Τραγωδία στην Ηλιούπολη: Πιασμένες χέρι – χέρι στο κενό που τους παραδώσαμε – Αποτύχαμε παταγωδώς!

 

 

Ελευθέριος Ανδρώνης

Στον κόσμο που θα θέλαμε να έχουμε αλλά δεν μας αξίζει, οι ταράτσες θα ήταν φτιαγμένες μόνο για να ατενίζουμε όμορφα ηλιοβασιλέματα. Η θέα από ψηλά θα θύμιζε τον απέραντο ορίζοντα της πολύτιμης ύπαρξης μας. 

Οι μικροσκοπικοί άνθρωποι εκεί κάτω, θα μας διηγούνταν πόσο μάταιες είναι οι κοσμικές έγνοιες μας. Και ο ουρανός, το γαλαζωπό πέπλο του Θεού, θα σκέπαζε στοργικά την κάθε συννεφιασμένη σκέψη μας.

Στον δικό μας φρικτό κόσμο που φτιάξαμε, δύο 17χρονες κοπέλες ανέβηκαν όσο μπορούσαν πιο ψηλά για να πετάξουν όσο γινόταν πιο μακριά από εμάς. Μια ανείπωτη τραγωδία. Μια πνευματική συμφορά που σε παραλύει, αλλά ο καρδιογνώστης Θεός είναι εκείνος που γνωρίζει τις ύστατες στιγμές του κάθε ανθρώπου. 

Τα δύο κορίτσια όρμησαν στο κενό για να αφήσουν πίσω τους τα αγιάτρευτα κενά που τους παραδώσαμε. Σε έναν κόσμο που συνθλίβεται από τη βαρύτητα της απόγνωσης. Έξι όροφοι σαν μια στιγμή που πάγωσε στο χρόνο και μας άφησε έναν ίλιγγο μετέωρο.

Η μια κοπέλα ξεψύχησε αμέσως. Η άλλη χαροπαλεύει. Έπεσαν πιασμένες χέρι – χέρι, όχι για να περπατήσουν τη ζωή όπως πρόσταζε η τρυφερή ηλικία τους, αλλά για να ανταμωθούν σε μια βουτιά θανάτου. Ψυχές ευαίσθητες σαν πορσελάνη που ραγίζουν στο πρώτο ταρακούνημα. Παιδιά απροστάτευτα από την πολλή προστασία. Ανοχύρωτα από την πολλή οχύρωση. Ανήμπορα από τα χιλιάδες «μπορώ» που η κοινωνία φορτώνει στις πλάτες τους.

Ματώνουν οι ψυχές τους από τη συναισθηματική φθορά, όσο ο κόσμος τους κλέβει το δικαίωμα στο άφθαρτο. Όσο οι βλέψεις τους εγκλωβίζονται σε έναν αιώνα – απατεώνα. Κι εμείς φροντίσαμε εδώ και χρόνια να χτίσουμε αυτούς τους έξι ορόφους, τουβλάκι – τουβλάκι. 

Φτιάξαμε κλουβιά από φωτισμένες οθόνες, παρκάραμε τη συμπόνια μας αποκλειστικά στο διαδίκτυο, γίναμε απαθείς θεατές άθλιων προτύπων, αποστειρώσαμε τις ζωές μας, φτιάξαμε είδωλα για τα θελήματα μας, φτιάξαμε κρεμάλες για τα κοινωνικά χρέη μας, απαιτήσαμε από τα παιδιά να ρεφάρουν τα κόμπλεξ μας, να διορθώσουν τις αποτυχίες μας, να κολυμπήσουν εκεί που εμείς πνιγήκαμε.

Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Μάρτυρας ἐν Χίῳ

 

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἰσίδωρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες. Ὑπηρέτησε στὸ ρωμαϊκὸ στρατὸ ἐπὶ βασιλέως Δεκίου (249 – 250 μ.Χ.) καὶ προήχθη στὸ ἀξίωμα τοῦ Ὀπτίωνος. 

Ὁ Ἅγιος εἶχε ἑλκυσθεῖ στὴν Χριστιανικὴ πίστη κατὰ τὸ τελευταῖο του ταξίδι ἀπὸ ἄλλους Χριστιανοὺς ποὺ ὑπηρετοῦσαν μαζί του στὴ ναυτικὴ στρατιωτικὴ δύναμη. Ὅταν ἦλθε στὴ Χίο ὁ Κεντυρίων Ἰούλιος τὸν διέβαλε ἀναφέροντας στὸ ναύαρχο Νουμέριο ὅτι ἦταν Χριστιανὸς καὶ ἀρνιόταν νὰ προσφέρει θυσία στοὺς θεούς. Τότε τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ἀπείλησαν, γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του στὸν Χριστό. 

Ὑποβλήθηκε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ σὲ σκληρὸ ξυλοδαρμὸ ποὺ κατανίκησε μὲ τὴν ἀδάμαστη πίστη του. Ὁ πατέρας του, ὅταν ἔμαθε ὅτι ἦταν Χριστιανός, ἐξεπλάγην. Ἔτσι, ξεκίνησε τὸ ταξίδι γιὰ τὴν Χίο, ὅπου ἔφθασε μὲ πολὺ κόπο. Ἀμέσως ζήτησε νὰ δεῖ τὸν φυλακισμένο υἱό του καὶ ὁ ναύαρχος Νουμέριος, νομίζοντας ὅτι ἡ πατρικὴ παρέμβαση θὰ ἄλλαζε τὴν πίστη τοῦ Μάρτυρα, τὸ ἐπέτρεψε. Ὁ Ἅγιος ἱκέτευε τὸν πατέρα του νὰ ἀνοίξει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του καὶ νὰ δεῖ τὴν ἀλήθεια. 

Ὁ πατέρας τοῦ Ἁγίου ἦταν ἀνένδοτος. Δὲν μποροῦσε νὰ ἀποδεχθεῖ ὅτι ὁ υἱός του πίστευε στὸν σταυρωθέντα Ναζωραῖο καὶ ἀρνήθηκε τὴν προγονικὴ θρησκεία τῶν εἰδώλων. Τὸν καταράστηκε καὶ δήλωσε στὸν ναύαρχο Νουμέριο ὅτι τὸν ἀποκηρύσσει παρακαλώντας τον ταυτόχρονα νὰ ἐπισπεύσει τὴ θανατικὴ καταδίκη τοῦ υἱοῦ του. Ὁ Νουμέριος τὸν ἔδεσε σὲ ἄλογο ποὺ τὸν παρέσυρε καλπάζοντας ἐπάνω σὲ πέτρες. Ὁ Μάρτυς ἦταν γεμάτος πληγὲς καὶ αἵματα. Ἀμέσως ὁ Νουμέριος διέταξε τὴν διὰ ἀποκεφαλισμοῦ θανάτωσή του.

Καλημέρα!

  

 

Άνοιξε το παράθυρο να δεις τον

Καλή σας νύχτα!

  

Επιτυχία είναι να είσαι σε θέση

 να πας για ύπνο κάθε βράδυ,

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Θάνατος και αμαρτία

 

 

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

---

Ζοῦμε στήν περίοδο τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, (Πάσχα) καί ἑορτάζουμε τό γεγονός ὅτι ὁ Χριστός μέ τόν θάνατό Του νίκησε τόν θάνατον, τήν ἁμαρτία καί τόν διάβολο, σύμφωνα μέ τήν ὅλη παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Ψάλλουμε αὐτές τίς ἡμέρες θριαμβευτικά: «Χριστός Ἀνέστη έκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».

Κατεπάτησε τόν θάνατον καί ἔδωσε τήν δυνατότητα σέ κάθε ἄνθρωοι μέ τήν Χάρη Του νά νικήση τόν πνευματικό θάνατο (τήν ἀπομάκρυνσή του ἀπό τόν Θεό) καί τελικά καί τόν δεύτερο θάνατο μέ τήν ἀνάσταση τῶν σωμάτων. Κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο: «δεῖ γάρ αὐτοῦ βασιλεύειν ἄχρις οὗ ἄν θῇ πάντας τούς ἐχθρούς ὑπό τούς πόσας αὐτοῦ. ἔσχατος ἐχθρός καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α΄Κορ. ιε΄, 25-26).

Ἐπίσης κατήργησε τόν διάβολο μέ τήν ἔννοια ὅτι κατά τόν λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ᾿ ἔστι τὸν διάβολον καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας (Ἐβρ. Β΄, 14-15).

Η αρχοντική συμπεριφορά της μητέρας μου.

  

Η μητέρα μου, έβλεπε τις αταξίες μου και στενοχωριόταν, αλλά είχε μιά αρχοντιά.

Όταν έκανα καμμιά αταξία, γύριζε το κεφάλι από την άλλη μεριά και έκανε πως δεν με βλέπει, γιά να μην με στενοχωρήσει.

Εμένα, όμως, αυτή η συμπεριφορά, μου ράγιζε την καρδιά.

Κοίταξε, έλεγα μέσα μου, εγώ έκανα τέτοια αταξία και η μητέρα όχι μονάχα δεν με δέρνει, αλλά κάνει και πως δεν με βλέπει

Άλλη φορά δεν θα το ξανακάνω. Πώς να την ξαναστενοχωρήσω;

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή υπέρ της οικογένειας

 

 

Πρωτοφανής και εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του κόσμου στην εορταστική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας «Αγαπώ την Οικογένεια» που έλαβε χώρα το απόγευμα της Κυριακής (10 Μαΐου) στο καταπράσινο Άλσος Βεΐκου στο Γαλάτσι. 

Από νωρίς το απόγευμα, με την ευγενική άδεια του Δήμου Γαλατσίου, το υπέροχο αυτό αστικό πάρκο πλημμύρισε από οικογένειες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας και ήλθαν για να χαρούν ένα υπέροχο ανοιξιάτικο απόγευμα μέσα στη φύση και να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του θεσμού της οικογένειας, μέσα από μια μοναδική σέ πλήθος σύναξη οικογενειών. 

Περίπου 300 εθελοντές από διάφορες Μητροπόλεις, ενορίες και συλλόγους, συνεργάστηκαν για να προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με ποικίλες δράσεις σε 20 θεματικά περίπτερα που περιλάμβαναν πρωτότυπα ομαδικά παιχνίδια, αθλητικά αγωνίσματα, δημιουργικές δραστηριότητες, ζωγραφική, κατασκευές, δράσεις φιλαναγνωσίας, βιωματικά εργαστήρια, γευστικές απολαύσεις καθώς και ανοιχτή συζήτηση για την αγωγή των παιδιών σήμερα. 

Παράλληλα στην κεντρική σκηνή εξελισσόταν ένα εξαιρετικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα: Παραδοσιακά «χοροτράγουδα» από την ενορία Αγ. Μυροφόρων Πανοράματος Παλλήνης, χορωδία παραδοσιακών οργάνων από την ενορία Μεταμορφώσεως Σωτήρος Βριλησσίων, ζωντανή μουσική από το ορχηστρικό σύνολο του μουσικοσυνθέτη Βασίλη Χατζηνικολάου και, τέλος, μια εντυπωσιακή χορωδία με 130 παιδιά στην οποία συμμετείχαν οι παιδικές χορωδίες από τις ενορίες Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως και Μεταμορφώσεως Σωτήρος, Μεταμορφώσεως Αττικής, τα «Χελιδόνια Χριστού» και τα Εκπαιδευτήρια  «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ» - χορωδία Γυμνασίου Αμαρουσίου. 

Ἡ Ἁγία Γλυκερία ἡ Μάρτυς

 

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Γλυκερία γεννήθηκε στὴν Τραϊανούπολη τὸν 2^ο αἰώνα μ.Χ., ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἀντωνίνος ὁ Εὐσεβὴς (138 – 161 μ.Χ.). Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Μακάριος καὶ εἶχε διατελέσει ὕπατος. Σὲ μικρὴ ἡλικία ἀσπάσθηκε τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀνέπτυξε ἔντονη χριστιανικὴ καὶ κατηχητικὴ δράση. Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς ὁ ἡγεμόνας Σαβίνος, τὴν κάλεσε νὰ παρουσιασθεῖ μπροστά του. 

Μὲ μεγάλη προθυμία ἡ Ἁγία ἐμφανίσθηκε σὲ ἐκεῖνον, ἔχοντας σημειώσει στὸ μέτωπό της τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ δὲν δίστασε νὰ ὁμολογήσει μὲ παρρησία καὶ σθένος τὴν πίστη της στὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτὴ Ἰησοῦ Χριστό.

Ὅταν ὁ ἡγεμόνας κάλεσε τὴν Ἁγία νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα, αὐτὴ ἀρνήθηκε καὶ ὁμολόγησε τὴν πίστη της στὸν Χριστό. Ἀκολούθως προσευχήθηκε στὸν Θεὸ λέγοντας: «Ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτορας, Σὺ πού δοξάζεσαι μὲ τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ Σου ἀπὸ τοὺς δούλους Σου, Σὺ ποὺ ἐμφανίσθηκες στοὺς Ὁσίους Σου παῖδες καὶ τοὺς γλύτωσες ἀπὸ ἀναμμένο καμίνι, Σὺ ποὺ ἔκλεισες τὰ στόματα τῶν λιονταριῶν καὶ ἀνέδειξες νικητὴ τὸν δοῦλο Σου Δανιήλ, Σὺ ποὺ κατέστρεψες τὸν Βάαλ καὶ ἐξόντωσες τὸν δράκοντα καὶ συνέτριψες τὴ διαβολικὴ εἰκόνα (τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ), Ἰησοῦ Χριστέ, τὸ ἄμωμο καὶ ἄκακο ἀρνίον τοῦ Θεοῦ, ἔλα σὲ ἐμένα τὴν ταπεινὴ καὶ συνέτριψε τὸν δαίμονα (τὸν Δία) ποὺ δημιουργήθηκε μὲ τὴν ἀνθρώπινη τέχνη καὶ διασκόρπισε τὴν κακή τους θυσία». Ἀμέσως μετὰ τὴν προσευχὴ ἔγινε βροντὴ μεγάλη καὶ ἔπεσε τὸ ἄγαλμα τοῦ Δία καὶ συντρίφθηκε, γιατί ἦταν πέτρινο.

Ὅταν ὁ ἡγεμόνας καὶ οἱ εἰδωλολάτρες ἱερεῖς εἶδαν νὰ συντρίβεται τὸ ἄγαλμα τοῦ θεοῦ τους, γεμάτοι ἀπὸ ὀργή, ἔδωσαν τὴν ἐντολὴ νὰ πεθάνει ἡ Γλυκερία μὲ λιθοβολισμό. Ἀμέσως τὰ πλήθη τῶν εἰδωλολατρῶν ὅρμησαν μανιασμένα καὶ ἄρχισαν νὰ λιθοβολοῦν τὴν Ἁγία. Οἱ πέτρες ὅμως ἔπεφταν δίπλα της χωρὶς καθόλου νὰ τὴν ἀγγίζουν. Οἱ εἰδωλολάτρες βλέποντας τὸ φαινόμενο καὶ μὴ ἀντιλαμβανόμενοι αὐτὴ τὴ δωρεὰ καὶ εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ, νόμισαν ὅτι ἡ Ἁγία εἶναι μάγισσα καὶ γι’ αὐτὸ δὲν τὴν ἄγγιζαν οἱ πέτρες. Ἄρχισαν λοιπὸν νὰ τὴν βρίζουν.

Ὁ ἡγεμόνας παρεμβαίνοντας διέταξε νὰ τὴν βάλουν μέχρι τὸ πρωὶ τῆς ἑπόμενης ἡμέρας στὴ φυλακὴ καὶ νὰ τὴν ἀσφαλίσουν καλά, μήπως κάνοντας χρήση τῶν μαγικῶν της ἱκανοτήτων κατορθώσει νὰ φύγει καὶ ἔπειτα διαδώσει ὅτι τὴν βοήθησε ὁ Θεός της μὲ συνέπεια νὰ ἐξαπατήσει πολλούς.

Ἐκεῖ στὴν φυλακή, τὸ ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας, ἐπισκέφθηκε τὴν Ἁγία ὁ Χριστιανὸς ἱερέας τῆς πόλεως, Φιλοκράτης, τὸν ὁποῖο ἡ Ἁγία παρακάλεσε νὰ τὴ σφραγίσει μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ.

Τὸ πρωὶ τῆς ἑπόμενης ἡμέρας ὁ ἡγεμόνας ᾖλθε στὸ δικαστήριο, γιὰ νὰ δικάσει καὶ τιμωρήσει παραδειγματικὰ τὴν Ἁγία Γλυκερία. Διέταξε λοιπὸν νὰ τὴν ὁδηγήσουν μπροστά του καὶ τὴν ρώτησε, ἐὰν θέλει νὰ θυσιάσει στὸν Δία. Τῆς ἐπέστησε δὲ τὴν προσοχὴ ὅτι σὲ περίπτωση ποὺ δὲν ἐπείθετο καὶ δὲν ὑπάκουε θὰ ἔδινε τὴν ἐντολὴ νὰ τὴν σκοτώσουν. Ἡ Ἁγία ἀρνήθηκε. Τότε ὁ ἡγεμόνας διέταξε νὰ τὴν κρεμάσουν ἀπὸ τὰ μαλλιὰ καὶ νὰ τῆς γδάρουν τὴν κεφαλή. Ἡ Ἁγία, καθὼς ἦταν κρεμασμένη, εὐχαριστοῦσε τὸν Θεό.

Ὅταν ὁ ἡγεμόνας ἀντιλήφθηκε ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κατισχύσει τῆς Ἁγίας Γλυκερίας, διέταξε νὰ ξεκρεμάσουν τὴν Μάρτυρα καὶ νὰ τῆς συντρίψουν τὸ πρόσωπο. Μόλις τελείωσε τὴν προσευχή της, οἱ ὑπηρέτες ἄρχισαν νὰ τὴν χτυποῦν. Ξαφνικὰ ὅμως ἐμφανίσθηκε Ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλυσε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἀποσβολωμένοι σὰν νεκροί. 

Καλή σας νύχτα!

  

 

Όταν κάποιος υπερβαίνει το μέτρο

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

  

Ο Χριστιανός πρέπει να πορεύεται στον δρόμο του Θεού, χωρίς καμία απόκλιση. Η σχέση μας με τον Θεό πρέπει να είναι σχέση πατέρα παιδιού. Ο Θεός αδελφοί είναι ο πατέρας όλων των Χριστιανών, πρέπει να έχουμε πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, και να ελπίζουμε μόνο στην πατρική του αγάπη. 

Οι γονείς πρέπει να φέρουν τα παιδιά τους κοντά στην εκκλησιά ,να μιλούν στα παιδιά τους για τον Θεό. Η μητέρα που με αγάπη και υπομονή μαθαίνει στα παιδιά της να προσεύχονται, και να αγαπούν του Θεό, δίνει στα παιδιά της τα σωστά εφόδια για μια ζωή γεμάτη αγάπη και σεβασμό. 

Πρέπει στα παιδιά μας να μιλάμε για τον Θεό,για την μητέρα μας την στοργική την γλυκιά μας Παναγία. Δυστυχώς τα παιδιά μας έχουν απομακρυνθεί σήμερα από την εκκλησία. Δυστυχώς η οικογένεια σήμερα έχει χάσει τον προορισμό της. 

Οι γονείς σήμερα δεν ενδιαφέρονται για τις αληθινές ανάγκες των παιδιών τους που είναι η ψυχική τους ηρεμία και η αληθινή αγάπη που πρέπει να δίνουν στα παιδιά τους. Δυστυχώς υπάρχουν δύο κατευθύνσεις που οι γονείς διαλέγουν σήμερα για τα παιδιά τους. Υπάρχουν οι γονείς που πιέζουν τα παιδιά τους με κάθε τρόπο να πετύχουν στην ζωή τους αυτό που αυτοί επιθυμούν, και δεν νοιάζονται τι θέλουν τα παιδιά τους, πιέζουν τα παιδιά αδιαφορώντας για την ψυχική τους και πνευματική τους υγεία. 

Η συγγένεια με τον Χριστό.

 

 

Ἡ μεγαλύτερη ἴσως πονηριὰ του διαβόλου εἶναι 

το ότι ἔχει κάνει τοὺς ἀνθρώπους νὰ μὴν ἔχουν τὴν ἀνάγκη

 νὰ τραφοῦν ἀπό τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὑπάρχουν πολλοὶ Χριστιανοὶ ποὺ ἐκκλησιάζονται, 

ἀγαθοεργοῦν καὶ προσεύχονται, ἀλλὰ δὲν κοινωνοῦν.

Η Ευχή των γονέων είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά.

  

Η Ευχή των γονέων είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά για τα παιδιά. Για αυτό φροντίζουν να έχουν την Ευχή των γονέων.

Δεν είδες ο Ιακώβ, μέχρι πού έφθασε, για να πάρη την Ευλογία του πατέρα του; Και προβιά φόρεσε!

Ειδικά η Ευχή της μάνας είναι μεγάλο πράγμα!  Κάποιος έλεγε: «Κάθε λόγος της μητέρας μου είναι και μια λίρα χρυσή».

 Ένας άλλος ήρθε μια μέρα με κλάματα στο Καλύβι.
«Πάτερ, με καταράστηκε η μάνα μου. Στο σπίτι έχουμε όλο αρρώστιες, στεναχώριες, η δουλειά μου δεν πάει καλά», μου είπε.
«Κι εσύ δεν θα ήσουν εντάξει» του λέω.
«Δεν μπορεί η μάνα σου άδικα να σε καταράστηκε».
«Ναι, μου λέει. Ήμουν κι εγώ». «Να πας να ζητήσης συγχώρηση από την μάνα σου», του λέω.

Ο Πειραιάς υποδέχθηκε την τιμία χείρα του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη

 

Πειραιάς - Ιάσονας Ντικούλης

---

Με τη δέουσα μεγαλοπρέπεια και τις προβλεπόμενες εκκλησιαστικές τιμές, η πόλη και η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς υποδέχθηκαν σήμερα, Τρίτη 12 Μαΐου 2026, την Τιμία Χείρα του Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη.

Το ιερό σέβασμα έφτασε στο Πειραιά στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΙΑ 2026» του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς.

Την Τιμία Χείρα μετέφερε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης κ. Χρυσόστομος, ενώ την υποδέχθηκαν στα πρόπυλα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, συμπαραστατούμενος από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Αχελώου κ. Νήφωνα.

Μετά την τέλεση της δέησης, σχηματίστηκε λιτανευτική πομπή προς τον Μητροπολιτικό Ναό, όπου πραγματοποιήθηκε πανηγυρική Δοξολογία.

Στην ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης, συγχοροστατούντων του Μητροπολίτου Πειραιώς και του Επισκόπου Αχελώου.

Τους Αρχιερείς πλαισίωσαν ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι.Μ. Πειραιώς, Πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Παναγιώτου, ο Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Τρίκκης π. Αχίλλειος Τσούτσουρας, καθώς και πλειάδα ιερέων.

Στην προσλαλιά του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τη βαθιά του ευγνωμοσύνη προς τον Μητροπολίτη Τρίκκης για τη μεγάλη ευλογία της μετακομιδής του ιερού λειψάνου.

Θέλω να αγαπήσω. - π. Νικόλαος Λουδοβίκος

 

Ειναι αρκετη η διακονία στην εκκλησια για την Σωτηρία μας? τι λέει η Εκκλησία;

  

 
Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι επειδή βοηθούν στην Εκκλησία, κάνουν φιλανθρωπίες ή εργάζονται για τον ναό, αυτό από μόνο του αρκεί για τη σωτηρία. Όμως η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε ότι σώζεται ο άνθρωπος απλώς με εξωτερικά έργα.
Η διακονία είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να κάνει ένας χριστιανός. Όταν όμως γίνεται χωρίς εσωτερική ζωή, χάνει το νόημά της.
Ο Κύριος μας είπε καθαρά: Ου πας ο λέγων μοι Κύριε Κύριε εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών. Η εξωτερική δραστηριότητα, χωρίς εσωτερική μεταμόρφωση, δεν οδηγεί στη σωτηρία.
Τι λένε οι Άγιοι;
• Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι η αγάπη προς τον πλησίον πρέπει να πηγάζει από αγάπη προς τον Θεό. Ελεημοσύνη χωρίς ταπείνωσιν ουκ έστιν ελεημοσύνη η διακονία χωρίς ταπείνωση δεν είναι αληθινή διακονία.
• Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει ότι ο άνθρωπος που δεν έχει εσωτερική ησυχία και προσευχή, ακόμα κι αν κάνει μεγάλα έργα, μοιάζει με «σπίτι χωρίς θεμέλιο.
• Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ είπε το περίφημο: Απόκτησε εσωτερική ειρήνη και χιλιάδες γύρω σου θα σωθούν. Δηλαδή η εσωτερική κατάσταση της ψυχής είναι το πρωταρχικό.
• Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης συχνά υπενθύμιζε ότι μπορεί κάποιος να τρέχει στην Εκκλησία και να κάνει διακονία, αλλά να μην έχει προχωρήσει καθόλου πνευματικά γιατί δεν έχει αντιμετωπίσει τα πάθη του.
Τι χρειάζεται μαζί με τη διακονία;