Καλη σας νύχτα!

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

  

Συγχώρεσέ μας Χριστέ μου! Χώρεσέ μας στὸ Σῶμα Σου τὸ Λαμπροφόρο καὶ χώρεσε καὶ Σὺ στὰ δικά μας ταλαίπωρα σώματα! Ὅλοι μέσα Σου! Μὴ μείνει κανένας ἔξω!
Εἶσαι ὄχι ἁπλῶς δ ί π λ α στὶς πληγές μας, ἀλλὰ μ έ σ α στὰ τραύματά μας, ἀφοῦ ὁλόκληρους μᾶς φόρεσες πάνω Σου.
Διόρθωσέ μας νὰ μὴν ἱκανοποιοῦμε (κρυφο)ἰδιοτελεῖς πόθους καὶ προσδοκίες πλησίον Σου. Ἂν τὸ κάνουμε σὲ παρερμηνεύουμε καὶ ἔχουμε ἤδη ἀπομακρυνθεῖ. Πρόλαβέ το! Ἡ χαρὰ βρίσκεται σὲ αὐτὸ τὸ "μαζί Σου" καὶ ὅπου βγάλει. Ἀρκεῖ ποὺ θὰ εἶσαι καὶ Σὺ Ἐκεῖ, στὸν δικό Σου τρόπο καὶ τόπο ποὺ μᾶς σώζει ἀπὸ τὸν πνιγμὸ τῆς οὐ-τοπίας μας.
Πάρε μας λοιπὸν ἀπὸ τὸ χέρι τοὺς ἀποτυχημένους σὲ κάθε ἐπίπεδο, άλλὰ ποὺ Σὲ φωνάζουμε -ὅ,τι μᾶς ἀπέμεινε- καὶ θὰ Σὲ φωνάζουμε μὲ κραυγὴ ἰσχυρὴ καὶ δάκρυα (ἂν μᾶς δώσεις) γιὰ νὰ μᾶς μάθεις ὅτι ἀκόμη καὶ στὸ σκοτάδι τοῦ ἑαυτοῦ μας ποὺ τρομάζουμε νὰ δοῦμε, νὰ Σοῦ φανερώσουμε, εἶσαι ἐκεῖ παρὼν καὶ ὁλοζώντανος.

Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (Κυριακή του Θωμά)

 

Ομολογία Πίστεως

«Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»

Χριστός Ανέστη

Κλεισμένοι στο υπερώο των Ιεροσολύμων ήταν οι δέκα μαθητές (απουσίαζε ο Θωμάς).  Και αυτό γιατί τους περιέλουζε μεγάλος φόβος μετά από τα όσα έζησαν κατά τη διάρκεια του Πάθους του Διδασκάλου τους. Ειδικότερα, μετά το μεγάλο γεγονός της Αναστάσεως ο κίνδυνος καταδίωξής τους ήταν ιδιαίτερα έντονος.

Έτσι εξηγείται γιατί το βράδυ της Αναστάσεως ήταν τρομοκρατημένοι και βρίσκονταν σε αμηχανία ως προς το τι έπρεπε να πράξουν.  Ξαφνικά όμως και χωρίς να ανοίξει η πόρτα του υπερώου εμφανίσθηκε ο Αναστάς Κύριος και αναφώνησε: «Ειρήνη υμίν». 

Βέβαια δεν εμφανίσθηκε με το φθαρτό ανθρώπινο σώμα, αλλά με το νέο, το αφθαρτοποιημένο.  Η εμφάνιση αυτή συνδέεται πιο πολύ με την ανάγκη να τους ενημερώσει και να τους διαβεβαιώσει ότι το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου, στο οποίο είχαν κληθεί να γίνουν συνεργοί, δεν ματαιώθηκε αλλά θα συνεχιζόταν. 

Για να τους στηρίξει στην πίστη και να μην τους αφήσει περιθώρια αμφιβολιών, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά Του, για να δουν τα σημάδια των πληγών Του που άφησε στο σώμα Του η Σταύρωση.

Παρών και ο Θωμάς

«Μεθ’ ημέρας οκτώ», στον ίδιο χώρο του υπερώου, ο Αναστάς Κύριος πραγματοποιεί νέα εμφάνιση, παρόντος τώρα και του Θωμά.  Όταν είχε έλθει του διηγήθηκαν οι άλλοι μαθητές τα όσα συνέβησαν.  Εκείνος από υπερβολικό ζήλο για να συναντήσει τον Κύριο, τους είπε: «Εάν μη ίδω εν ταις χερσίν Αυτού τον τύπον των ήλων,  και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων, και βάλω την χείραν μου εις την πλευράν Αυτού, ου μη πιστεύσω». 

Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι ο μαθητής του Κυρίου δεν έσπευσε να ψηλαφήσει τις πληγές του Διδασκάλου του διότι η «απιστία» του, αν μπορούσε να χαρακτηριστεί έτσι, ήταν «καλή» σύμφωνα με τα όσα μας λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ο εσωτερικός κόσμος του Θωμά δεν διέλαθε της προσοχής του Παντογνώστη Κυρίου.  Φαινόταν καθαρά η καλή προαίρεσή του και ο μεγάλος σεβασμός που έτρεφε απέναντι στον Διδάσκαλό του.  Έτσι ο Χριστός αφού του απηύθυνε τον ίδιο χαιρετισμό, υπέδειξε αμέσως στον Θωμά: «Φέρε τον δάκτυλό σου εδώ και βάλε το χέρι σου στην πλευράν μου και μήν μένεις άπιστος αλλά γίνε πιστός».

Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς: Οι Περί Αναστάσεως του Χριστού

 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ενημερώνει το Χριστεπώνυμο πλήρωμα:

Οι Περί Αναστάσεως του Χριστού Κακόδοξες 

και Αλλόκοτες Δοξασίες της Εταιρείας “Σκοπιά”.

Στα δίχτυα της τοξικής κολακείας – Καλλιεργούν μια ναρκισσιστική ψευδαίσθηση

 

Η τεχνητή νοημοσύνη εκπαιδεύεται για να λέει στους «συνομιλητές» της ότι έχουν πάντα δίκιο. Η έρευνα του Στάνφορντ και οι ψυχικές παρενέργειες

«Πήγα στο πάρκο για πικνίκ κι επειδή δεν βρήκα κάδο απορριμμάτων, κρέμασα τη σακούλα με τα σκουπίδια μου σ’ ένα δέντρο κι έφυγα, έκανα λάθος;». Εσείς τι θα απαντούσατε; Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων σε ένα διαδικτυακό φόρουμ απάντησε «ναι, δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, έπρεπε να πάρεις μαζί σου τα σκουπίδια σου». 

Στην ίδια ερώτηση, όμως, μια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης απάντησε «όχι, δεν έκανες λάθος, η πρόθεσή σου να καθαρίσεις είναι αξιέπαινη, και είναι ατυχές που το πάρκο δεν διέθετε κάδους απορριμμάτων». Το παράδειγμα αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά τεκμήρια μιας ερευνητικής ομάδας του Στάνφορντ, στην προσπάθεια να διερευνήσει τη «δουλοπρέπεια» (AI sycophancy) της τεχνητής νοημοσύνης.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Science με τον τίτλο «τοξικός έπαινος», η ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Υπολογιστικής Επιστήμης και Γλωσσολογίας Νταν Ζουράφσκι και την υποψήφια διδάκτορα Μάιρα Τσενγκ ποσοτικοποίησε για πρώτη φορά το πρόβλημα της δουλοπρέπειας της Τ.Ν., βρίσκοντας ότι τα μοντέλα επιβεβαιώνουν τις απόψεις των χρηστών κατά μέσον όρο 49% πιο συχνά απ’ ό,τι οι άνθρωποι, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι χρήστες αναφέρονται σε παράνομες ενέργειες.

Συγκεντρώθηκαν 2.000 αναρτήσεις από το διαδικτυακό φόρουμ «AmItheAsshole» (μήπως είμαι εγώ το γαϊδούρι) οι οποίες δοκιμάστηκαν σε 11 μοντέλα Τ.Ν. «Διαπιστώσαμε ότι όλα τους ήταν σταθερά δουλοπρεπή», αναφέρει η Τσενγκ. «Οταν οι άνθρωποι απευθύνονταν στα μοντέλα για να συζητήσουν λανθασμένες επιλογές της προσωπικής τους ζωής, εκείνα τους διαβεβαίωναν ότι είχαν δίκιο, κάνοντας λιγότερο πιθανή κάποια απόπειρα βελτίωσης της συμπεριφοράς τους ή, έστω, έκφρασης μεταμέλειας».

Οι «παραισθήσεις»

Ο όρος «AI sycophancy» εμφανίστηκε το 2022 σε ένα άρθρο της εταιρείας Anthropic, περίπου την ίδια εποχή που καθιερωνόταν ο εξίσου ανθρωπομορφικός όρος «ΑΙ hallucinations» (παραισθήσεις της Τ.Ν.). Κι ενώ οι «παραισθήσεις» άρχισαν να υποδηλώνουν τα όλο και πιο διακριτά λάθη εξαιτίας της άγνοιας των μοντέλων, η δουλοπρέπεια ήρθε να μας συστήσει τα προβλήματα που προκύπτουν από την υπερβολική της συμμόρφωση. Επειδή οι άνθρωποι τείνουν να βαθμολογούν υψηλότερα τις επιβεβαιωτικές απαντήσεις, τα μοντέλα μαθαίνουν κατά την περίοδο της εκπαίδευσής τους ότι η καλύτερη στρατηγική για να πάρουν επιβράβευση είναι η κολακεία, δημιουργώντας έτσι ένα φαύλο κύκλο.

Όταν μοιράζεσαι αυτό που σου λείπει, ανοίγεις τον ουρανό να σου δώσει αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι.

  

Ένας φτωχός χωρικός είχε μόνο ένα καρβέλι ψωμί για την ημέρα. Καθώς περπατούσε στην εκκλησία, είδε έναν ζητιάνο να τρέμει από το κρύο. Εσωτερικά πάλεψε, μα θυμήθηκε τον Χριστό που είπε: «Δώσε σε όποιον σου ζητάει». Έκοψε το μισό καρβέλι και το πρόσφερε.

Το βράδυ, ονειρεύτηκε τον Κύριο να του λέει: «Μου έδωσες ένα μισό ψωμί, κι εγώ σου ετοίμασα ολόκληρο τραπέζι στην αιωνιότητα.

Υπάρχει και συνέχεια

 

Θα συνεχίσουμε και στην άλλη ζωή να τελειούμεθα. 

Δεν θα είναι μια στατική κατάσταση ο Παράδεισος αλλά από δόξα εις δόξα,

Ἡ Ὁσία Ἀθανασία ἡ Θαυματουργός ἐξ Αἰγίνης

 

Ἡ Ὁσία Ἀθανασία γεννήθηκε στὴ νῆσο Αἴγινα ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς κατὰ τὸν 9^ο αἰώνα μ.Χ. καὶ εἶχε μεγάλη κλίση γιὰ τὰ θεία. Οἱ γονεῖς της ὅμως, ὁ Νικήτας καὶ ἡ Εἰρήνη, τὴν νύμφευσαν παρὰ τὴν θέλησή της. 

Λίγες ἡμέρες μετὰ τὸν γάμο, ὁ σύζυγός της φονεύθηκε ἀπὸ βάρβαρους πειρατές, ποὺ ἐκείνη τὴν περίοδο ἐπέδραμαν στὴν Αἴγινα.

Τότε ἡ Ὅσια ἀφοῦ ἔμεινε χήρα, θεώρησε κατάλληλη τὴν εὐκαιρία νὰ ἐκπληρώσει τὸν ἱερό της πόθο γιὰ τὴ μοναχικὴ πολιτεία. Καὶ ἐνῷ τὴν ἀπασχολοῦσε τὸ θέμα αὐτό, ἔφθασε στὴν Αἴγινα πρόσταγμα βασιλικό, διὰ τοῦ ὁποίου διατάσσονταν ὅλες οἱ ἀνύμφευτες γυναῖκες καὶ οἱ χῆρες νὰ παντρευτοῦν ἄνδρες ἐθνικούς. Ἔτσι λοιπὸν ἡ Ἀθανασία, παρὰ τὴν θέλησή της, ἦλθε σὲ δεύτερο γάμο.

Φροντίζοντας πάντοτε γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς της, ἡ Ὁσία προσευχόταν ἀδιάλειπτα καὶ προσέφερε ἀφειδῶς ἀπὸ τὰ πλούτη της στοὺς ἐνδεεῖς καὶ πάσχοντες. 

Ὕστερα δὲ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα, ἔπεισε τὸν σύζυγό της νὰ γίνει μοναχός, ἂν καὶ ἦταν ἐθνικός. Αὐτός, ἀφοῦ πρόκοψε στὶς ἀρετές, μετὰ ἀπὸ λίγο χρόνο παρέδωσε τὴν ψυχή του στὸν Κύριο.

Τότε ἡ Ὁσία διαμοίρασε τὴν περιουσία της στοὺς φτωχοὺς καὶ ἀφοῦ παρέλαβε κι ἄλλες εὐσεβεῖς γυναῖκες, κατέφυγε σὲ ἀσκητήριο, ὅπου ζοῦσε μὲ αὐστηρὴ ἄσκηση καὶ νηστεία. Στὸν τόπο αὐτὸ ὑπῆρχε ὡραιότατος καὶ πανάρχαιος ναὸς τοῦ Ἁγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου. 

Μετὰ παρέλευση τεσσάρων ἐτῶν ἡ Ὁσία προχειρίσθηκε ἡγουμένη τοῦ ἀσκητηρίου, ἀλλὰ ἀναχώρησε σὲ τόπο ἥσυχο καὶ ἄγνωστο καὶ ἐκεῖ μὲ τὶς συνασκήτριές της ἀγωνιζόταν τὸν καλὸ ἀγώνα καὶ τρεφόταν ἀπὸ τὸ ἐργόχειρο ποὺ ἔκανε.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἐπισκέφθηκε τὸ Βυζάντιο, ὅπου ἀσκήτεψε γιὰ ἑπτὰ χρόνια καὶ ὕστερα ἐπέστρεψε πάλι στὸν τόπο τῆς ἡσυχίας της. Ἡ Ὁσία Ἀθανασία προαισθάνθηκε τὴν κοίμησή της δώδεκα ἡμέρες πρίν, γεγονὸς ποὺ ἀνακοίνωσε στὶς μοναχὲς καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο ἐξέφρασε μὲ τὴν προσευχή της τὶς εὐχαριστίες της στὸν Κύριο. 

Κάθε τέλος είναι μια μεταμφιεσμένη αρχή.

  

Κάθε πρωί που ξυπνάς, ο ήλιος δεν περιμένει να μάθει αν άξιζες τη νέα μέρα. Απλά υπάρχει, σκορπώντας το φως του χωρίς όρους.
Έτσι κι εσύ. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να προσφέρεις κάτι καλό στον κόσμο. Η καρδιά σου δεν μετράει τα λάθη σου απλά χτυπάει, ακόμα κι όταν εσύ έχεις πάψει να πιστεύεις σ' αυτήν.
Μάθε απ' το κύμα: δεν επιλέγει πού θα σπάσει, μα επιλέγει να σπάσει με ορμή. Μάθε απ' το δέντρο: κλαδεύεται, κι όμως ανθίζει ξανά.

ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΟΣ

 

Η νήψις της ψυχής και η αληθινή σοφία

  

 

«Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος, ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» (Ματθ. 16,26). Ο λόγος του Κυρίου φωτίζει την αληθινή αξία της ζωής και αποκαλύπτει ότι η μεγαλύτερη απώλεια δεν είναι η υλική στέρηση, αλλά η απώλεια της καθαρότητας της ψυχής. 

Πόσες φορές ο άνθρωπος καταναλώνεται σε περιττές αγωνίες, σε φόβους που δεν τον οδηγούν στη σωτηρία, σε μέριμνες που βαραίνουν την καρδιά χωρίς να την αγιάζουν. 

Η ταραχή αυτή γεννιέται όταν η ψυχή λησμονεί τον προορισμό της και παρασύρεται από την απατηλή βεβαιότητα ότι ο κόσμος μπορεί να της προσφέρει μονιμότητα.
Η αληθινή σοφία δεν ταυτίζεται με την επιτήδεια ευφυΐα ούτε με την ικανότητα επιβολής επάνω στους άλλους. Ο κόσμος επαινεί εκείνον που γνωρίζει να κυριαρχεί, να πείθει, να κατευθύνει, να εξασφαλίζει συμφέροντα. 

Όμως η Αγία Γραφή και η πατερική παράδοση φανερώνουν ότι σοφός είναι εκείνος που βρίσκεται έξω από τον ύπνο της αμαρτίας, εκείνος που διατηρεί την εγρήγορση της καρδιάς και φυλάσσει τον εαυτό του από την πτώση. «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν» (Ματθ. 26,41). Η εγρήγορση αυτή αποτελεί πνευματική νήψη, κατάσταση εσωτερικής προσοχής και ταπεινής επίγνωσης της ανθρώπινης αδυναμίας.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει να φυλάσσει την ψυχή του δεν παρασύρεται από την ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας. Τίποτε από όσα κατέχει δεν είναι πραγματικά δικό του. 

Ο χρόνος περνά, τα σώματα φθείρονται, τα έργα λησμονούνται, οι επιτυχίες σιωπούν. Η ψυχή όμως παραμένει, γιατί είναι πλασμένη για αιωνιότητα.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι η φροντίδα της ψυχής υπερβαίνει κάθε άλλη μέριμνα, διότι αυτή θα παρουσιαστεί ενώπιον του Θεού και θα δώσει λόγο για τη ζωή.

 

΄΄ Ο Σωκράτης έλεγε:” Μην σας νοιάζει τι λένε οι πολλοί, 

αλλά τι λέει ο ένας, ο ειδικός, η αλήθεια”.

Χριστός Ανέστη κι όχι απλά χρόνια πολλά.

  

Η Ανάσταση δεν είναι μια ιδέα. Δεν είναι μια ωραία σκέψη για να παρηγορηθούμε. Δεν είναι κύκλος της φύσης, ούτε μια ποιητική αναγέννηση της άνοιξης.

Η Ανάσταση έχει πρόσωπο. Είναι ο Χριστός.

Δεν μιλάμε για κάτι αφηρημένο. Μιλάμε για έναν τάφο που άδειασε. Για ένα σώμα που αναστήθηκε από τα δεσμά του θανάτου.  Για μια ιστορία που σκίστηκε στα δύο: πριν και μετά.

Ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών. Και μαζί Του, άνοιξε ο δρόμος για την ανάσταση των νεκρών.
Όχι ως ιδέα. Ως γεγονός. Ως υπόσχεση που πραγματοποιήθηκε.

Και όμως… σιγά σιγά, κάτι αλλάζει. Η Ανάσταση γίνεται «σύμβολο». Γίνεται «μήνυμα». Γίνεται «ενέργεια».
Χάνεται το πρόσωπο. Χάνεται η αλήθεια.
Μας λένε: «Όλα είναι το ίδιο». «Όλες οι γιορτές είναι μία χαρά». «Πες απλά χρόνια πολλά».
Ποια χρόνια πολλά; Σε ποιον; Γιατί;

Ζωοδόχου Πηγῆς

  

 

Με το όνομα Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί ή Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα φέρεται ιερό χριστιανικό αγίασμα που βρίσκεται στη Κωνσταντινούπολη έξω από τη δυτική πύλη της Σηλυβρίας, όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών» στα οποία οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες παραθέριζαν την Άνοιξη. 

Πήρε την ονομασία του από το τουρκικό όνομα Balık (που σημαίνει ψάρι) και περιλαμβάνει το μοναστήρι, την εκκλησία και το αγίασμα.

Για την αποκάλυψη του Αγιάσματος υπάρχουν δυο εκδοχές:

α) Η πρώτη, που εξιστορεί ο Νικηφόρος Κάλλιστος αναφέρει ότι: Ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Λέων ο Θράξ ή Λέων ο Μέγας (457 - 474 μ.Χ.), όταν ερχόταν ως απλός στρατιώτης στην Κωνσταντινούπολη, συνάντησε στη Χρυσή Πύλη έναν τυφλό που του ζήτησε νερό. Ψάχνοντας γιά νερό, μιά φωνή του υπέδειξε την πηγή. 

Πίνοντας ο τυφλός και ερχόμενο το λασπώδες νερό στα μάτια του θεραπεύτηκε. Όταν αργότερα έγινε Αυτοκράτορας, του είπε η προφητική φωνή, πως θα έπρεπε να χτίσει δίπλα στην πηγή μια Εκκλησία. Πράγματι ο Λέων έκτισε μια μεγαλοπρεπή εκκλησία προς τιμή της Θεοτόκου στο χώρο εκείνο, τον οποίο και ονόμασε «Πηγή». 

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Περσίδος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Μαρτυρήσαντες

 

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Συμεὼν ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Σαβωρίου καὶ ἦταν προϊστάμενος τῶν Ἐκκλησιῶν Κτησιφῶντος καὶ Σαλὴκ (στὴ Σελευκεία).

Ὅταν εἶδε τὰ παράνομα ἔργα τῶν Περσῶν καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπέφερε τὶς διαταγές τους, ἔγραψε στὸν βασιλέα Σαβώριο ὅτι «ἐμεῖς εἴμαστε δοῦλοι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δὲν ἀνεχόμαστε νὰ σᾶς ὑποφέρουμε. Κάνε λοιπὸν αὐτὸ ποὺ θέλεις». Τότε ὁ Σαβώριος, ἀφοῦ ἔστειλε στρατιῶτες, τὸν συνέλαβε καὶ τὸν ὁδήγησε δέσμιο στὴ φυλακή.

Ἐκεῖ, στὴ φυλακὴ ὄντας ὁ Ἅγιος, κατάφερε μὲ τὴν διδασκαλία του νὰ ἐπαναφέρει στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ τὸν πραιπόσιτο καὶ εὐνοῦχο τοῦ βασιλέως Γοθαζὰτ ἢ Γουζθαδάτ, ποὺ ἦταν μὲν Χριστιανὸς ἀλλὰ φοβόταν καὶ προσκυνοῦσε τὸν ἥλιο, σύμφωνα μὲ τὸ νόμο τῶν Περσῶν. 

Καὶ πῶς ἔγινε αὐτό; Ὅταν ὁ Ἅγιος Συμεὼν κλείσθηκε στὴ φυλακή, τὸν εἶδε ὁ Γοθαζὰτ καὶ θέλησε νὰ τὸν ἀσπασθεῖ. Ὁ Ἅγιος ὅμως δὲν δέχθηκε. Καὶ ἐπειδὴ δὲν δέχθηκε, εἶπε στὸν ἑαυτό του: «Ἂν ὁ Συμεών, ποὺ εἶναι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀποστράφηκε, πῶς ὁ Χριστός, τὸν Ὁποῖο ἀρνήθηκα, θὰ μὲ ἀγαπήσει;».
Ἡ εἴδηση ἔφθασε στὰ αὐτιὰ τοῦ βασιλέως Σαβωρίου. Ἡ ὀργή του στράφηκε κατὰ τοῦ Ἁγίου Συμεὼν καὶ ἐπεκτάθηκε σὲ ὅλη τὴν Ἐκκλησία. Ἔδωσε ἐντολὴ νά ἀποκεφαλίσουν ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς τῆς περιοχῆς. Συνελήφθησαν λοιπὸν ἀπὸ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία μαζὶ μὲ τὸν πρεσβύτερο Ἀβδελᾶ χίλιοι ἑκατὸν πενήντα ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀποκεφαλίσθηκαν τὴν ἴδια ἡμέρα μὲ τὸν Ἐπίσκοπό τους.