του Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'
Στήν ὕπαιθρο παρουσιάζονται τόσον ἡ ἀγριέλαιος ὅσον καί ἡ καλλιέλαιος. Καί τήν μέν ἀγριέλαιο τήν κόπτουμε ἕνεκεν τῆς ἀγρίας καταστάσεώς της καί ὡς μή ἀποδίδουσα καρπούς, τήν δέ καλλιέλαιο τήν φροντίζουμε καί καλλιεργοῦμε, ὅσον τό δυνατόν περισσότερον, προκειμένου νά φέρει πολύν καρπόν καί καλόν. Αὐτή εἶναι μία εἰκόνα ἀπό τήν φύση.
Ὁ Ἀπ. Παῦλος αὐτή τήν εἰκόνα ἔρχεται καί τήν χρησιμοποιεῖ στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του, στό 11ο κεφάλαιο, ὅταν θέλει νά μιλήσει γιά τήν ἀπιστία, τήν ἀπείθεια καί ἀνυπακοή στό Θεό καί στίς ἐντολές Του ἀπό τό ἕνα μέρος καί γιά τήν πίστη, τόν φόβο τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐσέβεια ἀπό τό ἄλλο μέρος.
Παρομοίασε τούς Ἰσραηλῖτες μέ τήν καλλιέλαιο, πού, ὅμως, μερικοί κλάδοι της, ἕνεκα τῆς ἀπιστίας τους, κόπηκαν ἀπό τόν καλό κορμό καί ἀπεσπάσθησαν καί πετάχθηκαν.
Ἔπειτα, παρομοίασε τούς εἰδωλολάτρες, πού δέν εἶχαν γνώση περί τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, μέ τήν ἀγριέλαιο. Ὅμως, ὅταν αὐτοί γνώρισαν τόν Ἕνα καί ἀληθινό Θεό, ἐκεντρώθησαν στή θέση τῶν ἀποκοπέντων κλάδων καί συνεδέθησαν μέ τήν καλλιέλαιο καί ἔφεραν καλούς καρπούς.
Τονίζει δέ ὁ Ἀπόστολος ὅτι πάντοτε ὑπάρχει αὐτή ἡ δυνατότητα ἐγκεντρισμοῦ, δηλαδή ἡ δυνατότητα τῆς ἐπανόδου ἀπό τήν ἀπιστία στή πίστη, ἡ δυνατότητα νά καταστεῖ ἡ ἀγριέλαιος καλλιέλαιος, νά παύσει ἡ ἀγριότητα τῆς ἁμαρτίας καί νά ἐπέλθει τό ἥμερον τῆς ἀρετῆς.
Ὁ Θεός, ἕνεκα τοῦ πλούτου τῆς σοφίας καί τῆς γνώσεώς Του, ἔχει πολλούς τρόπους νά ἐπαναφέρει καί πάλιν τόν παρεκτραπέντα ἄνθρωπο στήν ὁδό τῆς σωτηρίας.
Καί θαυμάσια κλείνει τό κεφάλαιο αὐτό ὁ Ἀπ. Παῦλος, ὑπογραμμίζοντας: «τίς γάρ ἔγνω νοῦν Κυρίου; ἤ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο;... ὅτι ἐξ αὐτοῦ καί δι' αὐτοῦ καί εἰς αὐτόν τά πάντα» (Ρωμ. 11, 34-35).
*
Στούς δυσχειμέρους, ἐξ ἐπόψεως πνευματικῆς, καιρούς, ὅπου ζοῦμε καί ὑπό τήν ἐπήρεια φθοροποιῶν ἰδεολογιῶν καί ἐξαγριωμένων ἀνθρωπίνων παθῶν, αἰσθανόμεθα ὅτι ὑπάρχει καί ἡ ἀγριέλαιος καί ἡ καλλιέλαιος.
Πρόκειται γιά μία πραγματικότητα. Σκληρή πραγματικότητα. Παρατηροῦμε τό πνεῦμα νά σβέννυται, τά πάθη τῆς ἀτιμίας νά προβάλλονται, τό φρόνημα τῆς σαρκός νά ἐπικρατεῖ, ἡ κατάργηση τοῦ πνευματικοῦ νόμου νά ἐπιβάλλεται, τό μῖσος ν' ἀντικαθιστᾶ τήν ἀγάπη.
