Αυτή είναι η πίστη των Αγίων, αλλά ποια είναι η πίστη ημών των Χριστιανών σήμερα;

  

 

Απορώ και εξίσταμαι, πώς οι άγιοι Απόστολοι κατόρθωσαν τέτοια μεγάλα και εξαίσια θαύματα! Και πώς κανείς να μη θαυμάσει και να μην απορήσει;

Αναλογισθείτε, αδελφοί μου· τι ήταν πριν ο Απόστολος Πέτρος; Ένας ψαράς. Τίποτε άλλο δεν ήξερε από το να ψαρεύει, να πιάνει ψάρια με το δίχτυ στη λίμνη Γενησαρέτ. Και ξαφνικά τον βλέπετε κήρυκα όλης της οικουμένης. 

Τόση χάρη και γλυκύτητα είχαν τα λόγια του, ώστε σε μια ομιλία του πίστεψαν τρεις χιλιάδες και άλλοτε πέντε χιλιάδες, τους οποίους και βάπτισε.

Άφοβος και άτρομος στέκεται μπροστά σε βασιλείς και τυράννους, διδάσκοντας και ελέγχοντας και μένοντας απτόητος στις απειλές και τους κινδύνους. 

Πρόθυμος και ακούραστος, αν και ήταν γέροντας, αρχίζει το κήρυγμα από την Ιερουσαλήμ, τρέχει στην Ιουδαία, Αντιόχεια, Πόντο και Γαλατία, Βιθυνία και Καππαδοκία, Ευρώπη και Ασία. Στη Ρώμη μαρτύρησε για τον Χριστό με το να σταυρωθεί από τον Νέρωνα έχοντας κάτω το κεφάλι.

Τι ήταν και ο Απόστολος Παύλος; Σκηνοποιός, δηλαδή κατασκεύαζε αντίσκηνα. Προηγουμένως ήταν διώκτης του Χριστιανισμού. Όταν πήγαινε στη Δαμασκό με εξουσία κατά των Χριστιανών, άστραψε ξαφνικά επάνω του φως που τύφλωσε τα σωματικά μάτια, και άκουσε φωνή να του λέει: «Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις;» 

Με πολύ φόβο και έκθαμβος ο Παύλος είπε: «Τις ει συ, Κύριε;» και άκουσε: «Εγώ ειμι Ιησούς, ον συ διώκεις». Τότε ο Κύριος τον πρόσταξε να πάει στη Δαμασκό να βρει τον απόστολο Ανανία. Και αφού βαπτίστηκε, ανοίχθηκαν τα μάτια της ψυχής και του σώματός του, και ο πρώην διώκτης παρουσιάστηκε μέγας υπερασπιστής του Χριστιανισμού.

Να είστε ευγενικοί με τους ανθρώπους

  

Γιατί ο καθένας έχει το
δικό του πόλεμο μάχη και απώλειες.

Ζήστε απλά,
αγαπάτε απλόχερα,
νοιαστείτε για τις ανάγκες των άλλων,
να μιλάτε αργά,
αφήστε τα υπόλοιπα στον Θεό !

Σημαντικότερο είναι η αγάπη !

Την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαυίδ υποδέχθηκε ο Πειραιάς

 

 

Πειραιάς | Ιάσονας Ντικούλης

---

Με κάθε μεγαλοπρέπεια και επισημότητα πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026, η υποδοχή της Χαριτόβρυτης Κάρας του Οσίου Δαυίδ από την Εύβοια στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς.

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαυίδ κόμισε ο Οσιολογιώτατος Μοναχός της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ π. Νικόδημος, τη ευλογία του καθηγουμένου της Ιεράς Μονής, Γέροντος Γαβριήλ.

Την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαυίδ την υποδέχθηκε στα προπύλαια του Ιερού Ναού με ιδιαίτερη συγκίνηση ο Αρχιμ. Πολύκαρπος Μπόγρης Γραμματέας της Συνοδικής επιτροπής νεότητος, με τους εφημερίους του Ιερού Ναού.

Ο π. Πολύκαρπος αφού μετέφερε τις πατρικές ευχές, ευλογίες και ευχαριστίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ανέφερε:

«Υποδεχόμαστε σήμερα εδώ, στον Ναό μας, την Τιμία Κάρα του χαριτοβλύτου Οσίου Δαυβίδ από το ομώνυμο μοναστήρι της Εύβοιας, ένα μοναστήρι που ανέδειξε και αναδεικνύει Αγίους, τόσο τον κτήτορά του, όσο και, κατά τα τελευταία χρόνια, τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη και ο Θεός γνωρίζει ποιες ακόμη πνευματικές χαρές επιφυλάσσει για όλους εμάς τους πιστούς. Μέσα σε αυτή την ευλογημένη περίοδο της προσμονής της εορτής των Αγίων Αποστόλων, όλοι εμείς, θέλοντας να ενισχύσουμε την πνευματική μας πορεία και τον πνευματικό μας αγώνα, ευχαριστούμε ολόθερμα και εκ καρδίας τον Γέροντα Γαβριήλ για τα πολύτιμο δώρο που μας κομίζει».

Να αναφερθεί ότι πλήθος πιστών συνέρρευσε στον Ιερό Ναό για να προσκυνήσουν την Τιμία Κάρα του Οσίου Δαυίδ και να λάβουν την Χάρη Του.

Αμέσως μετά την υποδοχή πραγματοποιήθηκε η παράκληση του Οσίου Δαυίδ.

Τέλος, να σημειωθεί ότι το ιερότατο λείψανο του Οσίου Δαυίδ θα ευρίσκεται στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς έως την Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026 όπου καθημερινά θα τελούνται Θείες Λειτουργίες, Παρακλήσεις και αγρυπνίες.

Πηγή: romfea.gr 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ

 

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἐγεννήθηκε τὸν 4^ο αἰώνα μ.Χ. στὴν Αἴγυτπο καὶ καταγόταν ἀπὸ ἀριστικρατικὴ οἰκογένεια. Ὁ βιογράφος του, Ὅσιος Παφνούτιος, ἀναφέρει ὡς πατρίδα τοῦ Ὀνουφρίου τὴν Περσία, πράγμα ὅμως ποὺ δὲν μνημονεύεται οὔτε στὰ Συναξάρια, οὔτε καὶ στὸν Κανόνα τῆς ἑορτῆς αὐτοῦ.

Ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος στὴν ἀρχὴ τῆς μοναχικῆς του πολιτείας εἰσέρχεται σὲ κοινόβιο μοναστήρι κοντὰ στὴν Ἑρμούπολη τῶν Θηβῶν. Τὸ κοινοβιακὸ σύστημα, ποὺ εἶναι αὐστηρότερο ἀπὸ τὸ Λαυρεωτικό, διαμορφώθηκε ὑπὸ τοῦ Ὁσίου Παχωμίου τοῦ Μεγάλου († 15 Μαΐου) τὸν 4^ο αἰώνα στὴν Αἴγυπτο. Τὸ πρῶτο κοινόβιο ἱδρύθηκε περὶ τὸ 320 μ.Χ. στὴνΤαβεννίσιδα κοντὰ στὴν ἀνατολικὴ ὄχθη τοῦ Νείλου ποταμοῦ. 

Στὸ κοινόβιο τῆς Ἑρμουπόλεως, ὀνομαζόμενο Σμαούν, ὁ Ὀνούφριος ἐδιδάχθηκε τὰ τοῦ μοναχικοῦ βίου. Ἐκεῖ ἄκουσε γιὰ τὴν ἥσυχη καὶ ἐρημικὴ ζωὴ δύο μεγάλων μορφῶν τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν ἀσκητικὸ καὶ ἐρημικὸ βίο τοῦ Προφήτου Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου, ὁ ὁποῖος ἦταν «ἐνδεδυμένος μηλωτὴν (=δέρμα προβάτου) καὶ ζώνην δερμάτινην περιζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ» καὶ τὸ μιμητὴ αὐτοῦ Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο καὶ προετοιμαστὴ τῆς παρουσίας Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως καὶ ὁ Ἠλιού, φέροντας ἀσκητικὸ ἔνδυμα καὶ ἀκολουθώντας τὸν ἐρημικὸ βίο ἐκήρυξε στὸ λαὸ τὸ βάπτισμα τῆς μετανοίας.

Μετὰ τὰ ὅσα ἄκουσε στὸ κοινόβιο τῆς Ἑρμουπόλεως, ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἐνθουσιάσθηκε γιὰ τὸν ἐρημικὸ βίο καὶ τὸν ἀναχωρητισμὸ καὶ ἔφυγε γιὰ τὴν ἔρημο.

Ὅταν ὁ Ὅσιος Ὀνούφριος ἔφυγε στὴν ἔρημο, ὕστερα ἀπὸ μία ἑβδομάδα ὁδοιπορία, ποὺ εἶχε πολλὴ πείνα καὶ κόπο, εἶδε ξαφνικὰ ἕνα σπήλαιο, ἀπ’ ὅπου βγῆκε ἕνας γέροντας μοναχὸς καὶ τὸν ὑποδέχθηκε, φωνάζοντάς τον μὲ τὸ ὄνομά του. Ὁ ἀσκητὴς ἐκεῖνος διηγήθηκε στὸν Ὅσιο Ὀνούφριο τὸ βίο του καὶ τὶς δυσκολίες τῆς ἐρήμου.

Ὅταν πιὰ ἐπέρασαν τριάντα ἡμέρες, μὲ προσευχὲς καὶ θεῖες διηγήσεις, δίχως νὰ νιώσουν πείνα ἢ δίψα, ὁ ἀσκητὴς εἶπε στὸν Ὅσιο νὰ πάρουν τὸν δρόμο «ἐπὶ τὴν ἐνδοτέραν ἔρημον». Μάλιστα, ἔτρεχε ὁ ἴδιος, παρὰ τὴν προχωρημένη ἡλικία του. Ὕστερα ἀπὸ τέσσερις ἡμέρες εὑρῆκαν ἕνα μικρὸ σπήλαιο, ὅπου εἶπαν νὰ καθήσουν, γιὰ νὰ ξεκουρασθοῦν. Ἐκείνη τὴ στιγμή, ἕνας φοίνικας ἐφύτρωσε καὶ ἐψήλωσε καὶ τοὺς ἔδωσε μεγάλη χαρά. Τότε ὁ γέροντας εἶπε στὸν Ὀνούφριο ὅτι ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ εὐδόκησε, ὥστε σὲ αὐτὸ τὸ σπήλαιο νὰ δώσει τοὺς ἀσκητικούς του ἀγῶνες.

Ἐδῶ ἐνέκρωσε «τὰ ἐπὶ τῆς γῆς μέλη» καὶ ὑπέμεινε «τὸν παγετὸν τῆς νυκτὸς καὶ τῆς ἡμέρας τὸν καύσωνα». Ἔτσι ἐπέτυχε τὴν οὐράνια ζωή, βλέποντας, ὅπως τονίζει ὁ ὑμνογράφος αὐτοῦ, «τὸ ἀμήχανον κάλλος τοῦ Κτίστου» του. Ἔφθασε τὸ πράγματι «ἐφετόν» διὰ τῆς ἀπαρνήσεως κάθε κοσμικῆς συγχύσεως καὶ κατόρθωσε τὴν ποθούμενη «ὑπερκόσμιον ἀκρότητα». Ἔζησε στὴν ἔρημο περίπου ἑβδομήντα ἔτη καὶ εἶχε ὡς τροφὴ τὴν ἐγκράτεια καὶ ὡς πλοῦτο τὴν πτωχεία καὶ τὴν ἀκτημοσύνη. Ἔφθασε δὲ σὲ τέτοιο βαθμὸ ἀσκήσεως στοὺς πειρασμούς, ὤστε τὴν ἡδυπάθεια, τὴ σκληραγωγία καὶ τοὺς πόνους τῆς ἐγκράτειας νὰ τοὺς ἀντιμετωπίζει μὲ καρτερία καὶ χαρὰ ἀνεκλάλητη.

Καλημέρα!

  

Πάρτε είδηση ότι ο κόσμος και οι άνθρωποι

 δε φτιάχτηκαν ειδικά για σας.

Εξασκηθείτε στη χρήση του «εμείς» αντί για το «εγώ»

 στη σκέψη και την έκφρασή σας. 

Προσπαθήστε να κάνετε τον άλλο να νιώσει καλά! 

Οι σχέσεις σας θα είναι τόσο ζωντανές 

και γεμάτες, όσο είσαστε κι εσείς.

Αν είσαστε νεκροί, νεκρές θα είναι και οι σχέσεις.....

Η Τιμία Κάρα του Οσίου Δαβιδ στην Ενορία μας, 12 - 15 Ιουνίου 2026

 

 

  

Την Κάρα του Οσίου Δαυίδ του εν Ευβοία θα υποδεχθεί  με κάθε λαμπρότητα ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου Πειραιώς, το πρωί της Παρασκευής 12 Ιουνίου 2026.

Το ιερό θησαύρισμα θα κομίσουν οι πατέρες της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Ευβοίας, και θα είναι μία πνευματική ευκαιρία για τον πιστό λαό, για τον αγιασμό του.

Κατά την διάρκεια της παραμονής της Τιμίας Κάρας θα τελούνται οι ιερές Ακολουθίες και οι λατρευτικές εκδηλώσεις. Συγκεκριμένα καθημερινά θα τελούνται:

το πρωί 6:30-8:30 η ακολουθία του Όρθρου και η Θεία Λειτουργία,

το μεσημέρι στις 12:00 η Ιερά Παράκληση στον Όσιο Δαβιδ,

το απόγευμα στις 18:00 η ακολουθία του Εσπερινού και η Ιερά Παράκληση,

το βράδυ στις 21:00 η Ιερά Αγρυπνία.

Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί ότι η Αγία Κάρα θα παραμείνει στον Ιερό μας Ναό, προς αγιασμό και ευλογία των πιστών, μέχρι και την Δευτέρα 15 Ιουνίου.

Καληνύχτα!

  

 

"Μερικά πράγματα είναι όμορφα γι' αυτο
που είναι.....αυτή τη στιγμή.

Καλοκαιρινές βραδιές άλλης δεκαετίας!

  

 

Η νύχτα έπεφτε αργά στο χωριό, μια ζεστή ανάσα που μύριζε βασιλικό, ξερό χώμα και τη δροσιά που άρχιζε να ανεβαίνει από το πηγάδι. 

Στη δεκαετία του '50, το σπίτι ήταν απλώς ένας χώρος για να φυλάμε τα πράγματα· η πραγματική ζωή, ο ύπνος και τα όνειρα ξεδιπλώνονταν έξω, κάτω από τον ουρανό, η αυλή γινόταν το κοινό μας υπνοδωμάτιο. 

Τα σιδερένια κρεβάτια, μεταφερμένα με κόπο από τα εσωτερικά δωμάτια, παρατάσσονταν με τάξη κάτω από την κληματαριά. 

Τα φύλλα της, πλατιά και σκιερά, μας προστάτευαν από την υγρασία της νύχτας, ενώ τα τσαμπιά από τα σταφύλια κρέμονταν σαν μικρά, σκοτεινά κοσμήματα πάνω από τα κεφάλια μας.

Θυμάμαι ακόμα τον ήχο της λάμπας πετρελαίου που έτρεμε απαλά, ρίχνοντας χρυσαφένιες σκιές στους ασβεστωμένους τοίχους. Δεν υπήρχε ησυχία απόλυτη. Άκουγες το μακρινό γρύλισμα ενός σκύλου, το θρόισμα των φύλλων όταν φυσούσε το νυχτερινό αεράκι και, πάνω από όλα, τις ανάσες των δικών σου ανθρώπων που κοιμούνταν δίπλα σου.

Η σιωπηλή ομολογία που ενοχλεί.

  

Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν. (Ἰω. 15,20).

Ο δρόμος τοῦ Χριστοῦ δὲν ὑπῆρξε ποτέ δρόμος ἀνέσεως καὶ κοσμικῆς ἀποδοχῆς. Ὅπου λάμπει τὸ φῶς τῆς ἀληθείας, ἐκεῖ φανερώνεται καὶ ἡ σκοτεινὴ ἀντίδραση τοῦ κόσμου. 

Δὲν μισεῖ ὁ κόσμος τὸν χριστιανὸ γιὰ τὰ λόγια του, ἀλλὰ γιὰ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἀκτινοβολεῖ μέσα ἀπὸ τὴ ζωή του.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀγωνίζεται νὰ ζήσει σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, γίνεται ἄθελά του καθρέπτης. Καὶ πολλοὶ, βλέποντας μέσα σ᾿ αὐτὸν τὴν δική τους πνευματικὴ γύμνια, ἀντιδροῦν μὲ εἰρωνεία, περιφρόνηση, συκοφαντία ἢ καὶ διωγμό. Δὲν πολεμοῦν τὸ πρόσωπο, ἀλλὰ τὴν μαρτυρία ποὺ τοὺς ἐλέγχει.

Ὁ χριστιανὸς ὅμως δὲν καλείται νὰ ἀνταποδώσει μὲ πικρία. Καλείται νὰ σηκώσει τὸν σταυρό του μὲ πραότητα, γνωρίζοντας ὅτι οἱ διωγμοὶ γιὰ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Χριστοῦ εἶναι σφραγίδα μαθητείας. Ὅποιος θέλει νὰ βαδίσει πίσω ἀπὸ τὸν Ἐσταυρωμένο, δὲν μπορεῖ νὰ ἀπαιτεῖ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ κόσμου ποὺ ἀπέρριψε τὸν Διδάσκαλό του.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος διδάσκει ὅτι ὅταν ὁ πιστὸς διώκεται γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν ὁμολογία τῆς πίστεως, τότε γίνεται κοινωνὸς τῶν Παθῶν τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὅσο περισσότερο ἀδικεῖται γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, τόσο πλουσιότερα θησαυρίζει στὴν αἰωνιότητα.

Ἀς μὴ φοβηθοῦμε λοιπόν τὴν ἀπόρριψη, τὴν χλεύη ἢ τὴν μοναξιά. Φοβερότερη ἀπὸ κάθε διωγμὸ εἶναι ἡ σιωπηλὴ προδοσία τῆς ἀληθείας. Καλύτερα νὰ λυπήσουμε τὸν κόσμο μένοντας πιστοὶ στὸν Χριστό, παρὰ νὰ λυπήσουμε τὸν Χριστὸ γιὰ νὰ μᾶς χειροκροτήσει ὁ κόσμος.

Προτιμώ να με μισούν παρά να με αγαπούν.

 

 

 

Όχι γιατί μου αρέσει το μίσος, αλλά γιατί είναι πιο ειλικρινές. 

Όταν κάποιος σου λέει ότι σε αγαπάει, ποτέ δεν ξέρεις αν 

το εννοεί πραγματικά ή αν απλώς αγαπάει αυτό που του προσφέρεις.

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

  

 

Πιστεύω βαθειά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις εντολές Του. Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις εντολές του Χριστού.

Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. 

Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας, που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν. 

Να μην προσχωρήσετε σ’ αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία που ζει όχι με το δικό της νου, αλλά με το νου των ηγετών και χτίζει τη ζωή της, όχι με τις ιερές εντολές του Χριστού, αλλά με τις υποδείξεις εκείνων που έχουν την εξουσία να καθοδηγούν τους ανθρώπους μόνον εκεί, όπου κατά τη γνώμη τους πρέπει να πηγαίνουν, όχι χάρη της βασιλείας των ουρανών, αλλά για χάρη της επίτευξης των αγαθών της επίγειας βασιλείας.

Σκοπό της ζωής να θέσετε την επιδίωξη της ύψιστης αλήθειας και να μην παρεκκλίνετε απ’ αυτό το δρόμο, αν σας αναγκάσουν να υπηρετήσετε τους σκοπούς της κατώτερης αλήθειας, καταπατώντας την ύψιστη αλήθεια του Χριστού.

Να είσαστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο, εφ’ όσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα, να τηρείτε πλήρη πίστη ακόμη και στις σκέψεις, στους άντρες και τις γυναίκες σας, όπως τήρησα κι εγώ.

"Να είστε ευγενικοί με τους ανθρώπους.

  

"Να είστε ευγενικοί
με τους ανθρώπους.

Γιατί ο καθένας έχει το
δικό του πόλεμο μάχη και απώλειες.
Ζήστε απλά,
αγαπάτε απλόχερα,
νοιαστείτε για τις ανάγκες των άλλων,
να μιλάτε αργά,
αφήστε τα υπόλοιπα στον Θεό.
Σημαντικότερο είναι η αγάπη!

Η εικόνα της Παναγίας στο χειρουργείο και η ανάκριση.

  

Όταν το σοβιετικό καθεστώς άρχισε να αφαιρεί τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημόσιους χώρους, διέταξαν να κατεβεί η εικόνα της Παναγίας από το χειρουργείο όπου εργαζόταν ο Άγιος. Εκείνος, αρνούμενος να συμβιβαστεί, σταμάτησε να χειρουργεί. 

Λίγο καιρό μετά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο η σύζυγος ενός υψηλόβαθμου στελέχους του κόμματος, η οποία χρειαζόταν επείγουσα και εξαιρετικά δύσκολη επέμβαση. Κανένας άλλος γιατρός δεν αναλάμβανε την ευθύνη. Ο Άγιος Λουκάς δήλωσε ξεκάθαρα:

Λόγοι Αγίου Λουκά του ιατρού.

 

Άκου τη μητέρα σου, πριν η ζωή σε αναγκάσει να μάθεις μέσα από τον πόνο.

 

 

Η σοφία μιας μητέρας ακούγεται συχνά σαν θόρυβος στο παρασκήνιο ή γκρίνια - αλλά συνήθως μόνο σε εκείνους που δεν έχουν πάρει ακόμα τις δικές τους σκληρές πτώσεις.

Ένα σοφό παιδί δεν συντονίζει τη φωνή μιας μητέρας μόνο και μόνο επειδή είναι οικεία. 

Καταλαβαίνουν ότι η μαμά δεν μιλάει στο micromanage, για να δείξει την εξουσία της ή για να καταστρέψει την ελευθερία τους.

Μιλάει γιατί απλά έχει δει περισσότερο από τον κόσμο.

Ξέρει ακριβώς πώς είναι όταν οι άνθρωποι σου χαμογελούν κατάμουτρα ενώ σχεδιάζουν την πτώση σου πίσω από την πλάτη σου. 

Ξέρει το πραγματικό τίμημα του να λέει, "Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. " Ξέρει πόσες ζωές καταστράφηκαν όχι από ένα τεράστιο λάθος, αλλά από μια σειρά μικρών, λάθος στροφών που κανείς δεν τους σταμάτησε να πάρουν χρόνο.

Η συμβουλή της δεν είναι λουρί.

Είναι πινακίδα δρόμου.

Κι όμως, οι ανόητοι συχνά το βλέπουν διαφορετικά.

Νομίζουν ότι οι φίλοι με τους οποίους κάνουν παρέα ξέρουν καλύτερα τη ζωή. Νομίζουν ότι το πλήθος που γελάει με το άγχος της μητέρας τους είναι πιο έξυπνο από τη γυναίκα που τους κουβαλούσε στην αγκαλιά της. 

Νομίζουν ότι τα δυνατά, κενά λόγια περιστασιακών γνωστών έχουν περισσότερο βάρος από την ήσυχη φωνή του ενός ατόμου που τους εύχεται καλή επιτυχία -ακόμα και όταν την πληγώνουν.

Αλλά η αλήθεια είναι βάναυσα απλή: οι περισσότεροι από αυτούς τους "φίλους" εξαφανίζονται τη στιγμή που το χρήμα, η διασκέδαση, η ευκολία ή η επιρροή τελειώνει.

Μια μητέρα, ωστόσο, μένει γονατιστή στην προσευχή, ακόμα και όταν την έχουν διώξει από την πόρτα.

Το να ακούς τη μητέρα σου δεν είναι σημάδι αδυναμίας.

Δεν σημαίνει ότι δεν έχεις δικό σου μυαλό.

Σημαίνει ότι έχεις τη συναισθηματική νοημοσύνη για να ξεχωρίσεις τη φροντίδα από τον έλεγχο, την αγάπη από την πίεση και την εμπειρία στον πραγματικό κόσμο από την άδεια μαθήματα.