Καθώς πλησιάζει η περίοδος των Πανελληνίων εξετάσεων, σε πολλές Μητροπόλεις και ενορίες στην Ελλάδα (και όχι μόνο) διοργανώνονται ευκαιρίες προσευχής για τους υποψηφίους μαθητές. Παρακλήσεις και Θείες Λειτουργίες τελούνται με σκοπό να στηριχθούν πνευματικά οι νέοι που ετοιμάζονται να δώσουν έναν σημαντικό αγώνα.
Κάθε χρόνο, ωστόσο, δεν λείπουν και εκείνοι που σπεύδουν να ειρωνευτούν αυτές τις πρωτοβουλίες. Προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ως κάτι σκοταδιστικό, αφελές ή ακόμη και ως εξαπάτηση (φθάνουν και στην extreme αντίδραση να ζητούν να παρέμβει κάποιος εισαγγελέας…).
Στην
πραγματικότητα, είτε αγνοούν είτε παραβλέπουν σκόπιμα ότι η πρόσκληση
αυτή απευθύνεται από τις εκκλησιαστικές κοινότητες στα νεότερα μέλη τους
και ότι, πέρα από το καθαρά θρησκευτικό της περιεχόμενο, προσφέρει
ουσιαστική ψυχολογική και συναισθηματική στήριξη.
Οι
Πανελλήνιες εξετάσεις αποτελούν για πολλούς εφήβους μία από τις πιο
φορτισμένες περιόδους της μαθητικής τους ζωής. Η αγωνία για την επίδοση,
οι προσδοκίες της οικογένειας, η πίεση του χρόνου και η κόπωση από τη
μακρά προετοιμασία δημιουργούν ένα βάρος που δεν είναι εύκολο να
διαχειριστεί ένας νέος άνθρωπος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία της
Εκκλησίας και η πρόσκληση σε κοινή προσευχή μπορούν να λειτουργήσουν ως
αληθινή ανάσα.
Η προσευχή δεν
είναι απλώς μία θρησκευτική συνήθεια. Είναι μια στιγμή εσωτερικής
ηρεμίας, εμπιστοσύνης και ελπίδας. Είναι πνευματικό στήριγμα σε μια
κρίσιμη φάση. Όταν οι μαθητές βρίσκονται στον ναό μαζί με τις
οικογένειές τους, με φίλους, καθηγητές ή άλλα μέλη της κοινότητας,
λαμβάνουν ένα σαφές μήνυμα: δεν είναι μόνοι τους. Η ευχή του ιερέα, ο
καλός λόγος, η ανθρώπινη παρουσία και η κοινή συμπαράσταση δημιουργούν
ένα περιβάλλον που ενισχύει την αγχωμένη εφηβική ψυχή.
Για
τους πιστούς, η προσευχή είναι συγχρόνως και πράξη εμπιστοσύνης στον
Θεό. Δεν καταργεί την προσπάθεια, ούτε υποκαθιστά το διάβασμα, την
επιμέλεια και την προσωπική ευθύνη. Δίνει όμως νόημα, ελπίδα και
εσωτερική ισορροπία. Υπενθυμίζει ότι η αξία του ανθρώπου δεν εξαντλείται
σε έναν βαθμό ή σε ένα αποτέλεσμα και ότι, ακόμη και μέσα στην αγωνία,
υπάρχει χώρος για εσωτερική γαλήνη και ελπίδα.
Αξίζει
επίσης να σημειωθεί ότι η αξία της προσευχής στη διαχείριση του άγχους
δεν αναγνωρίζεται μόνο μέσα από τη θρησκευτική εμπειρία, αλλά έχει
απασχολήσει και τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα. Πρακτικές προσευχής,
περισυλλογής και πνευματικής συγκέντρωσης έχουν συνδεθεί σε αρκετές
μελέτες με μείωση του άγχους, ενίσχυση της συναισθηματικής σταθερότητας
και καλύτερη αντιμετώπιση πιεστικών καταστάσεων.











