
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Ὑμνογραφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας
Ἡ λεβεντογέννα Κρήτη δὲν ἔπαψε στὸ διάβα τῶν αἰώνων νὰ βγάζει βλαστάρια ἡρωϊκά, μαρτυρικά, προασπιστὲς τῆς πίστεως, τῆς ἠθικῆς, τῆς ἀρετῆς, τῆς ἐλευθερίας.
Ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες μέχρι καὶ τὶς ἡμέρες μας πότισε τὸ δένδρο τῆς πίστεως μὲ τὰ αἵματα τῶν παιδιῶν της.
Τοὺς τελευταίους αἰῶνες τὸ πότισε καὶ μὲ τὰ νεανικὰ αἵματα τῶν προασπιστῶν τῆς τιμῆς καὶ τῆς σωφροσύνης τους, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων, Μαρίας τῆ Μεθυμοπούλας, Χρυσῆς Τσεπέτη καὶ τοῦ Ἀνώνυμου Μάρτυρος τῆς Ἀλεξανδρείας.
Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Νεκτάριος, ποὺ ἔζησε τὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ ιζ΄ αἰῶνος, ἀναφέρει: «Οὐκ ἔστι πόλις καὶ τόπος, ὅπῃ τῶν Ὀρθοδόξων ἡμῶν οὐ προχέονται ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας τὰ αἵματα. Καὶ μειράκια ἑωράκαμεν πρὸ ὀλίγων ἐτῶν τῇ ἀκμῇ τῆς μαχαίρας ἀφόβως ὑποκλίναντα τὸν αὐχένα».
Κάθε γωνιὰ γῆς τῆς Ὀρθόδοξης πατρίδος μας εἶναι ποτισμένη μὲ τὰ τίμια αἵματα τῶν Νεομαρτύρων, τῶν ἀθλητῶν τῆς μακρόχρονης τουρκικῆς κατοχῆς.
Νέφος οἱ Νεομάρτυρες· ἄνδρες καὶ γυναῖκες, νέοι καὶ γέροι, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, μορφωμένοι καὶ ἀγράμματοι.
Ὅλοι μὲ πίστη βαθιὰ ριζωμένη προσέφεραν σὰν ἱερὰ σφάγια τὸν ἑαυτό τους δῶρο στὸν βωμὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.
Πίστευαν μὲ θέρμη στὸν ἀρχηγὸ καὶ «τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. ιβ΄ 2) καὶ εἶχαν πόθο μαρτυρίου στὴν ψυχή τους· πόθο ποὺ τὸν θεωροῦσαν προνόμιο καὶ δῶρο τοῦ Θεοῦ. «Ἡμῖν ἐχαρίσθη οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν» (Φιλιπ. α΄ 29).
Ὁ Ἀνώνυμος Νεομάρτυς τῆς πίστεως, ὁ ἄγνωστος σὲ ἐμᾶς, ἀλλὰ γνωστὸς στὸν Κύριό μας, Αὐτὸν ποὺ μᾶς γραφει «ἐν βίβλῳ ζωῆς» (Φιλιπ. δ΄ 3), γεννήθηκε στὴν εὐλογημένη Κρητόνησο.













