Καλή σας νύχτα!

 

 

Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι 

που θα σου πουν αύριο "καλημέρα"... 

Στην μνήμη του Αγίου Φανουρίου!

 

 

Από απόψε η μνήμη
του Άγιου Μεγαλόμαρτυρος Φανουρίου....
Το ίδιο το όνομα του
μοιάζει να περιέχει ένα μήνυμα,
Φανούριος.....εκείνος που φανερώνει.
Και είναι χαρακτηριστικό ότι η τιμή του Αγίου
συνδέθηκε από πολύ νωρίς
στη συνείδηση των ανθρώπων
με την ανεύρεση όσων χάθηκαν.
Όμως, αν σταθούμε λίγο βαθύτερα
θα καταλάβουμε ότι υπάρχουν πράγματα
που χάνονται και δεν τα ψάχνουμε.

Όταν το κλίμα αδειάζει το πιάτο.

 

 

Η πείνα δεν αρχίζει όταν αδειάσει το πιάτο. Αρχίζει μήνες νωρίτερα, όταν δεν έρχεται η βροχή, όταν ο αγρότης δεν μπορεί να σπείρει, όταν το λίπασμα ακριβαίνει και όταν μια οικογένεια ανακαλύπτει ότι το ίδιο σακί ρύζι κοστίζει περισσότερο από όσο αντέχει το εισόδημά της. 

Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος του ισχυρού Ελ Νίνιο που εξελίσσεται μέσα στο 2026.

Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσίευσε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, βασισμένη σε εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος, ένα ισχυρό επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει επιπλέον 49.000.000 ανθρώπους σε οξεία επισιτιστική ανασφάλεια έως το τέλος του 2027. 

Συνολικά, έως 274.000.000 άνθρωποι σε 45 ευάλωτες χώρες ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με πείνα επιπέδου κρίσης ή ακόμη χειρότερα. Οι αριθμοί τρομάζουν. Περισσότερο όμως πρέπει να μας ανησυχεί ο συνδυασμός των αιτιών.

Το Ελ Νίνιο δεν φθάνει σε έναν κόσμο οικονομικά ήρεμο. Συναντά πολέμους, ακριβή ενέργεια, προβλήματα στη διακίνηση λιπασμάτων, πιεσμένα δημόσια οικονομικά και εύθραυστες εφοδιαστικές αλυσίδες. Στην Ασία, ακόμη και το ρύζι (η καθημερινή τροφή δισεκατομμυρίων ανθρώπων) βρίσκεται υπό πίεση, καθώς το αυξημένο κόστος παραγωγής συμπίπτει με τον κίνδυνο μειωμένων αποδόσεων. 

Κεντρική Αμερική και Νότια Αφρική θεωρούνται μεταξύ των περισσότερο εκτεθειμένων περιοχών. Αλλού θα λείψουν οι βροχές, αλλού θα καθυστερήσουν, και σε διαφορετικές ζώνες οι πλημμύρες μπορεί να καταστρέψουν ό,τι κατάφερε να επιβιώσει από την ξηρασία.

Και τότε το πρόβλημα παύει να είναι μετεωρολογικό. Όταν μειώνεται η παραγωγή, αυξάνονται οι τιμές. Όταν ακριβαίνουν τα βασικά τρόφιμα, οι φτωχότερες οικογένειες κόβουν πρώτα την ποιότητα και ύστερα την ποσότητα. 

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της ΔΙΣ της 169ης Συνοδικής Περιόδου

 

 

Συνήλθε επί διήμερο, την Τρίτη 25 και την Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος της 169ης Συνοδικής Περιόδου, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά τις δύο Συνεδρίες η ΔΙΣ:

- Ενημερώθηκε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βρεσθένης κ. Θεόκλητο, Επόπτη του Ιστορικού Αρχείου της Εκκλησίας της Ελλάδος, περί του διοργανωθέντος από 5 έως 7 Ιουνίου 2026, στην Αθήνα και την Ιερά Μονή Οσίου Λουκά Βοιωτίας, Επιστημονικού Συνεδρίου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στον Όσιο Λουκά τον εν Στειρίῳ, με αφορμή τη συμπλήρωση σαράντα ετών από την επανακομιδή του ιερού λειψάνου του Οσίου και με θέμα: «Όσιος Λουκάς ο εν Στειρίῳ και η Ιερά Μονή αυτού: Ιστορία, Θεολογία και Πολιτισμός».

Το εν λόγω Συνέδριο συνδιοργάνωσαν: α) η Ιερά Μητρόπολη Θηβών, Λεβαδείας και Αυλίδος, β) το Ιστορικό Αρχείο της Εκκλησίας της Ελλάδος, γ) η Βιβλιοθήκη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, δ) το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και ε) το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

- Ενημερώθηκε από τη Συνοδική Επιτροπή επί της Χριστιανικής Αγωγής και της Νεότητος περί του διεξαχθέντος Δ’ Πανελλήνιου Συνεδρίου Στελεχών Κατασκηνώσεων των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, από 3 έως 5 Ιουνίου 2026.

- Ενέκρινε τις προτάσεις της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος: α) περί της διεξαγωγής Επιστημονικού Συνεδρίου στις 15 και 16 Οκτωβρίου 2027 στη Μεσσηνία, με αφορμή την επέτειο της συμπληρώσεως διακοσίων ετών από της ιστορικής Ναυμαχίας του Ναυαρίνου και την εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια από τη Γ’ Εθνική Συνέλευση, με θέμα: «Το τέλος της Επαναστάσεως του 1821 και οι απαρχές του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους: Από το Ναυαρίνο εις τον Καποδίστριαν», και β) περί της διανομής του Τόμου των Πρακτικών του πραγματοποιηθέντος Επιστημονικού Συνεδρίου της Εκκλησίας της Ελλάδος, με θέμα: «Η Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση της Κύπρου από τους χρόνους του Αποστόλου Παύλου μέχρι σήμερα».

Αμορόζα & Θοδωρής Μέρμηγκας| Αμοργιανό - Μισεμός - Βοθριάτικος Μπάλος

 

Η αληθινή νηστεία.

 

 

 

«Έρχονται καμιά φορά άνθρωποι να εξομολογηθούν και, μόλις φτάσουμε στη νηστεία, καταλαβαίνω ότι ο καθένας έχει περάσει από άλλη σχολή. Ο ένας μου λέει: «Ο προηγούμενος πνευματικός μου, πάτερ, μου έλεγε τρεις μέρες πριν κοινωνήσω ούτε λάδι». 

Ο άλλος: «Εμένα μου είχε πει μία εβδομάδα». Μια γυναίκα μου είπε κάποτε ότι χρόνια ολόκληρα δεν κοινωνούσε, αν προηγουμένως δεν είχε κάνει μια συγκεκριμένη αυστηρή νηστεία, ακόμη κι όταν η Εκκλησία δεν είχε νηστεία. 

Τη ρώτησα: «Και ποιος σου το είπε αυτό;». «Ο πνευματικός μου». Έρχεται άλλος και μου λέει ότι κάποιος γέροντας του συνέστησε κάτι ακόμη αυστηρότερο, ένας άλλος έμαθε αλλιώς στο Άγιον Όρος, ένας τρίτος αλλιώς σε κάποιο μοναστήρι, και στο τέλος ο άνθρωπος έχει ένα κεφάλι γεμάτο κανόνες και μια καρδιά γεμάτη φόβο. «Πάτερ, έφαγα λάδι χθες. Μπορώ να κοινωνήσω;». «Πάτερ, ήπια γάλα επειδή πήρα το φάρμακό μου. Τώρα τι γίνεται;». «Πάτερ, η γυναίκα μου έβαλε κατά λάθος βούτυρο στο φαγητό και το κατάλαβα αφού έφαγα». Και λες: Χριστέ μου, τι κάναμε στους ανθρώπους; Τους δώσαμε τη νηστεία για να ελευθερωθούν από τα πάθη και τους μάθαμε να φοβούνται μια σταγόνα λάδι.

Να μην παρεξηγηθώ. Δεν λέω να κάνουμε τη νηστεία όπως μας βολεύει. Αυτό είναι το άλλο άκρο και είναι εξίσου λάθος. «Ο Θεός κοιτάζει την καρδιά», λέει ο άλλος, και τρώει ό,τι θέλει. Βέβαια κοιτάζει την καρδιά ο Θεός, αλλά η καρδιά σου, βρε παιδί μου, είναι ενωμένη με ένα σώμα, και αυτό το σώμα πρέπει κάποτε να μάθει ότι δεν μπορεί να παίρνει όποτε θέλει ό,τι θέλει. 

Η νηστεία είναι αρχαιότατη πράξη της Εκκλησίας, ο ίδιος ο Χριστός νήστεψε, η αποστολική ζωή γνωρίζει τη νηστεία και οι Πατέρες την παραδίδουν ως πραγματική άσκηση και όχι ως ωραία ιδέα. Ο Μέγας Βασίλειος τη συνδέει με την εγκράτεια και την αποχή από την κακία, όχι απλώς με την αλλαγή τροφών. Άρα θα νηστέψεις. Θα πεινάσεις και λίγο. Δεν παθαίνουμε τίποτε αν κάποτε το στομάχι μας ζητήσει κάτι και του πούμε «όχι». 

Μπορεί μάλιστα εκείνη την ώρα να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πόσες φορές μέσα στην ημέρα λέμε «ναι» σε κάθε επιθυμία μας. Αλλά άλλο η νηστεία της Εκκλησίας και άλλο η δική μου επινόηση περί νηστείας.

Κι εδώ το λέω πρώτα για εμάς τους πνευματικούς. Να φοβόμαστε λίγο όταν βάζουμε κανόνες στους ανθρώπους. Εγώ τουλάχιστον φοβάμαι. Γιατί είναι μεγάλη εξουσία να σου ανοίγει ένας άνθρωπος την ψυχή του και εσύ, επειδή φοράς πετραχήλι, να μπορείς με μία κουβέντα να του δημιουργήσεις κάτι που θα κουβαλάει είκοσι χρόνια ως θέλημα του Θεού. Του λες «εσύ θα κάνεις αλάδωτο» και μπορεί αύριο να το θυμάσαι ούτε εσύ, εκείνος όμως να το τηρεί δέκα χρόνια, επειδή νομίζει ότι αν το παραβεί παρακούει τον Χριστό. 

Γι’ αυτό ο πνευματικός πρέπει να προσέχει πολύ να μη βαφτίζει θέλημα του Θεού τον δικό του ζήλο. Δεν είναι κάθε αυστηρότητα διάκριση και δεν είναι κάθε επιείκεια οικονομία. Μπορεί η αυστηρότητα να είναι ο εύκολος δρόμος, επειδή πολύ ευκολότερα λες σε κάποιον «μη φας λάδι» παρά κάθεσαι να μάθεις ποιος είναι.

Γιατί, για πες μου, αυτός ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου ποιος είναι; Είναι μοναχός; Είναι μητέρα με τρία παιδιά; Δουλεύει νύχτα; Είναι γέρος; Είναι νέος; Είναι άρρωστος; Παίρνει φάρμακα; Έχει αρχίσει τώρα να πλησιάζει την Εκκλησία; Έχει μέσα του μετάνοια ή έχει ήδη μια αρρωστημένη σχέση με τους κανόνες και ψάχνει διαρκώς κάτι ακόμη για να αισθανθεί ασφαλής; Κι εσύ θα τους βάλεις όλους στην ίδια σειρά και θα πεις «Δευτέρα αυτό, Τρίτη εκείνο, τρεις μέρες πριν τη Θεία Κοινωνία το άλλο»; 

Αυτό δεν είναι διάκριση. Ο άνθρωπος δεν είναι στομάχι για να του δώσεις κατάλογο τροφίμων. Ο πνευματικός πρέπει να δει ολόκληρο τον άνθρωπο και κάποτε να καταλάβει ότι εκείνος που ζητά περισσότερη νηστεία μπορεί να μη χρειάζεται περισσότερη νηστεία. Μπορεί να χρειάζεται περισσότερη ταπείνωση.

Αν κρίναμε τους εαυτούς μας, δε θα μας έκρινε ο Κύριος.

  

"Να μην παραδέχεσαι τους λογισμούς που σπέρνει μέσα σου ο εχθρός, από υποψίες, εναντίον του πλησίον. Είναι ψεύτικοι και ολέθριοι και τελείως απατηλοί. 

Γνώριζε ότι με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν οι δαίμονες να σπρώξουν σε βάραθρο καταστροφής τις ψυχές εκείνων που προκόβουν στις αρετές. 

Γιατί με άλλον τρόπο δεν μπορούν οι δαίμονες να ρίξουν κανένα αγωνιστή στο βυθό της κατακρίσεως και της έμπρακτης αμαρτίας, παρά αν τον πείσουν να δεχτεί πονηρές υποψίες από την εξωτερική διαγωγή και τις διαθέσεις του πλησίον. 

Γιατί αυτό κάνει η παράδοση.

  

Στο Βουλγαρέλι της Ηπείρου, τότε που τα χωριά ήταν μικρά και οι δρόμοι δύσκολοι, οι άνθρωποι περίμεναν τον Άγιο Κοσμά σαν να περίμεναν έναν δικό τους άνθρωπο.
Έτσι έλεγε ο παππούς στον εγγονό του πολλά χρόνια αργότερα.

«Ήταν απόγευμα», του έλεγε. «Και το χωριό είχε μαζευτεί στην πλατεία. Άντρες, γυναίκες, γέροντες και παιδιά. Όλοι ήθελαν να ακούσουν τον καλόγερο που περπατούσε από τόπο σε τόπο για να θυμίσει στους ανθρώπους τον Χριστό.»

Ο Άγιος Κοσμάς στάθηκε ανάμεσά τους.

Δεν είχε πλούτη.
Δεν είχε άλογο.
Δεν είχε συνοδεία.

Μόνο το ραβδί του και την αγάπη του για τον άνθρωπο.

Κάποια στιγμή κοίταξε τα παιδιά που είχαν μαζευτεί μπροστά του.

Και είπε:

«Αυτά τα παιδιά θα κρατήσουν το χωριό σας ζωντανό. Μάθετέ τα να αγαπούν τον Θεό, να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη ντρέπονται για την πίστη τους.»

Έπειτα μίλησε για τα γράμματα.

Γιατί ήξερε πως ένας λαός που δεν μαθαίνει τα παιδιά του να γράφουν και να διαβάζουν, σιγά-σιγά χάνει τη μνήμη του.
Και πριν φύγει, ένας ηλικιωμένος χωριανός τον πλησίασε.

«Πατέρα Κοσμά», του είπε, «εμείς είμαστε φτωχοί άνθρωποι. Τι μπορούμε να αφήσουμε στα παιδιά μας;»

Οἱ Ἅγιοι Ἀδριανὸς καὶ Ναταλία οἱ Μάρτυρες

 

Ὁ Ἅγιος Ἀδριανός, ὁ ὁποῖος ἔζησε τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ, ἦταν παντρεμένος μὲ τὴν Ναταλία.

Μία μέρα λοιπὸν εἶδε 23 χριστιανούς, νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ μαρτυρήσουν γιὰ τὴν πίστη τους. 

Ὁ Ἀδριανὸς ἐντυπωσιάστηκε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἄκουσε καὶ δήλωσε στοὺς εἰδωλολάτρες ὅτι εἶναι καὶ αὐτὸς χριστιανός. 

Ἀμέσως τὸν ἔπιασαν καὶ τὸν ἔκλεισαν στὴν φυλακή. Ἐκεῖ πῆγε ἡ Ναταλία νὰ τοῦ συμπαρασταθεῖ καὶ νὰ τοῦ πεῖ νὰ μὴν λυγίσει.

Στὴν συνέχεια, ἀφοῦ ὑπέμεινε πολλὰ καὶ φρικτὰ βασανιστήρια παρέδωσε τὸ πνεῦμα του. 

Ἀξιοσημείωτο εἶναι, ὅτι ὅταν οἱ εἰδωλολάτρες ἐπιχείρησαν νὰ τοῦ κάψουν τὸ σῶμα, ξέσπασε μία δυνατὴ νεροποντὴ ἡ ὁποία ἔσβησε τὴ φωτιά.
Τὸ σῶμα τοῦ ἐνταφιάστηκε ἀπὸ τὴν γυναῖκά του τὴν Ναταλία, ἡ ὁποία μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ θάφτηκε δίπλα του, ἀφοῦ μαρτύρησε καὶ αὐτὴ γιὰ τὸν Χριστό.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ἀναφαίρετον, ὄλβον ἡγήσω, τὴν σωτήριον, πίστιν τρισμάκαρ, καταλιπὼν τὴν πατρῴαν ἀσέβειαν· καὶ τῷ Δεσπότῃ κατ’ ἴχνος ἑπόμενος, κατεπλουτίσθης ἐνθέοις χαρίσμασιν· Ἀδριανὲ ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, ὁμοῦ σὺν Ναταλίᾳ τῇ θεόφρονι.

Καλό ξημέρωμα!

 

  

 

                                    Όλα όσα ακούμε κατά τη διάρκεια της ημέρας 

Πανήγυρις Αγίου Φανουρίου, στην Ενορία μας.

  

Με επισημότητα και μεγαλοπρέπεια θα τιμήσει η Ενορία μας την μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του νεοφανούς στο ιερό παρεκκλήσιο που βρίσκεται κάτω από το καμπαναριό του Ιερού μας Ναού.

Το πρόγραμμα του εορτασμού έχει ως εξής:

ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

6.00μ.μ. Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία στον χώρο του ιερού παρεκκλησίου.

ΠΕΜΠΤΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

6.30π.μ. Η ακολουθία του Όρθρου και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον χώρο του ιερού παρεκκλησίου.

Τόσο την παραμονή της εορτής (26/8) όσο και την ημέρα της εορτής του Αγίου (27/8) θα διαβάζονται και θα ευλογούνται οι φανουρόπιτες που θα προσφέρονται από τους πιστούς τις ώρες 9-12 το πρωί και 5-8 το απόγευμα καθώς επίσης και στις ιερές ακολουθίες που θα τελεσθουν.

Ο Αύγουστος δεν φεύγει όταν τελειώνει.

  

Οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου είναι πάντα λίγο διχασμένες. Έχουν ακόμη πάνω τους τη ζέστη του καλοκαιριού, μα μέσα τους έχει αρχίσει να φυσάει ο Σεπτέμβρης.

Το γαλάζιο επιμένει στον ουρανό, σαν να μην θέλει να παραδεχτεί πως λιγοστεύει. Τα απογεύματα μικραίνουν ανεπαίσθητα, οι θάλασσες κρατούν ακόμη τη θερμοκρασία των σωμάτων μας, κι όμως κάτι έχει ήδη φύγει. Κάτι που δεν προλάβαμε να αποχαιρετήσουμε.

Κι εμείς, με εκείνη την παράξενη ανθρώπινη επιμονή, κρατάμε ακόμη τον Αύγουστο από το χέρι. Κάνουμε πως δεν βλέπουμε τη σκιά του Σεπτέμβρη να πλησιάζει. Σαν να μπορεί μια αυταπάτη, αν την αγαπήσεις αρκετά, να γίνει παράταση.

Το σπάσμα.....

 

 

Σε ένα μικρό εργαστήριο, ένας χειροτεχνός έφτιαχνε γυαλιά κάθε μέρα. Η πλειοψηφία από αυτά ήταν καθαρά, λεία και άψογα.

Αλλά ένα είχε μια μικρή ελαφριά ελαφριότητα. Ένα λεπτό σπασμα περνούσε μέσα από το γυαλί.

Ο χειροτεχνός το κοιτάξε και είπε: "Αυτό δεν μπορεί να πουληθεί."

Έτσι το έβαλε στην άκρη. Το γυαλί παρέμεινε εκεί για μέρες. Ένα πρωινό, μια γυναίκα που δούλευε στο εργαστήριο το πήρε.

"Γιατί το πετάξατε;" ρώτησε.

"Έχει ένα σπάσμα."

"Και;"

"Δεν είναι τέλειο."

Η γυναίκα χαμογέλασε. Το πήρε σπίτι. Το επόμενο πρωινό, το γέμισει με νερό και το τοποθέτησε δίπλα στο παράθυρο.

Το φως περνούσε μέσα από το σπάσμα.

Και στην αντίθετη τοίχου εμφανίστηκε μια λεπτή, λάμπουσα γραμμή φωτός. Παρακολούθησε το για πολύ καιρό.

Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζονται.

  

 

Τοῦτο σᾶς λέγω καὶ σᾶς παραγγέλω·
κἂν ὁ οὐρανὸς νὰ κατεβῆ κάτω,
κἂν ἡ γῆ νὰ ἀνεβῆ ἐπάνω,
κἂν ὅλος ὁ κόσμος νὰ χαλάση, σήμερον, αὔριον,
νὰ μὴ σᾶς μέλλη τί ἔχει νὰ κάμη ὁ Θεός.
Τὸ κορμί σας ἂς τὸ καύσουν, ἂς τὸ τηγανίσουν·
τὰ πράγματά σας ἂς σᾶς τὰ πάρουν·

Καίμε μόνο τα χόρτα!