Κύριε
Ήσουν κρυμμένος πίσω από τόσα αινίγματα
ίσκιους σκοτεινές παραβολές
Που να Σε βρω;
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026
Καλη σας νύχτα!
Να μιλάτε στους ιερείς.
Να μιλάτε στους ιερείς. Να ζητάτε την προσευχή τους, τη στήριξή τους, την παρηγοριά τους. Να έχετε το θάρρος να ανοίγετε την καρδιά σας και να ζητάτε τη συμβουλή και τη βοήθειά τους.
Να μην φοβάστε να τους πλησιάζετε. Ο ιερέας δεν είναι μόνο εκείνος που τελεί τα Μυστήρια, αλλά και ο άνθρωπος στον οποίο μπορούμε να καταθέσουμε τον πόνο, την αγωνία, τον φόβο και την ελπίδα μας.
Να μην ξεχνάτε όμως κάτι πολύ σημαντικό, πως και οι ιερείς είναι άνθρωποι. Έχουν κι εκείνοι αδυναμίες, κουράζονται, στενοχωριούνται, δοκιμάζονται, κάνουν λάθη και έχουν τις δικές τους δυσκολίες και έννοιες.
Θέληση χρειάζεται και προσπάθεια για να ελκύσουμε την Χάρη του Θεού και τότε όλα αλλάζουν.
Γνώρισμα όλων ανεξαιρέτως των Αγίων μας,είναι το ταπεινό φρόνιμα.
Ενώ έχουν ανέβει αρκετά υψηλά στην κλίμακα των αρετών,εν τούτοις,πιστεύουν ακράδαντα ότι είναι οι χειρότεροι από τους αμαρτωλούς.
Ότι ζουν εις βάρος της γης και δεν είναι άξιοι ούτε να σηκώσουν τα μάτια τους στον ουρανό. Έτσι αισθανόταν πάντοτε και ο όσιος Φιλόθεος.
Ενώ η ζωή του ολόκληρη ήταν δοσμένη στο Θεό, στην καθημερινή προσπάθεια για την καλλιέργεια του εαυτού του, στην εργασία των εντολών του Θεού, εν τούτοις, πίστευε ακράδαντα ότι δεν είναι τίποτα και άφηνε τον εαυτό του στο άπειρο έλεος του Θεού.
Εμείς αντίθετα,έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, δεν έχουμε το θάρρος να βρεθούμε αντιμέτωποι με την εσωτερική μας ασχήμια, πιστεύουμε κατά συνέπεια ότι έχουμε φθάσει στην τελειότητα και είμαστε σπουδαίοι και τρανοί.
Ο άνθρωπος ο οποίος δεν αναγνωρίζει τις αδυναμίες του δεν διορθώνεται κιόλα και έτσι δεν προοδεύει πνευματικά. Βρίσκεται διαρκώς σε ένα τέλμα και έχει την ψευδαίσθηση ότι υπερτερεί των άλλων και τους θεωρεί υποδεέστερους.
Αγιασμός στη Βουλή από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο
Με ευχές για υγεία, δύναμη, ομόνοια και κυρίως υπομονή, αλλά και με ιδιαίτερη αναφορά στην ανάγκη συνεννόησης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, απευθύνθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος προς την πολιτική ηγεσία κατά την καθιερωμένη τελετή Αγιασμού για την έναρξη των εργασιών της Δ΄Συνόδου της Κ΄Κοινοβουλευτικής Περιόδου.
Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε τη σημασία της κοινής προσπάθειας και της συνεργασίας, ευχόμενος καλή δύναμη σε όσους έχουν αυξημένες ευθύνες, από τον Πρόεδρο μέχρι τους Βουλευτές.
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης, με τον Α΄ Αντιπρόεδρο, κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη, υποδέχθηκαν τον Αρχιεπίσκοπο και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου κατά την άφιξή τους στο Κοινοβούλιο και τους συνόδευσαν στο σαλόνι του Πρωθυπουργού στη Βουλή, όπου είχαν ολιγόλεπτη συνάντηση, καθώς και χαιρετισμό με τον Πρωθυπουργό, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.
Αμέσως μετά, τους οδήγησαν στην Αίθουσα Συνεδριάσεων της Ολομέλειας, όπου ο κ. Κακλαμάνης από την έδρα της Βουλής ανέγνωσε το Προεδρικό Διάταγμα για τη λήξη των εργασιών της Γ΄ Συνόδου και ακολούθησε ο αγιασμός.
Με την ολοκλήρωση του αγιασμού, ο Αρχιεπίσκοπος συνέστησε στα μέλη του Κοινοβουλίου ομόνοια, δύναμη και υπομονή για την καλύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
Ο διά της ελεημοσύνης πλουτισμός
του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Με τον πλούτο θα ασχοληθούμε σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, με βάση το Αποστολικό Ανάγνωσμα της ημέρας (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11).
Ο Απόστολος Παύλος, όμως, δεν εννοεί την εγωιστική κερδοφορία που σήμερα, όπως και σε όλες τις εποχές, παρατηρούμε να γίνεται ένα θηρίο που κατατρώει τις καρδιές των ανθρώπων και τους απομακρύνει από τον Θεό.
Μας μιλά ξεκάθαρα για τον διά της ελεημοσύνης πλουτισμό, διότι πρώτος διδάξας αυτής της μεγίστης αρετής είναι ο ίδιος ο Χριστός μας.
Ξεκινώντας, μας τονίζει πως δεν πρέπει να διακατεχόμαστε από τσιγκουνιά, διότι ο άνθρωπος που δίνει κάτι με στενοχώρια, είτε αυτό είναι υλικό είτε πνευματικό, σίγουρα δεν το κάνει με την καρδιά του.
Μας τονίζει, δε, ότι ο Χριστός αγαπά εκείνους που μοιράζονται ό,τι έχουν με χαρά, τους ευλογεί και τους ανταμείβει πλουσιοπάροχα, όχι μόνο τώρα, αλλά και εις τον μέλλοντα αιώνα.
Εστιάζει στην αρετή της ελεημοσύνης, για να δώσει στους Χριστιανούς να καταλάβουν πως, ως μέλη της Εκκλησίας, η προσφορά αποτελεί μέγιστη ανάγκη στην καθημερινότητά τους, απέναντι σε κάθε αναγκεμένο αδελφό.
Τους λέει να μη φοβούνται να μοιράζονται και πως ο Κύριος του ελέους, όταν μας βλέπει να αγωνιζόμαστε και να Του ομοιάζουμε, τότε θα μας προσφέρει το δικό Του έλεος, το οποίο θα είναι απρόσμενα μεγάλο.
Δεν μπορούμε να απευθυνόμαστε στον Θεό και να επιζητούμε το έλεός Του, όταν εμείς δεν ελεούμε. Δεν γίνεται να ζητάμε και να μη δίνουμε.
Η ελεημοσύνη είναι ένα απευθείας χτύπημα στον εγωισμό μας και, κατ’ επέκταση, στον ίδιο τον διάβολο.
Ο πονηρός δεν θέλησε να ταπεινωθεί και να δώσει αγάπη στον Δημιουργό του και τα έχασε όλα.
Αυτό τον καθιστά άμεσα ηττημένο στα μάτια μας, παρά το ότι τεχνηέντως προσπαθεί να καλυφθεί, ρίχνοντάς μας στην αμαρτία και στην πρόσκαιρη απόλαυση, με αποτέλεσμα να χάνουμε την πλούσια ουράνια κληρονομία.
Ἡ Ὁσία Μεθοδία ἐκ Κιμώλου
Γεννήθηκε στὸ νησὶ Κίμωλος στὶς 10 Νοεμβρίου 1865, ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς. Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Ἰάκωβος Σάρδης καὶ ἡ μητέρα της Μαρία. Εἶχαν τρεῖς γιοὺς καὶ πέντε θυγατέρες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἡ δεύτερη ἦταν ἡ Εἰρήνη ἡ μετέπειτα Μεθοδία.
Ἡ Ἅγια ἀπὸ μικρὴ εἶχε κλίση πρὸς τὰ θεία καὶ πάντα σύχναζε στὴν Ἐκκλησία. Ὅταν ᾖλθε σὲ κατάλληλη ἡλικία, γιὰ νὰ μὴ λυπήσει τοὺς γονεῖς της, παντρεύτηκε ἕναν ναυτικὸ στὸ ἐπάγγελμα. Ἂν καὶ παντρεμένη, ὁ ζῆλος της πρὸς τὴν ἐκκλησία παρέμεινε ἀμείωτος.
Κάποτε ὅμως ὁ ἄντρας της, σὲ κάποιο του ταξίδι, ναυάγησε κοντὰ στὴ Μ. Ἀσία καὶ δὲν ξαναγύρισε στὴν Κίμωλο.
Τότε ἡ Εἰρήνη ἔγινε μοναχὴ στὸ ναὸ τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας στὴν Κίμωλο, ἀπὸ τὸν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Σύρου Μεθόδιο μετονομασθεῖσα ἀντὶ Εἰρήνης, Μεθοδία.
Ἡ χαρά της ἦταν μεγάλη καὶ ἀκολούθησε τὰ εὐαγγελικὰ προστάγματα τοῦ Κυρίου μὲ ὅλη της τὴν ψυχή. Οἱ ἀσκητικοί της ἀγῶνες ἦταν μεγάλοι καὶ ἀποτελοῦσε ζωντανὸ παράδειγμα γιὰ ὅλους.
Ἡ φήμη τῆς μεγάλης της ἀρετῆς διαδόθηκε παντοῦ καὶ πλῆθος γυναικῶν πήγαιναν νὰ τὴν συναντήσουν, προκειμένου νὰ βροῦν πνευματικὸ καταφύγιο καὶ λιμάνι ἀπὸ τὶς τρικυμίες τῆς ζωῆς. Ὁ λόγος τῆς Ἁγίας ἦταν δροσιὰ καὶ ἴαμα στὶς ταλαιπωρημένες ψυχές.
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026
Δώσε στον άλλον ένα χαμόγελο.
Ἐσὺ ποὺ εἶσαι στὸ Μοναστήρι, ὅταν πλησιάσεις τὸν ἀδελφό σου, ἐσὺ ποὺ εἶσαι σύζυγος, ὅταν πλησιάσεις τὸν ἢ τὴν σύζυγό σου, ἐσὺ ποὺ εἶσαι πατέρας, μητέρα, ὅταν πλησιάσεις τὸ παιδί σου, ὅ,τι θὰ τοῦ πεῖς, ὅ,τι σκέφτεσαι νὰ τοῦ πεῖς, πὲς τό, ἀφοῦ πρῶτα τοῦ πεῖς δύο κουβέντες ποὺ θὰ τοῦ δώσουν χαρά, παρηγοριά, μία ἀνάσα.
Νὰ τὸν κάνεις νὰ πεῖ, ἀνακουφίσθηκα, χάρηκα. Νὰ κάνετε τοὺς ἄλλους νὰ σᾶς καμαρώνουν, νὰ σᾶς ἀγαποῦν, νὰ χοροπηδοῦν ἀπὸ τὴ χαρά τους, ὅταν σᾶς συναντοῦν.
Διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι στὴν ζωή τους, στὸ σπίτι τους, στὸ σῶμα τους, καὶ στὴν ψυχὴ τους, ἔχουν πόνο, ἀρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, καὶ ὁ καθένας κρύβει, τὸν πόνο μέσα, στὸ πουγγὶ του τὸ κρυφό, μέσα στὴν καρδιά του, στὸ σπίτι του, γιὰ νὰ μὴν τὸ ξέρουν οἱ ἄλλοι.
Ο ταπεινός άνθρωπος...
Όταν συγκρούονται δύο πέτρες, πετάγονται σπίθες.
Όταν όμως ένα αντικείμενο είναι μαλακό, ακόμη κι αν
συγκρουστεί με ένα σκληρό, δεν θα πεταχτούν σπίθες.
«Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως»
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Το σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο μάς φέρνει μπροστά σε μία από τις δυσκολότερες, αλλά και ωραιότερες εντολές του Χριστού.
Ο Κύριός μας δεν μας ζητά απλώς να είμαστε καλοί άνθρωποι. Δεν μας ζητά απλώς να αγαπάμε εκείνους που μας αγαπούν.
Δεν μας ζητά να κάνουμε καλό μόνο σε εκείνους που μας κάνουν καλό.
Προχωρεί πολύ πιο πέρα.
Μας λέγει: «Αγαπάτε τους εχθρούς σας, κάνετε καλό και γίνεσθε ελεήμονες, όπως και ο Πατέρας σας είναι ελεήμων».
Και εδώ ακριβώς φαίνεται η διαφορά του Ευαγγελίου από τη νοοτροπία του κόσμου.
Ο κόσμος λέει: «Με αγαπάς; Θα σε αγαπήσω». «Με βοηθάς; Θα σε βοηθήσω». «Με σέβεσαι; Θα σε σεβαστώ». «Με πληγώνεις; Θα σε πληγώσω περισσότερο».
Ο Χριστός όμως έρχεται και ανατρέπει αυτή τη λογική. Λέει στον άνθρωπο: Μην αγαπάς μόνο εκείνον που σε αγαπά. Αγάπα ακόμη κι εκείνον που σε πλήγωσε. Μην κάνεις καλό μόνο εκεί που περιμένεις ανταπόδοση. Κάνε το καλό επειδή είσαι παιδί του Θεού.
Πόσο δύσκολα ακούγονται όλα αυτά στη σημερινή εποχή!
Ζούμε σε χρόνια μεγάλης έντασης. Άνθρωποι θυμωμένοι. Οικογένειες χωρισμένες για μία κουβέντα. Αδέλφια που δεν μιλούν μεταξύ τους. Γείτονες που κρατούν κακία για χρόνια. Συνεργάτες που ανταγωνίζονται. Φίλοι που έγιναν εχθροί.
Και σήμερα, ακόμη περισσότερο μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία κουβέντα μπορεί να γίνει αιτία μίσους, διασυρμού και προσβολής.
Πόσο εύκολα γράφουμε κάτι σκληρό! Πόσο εύκολα πληγώνουμε! Πόσο δύσκολα όμως λέμε: «Συγχώρεσέ με». Και ακόμη δυσκολότερα: «Σε συγχωρώ».
Ο Χριστός, λοιπόν, μας καλεί σήμερα σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία απλή ανθρώπινη ευγένεια. Μας καλεί να νικήσουμε το κακό όχι με άλλο κακό, αλλά με την αγάπη. Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκρίνουμε την αδικία. Δεν σημαίνει ότι αφήνουμε τον άλλον να μας καταστρέφει. Δεν σημαίνει ότι δεν βάζουμε όρια όταν χρειάζεται.
Αλλά σημαίνει ότι δεν αφήνουμε το μίσος να γίνει κύριος της καρδιάς μας. Γιατί, αδελφοί μου, το μίσος πρώτα καίει εκείνον που το κρατά μέσα του. Η κακία γίνεται δηλητήριο. Η εκδίκηση γίνεται φυλακή. Η μνησικακία γίνεται αλυσίδα. Και πολλές φορές ο άνθρωπος που μας πλήγωσε μπορεί να έχει ξεχάσει αυτό που έκανε, ενώ εμείς συνεχίζουμε να βασανιζόμαστε χρόνια ολόκληρα.
Γι' αυτό ο Χριστός δεν μας καλεί να συγχωρούμε επειδή ο άλλος το αξίζει. Μας καλεί να συγχωρούμε για να ελευθερωθεί η δική μας καρδιά. Να μη γίνουμε όμοιοι με εκείνον που μας αδίκησε. Να μη χάσουμε την ειρήνη μας. Να μη χάσουμε τον Χριστό από μέσα μας.
Και μας δίνει έναν πολύ απλό κανόνα: «Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι να συμπεριφέρεστε και εσείς». Θέλεις να σε συγχωρούν; Συγχώρησε. Θέλεις να σε καταλαβαίνουν; Προσπάθησε πρώτα να καταλάβεις.
Θέλεις να σου μιλούν με σεβασμό; Μίλησε κι εσύ με σεβασμό. Θέλεις να μη σε συκοφαντούν; Μη συκοφαντείς. Θέλεις να σου συμπαρασταθούν όταν πέσεις; Στάσου και εσύ δίπλα σε εκείνον που έπεσε. Θέλεις μία καλή κουβέντα όταν πονάς; Χάρισέ την πρώτα σε έναν πονεμένο άνθρωπο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)