Δέν
είναι τυχαίο πού κάθε φορά πού μάς συμβαίνει κάτι κακό λέμε «Παναγιά
μου» ή έστω προληπτικά… γιά νά μήν συμβεί.. σάν νά ξορκίζεις τό κακό..
πάλι «Παναγιά μου» θά φωνάξεις, θα σκεφτείς, θα μουρμουρίσεις!
Ή Παναγία είναι δίπλα μας, πάμπολλες οί μαρτυρίες ανθρώπων (πιστών καί απίστων) πού βίωσαν τό Θαύμα Της.
Είτε
σάν εκπλήρωση τής επιθυμίας πού ήταν αίτημα στή Προσευχή, είτε σάν
όραμα είτε σάν ένα απλό σημάδι.. πού εκείνη τή στιγμή κι αυτό τό απλό
σημάδι εσύ θά τό δείς σάν σανίδα σωτηρίας στό φουρτουνιασμένο πέλαγος
από προβλήματα πού βρίσκεσαι.
Όπως είπαμε καί πιό πάνω, ή
Παναγία δέν κάνει εξαιρέσεις, τού τύπου «Εσύ πιστεύεις – Θά σέ βοηθήσω»
καί «Εσύ δέν πιστεύεις – δέν θά σέ βοηθήσω».
Ή Παναγία μας, βοηθάει καί τίς δύο πλευρές… – θά μού πείς «γιατί;» –
Ή απάντηση έρχεται από μόνη της μέσα από μιά ερώτηση: Ποιά Μάνα δέν αγαπάει τά παιδιά της;;;
Μία Μάνα πού γέννησε τήν Αγάπη…Τόν ίδιο Τόν Χριστό, πώς είναι δυνατόν νά μήν ξεχειλίζει από αγάπη;
Μία όμορφη ιστορία από τό Άγιο Όρος λέει:
«Κάθε
φορά πού νύχτωνε στόν Παράδεισο, ό Άγιος Πέτρος, έκλεινε τά θυρόφυλλα
καί μετρούσε στά τεφτέρια του πόσοι είχανε μπεί στόν Παράδεισο.
Ύστερα έβαζε τά ονόματά τους πλάι σέ εκείνους πού ήδη ήταν μέσα από καιρό καί έβρισκε τόν αριθμό.
Τό άλλο πρωί μετρούσε πάλι τούς παραδεισένιους ανθρώπους καί πήγαινε νά ανοίξει τήν πόρτα. Μά γιά καιρό έβλεπε τούτο τό παράδοξο: Ενώ αποβραδίς είχε μετρήσει πώς αυτοί πού είχαν μπει στόν Παράδεισο ήταν δέκα, τήν άλλη μέρα μετρούσε άλλους 3 παραπάνω.
Μά πώς γίνεται αυτό σκεφτόταν.
– Αποφάσισε νά πάει στόν αφέντη Χριστό καί νά Τού πεί αυτό πού τόν απασχολεί.
-Νά φυλάξεις βάρδια είπε ό Χριστός καί ό Άγιος έσκυψε το κεφάλι καί γύρισε στό διακόνημά του.
Τό ίδιο βράδυ ο Απόστολος Τού Θεού φύλαξε κατά τήν προσταγή Τού Χριστού καί σάν ξημέρωσε είχε έτοιμη τήν απάντηση.
– Τόν ρώτησε λοιπόν ό Κύριος, τί συμβαίνει…
– Τό βράδυ… Κύριε… πού κλείνει ό Παράδεισος ανεβαίνει ή Μάνα Σου στά τείχη καί βάζει τούς ανθρώπους από εκεί».
Αυτή είναι ή δύναμη Τής Παναγίας μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου