Καληνύχτα!

  

"Κρέμασα" την καλυνύχτα στο φως του φεγγαριού που χάνει 

τη λάμψψη του ολόγιομου και ψιθύρισα στ' αστέρια μια ευχή...

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας.

  

10η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, εορτάστηκε πρώτη φορά το 1992 και ως στόχο έχει την ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από τις ψυχικές διαταραχές. 

Την ημέρα αυτή διοργανώνονται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο εκδηλώσεις με θέμα την ψυχική υγεία, κατά τη διάρκεια των οποίων σχετικοί φορείς και οργανισμοί καλούν τους συμμετέχοντες να προβληματιστούν για τα ψυχικά νοσήματα, να ενημερωθούν για τους τρόπους αντιμετώπισής τους και να εστιάσουν σε ένα φαινόμενο ψυχικής υγείας που αφορά το ευρύ κοινό. Έτσι και φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας επικεντρώνεται στην Πρόληψη της Αυτοκτονίας.

Προτού αναφερθούμε, στο αυξανόμενο ζήτημα της αυτοκτονίας και τους τρόπους που μπορεί ο καθένας μας να βοηθήσει έναν συνάνθρωπό του, που έχει αυτοκτονικές σκέψεις, ή προχωρά σε αυτοκτονικές πράξεις, κρίνεται σκόπιμο να θέσουμε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μας, την έννοια της ψυχικής υγείας, αυτή καθαυτή.

Γιατί αγάπησε τόσο πολύ ο Χριστός το περιθώριο;

  

Έχοντας κατά νου τις δύο πόρνες αγίες, Οσία Πελαγία και Αγία Ταϊσια, που εορτάζουμε σήμερα, τίθεται το ερώτημα:Γιατί αγάπησε τόσο πολύ ο Χριστός το περιθώριο;

Μήπως θέλησε να εντάξει όλους όσους ήταν μέσα στα ορθά αποδεκτά κοινωνικά πλαίσια σε έναν άλλο εναλλακτικό επαναστατικό τρόπο ζωής;Να μας βγάλει από το νόμιμο και να μας μυήσει στο παράνομο; 

Ή μήπως ήθελε να πάρει τους περιθωριακούς από το παράμερο και το σκοτεινό και να τους φέρει στα αποδεκτα κοινωνικά όρια των νοικοκυρεμένων ανθρώπων;Να τους δώσει την σωτηρία μέσα στα όρια του καθωσπρέπει και του υγιούς; Δηλαδή αφού πρώτα τους αποκαταστήσει μπροστά στην κοινωνία .

Όσοι δέχονται μία από τις δύο περιπτώσεις σαν απόλυτες έχουν παρεξηγήσει την σωτηρία και πορεύονται με συστήματα θρησκευτικά και αλλότρια. Δεν νομίζω ότι ο Χριστός ενδιαφέρθηκε για την εξωτερική διαγωγή ή από την άλλη γοητεύτηκε από την ασυμβίβαστη ζωή μας. Αυτά είναι εξίσου μάταια.

Πιστεύω ότι πριν αυτή η κίνηση ειχε δυναμικό συμβολισμό. Πριν από τόν Ερχομό του Χριστού, αλλά και μετά, όσο υπάρχει αμετανοησία στον κόσμο,όλοι μας είμαστε στο περιθώριο, απομακρυσμένοι και αυτονομημένοι από τον Θεό και επαναστατημένοι και αναπαυόμενοι στον τρόπο ζωής , τον οποίον έχουμε διαλέξει.Όταν ο Χριστός διάλεξε να γεννηθεί μέσα στην πόλη της αμαρτίας και να μεγαλώσει άσημος και να προσεταιριστεί όλους τους περιθωριακούς, προσέγγιζε την ίδια την Ανθρωπότητα, αυτή πού βρίσκεται εκτός της Εδέμ. 

Μας έδωσε την εικόνα ολου του περιθωριοποιημένου από τον Παράδεισον ανθρώπου.Δεν διάλεξε τους κατά κόσμον δίκαιους, για να μην φανεί οτι ήρθε στον κόσμο γι αυτούς, να τους ξεχωρίσει σαν σαρβαιβορς ενός παγκόσμιου ναυαγίου, καίτοι ανάμεσα τους βρίσκονται οι μεγαλύτερες αμαρτίες και ουδείς ακατακριτος, αλλά τους προφανέστερα αμαρτωλούς, αυτούς για τους οποίους θα μπορούσε να καταλάβει ο καλοπροαίρετος άνθρωπος, ότι διάλεξε να προσεγγίσει για να εικονίσει τις πληγές και την πτώση μας.Του όλου ανθρωπου. Να μας δώσει σημείο, στίγμα για το που βρισκόμαστε.

Εκεί που δεν υπάρχει η αγάπη βρίσκεται η κόλαση.

 

Ο Κύριος σου δείχνει τη δυστυχία του άλλου για να δει πώς θα αντιδράσεις. Θα προσευχηθείς για τον πλησίον σου; Θα τον βοηθήσεις; Και με αυτό τον τρόπο σε καλεί να εκπαιδεύεσαι στην αγάπη και να την καλλιεργείς.  

Η αγάπη υπερτερεί όλων των κανόνων και των νόμων. Αγαπήστε τους πάντες. Αν δεν μπορείτε τουλάχιστον να έχετε καλή προαίρεση. 

Να απευθύνεσαι σε όλους με λέξεις αγαθές. Ο καλός λόγος έχει μεγάλη δύναμη.

Οἱ Ἅγιοι Εὐλάμπιος καὶ Εὐλαμπία τὰ ἀδέλφια

 

Ἔζησαν στὰ χρόνια του αὐτοκράτορα Μαξιμιανοῦ (296 μ.Χ.). Ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν ἦταν σκληρὸς καὶ ἀνελέητος. 

Γι’ αὐτό, ὁ Εὐλάμπιος καὶ ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία κρύβονταν μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς στὸ βουνό. Ἐκεῖ, ζοῦσαν καλλιεργώντας τὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν Ἱερῶν Γραφῶν.

Κάποια μέρα, ὁ Εὐλάμπιος πῆγε στὴ Νικομήδεια νὰ προμηθευθεῖ τροφές. Ἀλλὰ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ἀναγνώρισαν καὶ ἀμέσως τὸν συνέλαβαν. 

Βέβαια, στὴν ἐρώτηση τοῦ βασιλιὰ ἂν πιστεύει στὸ Χριστό, ὁμολόγησε φανερὰ ὅτι εἶναι χριστιανός, ὁπότε τὸν ἔβαλαν μέσα σὲ εἰδωλολατρικὸ ναὸ γιὰ νὰ θυσιάσει μὲ τὴ βία. 

Ὁ Εὐλάμπιος, ὅμως, διὰ τῆς προσευχῆς συνέτριψε τὸ εἴδωλο τοῦ θεοῦ Ἄρη. Καὶ ἐνῷ ἄρχισαν νὰ τὸν μαστιγώνουν μὲ τὸν πιὸ ἀπάνθρωπο τρόπο, ὅρμησε ἡ ἀδελφή του Εὐλαμπία, καὶ ἀφοῦ τὸν ἀγκάλιασε, παρακάλεσε τὸ Θεὸ νὰ τὴν ἀξιώσει νὰ συμμαρτυρήσει μὲ τὸν ἀδελφό της. 

Τότε ἔβαλαν καὶ τοὺς δυὸ σὲ ἕνα καζάνι μὲ βραστὸ νερό. Ἀλλὰ διὰ θαύματος αὐτοὶ δροσίζονταν, καὶ ἔτσι βγῆκαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς.

Αὐτὸ ἔκανε νὰ πιστέψουν στὸ Χριστὸ 200 εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ τὸν Εὐλάμπιο καὶ τὴν Εὐλαμπία ἀποκεφαλίστηκαν ὑπὲρ τῆς ἀλήθειας τοῦ Κυρίου.

Καλημέρα!

  

Να μην είσαι τσιγκούνης ...
Να λες καλημέρα στους ανθρώπους σου...
Να λες καληνύχτα, να λες σε νοιάζομαι...
Να λες σ΄ αγαπάω σε αυτούς που αγαπάς..
Να λες είμαι εδώ και να ΄σαι εκεί όταν φοβούνται...
Να τους λες κάντε όνειρα γιατί μπορεί και να βγούνε...
κι αν δεν βγούνε, μικρό το κακό...

Εις μνήμην π. Γερασίμου Ζαμπέλη

  

Ίσως δεν έχω δικαίωμα αυτή την ώρα να γράψω το ο,τιδήποτε εγώ ο αχρείος για έναν άνθρωπο που γέμισε τη ζωή μας για δεκαετίες στο μικρό νησί μας.Ειναι ώρα σιωπής περισυλλογής και προσευχής. 

Τώρα που όλο το νησί πενθεί. Από την άλλη η συνείδησή μου δεν μου επιτρέπει να σιωπήσω. Νιώθω συγκλονισμένος στο άκουσμα της αδόκητης όσο και αιφνίδιας κοίμησης του αγαπητού επί σειρά ετών εφημέριου μας στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας (Μητρόπολη) Λευκάδος Αιδεσιμολογιότατου Πρωτοπρεσβύτερου π. Γερασίμου Ζαμπέλη. 

Με τον πατέρα Γεράσιμο δεν μας συνέδεαν μόνο δεσμοί ίδιας καταγωγής, από τον Κάβαλο, αλλά και μακρινής συγγένειας. Αυτά λίγη σημασία έχουν. Είχα την τιμή και τη χαρά να υπάρξουμε φίλοι και συνεργάτες, επί σειρά ετών, πριν ακόμα λάβει το σχήμα του κληρικού και τη Θεία Χάρη του Κυρίου. Σχεδόν θα έλεγα μεγάλωσα ε μαζί του και δίπλα του, μετά την αποφοίτησή του από την Ριζάρειο Σχολή. Πορευτήκαμε μαζί. 

Μαζί στα κατηχητικά, τις ομάδες, τις κατασκηνώσεις, την αναδιοργάνωση του Ι.Ν. της Ευαγγελιστρίας όταν ορίστηκε εφημέριος του ΙΝ της Ευαγγελίστριας την οποία αναδιοργάνωσε μετά την κοίμηση του μακαριστού π. Νικολάου Κακαβούλη. Άνοιξε τις εκκλησίες της Αγίας Μαύρας στο Κάστρο και του Αγίου Νικολάου στο Νησάκι, τον Άγιο Αντώνιο κι άλλες εκκλησίες και έκανε γνωστό το Πανηγύρι της Κυρά Φανερωμένης σε όλη την Ελλάδα. 

Προσωπικά του οφείλω ότι ήταν αυτός που με τη δική του προτροπή και μεσολάβηση στον μακαριστό πνευματικό πατέρα μας Μητροπολίτη Λευκάδος Κυρό Νικηφόρο και, ακολούθως, στο Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, σπούδασα στο Βελιγράδι, Θεολογία δίπλα σε μεγάλες μορφές της Ορθοδοξίας. Αργότερα με πάντρεψε και βάπτισε τα παιδιά μου. Ήταν ο δικός μας παπάς. Φίλος, αδελφός εν Χριστώ σε όλη τη διαδρομή μου, όπως και εκατοντάδων Λευκαδίων. 

Η ελληνική οικογένεια, σε κρίση.

  

Η ελληνική οικογένεια, περνά σήμερα, μια βαθιά κρίση.

Και δεν είναι, μόνο οικονομική κρίση. Είναι κρίση σχέσεων. Κρίση, επικοινωνίας. Κρίση, αξιών.
Κρίση, υπομονής. Κρίση, παρουσίας. Ζούμε σε μια εποχή, όπου έχουμε, περισσότερα μέσα, επικοινωνίας από ποτέ, αλλά πολλές φορές, μιλάμε λιγότερο από ποτέ.

Μένουμε στο ίδιο σπίτι, αλλά ο καθένας, ζει στον δικό του κόσμο. Ο πατέρας, κουρασμένος από τη δουλειά. Η μητέρα, εξαντλημένη από υποχρεώσεις. Τα παιδιά, κλεισμένα στο δωμάτιό τους, με ένα κινητό στο χέρι.

Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, οι άνθρωποι, που αγαπιούνται περισσότερο, αρχίζουν να απομακρύνονται. Όχι επειδή δεν αγαπιούνται. Αλλά επειδή, σταμάτησαν να το δείχνουν.

Σταμάτησαν, να μιλούν. Σταμάτησαν, να ακούνε. Σταμάτησαν, να κάθονται μαζί. Σταμάτησαν, να κοιτάζονται στα μάτια.

Κάποτε, το οικογενειακό τραπέζι, ήταν τόπος συνάντησης. Εκεί άκουγες, τι έγινε στο σχολείο. Τι συνέβη, στη δουλειά. Ποιος, στενοχωρήθηκε. Ποιος, είχε μια χαρά. Ποιος, χρειαζόταν μια συμβουλή.

Σήμερα, πολλές φορές, ακόμη και στο ίδιο τραπέζι, τέσσερις άνθρωποι, κρατούν τέσσερα κινητά. Και η σιωπή, μεγαλώνει.

Δεν είναι κακό, η τεχνολογία. Κακό είναι, όταν η τεχνολογία, πάρει τη θέση της οικογένειας. Όταν το παιδί, μιλά περισσότερο, με αγνώστους στο διαδίκτυο, παρά με τους γονείς του. Όταν ο σύζυγος, γνωρίζει περισσότερα, για τις ζωές των άλλων, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, παρά για το τι συμβαίνει, στην ψυχή του ανθρώπου, που κοιμάται δίπλα του. Όταν το σπίτι, γεμίζει πράγματα, αλλά αδειάζει από ζεστασιά.

Και τότε, αναρωτιόμαστε: Γιατί τα παιδιά, κλείνονται στον εαυτό τους; Γιατί υπάρχει, τόση επιθετικότητα; Γιατί νέοι άνθρωποι, αισθάνονται μόνοι; Γιατί οι γάμοι, διαλύονται τόσο εύκολα; Γιατί οι σχέσεις, γίνονται τόσο εύθραυστες;

Ίσως γιατί, μάθαμε να αντικαθιστούμε, αντί να διορθώνουμε. Χάλασε κάτι; Το πετάμε. Και δυστυχώς, αυτή η νοοτροπία, πέρασε πολλές φορές, και στις ανθρώπινες σχέσεις.

Διαφωνήσαμε; Χωρίζουμε. Πληγωθήκαμε; Δεν ξαναμιλάμε. Μας απογοήτευσε ο άλλος; Τον διαγράφουμε.

Όμως η οικογένεια, δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Η οικογένεια, θέλει αγώνα. Θέλει, υπομονή. Θέλει, να καταπιείς, κάποιες φορές τον εγωισμό σου. Θέλει, να πεις έκανα λάθος. Θέλει, να ζητήσεις συγγνώμη. Θέλει, να συγχωρήσεις. Θέλει, να ξαναπροσπαθήσεις.

Γιατί εκεί, που υπάρχουν άνθρωποι, θα υπάρχουν και λάθη. Το θέμα, δεν είναι, να μη γίνονται λάθη. Το θέμα είναι, να μη χάνονται οι άνθρωποι, εξαιτίας των λαθών.

Τα παιδιά σήμερα, έχουν σχεδόν τα πάντα. Έχουν, παιχνίδια. Έχουν, υπολογιστές. Έχουν, κινητά. Έχουν, ρούχα. Έχουν, δραστηριότητες. Έχουν, φροντιστήρια. Έχουν, πολλές φορές, περισσότερες δυνατότητες, απ’ όσες είχαν οι προηγούμενες γενιές.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ (ΟΧΙ ΤΗΝ "ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ")

 

 

 

Φίλε μου,  

Ὅταν πολὺ καταθλίβεσαι, μπορεῖς νὰ κάνεις μερικὰ πράγματα ἁπλὰ γιὰ νὰ μὴ χειροτερέψεις. 

Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ συνεχὴς προσευχὴ ὅσο κι ἂν σοῦ στοιχίζει, ὅσο κι ἂν δὲν ὑπάρχει διάθεση. 

Τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἀνορθωτικὴ δύναμη ΑΥΤΟΫΠΑΡΧΟΥΣΑ, ὅσο κι ἂν δὲν φαίνεται, ὅσο κι ἂν δὲν τὸ αἰσθάνεσαι. Ἡ δράση του εἶναι μυστήριο!

Τὸ δεύτερο εἶναι ἡ δράση. Βρὲς νὰ κάνεις πράγματα. Ἀφοσιώσου στὴν ὅποια διακονία σου.

Τὸ τρίτο εἶναι νὰ μὴ συγκατατίθεσαι σὲ κεῖνα ποὺ σὲ σπρώχνει τὸ σκαρί σου. Μὴν τὸ ἐμπιστεύεσαι γιατὶ δὲν σὲ συμβουλεύει καλά. 

Στὴ φάση αὐτὴ φορᾶς παραμορφωτικοὺς φακούς. 

Μὲ ὅλη τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς σου ΠΡΟΣΠΟΙΗΣΟΥ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ μὲ καλοὺς λογισμοὺς καὶ ἐπειδὴ προσποιεῖσαι, ἔστω καὶ μετὰ πολλοῦ κόπου, αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχεις πλαστεῖ, δηλαδὴ τὴν ὑγεία, τὴ χαρά, τὴν αἰσιοδοξία, σιγὰ σιγὰ αὐτὴ θὰ σοῦ φορεθεῖ σὰν "γάντι", σὰν καινούργια γυαλιά καὶ θὰ ἀποκτήσεις μιὰ νέα "ὅραση" διπλῆ: ἀπὸ τὴ μιὰ θὰ ἐκτιμήσεις τὸ ἀγαθὸ τῆς σωστῆς σχέσης μὲ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα σου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη θὰ ἐκτιμήσεις τὴν περίοδο τῆς σκληρῆς δοκιμασίας πνευματικά. 

Δημήτρια 2026, Πρόγραμμα εορταστικών εκδηλώσεων προς τιμήν του προστάτη της ενορίας μας

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος τοῦ Ἀλφαίου

 

Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου, ἀδελφός τοῦ Ματθαίου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καὶ γιὸς τοῦ Ἀλφαίου.

Ὁ Ἰάκωβος, ἀφοῦ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ, ἔπειτα πῆγε καὶ σὲ  ἄλλες χῶρες γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο. 

Ἐκεῖ, κατέστρεφε τοὺς βωμοὺς τῶν εἰδώλων καὶ μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ γιάτρευε ἀρρώστιες καὶ ἐξεδίωκε τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Γι' αὐτὸ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες τὸν ὀνόμαζαν θεῖο σπέρμα.

Ὁ ἱδρῶτας, οἱ μόχθοι καὶ οἱ κίνδυνοι ποὺ ὑπέστη γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου, ἦταν πολλοί. 

Ὁ θάνατος πολλὲς φορὲς τὸν πλησίασε, ἀλλὰ στὴν σκέψη τοῦ Ἰακώβου κυριαρχοῦσαν ἐνθαρρυντικὰ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθείν, ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». 

Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ μὲ ἀκολουθεῖ σὰν γνήσιος μαθητής μου, λέει ὁ Κύριος, ἂς ἀπαρνηθεῖ τὸ διεφθαρμένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἑαυτό του, καὶ ἂς πάρει τὴν ἀπόφαση νὰ ὑποστεῖ γιὰ μένα ὄχι μόνο θλίψη καὶ δοκιμασία, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ θάνατο σταυρικό. Καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθεῖ, μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.
Ἔτσι καὶ ὁ Ἰάκωβος, μιμούμενος τὸ Διδάσκαλό του, ὑπέστη σταυρικὸ θάνατο.

Καληνύχτα!

 

Συχνά θέλουμε απαντήσεις από τον Θεό και δυσανασχετούμε που δεν μας μιλάει!

  

 

Ήταν μια φορά ένας μοναχός και κάθε φορά που έμπαινε στην Εκκλησία και έβλεπε τον εσταυρωμένο πίσω από την Αγία Τράπεζα, ζητούσε επίμονα από τον Κύριο να μπορέσει να πάρει τη θέση του στον σταυρό, επειδή ήθελε να αισθανθεί πλήρως την θέση του Χριστού.

Μια μέρα ο Εσταυρωμένος δέχτηκε, αλλά με έναν όρο.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός του είπε: Θα μπεις στον σταυρό αλλά δεν θα μιλήσεις σε κανέναν!

Ο μοναχός, συνηθισμένος στην αυστηρότητα και στην τήρηση της σιωπής, υποσχέθηκε αμέσως ότι θα υπακούσει.

Στη συνέχεια ο Χριστός κατέβηκε από τον σταυρό που βρισκόταν στην εκκλησία και αντ’ αυτού ανέβηκε ο μοναχός.

Ένας πλούσιος μπήκε να προσευχηθεί και ενώ προσευχόταν, του γλίστρησε το πορτοφόλι με τα χρήματα.

Σηκώθηκε να φύγει και ο μοναχός που το είχε δει ήθελε να του πει ότι του έπεσε το πορτοφόλι, αλλά είχε υποσχεθεί να σιωπήσει κι έτσι έμεινε σιωπηλός.

Αμέσως μετά μπήκε ένας φτωχός, άρχισε να προσεύχεται, το βλέμμα του έπεσε αμέσως σε εκείνο το πορτοφόλι με τα χρήματα, κοίταξε τριγύρω δεν υπήρχε κανείς να τον δει, το πήρε, το έβαλε στην τσέπη και έφυγε τρέχοντας.

Ο μοναχός ήθελε να του πει ότι δεν έπρεπε να το πάρει, γιατί δεν ήταν δικό του, αλλά υποσχέθηκε να σιωπήσει κι έτσι έμεινε σιωπηλός.

Τότε ένας νεαρός άνδρας μπήκε και γονάτισε ευσεβώς και προσευχήθηκε στον Χριστό ζητώντας βοήθεια και προστασία, γιατί επρόκειτο να σαλπάρει σε μέρη μακρινά.

Εκείνη τη στιγμή μπήκε ο πλούσιος με τους χωροφύλακες λέγοντας ότι του έπεσε το πορτοφόλι με τα χρήματα στην εκκλησία.
Ο μοναδικός στο σημείο ήταν εκείνος ο νεαρός, τον έπιασαν οι χωροφύλακες και τον συνέλαβαν.
Εκείνη τη στιγμή ο μοναχός δεν μπορούσε άλλο να σιωπήσει και φώναξε: «Είναι αθώος».

Οπουδήποτε υπάρχει αγάπη, εκεί υπάρχουν επίσης πλούτος κι επιτυχία…

  

Βγαίνοντας μια μέρα μια γυναίκα από το σπίτι της είδε τρείς παραμυθένιους γέροντες με μακριές λευκές γενειάδες, να στέκονται στον μπροστινό κήπο. Έψαξε στο νου της αλλά δεν τους αναγνώρισε.
– Δεν μου φαίνεται να σας ξέρω, αλλά θα πρέπει να πεινάτε. Κοπιάστε να σας βάλω κάτι να φάτε, είπε η νοικοκυρά.
– Ο νοικοκύρης είναι μέσα; ρώτησαν εκείνοι…
– Όχι, λείπει, είπε η γυναίκα…
– Τότε δε μπορούμε να περάσουμε ακόμη, απάντησαν ξανά εκείνοι.
Όταν αργά το βράδυ γύρισε ο σύζυγός της, εκείνη του διηγήθηκε τι συνέβη.
– Πήγαινε πες τους ότι γύρισα και προσκάλεσε τους να περάσουν, της είπε ο άντρας της αφού την άκουσε κι εκείνη βγήκε και τους κάλεσε μέσα.
– Δεν μπαίνουμε ποτέ σ’ ένα σπίτι όλοι μαζί, είπαν οι γέροντες…
– Και γιατί; ρώτησε η γυναίκα…
Ο ένας απ’ αυτούς της εξήγησε:
– Το όνομα αυτού (κι έδειξε έναν από τους γέροντες), είναι πλούτος…Το όνομα εκείνου (κι έδειξε τον άλλον) είναι Επιτυχία κι εγώ ονομάζομαι αγάπη. Αν θέλετε τώρα πηγαίνετε μέσα και συνεννοηθείτε με το σύζυγό σας ποιόν από εμάς θέλετε να περάσει.
Η γυναίκα μπήκε σπίτι της κι ανάφερε στον άντρα της αυτά που της είπαν οι τρεις γέροντες. Εκείνος ενθουσιάστηκε.

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

 

Συνήλθε σήμερα Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026, στην τρίτη Τακτική Συνεδρία της, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Μετά την προσευχή ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη απαρτία. Κατόπιν επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας.

Εν συνεχεία, σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, ανέγνωσε την Εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, με θέμα: «Το εκκρεμές ζήτημα της εις Επίσκοπον χει­ρο­το­νί­ας του ε­κλελε­γ­μέ­νου Επι­σκό­που Αστερίου κ. Χριστοδούλου Κοτσίφη».

Μετά την Εισήγηση ο Μακαριώτατος Πρόεδρος πρότεινε τα ακόλουθα για την λύση του εκκλησιαστικού αυτού ζητήματος: α) Αν ο εκλεχθείς Επίσκοπος Αστερίου κ. Χριστόδουλος Κοτσίφης ανακαλέσει την αποδοχή της εκλογής του, εκλέγεται ο δεύτερος σε ψήφους Αρχιμανδρίτης κ. Καλλίνικος Νικολάου. β) Σε περίπτωση αποδοχής της πρότασης αυτής εισηγήθηκε την εκλογή του Αρχιμανδρίτου κ. Χριστοδούλου Κοτσίφη ως Βοηθού Επισκόπου παρά τη Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Νεοχωρίου.

Επί της προτάσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου έγινε ευρύτατη συζήτηση και ομοφώνως ενεκρίθη, αφού εν τω μεταξύ ανεγνώσθη η από 8.10.2026 υποβληθείσα δήλωση του Αρχιμανδρίτου Χριστοδούλου Κοτσίφη περί ανακλήσεως της αποδοχής εκλογής του, η οποία επίσης ομοφώνως εγένετο δεκτή.

Στη συνέχεια καταρτίσθηκε το τριπρόσωπο για την εκλογή του Βοηθού Επισκόπου παρά τη Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Νεοχωρίου. Προτεινόμενοι υποψήφιοι υπό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου ήταν οι Πανοσιολογιώτατοι Αρχιμανδρίτες: α) Χριστόδουλος Κοτσίφης, β) Μάξιμος Κάππας και γ) Κλεόπας Γιαννακόπουλος.

Βοηθός Επίσκοπος με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Νεοχωρίου εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης κ. Χριστόδουλος Κοτσίφης.

Ακολούθως έγινε συζήτηση περί της Εκλογής των Βοηθών Επισκόπων σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη και αποφασίσθηκε ομοφώνως να εξετάσει το θέμα η Συνοδική Επιτροπή Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων από πλευράς νομοκανονικής και να καταθέσει τεκμηριωμένη εισήγηση στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ώστε να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις.