Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Η
Εκκλησία μάς εισάγει και πάλι σε έναν ιδιαίτερο χρόνο· όχι απλώς
σε μια περίοδο νηστείας, αλλά σε μια πορεία επιστροφής.
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι ηθική απαίτηση ούτε εξωτερική
συμμόρφωση, αλλά πρόσκληση σε εσωτερική ανασύνταξη, σε
Καθαρά Δευτέρα στο χωριό. Ο ουρανός καθαρός, γαλανός, σαν να είχε πλυθεί κι αυτός μαζί με τις ψυχές των ανθρώπων.
Οι μυρωδιές από λαγάνα και ταραμοσαλάτα γέμιζαν την αυλή και τα παιδιά έτρεχαν κρατώντας πολύχρωμους αετούς.
Ένα αγόρι στεκόταν λίγο πιο πέρα. Κρατούσε τον δικό του αετό σφιχτά, μα δεν τον άφηνε να φύγει.
«Φοβάμαι μη σκιστεί… μη χαθεί…» ψιθύρισε.
Ο πατέρας του τον πλησίασε.
«Σήμερα είναι Καθαρά Δευτέρα», του είπε ήρεμα. «Δεν πετάμε μόνο αετούς. Πετάμε και ό,τι βαραίνει την καρδιά μας.»
Το
αγόρι σήκωσε τα μάτια στον ουρανό. Άλλοι αετοί είχαν ήδη ανέβει ψηλά,
χορεύοντας στον άνεμο. Κάποιοι έπεφταν, μπλέκονταν, ξανασηκώνονταν.
Κανείς δεν θύμωνε. Ξαναπροσπαθούσαν.
Με μια βαθιά
ανάσα, άφησε σιγά-σιγά το σκοινί. Ο αετός τραβήχτηκε δυνατά. Για μια
στιγμή νόμισε πως θα του φύγει από τα χέρια. Όμως κράτησε. Ένιωσε τον
άνεμο να του αντιστέκεται και ταυτόχρονα να τον βοηθά.
Άρθρο της Δρ Adina Portaru
Μετάφραση - Επιμέλεια: Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Το ζήτημα της δυνατότητας έκθεσης θρησκευτικών συμβόλων στις αίθουσες των δικαστηρίων τέθηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) στην υπόθεση «Ένωση Αθέων κατά Ελλάδας».
Ενώ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) τα κράτη οφείλουν να παραμένουν ουδέτερα και αμερόληπτα σε θέματα που αφορούν τη θρησκεία, αυτό που διακυβεύεται σε αυτή την υπόθεση δεν είναι απλώς η παρουσία ορθόδοξων χριστιανικών εικόνων στις ελληνικές δικαστικές αίθουσες, αλλά ένα βαθύτερο και επαναλαμβανόμενο ζήτημα στη νομολογία του Στρασβούργου: Τι απαιτεί πραγματικά η ουδετερότητα του κράτους σύμφωνα με την ΕΣΔΑ;
Δεδομένης της εξουσίας του Δικαστηρίου και της ευρύτητας της δικαιοδοσίας του, η απόφαση θα επηρεάσει τα δημόσια κτίρια και τις αίθουσες tvn δικαστηρίων και στα 46 κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η έκθεση εικόνας του Ιησού Χριστού στις ελληνικές δικαστικές αίθουσες παραβιάζει τα δικαιώματά τους βάσει των άρθρων 6 και 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τα οποία προστατεύουν το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και την θρησκευτική ελευθερία ή την ελευθερία των πεποιθήσεων, αντίστοιχα.
Ισχυρίζονται ότι τα σύμβολα αυτά υπονομεύουν την αμεροληψία της δικαιοσύνης, ιδίως όταν οι διαδικασίες αφορούν θέματα που σχετίζονται με την θρησκευτική ελευθερία ή την ελευθερία των πεποιθήσεων.
Τα ελληνικά δικαστήρια απέρριψαν τους ισχυρισμούς αυτούς, υποστηρίζοντας ότι η εικόνα αντανακλά μια μακροχρόνια εθνική παράδοση και δεν επηρεάζει την αντικειμενικότητα ή την αμεροληψία των δικαστικών διαδικασιών.
Η νομολογία του Δικαστηρίου παρέχει ένα σαφές σημείο αναφοράς.
Στην υπόθεση «Lautsi κατά Ιταλίας», η Ευρεία Σύνθεση του ΕΔΔΑ έκρινε ότι η έκθεση σταυρών στις αίθουσες των ιταλικών δημόσιων σχολείων δεν συνιστούσε κατήχηση και εμπίπτει στο περιθώριο εκτίμησης της Ιταλίας.
Το Δικαστήριο χαρακτήρισε τα σύμβολα αυτά ως «παθητικά» και τόνισε την απουσία εξαναγκασμού ή προσηλυτισμού. Είναι σημαντικό ότι απέρριψε την άποψη ότι ο πλουραλισμός απαιτεί την εξάλειψη των θρησκευτικών συμβόλων από τον δημόσιο χώρο.
Η λογική αυτή ισχύει με την ίδια προοπτική και για τις δικαστικές αίθουσες. Ενώ η δικαστική αμεροληψία σύμφωνα με το άρθρο 6 απαιτεί οι δικαστές να είναι απαλλαγμένοι από προκαταλήψεις, το ΕΔΔΑ την έχει αξιολογήσει με συνέπεια με βάση συγκεκριμένα γεγονότα.
–Γέροντα, πώς θά μπορέσω τήν Σαρακοστή νά αγωνισθώ περισσότερο στήν εγκράτεια;
-Οι
κοσμικοί τώρα τήν Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο τήν εγκράτεια,
ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει νά προσέχουμε.
Τό κυριώτερο όμως πού
πρέπει νά προσέξει κανείς είναι τά ψυχικά πάθη καί μετά τά σωματικά.
Γιατί, άν δώσει προτεραιότητα στή σωματική άσκηση καί δέν κάνει αγώνα,
γιά νά ξεριζωθούν τά ψυχικά πάθη, τίποτε δέν κάνει.
Πήγε μία φορά σέ ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στήν αρχή τής Σαρακοστής καί κάποιος μοναχός τού φέρθηκε απότομα, σκληρά.
Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό καί τόν δικαιολόγησε. Ήρθε μετά καί μού είπε:
«Δέν
τόν παρεξηγώ, Πάτερ. Ήταν βλέπεις από τό τριημέρι!». Άν τό τριημέρι πού
έκανε ήταν πνευματικό θά είχε μία γλυκύτητα πνευματική καί θά μιλούσε
στόν άλλο μέ λίγη καλοσύνη. Αλλά αυτός ζόριζε εγωϊστικά τόν εαυτό του νά
κάνει Τριήμερο, καί γι’ αυτό όλα τού έφταιγαν.
-Γέροντα, τί νά σκέφτομαι τήν Σαρακοστή;
-Τό
Πάθος, τήν θυσία τού Χριστού νά σκέφτεσαι. Άν καί εμείς οι μοναχοί
πρέπει συνέχεια νά ζούμε τό Πάθος τού Χριστού, γιατί… μάς βοηθούν σ’
αυτό κάθε μέρα τά διάφορα τροπάρια, όλες οι Ακολουθίες.
Χθες, Καθαρά Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026 άφησε την τελευταία του πνοή ο Μητροπολίτης πρώην Θήρας κυρός Επιφάνιος.
Ο Μητροπολίτης Επιφάνιος υπήρξε ένας Ιεράρχης πρότυπο ταπεινοφροσύνης, αλλά και ένας Ιεράρχης - πατέρας του λαού.
Το 2012 ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, επισκέφθηκε επίσημα της Ορθόδοξη Εκκλησίας της Ρωσίας.
Στην Ρωσία τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, συνόδευσε και ο μακαριστός Μητροπολίτης Επιφάνιος.
Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr, κάλυψε μαζί με άλλους δημοσιογράφους την τότε επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στην Ρωσία.
Ένα μεσημέρι στην Αγία Πετρούπολη το πρόγραμμα είχε πλωτή βόλτα του Αρχιεπισκόπου στα πανέμορφα –σαν βενετσιάνικα– κανάλια της.
Εκεί ο Μητροπολίτης Επιφάνιος με την απλότητα που τον διέκρινε, τραγούδησε προς τιμήν του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.
Δείτε το αποκλειστικό βίντεο από την κάμερα της Romfea.gr
-Γέροντα είμαστε ερωτευμένοι μα δεν έχουμε ανταπόκριση.
-A, κι εγώ ερωτευμένος είμαι...Ποιος μπορεί να περάσει 40 μέρες με δέκα παξιμάδια, αν δεν είναι ερωτευμένος;
(από ομιλία του π. Νικολάου Λουδοβίκου, αληθινό γεγονός όταν μια ομάδα φοιτητών επισκέφθηκε τον αγ. Παΐσιο.)
Η
νηστεία δεν είναι μια νομικίστικη εντολή, δεν είναι ούτε παράδοση που
την πήραμε από τους παππούδες και τους γονείς και κρατά 2026 χρόνια.
Είναι μια ανθρώπινη έκφραση- ελεύθερης επιλογής- ευγνωμοσύνης στο Χριστό
μας, είναι επιστέγασμα πίστης κι αγάπης. Αγάπης όσο αισθάνεται ο
καθένας ανάλογα με τα μέτρα της καρδιάς του για Εκείνον που είναι η
απόλυτη Αγάπη.
Καλή κι ευλογημένη Τεσσαρακοστή!
Κυριακή της Τυρινής.
Τρία
σημεία, τρεις κατευθυντήριες γραμμές, εν όψει της αγίας και Μεγάλης
Τεσσαρακοστής που από αύριο αρχίζει, θέτει ενώπιόν μας η σημερινή
ευαγγελική περικοπή. Τρεις προτάσεις από την επί του Όρους Ομιλία του
Χριστού, όπως μας την μεταφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος. Και όπως θα
δούμε, αυτές οι παράμετροι και οι πνευματικές προϋποθέσεις είναι πολύ
σημαντικές, ώστε να αξιοποιήσουμε επωφελώς και εποικοδομητικά την
περίοδο που προηγείται των εορτών του Πάθους και της Αναστάσεως του
Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Το
πρώτο είναι η αρχή της συγγνώμης: «εάν συγχωρείτε στους ανθρώπους τα
παραπτώματά τους, θα συγχωρεί και σάς ο Πατέρας σας ο επουράνιος. Αν
πάλι δεν συγχωρείτε τους ανθρώπους, ούτε και ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει
τα δικά σας αμαρτήματα», μας λέει ο Κύριος. Συχνά στη ζωή μας πέφτουμε
σε σφάλματα, και έχουμε την ανάγκη, και ενίοτε την απαίτηση, να μας
συγχωρήσουν οι συνάνθρωποί μας, και παράλληλα επιζητούμε και
προσευχόμαστε για τη άφεση από τον Θεό.
Προϋπόθεση όμως της συγγνώμης του Θεού αποτελεί η δική μας συμπεριφορά προς τους αδελφούς μας. Δεν μπορούμε να ζητάμε το έλεος του Θεού, κι εμείς να είμαστε ανάλγητοι και σκληροί απέναντι σε όσους έχουν κάνει κάποιο λάθος ή έχουν σφάλλει απέναντί μας. Δεν μπορούμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας ως καλούς χριστιανούς, από τη στιγμή που δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε έστω και έναν άνθρωπο.
Γι αυτό και στην Κυριακή Προσευχή, στο “Πάτερ ημών...”, λέμε “και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών”, δηλαδή συγχώρησέ μας Κύριε, όπως κι εμείς συγχωρούμε εκείνους που μας έχουν βλάψει. Επομένως, κριτήριο της συγγνώμης του Θεού είναι η δική μας στάση προς τους συνανθρώπους μας.
Είπε κάποτε μία ιατρός παραπονουμένη εις τον γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:
«Γέροντα, ζωή είναι αυτή;
Από τις 6 το πρωΐ στο πόδι και μόλις τώρα φύγαμε από το Νοσοκομείο…
Και το φαγητό, και αυτό όρθιοι…
Και αύριο πάλι τα ίδια…
Πόσο ν’ αντέξη κανείς;;;».
Και απάντησε ο σοφός γέρων:
«Το καλλίτερο, παιδί μου, αυτή την ώρα, θα ήταν να σκέπτεσαι αυτό το οποίο έχεις!
Δηλαδή:
-Πρώτα-πρώτα ότι έχεις υγεία!
Εκοιμήθη, σήμερα Καθαρά Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2026, ο π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος σε ηλικία 96 ετών.
Σήμερα το μεσημέρι θα μεταφερθεί το σκήνωμα του μακαριστού π.Στεφάνου από την Πάτρα στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Κερατσινίου.
Αύριο, Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου το πρωί στις 10.00 θα τελεσθεί η Εξόδιος Ακολουθία και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στην Ιερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας Φωκίδας όπου θα ενταφιαστεί.
Το σκήνωμα του αοιδίμου πατρός θα τεθεί σε προσκύνημα από σήμερα έως αύριο κατά την Εξόδιο Ακολουθία.
Ο π. Στέφανος γεννήθηκε στη Δράμα της Μακεδονίας το 1930 από Έλληνα πατέρα και Ρουμάνα μητέρα.
Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στη Δράμα, περνώντας τα παιδικά του χρόνια με φτώχεια και πολλές στερήσεις.
Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό για 30 μήνες ως έφεδρος ανθυπολοχαγός.
Μετά τη θητεία του εργάστηκε ως λογιστής.
Το 1957 νυμφεύθηκε την Ελένη Λιασκοπούλου (μετέπειτα Μοναχή Εφραιμία) από τη Θεσσαλονίκη, με την οποία απέκτησαν 7 παιδιά. 6 κορίτσια και 1 αγόρι.
Απορρίπτοντας σημαντική υποτροφία για σπουδές στην Γαλλία στην κλασική φωνητική μουσική, και έχοντας ιερατική κλήση, εισήλθε το έτος 1958 στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης.
Στις 22 Αυγούστου 1959 χειροτονείται Διάκονος και στις 26 Μαρτίου 1961 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Παντελεήμονα Παπαγεωργίου, ενώ τοποθετείται Εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Ευόσμου.
Το 1973 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από το 1962 συνδέθηκε πνευματικά με τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη-Αριζονίτη, σύνδεσμος που απετέλεσε ορόσημο στη ζωή του.
Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, στους Ιερούς Ναούς Αγίου Βασιλείου Πειραιώς και στον Ιδρυματικό Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Αμφιάλης Κερατσινίου, επί μακαριστών Μητροπολιτών Πειραιώς, Χρυσοστόμου Ταβλαδωράκη και Καλλινίκου Καρούσου, από τον οποίο έλαβε το Οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου, ενώ διέμεναν με την οικογένειά του, αρχικά στο Πέραμα και στη συνέχεια στην Αμφιάλη Κερατσινίου.
Κατά την ιερατική του πορεία εξομολόγησε χιλιάδες χριστιανών, κήρυξε τον θείο λόγο, υπήρξε πνευματικός πατέρας γυναικείων αδελφοτήτων, ενώ συνέγραψε δεκάδες βιβλία θεολογικού περιεχομένου.
Ο π.Στέφανος εκάρη Μοναχός από τον Γέροντα Φιλόθεο, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Καρακάλλου Αγίου Όρους, επίσης πνευματικό τέκνο του Γέροντος Εφραίμ του Φιλοθεΐτου-Αριζονίτου.
Τα τελευταία χρόνια ζούσε στην Πάτρα, φιλοξενούμενος από πνευματικά του τέκνα.
Εκοιμήθη στην Πάτρα την Καθαρά Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 96 ετών.
Είναι ένας σύγχρονος νηπτικός πατέρας της Εκκλησίας μας.
Να έχουμε την ευχή του!
Εκοιμήθη χθες, σε ηλικία 92 ετών ο Μητροπολίτης πρώην Θήρας κυρός Επιφάνιος.
Να αναφερθεί ότι οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σύμφωνα με επιθυμία του εκλιπόντος, η κηδεία και η ταφή θα τελεστεί στην Αμοργό.
Συγκεκριμένα η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καταπόλων, ενώ η ταφή θα γίνει στη γενέτειρά του Βρούτση.
Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Αρτέμης του Δημητρίου και της Ευαγγελίας, γεννήθηκε το 1934 στο χωριό Βρούτση της Αμοργού.
Το 1958, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1964 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.
Το 1964 έλαβε πτυχίο από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων, καθώς και ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού από το 1965 έως το 2003
Στις 9 Ιανουαρίου 2003 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων, με 59 ψήφους.
Ο μακαριστός χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 11 Ιανουαρίου 2003.
Στις 28 Αυγούστου 2021 υπέβαλε παραίτηση προς την Ιερά Σύνοδο, επικαλούμενος το προχωρημένο της ηλικίας του.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την έκανε αποδεκτή στις 9 Σεπτεμβρίου και εξέλεξε διάδοχό του στις 8 Οκτωβρίου 2021.
Ο Θεός όχι μόνο επιτρέπει τη γνώση, αλλά και χρησιμοποιεί
ως συνεργό του τον άνθρωπο που αναπτύσσει τη γνώση.
Στη δημιουργία του Θεού δεν υπάρχει τέλος και στατικότητα· τα πάντα κινούνται.
Ακόμη και οι Άγγελοι δεν στέκονται σ’ ένα μέρος, αλλά κινούνται και διακονούν
συνεχώς τον Θεό και τους ανθρώπους, μετέχοντας διαρκώς σε νέες αποκαλύψεις.
Υποδοχή Λειψάνου
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026
18:00
Ὅταν ἀποκεφαλίσθηκε ἀπὸ τὸν Ἡρώδη, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ἡ τίμια κεφαλὴ αὐτοῦ τοποθετήθηκε μέσα σὲ ἀγγεῖο ἀπὸ ὄστρακο καὶ κρύφθηκε στὴν οἰκία τοῦ Ἡρώδη.
Μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης φανερώθηκε στὸ ὄνειρο δύο μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀναχωρήσει γιὰ τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ σκοπὸ νὰ προσκυνήσουν τὸν τάφο τοῦ Κυρίου, ἀγγέλλοντας σὲ αὐτούς, ποῦ βρίσκεται ἡ τίμια κεφαλή του.
Καὶ ἐκεῖνοι, ἀφοῦ τὴν βρῆκαν, τὴν εἶχαν μὲ τιμές. Ἀπὸ αὐτοὺς τὴν παρέλαβε κάποιος κεραμεὺς καὶ τὴν μετέφερε στὴν πόλη τῶν Ἐμεσηνῶν. Ὅταν ὅμως πέθανε, τὴν κληροδότησε στὴν ἀδελφή του.
Καὶ ἀπὸ τότε διαδοχικὰ περιῆλθε σὲ πολλούς, γιὰ νὰ καταλήξει στὰ χέρια κάποιου ἱερομονάχου ἀρειανοῦ ποὺ ὀνομαζόταν Εὐστάθιος καὶ φύλαξε τὴν τίμια κάρα σὲ σπήλαιο. Ἀπὸ ἐκεῖ μεταφέρθηκε, ἐπὶ Οὐάλεντος (364 – 378 μ.Χ.), στὸ Παντείχιον τῆς Βιθυνίας μέχρι ποὺ ὁ Θεοδόσιος ὁ Μέγας (379 – 395 μ.Χ.) ἀνεκόμισε αὐτὴ στὸ Ἕβδομο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅπου ἀνήγειρε μέγα καὶ περικαλλέστατο ναό.
Βέβαια περὶ τῆς εὑρέσεως τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου ὑπάρχουν καὶ ἄλλες ἀντιφατικὲς παραδόσεις. Κατ’ ἄλλη ἐκδοχὴ ἡ τίμια κάρα εὑρέθηκε στὴν Ἔμεσα τὸ ἔτος 458 μ.Χ., ἐπὶ βασιλέως Λέοντος Α’ (457 – 474 μ.Χ.), ἐνῷ ἄλλοι δέχονται ὅτι αὐτὴ εὑρέθηκε τὸ ἔτος 760 μ.Χ. καὶ μεταφέρθηκε στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου στὴν Ἔμεσα. Ἀπὸ ἐκεῖ μετακομίσθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη, ἐπὶ βασιλείας Μιχαὴλ Γ’ (842 – 867 μ.Χ.) καὶ πατριαρχίας Ἰγνατίου.
