Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Συρία -Χαλέπι: Πόσοι ορθόδοξοι χριστιανοί έμειναν- Η σημερινή κατάσταση.

Του Γιώργου Θεοχάρη

Ενώ το σχεδόν έχει απελευθερωθεί από τους τρομοκράτες, η κατάσταση των χριστιανών στην πόλη έχει ως εξής. Πριν τον υπήρχαν στο Χαλέπι περίπου 40.000 Ο.

Αυτήν την στιγμή παραμένουν σε αυτήν ανοικτά περίπου 2.000 σπίτια Ορθοδόξων, άλλα με ολόκληρες οικογένειες, και άλλα με 1 ή 2 κατοίκους, γεγονός που σημαίνει ότι οι Ορθόδοξοι στην πόλη είναι περίπου 3.000 με 4.000. Οι υπόλοιποι μετανάστευσαν είτε μέσα στην Συρία, σε πιο ειρηνικές περιοχές, είτε στο εξωτερικό, στο Λίβανο, στην Ελλάδα, στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και ελάχιστοι στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

Στην πόλη του Χαλεπίου υπήρχαν πριν τον πόλεμο χριστιανοί 18 διαφορετικών δογμάτων, Ορθόδοξοι, Συροϊακωβίτες, Καθολικοί, Ουνίτες, Αρμένιοι, Αρμενοκαθολικοί, Προτεσταντες κ.λπ. Όλοι αυτοί είχαν πολλές εκκλησίες ή και μοναστήρια.
Ιδιαίτερα έντονη ήταν η παρουσία των καθολικών, καθώς το Χαλέπι θεωρείται η πύλη της Ανατολής και το Βατικανό έριχνε μεγάλο βάρος σε αυτό.
Αυτήν την στιγμή στην πόλη λειτουργεί μόνο μία χριστιανική εκκλησία, η ορθόδοξη του Προφήτη Ηλία, που είναι και ο Μητροπολιτικός Ναός του Χαλεπίου.

Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής-(Κυριακή των Αγίων Προπατόρων)


Το Δείπνο της θεϊκής αγάπης

«Εποίησε δείπνο μέγα και εκάλεσε πολλούς»

Σ’ ένα δείπνο αλλιώτικο, το οποίο παρομοιάζεται με τη Βασιλεία των Ουρανών, προσκαλεί τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού. Στην τιμητική πρόσκληση που τους απευθύνει για συμμετοχή στο ξεχωριστό αυτό δείπνο, οι προσκεκλημένοι με εύσχημο τρόπο προφασίζονται και επικαλούνται τις μέριμνες και την τύρβη της καθημερινής ζωής για ν’ αρνηθούν να παραστούν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το χωράφι, η αγορά βοδιών και ο γάμος, από ευλογία του Θεού μετατράπηκαν σε προφάσεις για ν’ απορρίψει ο άνθρωπος το μεγαλείο που του πρόσφερε η θεϊκή αγάπη.

Οι προφάσεις
Δικαιολογημένα, λοιπόν, ο οικοδεσπότης μόλις ακούει τις φτηνές δικαιολογίες που προβλήθηκαν, εξοργίζεται. Αυτό συμβαίνει γιατί η τιμή που κάνει ο Θεός στον άνθρωπο να τον καλέσει σε κοινωνία μαζί του, συνιστά ένα ανεπανάληπτο μεγαλείο, για την άρνηση του οποίου δεν χωρεί καμιά δικαιολογία. Πόσο μάλλον οι τόσο φθηνές που επικαλούνται οι προσκεκλημένοι της περικοπής. Παρόμοιες αιτιάσεις όμως προβάλλονται και σήμερα για ν’ αρνούνται κάποιοι να συμμετάσχουν στην κοινωνία αγάπης που ανοίγει ενώπιον τους η μητέρα μας Εκκλησία. Δικαιολογίες για ασχολίες που αφήνουν τον άνθρωπο καθηλωμένο και εγκλωβισμένο στα υλικά αγαθά, προτάσσονται συνήθως για να μας κρατούν σε απόσταση από το Ευχαριστιακό Δείπνο, από τον Άρτο της Ζωής, το Ουράνιο Μάννα, που μας τρέφει πνευματικά και μας εντάσσει στο χώρο της θείας ζωής.

Η ιστορία του Λειψάνου της Αγιας Αννας στο Άγιο Όρος.

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Η βρίσκεται κοντά στη Μονή Αγίου Παύλου και κατοικείται από Έλληνες μοναχούς, οι οποίοι ακολουθούν τον ιδιόρρυθμο βίο.

Το κυριακό χτίστηκε το 1752 και τοιχογραφήθηκε λίγο αργότερα. Κατά την παράδοση, τα υλικά για την ανοικοδόμηση του ναού μετέφεραν οι ίδιοι οι μοναχοί, χωρίς να χρησιμοποιήσουν ζώο ή άλλο μεταφορικό μέσο, σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής στην
Στο Κυριακό της Σκήτης της Αγίας Άννας στο Άγιο Όρος φυλάσσεται, σαν πολύτιμος θησαυρός, τμήμα του αριστερού ποδιού της Αγίας.
Για το ιερό αυτό λείψανο υπάρχουν οι εξής πληροφορίες στον Κώδικα 3 της Σκήτης.
«Κάποιος ιερέας, εφοδιασμένος με έγγραφο του Οικουμενικού Πατριάρχη, σε ένα από τα ταξίδια του επισκέφτηκε την πόλη Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της Αρμενίας. Στον ναό των Αγίων Μαρτύρων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου υπήρχαν πολλά λείψανα αγίων, μεταξύ των οποίων και το πόδι της Αγίας Άννας. Προκειμένου να μην περιέλθει το λείψανο αυτό σε χέρια αλλοδόξων το αγόρασε, παίρνοντας πιστοποιητικό από τους Μητροπολίτες Καισαρείας της Καππαδοκίας Επιφάνιο και Χαλδείας Σίλβεστρο.

Τρία προβλήματα υγείας που φαίνονται στη γλώσσα μας - Μην αγνοείτε τα σημάδια.


Ο πιο δυνατός μυς του ανθρώπου, η γλώσσα μπορεί να αποτελέσει συναγερμό για την κατάσταση της υγείας μας.
Σημάδια που μπορεί να εκδηλωθούν στη γλώσσα μας πιθανόν να προμηνύουν κάποιο πρόβλημα υγείας οπότε καλό είναι να μην τα αγνοήσετε και να συμβουλευτείτε το γιατρό σας. 
Ερυθρότητα και πληγές μπορεί να σημαίνουν κάτι σημαντικό για την κατάσταση του οργανισμού μας.
1. Έντονο κοκκίνισμα στη γλώσσα
Αυτή η ένδειξη μπορεί να σημαίνει έλλειψης βιταμινών. Η γλώσσα φανερώνει κυρίως την έλλειψη βιταμίνης Β12, καθώς αυτή είναι απαραίτητη για την υγεία των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οι απαραίτητες ποσότητες βιταμίνης Β12 λαμβάνονται από το κρέας, το γάλα, το ψάρι και τα αυγά.

Tο Αγαπητικό και Παρηγορητικό χέρι Του

20161130-2

Θάρρος, θάρρος , το βλέμμα ψηλά και θα δεις τον Κύριο, 
όταν θα κλάψεις, όταν θα ψάξεις με λαχτάρα, 

Οἱ Ἅγιοι Μηνᾶς, Ἑρμογένης καὶ Εὔγραφος.

Ὁ Μηνᾶς ἦταν Ἀθηναῖος καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του εἰδωλολάτρης. Ὅταν ὅμως ἐκπαιδεύτηκε καὶ μορφώθηκε ἀρκετά, διαπίστωσε ὅτι ἡ πολυθεΐα ἦταν μᾶλλον ψέμα καὶ πλάνη. 
Στὴν μελέτη τῶν φιλοσόφων ἐπίσης, δὲν μπόρεσε νὰ βρεῖ κάτι τὸ ἀληθινό. Τότε προχώρησε στὴν μελέτη χριστιανικῶν συγγραμμάτων. Ἔπειτα τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπου καὶ βρῆκε αὐτὸ ποὺ τὸν γέμιζε ψυχικά, δηλαδὴ τὸ φῶς καὶ τὴν ἀλήθεια. Ἔτσι, ὁ Μηνᾶς ἔγινε χριστιανός.
Ἀργότερα, ὁ βασιλιὰς Μαξιμίνος (311 – 313), μὴ γνωρίζοντας ὅτι εἶναι χριστιανός, τὸν ἔκανε ἔπαρχο Ἀλεξανδρείας. Ἀλλὰ ὅταν ὁ βασιλιὰς αὐτὸς διέταξε διωγμοὺς στὴν πόλη αὐτή, ὁ Μηνᾶς ὄχι μόνο δὲν ἐξετέλεσε τὴν διαταγή, ἀλλὰ καὶ συνετέλεσε νὰ πληθυνθοῦν οἱ χριστιανικὲς τάξεις.
Τότε ὁ Μαξιμίνος ἔστειλε νέο ἔπαρχο, τὸν Ἀθηναῖο λόγιο Ἑρμογένη. Αὐτός, τηρώντας τὸ γράμμα τοῦ νόμου, βασάνισε σκληρὰ τὸν Μηνᾶ καὶ τὸν ἔκλεισε στὴ φυλακή, γιὰ νὰ πεθάνει ἐκεῖ μέσα ἀπὸ τὶς πληγές του.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Καταφύγιο προσευχής.

Η συνοψίζει μια προσμονή. Το είναι ότι πολύ συχνά γινόμαστε τόσο εγωκεντρικοί, τόσο λίγο ταπεινοί!

Γι’ αυτό είναι καλό να προσευχόμαστε: «Κύριε, ελευθέρωσέ με από τον εαυτό μου και ένωσέ με με Σένα!» – μια κραυγή της

Είναι παρόμοια με την προσευχή «Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τη απιστία!».

Συχνά είναι ανάγκη να παρακαλούμε για συγχώρηση.
Πολλές φορές συνέβη στη ζωή μου να μην έχω τη δυνατότητα για μακρά προσευχή, παρά μόνο λίγο χρόνο για να προχωρήσω γοργά σ’ αυτό που ονομάζω «καταφύγιο προσευχής» – πολύ μικρές προσευχές που ξέρω απ’ έξω ή προσευχές που περιλαμβάνουν ένα πολύ απλό αίτημα: «Μάθε με να αγαπώ». Ή όταν επίκειται η λήψη μιας αποφάσεως: «Κύριε, βοήθησέ με να εκτιμήσω την κατάσταση σωστά, να κρίνω σωστά, να πράξω σωστά». Μετά, υπάρχει η πολύ απλή προσευχή: «Γενηθήτω το θέλημά Σου!».
Ακόμη, στην Αλβανία έμαθα τι σημαίνει να είσαι ξένος, να προέρχεσαι από μία χώρα που πολλοί αντιμετωπίζουν με καχυποψία. Αυτό όμως βοηθάει να γίνεσαι πιο ταπεινός και να προσεύχεσαι με μεγαλύτερη ένταση: «Χρησιμοποίησέ με κατά το θέλημά Σου!». Συχνά προσεύχομαι: «Κύριε, φώτιζέ με να αντιλαμβάνομαι το θέλημά Σου, δίνε μου την ταπείνωση να το αποδέχομαι και τη δύναμη να το πραγματοποιώ» και επανέρχομαι στις μικρές αυτές προσευχές πάλι και πάλι.

Η Προσευχή των Χριστουγέννων ...


Η προσευχή μας κατά τη διάρκεια της Τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων θα μπορούσε να συνοψισθεί σε μια μόνο λέξη: "Έρχου!" 
Είναι το "Έρχου, Κύριε Ιησού!" με το οποίο τελειώνει η Αποκάλυψη. Αν προφέρουμε αυτό το κάλεσμα με ειλικρίνεια και ζήλο, τότε γίνεται αληθινή ασκητική προσπάθεια. 
Πραγματικά, η ελπίδα και η προσμονή του Κυρίου αυξάνουν μέσα στην καρδιά μας. 
Κάθε μέρα της Τεσσαρακοστής, αυτό το "Ερχου!" μας γεμίζει όλο και περισσότερο, προφέρεται με μεγαλύτερη ένταση, και διώχνει μακριά τους λογισμούς, τις νοερές εικόνες, τα πάθη που είναι ασύμβατα με την έλευση του Χριστού. 
Αυτό το "Έρχου!" μας καθαρίζει και μας φλογίζει, θα μπορούσε να δώσει το δικό του ιδιαίτερο χρώμα στην προσευχή μας.

Ελάτε να φτιάξουμε ένα σχολείο !! Η μεγάλη αλυσίδα της αγάπης μας ,ξεκινά από την Κηφισιά και ταξιδεύει ως το Λουγκουζί !!

Για τρίτη συνεζόμενη χρονιά το 1ο Γυμνάσιο Κηφισιάς επί της οδού Λεβίδου 42 στηρίζει το ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής με ένα Χριστουγεννιάτικο παζάρι με χίλια καλά!!

Αυτή τη φορά ο στόχος του Χριστουγεννιάτικου παζαριού είναι να βοηθήσει στη δημιουργία ενός παιδικού σταθμού και Δημοτικού σχολείου στο Λουγκουζί της Ουγκάντας.!!
Το Σάββατο  λοιπόν 17 Δεκεμβρίου από τις 9 το πρωί έως τις 7 ττο απόγευμα θα είναι ο χώρος του 1ου Γυμανσίου Κηφισιάς ανοιχτός  και φιλόξενος ,για όμορφες Χριστουγεννιάτικες αγορές  αλλά και γνωριμία με την Ιεραποστολή  στην Ουγκάντα.

π. Λίβυος: Άσε τον να κάνει λάθος…


Δεν μπορούμε πάντα να τον άλλο που βυθίζεται.

Όταν ειδικά το χέρι που του απλώσαμε το δάγκωσε για να χαθεί στις θύελλες και τους αγέρηδες. 
Τον αγαπάμε κι υποφέρουμε όταν βλέπουμε να χάνεται, μα δεν είναι πάντα δυνατό να κάνουμε κάτι γι αυτό, όταν εκείνος δεν μας το επιτρέπει.

Τότε πρέπει να έχουμε την ταπείνωση να αποδεχθούμε ότι δεν είμαστε παντοδύναμοι, ούτε σούπερ ήρωες.

Η συγκινητική επιστολή του Βρετανού πρέσβη που φεύγει από την Ελλάδα.

Ο πρέσβης Τζων Κίττμερ, που πολλοί χαρακτήρισαν πραγματικό φιλέλληνα, εγκαταλείπει σε λίγες ημέρες το πόστο του και γράφει για την Ελλάδα.
Με μια συγκινητική επιστολή προς τους Έλληνες ο πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αθήνα, Τζων Κίττμερ, αποχαιρετά την Ελλάδα και αναχωρεί για το Λονδίνο, όπου είναι η επόμενη μετάθεσή του.
Ο πρέσβης που πολλοί χαρακτήρισαν πραγματικό φιλέλληνα, εγκαταλείπει σε λίγες ημέρες το πόστο του και γράφει για την Ελλάδα...




Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή του
«Αγαπητοί μου φίλες και φίλοι,
Τα τελευταία 32 χρόνια ταξιδεύω στην πατρίδα σας. Το κάθε βήμα που έκανα, η κάθε κουβέντα που είχα με σας, ο καθένας από σάς που γνώρισα, το κάθε τι που έμαθα καθ’οδόν – ολ’ αυτά υπήρξαν για μένα μια απερίγραπτη χαρά και προνόμιο.

Δεν είναι δυνατή.

20161130-1

Η αγάπη για τους εχθρούς δεν είναι δυνατή,

Σύλληψις Ἁγίας Ἄννης.

Σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν σύλληψη τῆς Ἁγίας Ἄννης, μητέρας τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. 
Ὁ Κύριος μας, προετοιμάζοντας τὴν ἐπίγεια κατοικία Του, ἔστειλε ἄγγελο στὸ ταπεινὸ ζεῦγος Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα γιὰ νὰ προμηνύσει τὴν γέννηση τῆς Ἁγίας Παρθένου. 
Ἡ Παρθένος Μαρία γεννήθηκε μὲ θαυματουργὸ τρόπο, σύμφωνα μὲ τὶς χριστιανικὲς παραδόσεις. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ Θεὸς χάρισε στὸν Ἰωακεὶμ καὶ στὴν Ἄννα τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, μέσω τῆς ὁποίας ἔμελλε νὰ ἀποκτήσει σάρκα ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς ἀτεκνίας δεσμὰ διαλύονται· τοῦ Ἰωακεὶμ γὰρ καὶ τῆς Ἄννης, εἰσακούων Θεός, παρ’ ἐλπίδα τεκεῖν αὐτούς, σαφῶς ὑπισχνεῖται Θεόπαιδα, ἐξ ἧς αὐτὸς ἐτέχθη ὁ ἀπερίγραπτος, βροτὸς γεγονώς, δι’ Ἀγγέλου κελεύσας βοῆσαι αὐτῇ· χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Όσο διαρκεί η προσφυγιά, τα παιδιά των προσφύγων είναι πρόσφυγες.

prosfigia2 
MSc Ζήνα Λυσάνδρου-Παναγίδη, Φιλόλογος

Όσο υπάρχει κατοχή και προσφυγιά, τα παιδιά των προσφύγων είναι πρόσφυγες. Θα πάψουμε να είμαστε πρόσφυγες, όταν με τη βοήθεια του Θεού πάρουμε τα σπίτια και τις περιουσίες μας πίσω. Περιουσίες που για να αποκτηθούν οι πρόγονοί μας κοπίασαν, στερήθηκαν και πότισαν με τον ιδρώτα τους την πεδιάδα της Μεσαορίας μας, για να μιλήσω για τη δική μου καταγωγή.
Η μητέρα μου συχνά μου θυμίζει με πόσους κόπους και στερήσεις οι παππούδες μας απέκτησαν μεγάλη περιουσία. Καθημερινά, πριν χαράξει το φως, βρίσκονταν στα χωράφια και επέστρεφαν αργά το απόγευμα. Δούλευαν όλοι, χωρίς αργίες και σχόλες, παρά μόνο τις Κυριακές και τις μεγάλες γιορτές, δεν ήξεραν τι θα πει διακοπές. Ασφαλώς, βρήκαν περιουσία και από τους δικούς τους γονείς, αλλά την αυγάτισαν με προσωπικό μόχθο.
Όπως χαρακτηριστικά, κατά κόρον, μου επαναλαμβάνει η μητέρα μου, ο παππούς μου Γιαννής Καμιντζή, γέννημα θρέμμα του Λευκονοίκου, κάθε Ιούνιο που έπαιρνε τη σοδειά του, κριθάρι και κυρίως σιτάρι, στις αποθήκες της Συνεργατικής Τράπεζας Λευκονοίκου, της πρώτης που ιδρύθηκε στην Κύπρο, με τα χρήματα που κέρδιζε, αγόραζε κι άλλα χωράφια, κι έτσι σταδιακά μεγάλωσε η περιουσία. Σε αντίθεση με μας που κάθε καλοκαίρι κοιτάμε πού θα ξοδέψουμε τα χρήματά μας σε ταξίδια.

Το ευχαριστώ του αετού.


Στα μέρη της Κωνσταντινουπόλεως, ένα πλοίο ταξίδευε εκτελώντας την συγκοινωνία στα κοντινά νησιά. Εκεί που περνούσε από μια ακροθαλασσιά, άκουσαν οι ναύτες και οι επιβάτες του πλοίου κραυγές σπαρακτικές, κραυγές πτηνού που ευρισκόταν σε θανάσιμο .

Τράβηξαν τότε το πλοιάριο προς την ξηρά και βγήκαν έξι άνθρωποι, και έσπευσαν προς το μέρος όπου τους ωδηγούσε η κραυγή. Όταν έφθασαν εκεί, αντίκρυσαν έναν αετό μεγάλο κι ένα φίδι να είναι κουλουριασμένο γύρω του και να τον περισφίγγη, και το κεφάλι του φιδιού να κοιτάζη απειλητικά τον . Οι κραυγές του πτηνού ήταν γοερές, τι να κάνουν όμως οι άνθρωποι εκείνοι; Πώς να τα βάλουν με ένα τεράστιο φίδι; Επέστρεψαν γρήγορα στο πλοιάριο και διηγήθηκαν, τι είδαν.
Ανάμεσα στους επιβάτες του πλοίου, που άκουσαν την διήγηση, ήταν και ένας σιδηρουργός, που είχε μαζί του και τα σύνεργά του. Πήραν, λοιπόν, οι άνθρωποι εκείνο το εργαλείο, που ο σιδηρουργός χρησιμοποιούσε σαν τανάλια για να βγάζη από την φωτιά τα πυρακτωμένα σίδερα, και έτρεξαν να ελευθερώσουν τον αετό, χωρίς να τον βλάψουν.