Η πνευματική ζωή, αδερφοί μου, έχει καρπούς.

 

 
Είσαι πνευματικός άνθρωπος; Θα το δείξεις από τα έργα σου.
Και μη μου φέρεις έργα ότι κάνω 30 κομποσκοίνια κάθε νύχτα, διαβάζω απόδειπνα, κανόνες, ψαλτήρια, χαιρετισμούς σε όλους τους αγίους...
Αυτά δεν λένε τίποτα!
Άλλα είναι τα έργα τα οποία δεικνύουν τον άνθρωπο.
Τα έργα τα οποία δεικνύουν τον άνθρωπο δεν είναι ο αριθμός των προσευχών, ούτε ο αριθμός των μετανοιών, ούτε τα αλάδωτα, ούτε οι αγρυπνίες, ούτε οι ορθοστασίες, ούτε οι ομιλίες, ούτε τίποτα! 

Εκείνα που δείχνουν την πνευματική εργασία είναι η ταπείνωση του ανθρώπου.
Η πραότητα του ανθρώπου. Η γλυκύτητα του ανθρώπου. Δηλαδή, τι;
Να γίνεις όμοιος με τον Χριστό! Αυτός είναι ο σκοπός της εν Χριστώ ζωής. Ώσπου δεν Του μοιάζεις, είσαι μακράν.
Και πώς γίνεσαι όμοιος με τον Χριστό; Να βαδίζεις το δικό Του δρόμο. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος!
Ώσπου είσαι οξύς, ώσπου παρουσιάζεις εγωισμούς, επιθετικότητα, εκδικητικότητα, ώσπου είσαι κλειστός και άτεγκτος τι θέλεις να σου πει κάποιος; Τι περιμένεις δηλαδή;

Ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων στα ΔΗ,ΗΤΡΙΑ 2026 της Ενορίας μας

  

6η Ημέρα - ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026

Σήμερα Σάββατο 24 Οκτωβρίου στις 19.00 ομιλία από τον 

π.Ευσέβιο Σπανό καθηγούμενο της Ι.Μ.Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων 

Ὁ Ἅγιος Ἀρέθας ὁ Μεγαλομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ

 

 

Ἔζησε τὸν 6^ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς προύχοντες τῆς πόλης Νέγρας στὴν Αἰθιοπία. Ὅταν ἀσπάσθηκε τὸ χριστιανισμό, διακρινόταν γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ τὶς πολλές του ἀγαθοεργίες. 

Κοντά του μαζεύτηκε ἕνας ὅμιλος ἀπὸ ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ποὺ καθημερινό τους ἔργο εἶχαν τὴν διδασκαλία τοῦ θείου λόγου.

Ἡ πρόοδος αὐτὴ τοῦ Εὐαγγελίου στὴν Ἐκκλησία τῆς Νέγρας, ἐξήγειρε τὸ φανατισμὸ τῶν εἰδωλολατρῶν, καὶ συνέλαβαν τὸν Ἀρέθα μὲ τοὺς συνεργάτες του. Ὁ Ἀρέθας ἦταν τότε γέροντας. 

Οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστης τοῦ συνέστησαν νὰ λυπηθεῖ τὰ γεράματά του καὶ νὰ ἀπαρνηθεῖ τὸν Χριστό. 

Τότε ὁ Ἀρέθας ἔδωσε γενναία ἀπάντηση: «Στὴν διάρκεια τῆς ζωῆς μου, εἶπε, διέπραξα πολλὰ ἁμαρτήματα. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ καθάρισε ἀπ’ αὐτὰ διὰ τῆς θυσίας Του καὶ μὲ τὴν πίστη μου πρὸς Αὐτόν. Καὶ ἀπὸ ἄνθρωπο ἀπώλειας μὲ ἔκανε κληρονόμο τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς καὶ τῆς αἰώνιας ζωῆς. Τώρα μου προσφέρει καὶ ἄλλη τιμή. Μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία, ἀπὸ τὴν σάρκα ἐνὸς γέροντα νὰ προβάλει ἀθλητής, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ πνεύματος μποροῦν νὰ καταφρονήσουν κάθε ἄνομη ἀπειλὴ καὶ βία καὶ νὰ καταισχύνουν τοὺς δυνατοὺς τῆς γῆς».
Ἡ ἀπάντηση αὐτὴ ἐξαγρίωσε περισσότερο τοὺς δήμιούς του, ποὺ ἀμέσως ἀποκεφάλισαν τὸν Ἀρέθα μὲ τοὺς συνεργάτες του.

Αληθινή μετάνοια!

  

Στο άκουσμα της λέξης μετάνοια ο σύγχρονος άνθρωπος 

βιώνει άμεση ψυχική ασφυξία. 

Η έννοια έχει διαστρεβλωθεί και έχει ταυτιστεί με την ενοχή, 

το φόβο της τιμωρίας και την κατάθλιψη. 

Ο π. Βαρνάβας Γιάγκου στα ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026 στην Ενορία μας.

 

Να είμαστε απλώς εκεί ο ένας για τον άλλον.

  

 

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ είπε κάποτε: «Στις πιο σκοτεινές μας στιγμές, δεν χρειαζόμαστε συμβουλές.

Αυτό που χρειαζόμαστε πραγματικά είναι η δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης: μια ήσυχη παρουσία, ένα απαλό άγγιγμα ή η πιο μικρή χειρονομία που μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι.

Αυτές οι πράξεις αγάπης και αλληλεγγύης γίνονται οι άγκυρες που μας κρατούν σταθερούς όταν η ζωή είναι συντριπτική.

Ο πόνος είναι ένα βαθιά προσωπικό βάρος και οι δυσκολίες είναι μοναδικές για εμάς να αντιμετωπίσουμε - αλλά η σιωπηλή παρουσία σας μου λέει ότι δεν χρειάζεται να τις αντιμετωπίσω μεμονωμένα.

Είναι μια ήσυχη υπενθύμιση ότι, ανεξάρτητα από το πόσο χαμένος νιώθω, εξακολουθώ να είμαι άξιος αγάπης και σύνδεσης.

Μερικές φορές, τα λόγια δεν είναι απαραίτητα.

π.Γεώργιος Κουνουπάκης:«Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και η σχέση του με τους νέους» -ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026

 

Όταν η ενημέρωση γίνεται τηλεοπτική εμμονή.

 

 

Ανοίγεις την τηλεόραση το πρωί. Το ίδιο θέμα. Το μεσημέρι, πάλι εκεί. Το απόγευμα, νέα «αποκάλυψη». Το βράδυ, οκτώ άνθρωποι γύρω από ένα τραπέζι αναλύουν όσα οι προηγούμενοι δεκαπέντε είχαν ήδη αναλύσει από το πρωί. Και την επομένη; Από την αρχή. 

Κάπως έτσι λειτουργεί πλέον ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής τηλεοπτικής ενημέρωσης. \Μια υπόθεση που δικαιολογημένα ενδιαφέρει την κοινή γνώμη μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες να μετατραπεί σε τηλεοπτική πολιορκία. Αναζητούνται συγγενείς, γείτονες, παλιοί φίλοι, συμμαθητές, πρώην συνεργάτες. 

Εξετάζονται φωτογραφίες, συνομιλίες, οικογενειακές σχέσεις, παλαιότεροι καβγάδες. Πληροφορίες που ελάχιστη σχέση έχουν με την ουσία παρουσιάζονται ως καθοριστικές, απλώς επειδή είναι καινούργιες. Και όταν τελειώσουν τα γεγονότα, αρχίζουν οι εικασίες. 

Το παράδοξο είναι ότι αυτή η πλημμύρα πληροφοριών δεν σημαίνει απαραιτήτως περισσότερη ενημέρωση. Συχνά σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. 

Ο τηλεθεατής, ύστερα από ώρες επανάληψης, γνωρίζει δεκάδες ασήμαντες λεπτομέρειες για μία υπόθεση, αλλά ενδεχομένως αγνοεί σοβαρές εξελίξεις στην οικονομία, στην παιδεία, στην υγεία, στην εξωτερική πολιτική ή στην καθημερινότητα της χώρας. Μια ενημερωτική εκπομπή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μονοθεματικό σίριαλ επειδή μια ιστορία προσφέρει τηλεθέαση. 

Μονή Σινά: Συνοδικές «ευλογίες» στον Συμεών για συμφωνία

 

 

Δημήτρης Αλεξόπουλος | ΤΑ ΝΕΑ

---

Τι συζητήθηκε στη χθεσινή έκτακτη ΔΙΣ υπό τον Ιερώνυμο - Η στήριξη στον Αρχιεπίσκοπο Σινά και τα επόμενα βήματα

Δισέλιδη επιστολή υποστήριξης προς τον καθηγούμενο της Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά, Αρχιεπίσκοπο Σινά, Συμεών, έστειλε χθες, έπειτα από ομόφωνη απόφασή της, η εκτάκτως συγκληθείσα Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Υστερα από πολύωρη τηλεφωνική ενημέρωση που είχε η 12μελής Σύνοδος υπό τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, από τον ίδιο τον Συμεών, αλλά εν συνεχεία και, διά ζώσης, από τον γενικό γραμματέα Θρησκευμάτων Γιώργο Καλαντζή, αποφασίστηκε η έκφραση γραπτής στήριξης «της – διά της συγκεκριμένης συμφωνίας – διευθετήσεως του ζητήματος».

Η «ευλογία» της Εκκλησίας της Ελλάδος έρχεται στην πιο κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της μονής και της αδελφότητας και λειτουργεί ως ανάχωμα στον «επιδιωκόμενο αποπροσανατολισμό από το “επίδικο” του σιναϊτικού» που δεν είναι άλλο από την επιβίωση της μονής στο «διαρκώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής».

Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικράτησε στη χθεσινή ΔΙΣ είναι ότι όσο προχωρούσε η ώρα και εμβάθυνε η ενημέρωση επί σημείων της εξωδικαστικής συμφωνίας για το θεσμικό και νομικό πλαίσιο λειτουργίας της μονής, όπως αυτό θα προταθεί προς την αιγυπτιακή κυβέρνηση, τόσο αυξανόταν η ομόθυμη και ομόφωνη στήριξη προς τον Συμεών.

Μείζον, όπως ειπώθηκε, είναι «η θεσμική παρουσία της μονής» και «η άμεση στήριξή της σήμερα και αύριο».

Ο Συμεών φέρεται να αναφέρθηκε στην έλλειψη διαπραγματευτικής ισχύος, η οποία έχει προκύψει μέσα από τις αποφάσεις των αιγυπτιακών δικαστηρίων (στη λογική των μη αναστρέψιμων τετελεσμένων), και παρουσιάστηκαν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εξωδικαστικής συμφωνίας έναντι μιας τελικής απόφασης του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου.

Είμαστε μπερδεμένοι!

 

Λόγοι Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

  

 

Ελάτε τώρα, εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε και θρηνήστε για τις συμφορές που πρόκειται να σας βρουν. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει και τα ρούχα σας έχουν καταφαγωθεί από τον σκόρο. 

Ο χρυσός σας και το ασήμι σας έχουν σκουριάσει, και η σκουριά τους θα γίνει μαρτυρία εναντίον σας και θα καταφάει τις σάρκες σας σαν φωτιά. Θησαυρίσατε πλούτη για τις έσχατες ημέρες.

Να, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, τον οποίο τους στερήσατε, φωνάζει εναντίον σας, και οι κραυγές των θεριστών έφτασαν στα αυτιά του Κυρίου των Δυνάμεων. 

Ζήσατε μέσα στην πολυτέλεια και στις απολαύσεις πάνω στη γη και καλοθρέψατε τις καρδιές σας, σαν να ήταν ημέρα σφαγής. Καταδικάσατε και σκοτώσατε τον δίκαιο, χωρίς εκείνος να σας αντιστέκεται.

Κάντε, λοιπόν, υπομονή, αδελφοί, μέχρι την παρουσία του Κυρίου. Δείτε τον γεωργό· περιμένει τον πολύτιμο καρπό της γης και κάνει υπομονή ώσπου να πέσει η πρώιμη και η όψιμη βροχή. Κάντε κι εσείς υπομονή και στηρίξτε τις καρδιές σας, γιατί η παρουσία του Κυρίου πλησιάζει.

Μη στενάζετε και μην παραπονιέστε ο ένας εναντίον του άλλου, αδελφοί, για να μην κριθείτε. Να, ο Κριτής στέκεται μπροστά στις πόρτες. Πάρτε ως παράδειγμα την κακοπάθεια και την υπομονή τους προφήτες, αδελφοί μου, οι οποίοι μίλησαν στο όνομα του Κυρίου.

Να, μακαρίζουμε εκείνους που υπομένουν. Ακούσατε για την υπομονή του Ιώβ και είδατε το τέλος που έδωσε ο Κύριος στη δοκιμασία του, γιατί ο Κύριος είναι γεμάτος ευσπλαχνία και οικτιρμούς.

Αγία ζωή των γονέων!

 

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος καὶ Ἀδελφόθεος

 

 

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γιοὺς τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἄλλη γυναίκα, γι’ αὐτὸ ὀνομαζόταν ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου. Ἡ συγγενική του ὅμως σχέση μὲ τὸν Κύριο δὲν εἶναι ὁμόφωνα καθορισμένη. 

Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔγραψε τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Ἰάκωβος, λοιπόν, ποίμανε τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μὲ δικαιοσύνη, μὲ γενναία στοργὴ καὶ στερεότητα στὴν πίστη. Αὐτὸ ὅμως, ἐξήγειρε τὴ μοχθηρία καὶ τὴν κακουργία τῶν Ἰουδαίων. 

Ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔριξαν πάνω ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ, καὶ ἐνῷ ἀκόμα ἦταν ζωντανός, τὸν ἀποτελείωσαν μὲ ἄγριο κτύπημα ροπάλου στὸ κεφάλι.

Ἔργο τοῦ Ἰακώβου εἶναι καὶ ἡ Καθολικὴ Ἐπιστολή του στὴν Καινὴ Διαθήκη, στὴν ὁποία νὰ τί μας συμβουλεύει, σχετικὰ μὲ τὸ πὼς πρέπει νὰ χειριζόμαστε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς». Δηλαδὴ νὰ γίνεσθε ἐκτελεστὲς καὶ τηρητὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο ἀκροατές. Καὶ νὰ μὴ ξεγελᾶτε τὸν ἑαυτό σας, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι ἀρκετὸ καὶ μόνον νὰ ἀκούει κανεὶς τὸ λόγο.

Υγεία, ο μεγάλος ασθενής;

 

Πολιτισμός, διάβαζα κάπου, είναι η κουλτούρα μια κοινωνίας, το σύνολο των αξιών, των γνώσεων, των ιδεών, των παραδόσεων, των τεχνών και των τρόπων ζωής που δημιουργεί και μεταδίδει μια κοινωνία από γενιά σε γενιά.

Η λέξη «πολιτισμός» είναι σαφές ότι συνδέεται με την καλλιτεχνία, την διανόηση, την φιλοσοφία, την τεχνολογία, κυρίως όμως με τις ανθρώπινες αξίες.

Πολιτισμός δεν μπορεί να είναι μόνο τα μουσεία, τα αρχαία μνημεία, η μουσική και η λογοτεχνία.

Είναι επίσης και, κυρίως, ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε, συμπεριφερόμαστε, επικοινωνούμε και συνυπάρχουμε με τους άλλους.

Είναι ό,τι δημιουργεί ο άνθρωπος, ό,τι πιστεύει, ό,τι γνωρίζει και ό,τι μεταδίδει στους επόμενους, διαμορφώνοντας την ταυτότητα μιας κοινωνίας.

Συνεπώς ένας πολιτισμός που δεν έχει κέντρο του τον άνθρωπο, αλλά εξαντλείται σε οικονομικά μεγέθη και φιλοσοφικές-θεωρητικές αναλύσεις, παύει να είναι πολιτισμός, καθώς δεν υπηρετεί τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Όταν λοιπόν ένας άνθρωπος, ο πολίτης μιας κοινωνίας, δεν έχει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όταν δεν μπορούν να καλυφθούν οι ιατρικές του ανάγκες, όταν ένας ηλικιωμένος εγκαταλείπεται χωρίς φροντίδα, όταν μια οικογένεια αδυνατεί να καλύψει τις βασικές της ανάγκες ή όταν ένας ασθενής αντιμετωπίζει την υγεία ως δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος που αδυνατεί να ανταποκριθεί, τότε δεν μιλάμε απλά για κοινωνικό πρόβλημα, μιλάμε για βαθύ ζήτημα πολιτισμού.

Και όταν μια κοινωνία υπερηφανεύεται για την ιστορία της, τα μνημεία της, το ένδοξο παρελθόν της, αλλά οι πολίτες της αδυνατούν να ανταποκριθούν στην κάλυψη των ιατρικών τους αναγκών και η πρόσβαση στην υγεία εξαρτάται, εν πολλοίς, από την οικονομική δυνατότητα τους, τότε αυτή η κοινωνία είτε εθελοτυφλεί, είτε στρουθοκαμηλίζει, ή υποκρίνεται.

Τότε αυτή η κοινωνία θα πρέπει να διερωτηθεί τι σημαίνει αληθινή πρόοδος, τι σημαίνει ουσιαστική ανάπτυξη, τι σημαίνει πολιτισμός στο βάθος και την ουσία του, καθώς πολιτισμός δεν είναι μόνο αυτό που κληρονομούμε, πολιτισμός είναι και αυτό που επιλέγουμε να δημιουργήσουμε στον παρόν και το μέλλον.

Η υγεία, ως ανθρώπινο δικαίωμα και η πρόσβαση στην υγεία σαφώς και είναι δείκτης πολιτισμού ενός λαού, μιας χώρας.

Όταν όμως η πρόσβαση στην υγεία εξαρτάται, εν πολλοίς, από την οικονομική δυνατότητα του ανθρώπου, όταν η οικονομική κατάσταση καθορίζει αν κάποιος θα εξεταστεί εγκαίρως, αν θα λάβει θεραπεία ή αν θα μπορέσει να αγοράσει τα φάρμακά του, τότε η κοινωνική ανισότητα αγγίζει το πιο θεμελιώδες αγαθό: την ίδια τη ζωή.

Και όταν οι ελλείψεις είναι χρόνιες, η πρόσβαση άνιση και οι ανάγκες των ασθενών δεν καλύπτονται, τότε τίθεται ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Λόγια Αγίων

  

 

«Μαζί με την πίστη, αν δεν έχεις και σταθερότητα, δεν είσαι τίποτα.