Παναγία, ἡ μάνα τών Ἁγιορειτών.

 

Ήταν ένα γεροντάκι πού μόλις άκουγε τ’ όνομα Τής Παναγίας έκλαιγε σάν μικρό παιδί.
Ήταν ένας Καυσοκαλυβίτης πού όποτε γύριζε πλευρό τή νύχτα έψελνε τό «Άξιον εστί».
Ήταν ένας Γρηγοριάτης ηγούμενος πού ΄χε «φάει» τήν εικόνα Της από τούς πολλούς ασπασμούς.
Ήταν ένας Νεοσκητιώτης πού παρακαλούσε όποιον έβλεπε νά μιλήσει, νά γράψει, νά εκδώσει, ότι υπήρχε γιά Τήν Παναγία.
Ήταν ένας μακαρίτης Ιβηρίτης πού έπασχε από αγάπη πρός Τήν Πορταΐτισσα.
Ένας Φιλοθεΐτης έλεγε: «Έχομεν βεβαίας τάς ελπίδας είς Τήν Γλυκοφιλούσαν» Παναγία• ή μάνα τών Αγιορειτών.

Ή Παναγία. Πάνω απ’ όλες τίς Αγίες. Μητέρα Θεού καί ανθρώπων. Ή καλύτερη παραμυθία. Ή πιο σίγουρη πρέσβειρα τών πιστών. Ή πιό ταπεινή, ή πιό καλή, ή πιό σεμνή, ή πιό υπάκουη, ή πιό υπομονετική, ή σιωπηλή, ή γενναία, ή πρώτη, ή βασίλισσα, ή Κυρία, ή Έφορος, ή Οικονόμισσα, ή φωτοφόρος νεφέλη καί μανναδόχος στάμνα.
Χαρά νά τήν αντικρύσεις. Ευχαρίστηση νά τήν επικαλείσαι. Ευλογία νά σ’ επισκέπτεται. Ελπίδα βέβαιη νά τήν παρακαλάς. Βοήθεια μεγάλη ή σκέπη Της.

Πού νά βρείς τά ωραία λόγια νά Τήν εγκωμιάσεις; Πόσο φτωχή είναι ή γλώσσα γιά τά μεγάλα ονόματα; Πόσο έχει φθαρεί ή γλώσσα από τήν κατάχρηση. Έτσι σιωπάς καί τά λές όλα. Όπως σιωπηλή ακολουθούσε παντού τόν αγαπητό Υιό Της. Μέχρι Σταυρού.

Αθωνίτισσα Θεοτόκε, τό ακοίμητο κανδήλι, τό αγνό κερί, οί Χαιρετισμοί, ή Παράκληση, τό Θεοτοκάριο, τά Θεοτόκια δέν σού αρκούν. Μήτε γονυκλισίες καί τάματα καί προσφορές καί κομποσχοίνια. Τήν καθαρότητα τής καρδίας ζητάς γιά νάλθει ό Υιός Σου νά κατοικήσει καί νά φέρει Θεοτόκες καί Θεοφόρες ώρες αγίας θεοψίας καί φωτοχυσίας…

Μητέρα Τού Θεού, μητέρα τών ανθρώπων, μητέρα τού πόνου, μητέρα τής αγωνίας, μητέρα τών θλιβομένων, σύντροφε τών μονομάχων Τού Θεού, τών καλογέρων.
Όπως καί νά τό κάνουμε είναι ανώτερες ψυχές οί Αγιορείτες, αφού επέλεξαν ν’ αφοσιωθούν μόνιμα Στήν Αθωνίτισσα Θεοτόκο.

Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς• τού Άξιον εστί τού πάνσεπτου ναού τού Πρωτάτου Τής πρωτεύουσας τών Καρυών, τής Κουκουζέλισσας τής Μεγίστης Λαύρας, Τής Βατοπεδινής Εσφαγμένης, τής Πορταΐτισσας τών Ιβήρων, Τής Τριχερούσης τού Χιλιανδαρίου, τού Ακαθίστου τής Διονυσίου, Τής Φοβεράς Προστασίας τού Κουτλουμουσίου, Τής Γερόντισσας Τού Παντοκράτορος, Τής Γοργοϋπηκόου Τής Δοχειαρίου, Τής Μυροβλύτισσας τού Αγίου Παύλου, Τής Οδηγήτριας τού Ξενοφώντος καί τόσες άλλες, σ’ εκκλησίες καί παρεκκλήσια, κελλιά καί καλύβια…

Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών τών αμαρτωλών.