαστική ζωή και πραγματικότητα συχνά οι άνθρωποι διαμαρτυρόμαστε, επειδή αισθανόμαστε σκανδαλισμό, από την συμπεριφορά εκείνων που έχουν την δυνατότητα να βλέπουν με πιο ανοιχτή ματιά τα πράγματα, να μην μένουν στο γράμμα του νόμου, αλλά να ζούνε την χαρά του πνεύματος. 
Διαμαρτυρόμαστε για την συμπεριφορά εκείνων που δεν μένουν στους τύπους. Για εκείνους που γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά δεν αισθάνονται την ανάγκη να λάβουν υπόψιν τους και τους ασθενέστερους. Κάποτε βέβαια δεν ομολογούμε ότι είμαστε ασθενείς στην πίστη και διεκδικούμε για τον εαυτό μας το δικαίωμα του αλάθητου κριτή. Ακόμη κι έτσι όμως, δεν παύει αυτός ο διχασμός να γίνεται πρόσκομμα για την ομαλή πορεία της Εκκλησίας, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο το ήθος της πίστης μπορεί να βιωθεί εντός της.
            Ο απόστολος Παύλος είχε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της κατανάλωσης των ειδωλόθυτων. Στην Κόρινθο οι χριστιανοί είχαν χωριστεί σε δύο παρατάξεις. Αυτοί που δεν είχαν πρόβλημα να αγοράσουν και να φάνε τα υπόλοιπα των κρεάτων των ειδωλολατρικών θυσιών και όσοι σκανδαλίζονταν. Οι πρώτοι ισχυρίζονταν ότι γνώριζαν πως δεν υπάρχει κανένα  είδωλο στον κόσμο και επομένως η όποια θυσία ήταν στο τίποτα. Άρα η κατανάλωση των βρωμάτων δεν εμπεριείχε κανέναν κίνδυνο ηθικό και πνευματικό, ούτε αποτελούσε παραβίαση κάποιας εντολής του Θεού. 

ΚΥΡΙΑΚΗ «ΤΗΣ ΑΠΟ-ΚΡΕΩ».

Οταν δ λθ υἱὸς το νθρπου ν τ δξ ατο κα πντες ο γιοι γγελοι μετ᾿ ατο, ττε καθσει π θρνου δξης ατο,  κα συναχθσεται μπροσθεν ατο πντα τ θνη, κα φοριε ατος π᾿ λλλων σπερ ποιμν φορζει τ πρβατα π τν ρφων,
Κα στσει τ μν πρβατα κ δεξιν ατο, τ δ ρφια ξ εωνμων. Ττε ρε βασιλες τος κ δεξιν ατο· δετε ο ελογημνοι το πατρς μου, κληρονομσατε τν τοιμασμνην μν βασιλεαν π καταβολς κσμου. πενασα γρ, κα δκατ μοι φαγεν, δψησα, κα ποτσατ με, ξνος μην, κα συνηγγετ με, γυμνς, κα περιεβλετ με, σθνησα, κα πεσκψασθ με, ν φυλακ μην, κα λθετε πρς με. Ττε ποκριθσονται ατ ο δκαιοι λγοντες· κριε, πτε σε εδομεν πεινντα κα θρψαμεν, διψντα κα ποτσαμεν; Πτε δ σε εδομεν ξνον κα συνηγγομεν, γυμνν κα περιεβλομεν; Πτε δ σε εδομεν σθεν ν φυλακ, κα λθομεν πρς σε; Κα ποκριθες βασιλες ρε ατος· μν λγω μν, φ᾿ σον ποισατε ν τοτων τν δελφν μου τν λαχστων, μο ποισατε. Ττε ρε κα τος ξ εωνμων· πορεεσθε π᾿ μο ο κατηραμνοι ες τ πρ τ αἰώνιον τ τοιμασμνον τ διαβλ κα τος γγλοις ατο. πενασα γρ, κα οκ δκατ μοι φαγεν, δψησα, κα οκ ποτσατ με,  ξνος μην, κα ο συνηγγετ με, γυμνς, κα ο περιεβλετ με, σθενς κα ν φυλακ, κα οκ πεσκψασθ με. Ττε ποκριθσονται ατ κα ατο λγοντες· κριε, πτε σε εδομεν πεινντα διψντα ξνον γυμνν σθεν ν φυλακ, κα ο διηκονσαμν σοι; Ττε ποκριθσεται ατος λγων· μν λγω μν, φ᾿ σον οκ ποισατε ν τοτων τν λαχστων, οδ μο ποισατε. Κα πελεσονται οτοι ες κλασιν αἰώνιον, ο δ δκαιοι ες ζων αἰώνιον.
νομάζεται Κυριακ τς πόκρεω γιατί στ διάρκεια τς βδομάδας πο κολουθε ρχίζει μι περιορισμένη νηστεία –«ποχ κρέατος»- πως παραγγέλουν τ λειτουργικ βιβλία. κκλησία ρχίζει ν μς «προσαρμόζει» στ μεγάλη προσπάθεια πο θ παιτήσει π μς πτ μέρες ργότερα. Σταδιακ μς βάζει στ μεγάλο γώνα, γιατί γνωρίζει τν επάθειά μας κα προβλέπει τ πνευματική μας δυναμία.

Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Σμύρνης.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Πολύκαρπος γεννήθηκε περὶ τὸ 80 μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεους γονεῖς, τὸν Παγκράτιο καὶ τὴ Θεοδώρα, ποὺ εἶχαν ἐγκλειστεῖ στὴ φυλακὴ γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καὶ βαπτίσθηκε Χριστιανὸς σὲ νεαρὴ ἡλικία. 
Ὑπῆρξε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο τὸν Θεοφόρο, μαθητὴ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη. Λίγο πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ τὸν πρόσκαιρο αὐτὸ βίο ὁ Ἅγιος Βουκόλος, Ἐπίσκοπος Σμύρνης ( 6 Φεβρουαρίου), χειροτόνησε μετὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὡς διάδοχό του, τὸν Ἅγιο Πολύκαρπο καὶ μετὰ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.
Ὁ Ἅγιος παρακολούθησε μὲ ἀγωνία καὶ προσευχὴ τὴ σύλληψη τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ. Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν θεοφόρο Πατέρα μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιστολὴ τὴν ὁποία ἔγραψε πρὸς τοὺς Φιλιππησίους. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐπιστολὴ τοὺς συγχαίρει γιὰ τὴν φιλοξενία, τὴν ὁποία παρεῖχαν στὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο, ὅταν αὐτὸς διῆλθε ἀπὸ τὴν πόλη τους. Τὸ κείμενο αὐτὸ τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου διακρίνεται γιὰ τὸν ἀποστολικό, θεολογικὸ καὶ ποιμαντικὸ χαρακτήρα του.
Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος, διακρινόταν γιὰ τὴν σωφροσύνη, τὴ θεολογικὴ κατάρτιση καὶ τὴν ἀφοσίωση στὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, καθὼς μιλοῦσε πάντα σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές. Ἦταν ὁ γνησιότατος ἐκπρόσωπος τῆς ἀποστολικῆς διδασκαλίας σὲ ὅλες τὶς Ἐκκλησίες τῆς Ἀσίας. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος παρέχει τὴν πληροφορία ὅτι ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος μετέστρεψε πολλοὺς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις τοῦ Βαλεντίνου καὶ τοῦ Μαρκίωνος στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Διηγεῖται μάλιστα καὶ ἕνα ἐπεισόδιο ἀναφερόμενο στὴ στάση τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου ἔναντι τοῦ Μαρκίωνος. Ὅταν ὁ αἱρεσιάρχης αὐτὸς τὸν πλησίασε κάποτε καὶ τοῦ ἀπηύθυνε τὴν παράκληση: «ἐπεγίνωσκε ἡμᾶς», δηλαδὴ ἀναγνώρισέ μας, ὁ Ἅγιος ἀπάντησε: «ἐπιγινώσκω, ἐπιγινώσκω σε τὸν πρωτότοκον τοῦ Σατανᾶ».

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Καλή σας νύχτα!


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σάμου κ. Ευσέβιος στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.

Μία ιδιαίτερη ευλογία θα έχει η Ενορία μας αύριο Κυριακή των Απόκρεω, καθώς θα έχουμε την ευλογία της παρουσίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου και Ικαρίας κ. Ευσεβίου. 
Του Μητροπολίτη που επί 25 συνεχή χρόνια διακονεί τον ακριτικό λαό της Σάμου, κρατώντας ζωντανή την φλόγα της Πίστεως και της Ελλάδος.
Ο Σεβασμιώτατος θα ιερουργήσει και θα προστεί της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής των Απόκρεω και της εορτής του Αγίου Πολυκάρπου στον Ιερό μας Ναό και θα μιλήσει επίκαιρα.

Μάνης Χρυσόστομος: Για την Κυριακή της Απόκρεω και η Δευτέρα Παρουσία.

του

Ομολογούμεν και λέγομεν εις το έβδομον άρθρον του Συμβόλου της Πίστεως. «Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος». Πρόκειται διά την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ένα θέμα εξαιρετικώς σπουδαίον, πρωταρχικόν και ενδιαφέρον για τον καθένα άνθρωπον.

Ας αναμνήσωμεν εις παράκλησιν και ψυχικήν οικοδομήν ολίγα περί της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου.
Κατ’ αρχήν, η του Κυρίου, ονομάζεται εις την Αγίαν Γραφήν «ημέρα» (Α’ Κορ. 3,13) και μάλιστα «ημέρα εκείνη» (Ματθ. 7,22 – Λουκ. 6,23 – Ιω. 14,20) «εσχάτη ημέρα» (Ιω. 6,39), «ημέρα Κυρίου» (Α’ Κορ.5,5) «ημέρα Χριστού Ιησού» (Φιλιπ. 1,6), «παρουσία» (Ματθ. 24,3) «επιφάνεια της δόξης» (Τετ. 2,13) «αποκάλυψις της δόξης Αυτού» (Α’ Πετρ. 4,13). Η υμνογραφία την ονομάζει «ημέρα φρικτή», «ημέρα φοβερά», «ημέρα της κρίσεως».
Ένα δεύτερον στοιχείον της εσχάτης αυτής ημέρας είναι το άγνωστον του χρόνου της ελεύσεως και συγχρόνως το αιφνίδιον αυτής. «Περί της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι Άγγελοι των ουρανών, ουδέ ο Υιός, ει μη ο Πατήρ μόνος» (Ματθ. 24,36). Ο Απ. Παύλος γράφει ότι η «ημέρα Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί ούτως έρχεται» (Α’ Θεσσ. 5,2). Άγνωστος παραμένει η ημέρα αυτή, όπως άγνωστο είναι και η ημέρα του θανάτου μας. 
Αλλά αξίζει να προσέξουμε και ένα σημείο. Λέγει το Ι. Ευαγγέλιο «όταν έλθει ο υιός του ανθρώπου» (Ματθ. 25,31). Δεν λέγει «εάν έλθη», «ίσως έλθη», αλλά «όταν έλθη» που σημαίνει το σίγουρο, ότι θα έλθει.
Τρίτον στοιχείον είναι μερικά σημεία τα οποία θα προηγηθούν της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου, ως είναι το κήρυγμα του Ευαγγελίου εις πάντα τα έθνη, η εμφάνισις ψευδοπροφητών, η ηθική εξαχρείωσις, η γενική ακαταστασία εις τον κόσμον μας. Η Αγία Γραφή τα επισημαίνει εις το 24ον κεφάλαιον του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου.
Άλλο στοιχείο της ημέρας εκείνης είναι η κοινή ανάσταση των τεθνεώτων και η αρπαγή των ζώντων «εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου» (Α’ Θεσσ. 4,17). Όλοι, οι ζώντες αλλά και οι νεκροί θα ευρεθούμεν έμπροσθεν του φοβερού βήματος του Κυρίου, έμπροσθεν του αδεκάστου Κριτού της οικουμένης εις το φοβερόν «λογοθέσιον» και κριτήριον.

Μοναστηριακή Συνταγή για Κόλυβα.

Υλικά:
1/2 κιλό σιτάρι με μακρόστενο καρπό και όχι αποφλοιωμένο
1/4 κιλού φρυγανιά τριμμένη
1/2 κιλό καρυδόψιχα χονδροκοπανισμένη
1/4 κιλού αμυγδαλόψιχα χονδροκοπανισμένη
1 ποτήρι ινδοκάρυδο
1/4 κιλού σταφίδα ξανθιά
100 γρ. σταφίδα μαύρη
Σουσάμι
Ρόδι
Μαϊντανό
Ξύσμα πορτοκαλιού

Για το στόλισμα:
Ασημένια κουφετάκια σε διάφορα σχέδια
Ζάχαρη ψιλή (όχι άχνη)
1 μυτερή οδοντογλυφίδα
1 κόλλα χαρτί
1 δίσκο
1 λεκάνη βαθιά
1 πετσέτα
Εκτέλεση:
Πλένουμε το σιτάρι από το προηγούμενο βράδυ και το βάζουμε να μουλιάσει με κρύο νερό και λίγο αλάτι σε μία κατσαρόλα. Το πρωί το ξεπλένουμε να φύγει η μαυρίλα του και το βράζουμε καλά για 40 λεπτά.