Πρόγραμμα Ε' Εβδομάδας των Νηστειών


 

 

Ζωντανή αναμετάδοση Ιερών Ακολουθιών

--------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ

Είναι εμφανής μια τάση επιστροφής στα εθνικά κράτη, τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη. Μετά από μία σχεδόν 25ετία κυριαρχίας του οράματος για παγκοσμιοποίηση, με ό,τι αυτή συνεπαγόταν (πολιτισμικός ιμπεριαλισμός, μόδα, μουσική, αθλητισμός, διασκέδαση, ιδέες), πλέον ο κόσμος έχει κουραστεί. 
Το όραμα της ενότητας των λαών και των ανθρώπων δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί. Η οικονομία κυριάρχησε, όπως επίσης και η επίδειξη ισχύος των Μεγάλων Δυνάμεων διά των όπλων. Ο παράγοντας «Ισλάμ» οδήγησε σε μετακινήσεις πληθυσμών, αλλά και στον φόβο της τρομοκρατίας. Οι άνθρωποι θέλουν να δοκιμάσουν να επιστρέψουν στα όσα γνώριζαν, στα οικεία τους.
          Είναι δεδομένο πως η παγκοσμιοποίηση δεν θα «πεθάνει» τόσο εύκολα. Έχει θέσει τις βάσεις κυρίως μέσω του Διαδικτύου, το οποίο αποτελεί για τους νεώτερους την κύρια πηγή ψυχαγωγίας, πληροφόρησης, διασκέδασης, ενασχόλησης. Στο Διαδίκτυο υπάρχει σχετική ελευθερία. Μπορεί να γίνεται λόγος για εθνικές ρίζες, ιστορία, θρησκευτικότητα, αξίες, κείμενα και μορφές του παρελθόντος, ωστόσο όλα αυτά έχουν να κάνουν με ένα ακίνδυνο χτες.  Η παιδεία εξακολουθεί να λειτουργεί στην λογική της αποδόμησης της γλώσσας, της ιστορίας, των συμβόλων, του θρησκευτικού συγκρητισμού. 
Ο αυτοπροσδιορισμός του ανθρώπου θεωρείται κυρίαρχο δικαίωμα, ενώ η ένταξη στην κοινότητα δευτερεύουσας σημασίας. Η παγκοσμιοποίηση, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία συνάντησης ανθρώπων, νοοτροπιών, ιστοριών, πολιτισμών, θρησκειών, χωρίς απαίτηση υπεροχής, έχει οδηγήσει στην καλλιέργεια μιας νοοτροπίας στηριγμένης στο politically correct. Δεν μας ενδιαφέρει τι πιστεύουν οι άνθρωποι, αρκεί να μην συγκρούονται, να μην διαφωνούν, να μην κινδυνεύουμε από τις αντιρρήσεις και τις ταυτότητές τους να χάσουμε το όραμα που είναι ένας κόσμος χωρίς διαφορές σε συλλογικό επίπεδο, αλλά με διαφορές μόνο σε ό,τι αφορά το άτομο.    

Σαρακοστή Πάσχα: Τι πρέπει να γνωρίζουμε.



Πρωτ. Μιχαήλ Βοσκού

Το δεν είναι για μας τους Ορθοδόξους μια εκκλησιαστική εορτή όπως όλες οι άλλες, αλλά είναι αναμφίβολα η εορτή των εορτών και η πανήγυρις των πανηγύρεων. 

Αποτελεί το επίκεντρο, αλλά και το επιστέγασμα ολοκλήρου του εκκλησιαστικού μας έτους και ταυτοχρόνως νοηματοδοτεί ολόκληρη την ζωή της μας.

Κάθε Κυριακή είναι για την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας Ανάσταση και κάθε Θεία Λειτουργία, όποτε κι αν αυτή τελείται, είναι ένα αναστάσιμο γεγονός. Κι ενώ οι υπόλοιπες Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές του εκκλησιαστικού μας έτους αποδίδονται σε οκτώ το πολύ ημέρες, το Πάσχα αποδίδεται στις σαράντα ημέρες. 
Ολόκληρη η μετά το Πάσχα εβδομάδα, η εβδομάδα της Διακαινησίμου όπως λέγεται, λογίζεται ως μία ημέρα, ενώ για σαράντα ημέρες ψάλλεται σε όλες τις εκκλησιαστικές ακολουθίες ο νικητήριος παιάνας “Χριστός Ανέστη” και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ζούν την παγκόσμια χαρά που εξανέτειλε από τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου, την παγκόσμια χαρά για τη νίκη της ζωής επί του θανάτου.
Για να μπορέσει κανείς να ζήσει πραγματικά τα μεγάλα σωτηριολογικά γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πάσχα, το Πάθος και τον σταυρικό θάνατο, την ταφή και την εις Άδου κάθοδο, κυρίως όμως την τριήμερη λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου, πρέπει να κάνει την ανάλογη πνευματική προετοιμασία. 
Έτσι λοιπόν η Εκκλησία μας για δέκα ολόκληρες εβδομάδες μας προετοιμάζει σταδιακά για το Πάσχα. Οι τρεις πρώτες εβδομάδες (από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή της Τυρινής) είναι προπαρασκευαστικές για τη Μεγάλη , οι επόμενες έξι εβδομάδες (από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή προ των Βαίων) αποτελούν τη Μεγάλη Σαρακοστή και η τελευταία εβδομάδα είναι φυσικά η Μεγάλη Εβδομάδα, η Εβδομάδα των Παθών, που αποτελεί το αποκορύφωμα της νηστείας και της εν γένει προετοιμασίας μας για το Πάσχα.
Η Μεγάλη Σαρακοστή ως εκ τούτου είναι μια μακρά και κοπιαστική πορεία προς το Πάσχα. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός διέρχεται διά της στενής και τεθλιμμένης οδού της Μεγάλης Σαρακοστής, για να μπορέσει να εισέλθει στην παγκόσμια χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου. 

Ρωσία: Απαγορευτικό στους Μάρτυρες του Ιεχωβά.


Στην απαγορεύθηκε η λειτουργία της «θρησκευτικής οργάνωσης» των εξαιτίας της «εξτρεμιστικής» της δραστηριότητας όπως γράφει στην ιστοσελίδα της η εφημερίδα Vedomosti, επικαλούμενη σχετική ανακοίνωση του Ρωσικού Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Η θρησκευτική οργάνωση «» συμπεριελήφθη στον κατάλογο των κοινωνικών και θρησκευτικών οργανώσεων, η δραστηριότητα των οποίων απαγορεύεται «επειδή ασκούν εξτρεμιστική δραστηριότητα».
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας αναμένεται να λάβει την τελική απόφαση επί της απαγορεύσης όπως αναφέρει η εφημερίδα στις 5 Απριλίου. Υπό την διεύθυνση του «Διαχειριστικού Κέντρου των Μαρτύρων του στην Ρωσία» βρίσκονται τα παραρτήματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ρωσία.
Στην ιστοσελίδα τους, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στη αναφέρουν ότι δεν έχουν λάβει καμία μηνυτήρια αναφορά που να έχει κατατεθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

Αγιος Γέροντας Παίσιος: Η Παναγία έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά.

, μπορείτε να μας ψάλετε το Μεγαλυνάριο που είχατε γράψει για την [1];

– Έλα να το ψάλουμε μαζί. «Εύρες πολλήν Χάριν παρά Θεού, Μήτερ του Δεσπότου, Μεγαλόχαρη, αληθώς, Κεχαριτωμένη, ως Γαβριήλ εβόα, Βασίλισσα Αγγέλων, φρούρει τους δούλους σου».

 Να σού πω τώρα και ένα δογματικό: Η ήταν Κόρη και Μητέρα, Δούλη και Βασίλισσα, Βασίλισσα όλου του κόσμου.

Χωράει στον νού του ανθρώπου αυτό; Καί ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι κάτι το υπερφυσικό, έξω της λογικής. Εύχομαι η Παναγία να σού δώση την χαρά του Ευαγγελισμού και ο Άγγελος να σε ευλογήση, για να έχης πνευματική πρόοδο. Αμήν.
, ένα τροπάριο λέει: «Χαίρε η της Εύας χαρά· η γαρ εκείνης λύπη διά του τόκου σου πέπαυται, Αγνή»[2].
– Ο,τι καλό κι αν βρη ο άνθρωπος να πη για την Παναγία, δεν θα μπορέση να εκφράση το μεγαλείο Της. Η Παναγία με την υπακοή Της άνοιξε πάλι για μας τον Παράδεισο, που τον είχε κλείσει η παρακοή της Εύας. Η Εύα έσπασε τον κρίκο που μας ένωνε με τον Θεό και έφερε στον κόσμο λύπη και πόνο[3]· η ένωσε πάλι τον κρίκο και έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά. Μας συνέδεσε με τον Θεό, αφού ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος.

Παναγία Μητέρα μας, σώστε το λαό Σου.


Στην ζωή όλων μας, έρχονται ώρες που φεύγει ο ήλιος και χάνεται και παγώνουνε όλα και γύρω και μέσα μας…

Όμως δεν είμαστε μόνοι μας. Υπάρχει ένας άλλος Ήλιος που είναι θερμότερος από τον γήινο και πεπερασμένο. Είναι το άδυτο που κρύβεται στα έγκατα της ψυχής μας και δεν του δίνεται η δυνατότητα να αφήσει τις ακτίνες Του να διαποτίσουν όλη την ύπαρξή μας, γιατί δεν θέλουμε φως.

Στη ζωή όλων μας έρχονται ώρες πικρές. Δάκρυα χύνουμε και δάκρυα πίνουμε. Δίνουμε ψωμί και παίρνουμε ράπισμα. Μας χτυπάει το άδικο και μας τσακίζει. Απλώνουμε το χέρι για βοήθεια και δεν υπάρχει κανείς, ένα ποτήρι νερό να μας δώσει.
Όμως δεν είμαστε μόνοι. Η είναι εδώ. Στέκεται δίπλα μας γιατί είναι Μάνα…. Και η Μάνα, οι μάνες δεν φεύγουν.
Η Παναγία είναι εδώ, γιατί και ο Υιός της είναι εδώ! Εκείνος μας τη χάρισε. Για να βρίσκει το έλεος και η μακροθυμία Του ακόμα πιο αστείρευτο έλεος.
Η Παναγία ήταν άνθρωπος ίδιος με εμάς. Με τις ίδιες δυνατότητες και με τις ίδιες προϋποθέσεις.
Ζούσε σε μια φτωχογειτονιά της Ναζαρέτ, έχοντας να αναθρέψει 8 παιδιά. Τον μονάκριβο Υιό της και Θεό μας και τα επτά παιδιά του Ιωσήφ, από την πρώτη του γυναίκα.
Σκούπιζε, έπλενε, κουβαλούσε νερό από το πηγάδι, μαγείρευε, ξενοδούλευε ακόμα, κάνοντας την καθαρίστρια, μην αφήνοντας όμως ποτέ την προσευχή της. Οι μετάνοιες που έκανε ήταν πάρα πολλές. Λένε ότι τα γόνατα της είχαν σκληρύνει σαν της καμήλας και το έδαφος όπου μετάνοιζε είχε υποχωρήσει.
Η Αγιοτέρα πάντων και καθαροτέρα όλων, παρακαλούσε το παιδί της να συγχωρήσει τις αμαρτίες της. Έτσι αισθανόταν. Πολύ αμαρτωλή.
Όταν αφιερώθηκε στον Ναό του Σολομώντα από τους γονείς της, για 12 χρόνια τρεφόταν από άγγελο μέσα στο Ιερό του Ναού. Και ενώ αφιερώθηκε στο Θεό, όταν ο Αρχάγγελος του Θεού Γαβριήλ τις μήνησε ότι θα μείνει έγκυος, δεν απίστησε όπως ο Ζαχαρίας. Δέχτηκε με πολύ ταπείνωση το θέλημα του , αν και ήταν εντελώς αντίθετο με την ζωή που έκανε μέχρι τότε, ως αφιερωμένη ψυχή και σώμα στον Θεό.

Εποπτικό μάθημα!


Νευροπίεση: Τι πρέπει να προσέχουμε.


Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν στην καθημερινότητα τον όρο «νευροπίεση» όταν θέλουν να αναφερθούν στην αύξηση της λόγω άγχους, συναισθηματικής φόρτισης, θυμού και άλλων συγκινησιακών καταστάσεων.

Όταν ένα άτομο βιώνει μία στρεσογόνο κατάσταση, παρατηρείται παροδική, μικρή ή μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού παλμού, που στη συνέχεια επανέρχονται στα κανονικά επίπεδα.
Πρόκειται για φυσιολογική διακύμανση που μπορεί να συμβεί σε όλους τους ανθρώπους υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Η αυτής της μορφής δεν χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης και συνήθως δεν χρειάζεται φαρμακευτική παρέμβαση.
Σε ορισμένους ανθρώπους όμως, παρατηρείται μεγάλη αύξηση της πίεσης, δηλαδή συστολική πίεση που φθάνει ή ξεπερνά τα 160 ή 170 mmHg και διαστολική που φθάνει στα 100 ή 110 mmHg (10-11).
Σε αυτή την περίπτωση, δεν πρόκειται για παροδική και «αθώα» αύξηση της πίεσης, καθώς κρύβει σοβαρούς κινδύνους.
Τέτοιοι είναι η ανάπτυξη υπέρτασης στο μέλλον και βλάβες όπως η υπερτροφία της καρδιάς, η σκλήρυνση των αρτηριών και η νεφρική δυσλειτουργία.

Καταπονημένη και αδύνατη.

20170316-3

Όταν η σάρκα μας υποφέρει από διάφορες αρρώστιες, 
εξασθενεί και νιώθει καταπονημένη και αδύνατη. 
Όταν αντίθετα είναι υγιής και απολαμβάνει τις σαρκικές απολαύσεις, 
χαίρεται, αγάλλεται, ξεπερνάει τον εαυτό της. 

Ἡ Ὁσία Ματρώνα ἡ Ὁμολογήτρια ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ.

Ἡ Ὁσία Ματρώνα ἔζησε στὴ Θεσσαλονίκη καὶ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν Μαρτύρων τῶν πρώτων αἰώνων τῆς Ἐκκλησίας μας, κατὰ τὴν περίοδο τῶν διωγμῶν. Ὑπῆρξε ἀκόλουθος μιᾶς πλούσιας καὶ εὐγενοῦς Ἰουδαίας, μὲ τὸ ὄνομα Παντίλλα ἢ Παυτίλλα, ἡ ὁποία ἦταν σύζυγος τοῦ στρατοπεδάρχη τῆς Θεσσαλονίκης. Καθημερινὰ συνόδευε τὴν κυρία της στὴ συναγωγὴ τῆς πόλεως, ὅπου ὡστόσο δὲν πήγαινε ἡ ἴδια, διότι κρυφὰ κατέφευγε σὲ χριστιανικὸ ναό, γιὰ νὰ προσευχηθεῖ.
Μοιραῖα, ὅμως, ἐπειδὴ γιὰ πολὺ καιρὸ ἡ Ματρώνα ξεγελοῦσε τὴν κυρία της, μία λάθος κίνηση στάθηκε ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἀποκαλυφθεῖ ἡ ταυτότητά της. Σὲ μία ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, κατὰ τὴν ὁποία συνήθιζαν νὰ τρῶνε πικρὰ χόρτα καὶ ἄζυμα, ἡ Ματρώνα ἄργησε νὰ ἐπιστρέψει ἀπὸ τὸ ναὸ καὶ ὅταν ἔφθασε στὴν συναγωγὴ γινόταν ἡ τελετὴ τῶν Ἐπιτιμίων. Ἕνας ἀπὸ τοὺς δούλους τῆς Παντίλλας κατήγγειλε ὅτι ἡ Ματρώνα ἦταν Χριστιανὴ καὶ ὅτι ἐξαπατᾶ τὴν κυρία της, φροντίζοντας κάθε φορὰ ποὺ αὐτὴ προσερχόταν στὴν συναγωγή, ἐκείνη νὰ πηγαίνει στὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ προκάλεσε τὴν ὀργὴ τῆς Παντίλλας, ποὺ δὲν δίστασε, ξεσπώντας σὲ κραυγές, νὰ τὴν κατηγορήσει ὅτι εἶναι ἐχθρικὴ πρὸς αὐτήν. Διέταξε ἀμέσως τὴν σύλληψή της καί, ἀφοῦ τὴν συνέλαβαν καὶ τὴν ἔδεσαν, ἄρχισαν νὰ τὴν μαστιγώνουν. Ἡ Ματρώνα, ὅμως, μὲ παρρησία δήλωσε ὅτι εἶναι Χριστιανὴ καὶ ὅτι, ἂν καὶ ἡ κυρία της ἐξουσίαζε τὸ σῶμα της καὶ τὴν ἴδια της τὴν ζωή, ὡστόσο δὲν μποροῦσε νὰ τὴν μεταπείσει σὲ ὅσα πίστευε.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Κων. Χολέβας: Οι πρόγονοί μας αγωνίσθηκαν για ένα κράτος με ταυτότητα Ελληνορθόδοξη.


Την Επανάσταση δεν την έκαναν άθεοι ή θρησκευτικά αδιάφοροι, αλλά πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί!

Είναι έξω από κάθε ιστορική αμφιβολία ότι το τρίπτυχο: – Πίστη – Πατρίδα, υπήρξε ο ακρογωνιαίος λίθος της .

Με όπλο την πίστη στη θρησκεία και την αγάπη στην πατρίδα και την ελευθερία, οι πρόγονοί μας αποδύθηκαν στην άνιση μάχη της εθνεγερσίας, για την οποία ο Α. Τσιριντάνης γράφει σχετικά:
»Η επανάσταση έγινε, μα χριστιανοί και όχι άθεοι ή θρησκευτικά αδιάφοροι την έκαμαν. Απ’ αύτή τη χριστιανική πίστη παίρναμε δύναμη αλλά και καρτερία…»
Και αυτή η , αν δεν έσβηνε τις μικρότητες, δέν τις άφηνε όμως να σβήσουν την επανασταση… αυτή ετόνωσε το δούλο, αλλά επαναστατημένο Γένος, συνταιριασμένη με την ονειροπόληση του αρχαίου Ελληνισμού.
Ο επαναστατημένος »ραγιάς» ήταν πια Έλληνας. Θυμόταν πάντα το μαρμαρωμένο βασιλιά… και πίσω απ’ αυτόν τη σειρά των βυζαντινών αύτοκρατόρων και πίσω απ’αυτούς ονειρευόταν την αρχαία , όσο λίγο κι’ αν την ήξερε.

Αχ Ελλάδα.


Τα τρία δεκάρια της Παναγίας μας.


Παύλος Σαββίδης, Θεολόγος Καθηγητής

Μέσα στο υπέρλαμπρο διπλό πανηγύρι του Μαρτιού, της σωματικής ελευθερίας από τον βάρβαρο και δυσβάσταχτο τουρκικό ζυγό, και της πνευματικής από την κατάρα της αμαρτίας και την τυραννία του διαβόλου, ξέχωρα πάντοτε θα δεσπόζει η αγιασμένη μορφή της .

Στη γιορτή του , της αφιερώνουμε ταπεινά τα τρία άριστα Δεκάρια που άλλαξαν το πρόσωπο της γής, και της προσωπικής μας ιστορίας. Είναι επίκαιρη η ευκαιρία να εμβαθύνουμε και να στοχαστούμε στα μεγάλα γεγονότα, να πάρουμε κι εμείς άγιες αποφάσεις…
Το πρώτο Δεκάρι, δηλαδή τις 10 λέξεις, τις μεταφέρει ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, τη Μαρία, με τον συγκινητικό χαιρετισμό : «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη σύ εν γυναιξίν». Είναι το μήνυμα του Τριαδικού Θεού, πως το υπέραγνο πρόσωπο της Παναγίας θα φιλοξενήσει μέσα στα σπλάγχνα της το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού μας, και με τον τρόπο αυτό θα συμφιλιωθεί ο Θεός με τον άνθρωπο. Θα αρχίσει μία νέα σχέση αγάπης και κοινωνίας. Οι ουρανοί θα είναι ανοιχτοί για το ανθρώπινο γένος. Ότι η αγάπη Του δεν μας ξέχασε. Δεν έπαυσε να επιθυμεί τη λύτρωση, τη σωτηρία μας, μας έδωσε χάρη και αμνηστία. Και όλα αυτά επειδή μία ταπεινή Παρθένος, μέσα στη δυσωδία των χρόνων εκείνων, «τράβηξε» επάνω της το στοργικό βλέμμα του Θεού.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ευλόγησε τα παιδιά της Ενορίας μας.

Ξεχωριστή η σημερινή μέρα στην Ενορία μας. 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο πνευματικός μας πατέρας και Επίσκοπός μας χοροστάτησε και ιερούργησε στην Θεία Λειτουργία της Κυριακής Δ΄ Νηστειών, του οσίου Ιωάννου συγγραφέως της Κλίμακος.

Μας ευλόγησε, μας κήρυξε λόγο παρακλητικό και εποικοδομητικό, χαρήκαμε με την επίσκεψή του και χάρηκε με την παρουσία μας.

Μετάτο τέλος της Θείας Λειτουργίαςτα αιδιά των χορευτικών μας τμημάτων είχαν ετοιμάσει ένα επίκαιρο πρόγραμμα με παραδοσιακούς χορούς, στο πλαίσιο του εορτασμου της 25ης Μαρτίου του 1821.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας μίλησε επίκαιραστα παιδιά μας, τονίζοντας τους την ανάγκη να παραμένουν γνήσια Ελληνόπουλα με φλόγα στην καρδιά τους για την Πατρίδα και με ζωντανή την πίστη της Εκκλησίας μας.

Τον ευχαριστούμε πολύ.

Πρόεδρος της Αμερικής για Επέτειο του 1821: "Αγαπώ τους Έλληνες!" .