Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής (της Τυρινής)

 

 

Άφθαρτοι θησαυροί

«Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης, όπου σής και βρώσις αφανίζει»

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η κατανυκτικότερη περίοδος του εκκλησιαστικού έτους, της οποίας το κατώφλι δρασκελίζουμε, συνιστά μοναδική ευκαιρία, την οποία καλείται ο κάθε πιστός να αδράξει, σε μια πρόκληση πνευματικών ανατάσεων και ουράνιων μεταρσιώσεων. 

Στο αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, ο απόστολος Παύλος κάνει λόγο για «καιρό ευπρόσδεκτο, καιρό μετανοίας», για να τον αξιοποιήσουμε στη βάση της ευλογημένης προτροπής του: «αποθώμεθα τα έργα του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός…». Ευπρόσδεκτος καιρός, σημαίνει τον καιρό της χάριτος, την ανεπανάληπτη ευκαιρία της σωτηρίας μας. Είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί ν’ αποκτήσει αντοχές για να διεξάγει τον αγώνα τον καλό. 

Αν ολόκληρο το χρόνο οι πιστοί  προσβλέπουν στον αγώνα της πίστεως, πολύ περισσότερο οφείλουν να εντείνουν την προσπάθεια τους κατά την ευλογημένη αυτή περίοδο, με τους τόσους σταθμούς πνευματικού ανεφοδιασμού που ξεδιπλώνει. Απαιτείται τώρα, κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ακόμα μεγαλύτερος ζήλος. Αυτό ακριβώς μάς συμβουλεύει και η μητέρα μας Εκκλησία, όταν μας λέει: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της νηστείας αγώνα. Οι γαρ νομίμως αθλούντες, δικαίως στεφανούνται…».

Η πραγματική νηστεία

Η Εκκλησία μάς προσκαλεί να εισέλθουμε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, με την ευαγγελική περικοπή που ξεδιπλώνει ενώπιον μας σήμερα, Κυριακή της Τυρινής. Η συγκεκριμένη περικοπή προέρχεται από την «Επί του όρους ομιλία» του Κυρίου. Είναι η περικοπή που ακολουθεί αμέσως μετά την Κυριακή Προσευχή. Μάς προσκαλεί με αυτή να εγκολπωθούμε το πνεύμα της αληθινής νηστείας και να καρπωθούμε όλες εκείνες τις αρετές, που συνιστούν πραγματικό θησαυρό για την ύπαρξή μας. 

Εσπερινός της Συγγνώμης, αύριο Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά…

 

Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά, πρέπει να μπορέσεις να ζήσεις στη συγκεκριμένη οικογένεια στην οποία ανήκεις!

Να μπορείς να χαίρεσαι και να ζεις αυτόν που σε βρίζει, αυτόν που σε καταριέται, αυτόν που σε κλωτσάει, αυτόν που δε σε χωνεύει, αυτόν που σε μιλάει με τον αγριότερο τρόπο, αυτόν που σε ονειδίζει, αυτόν που το μαύρο το λέει άσπρο, αυτόν που τον κάμπο τον ονομάζει βουνό, αυτόν που παρεξηγεί το καθετί σε σένα.

Οφείλεις να βαστάζεις το ρήμα του πλησίον σου, γιατί ο καθένας θα σου μιλάει κατά τον πόνο του!

Όταν ανοίξει το στόμα του ο άλλος θα σου μιλήσει, όχι όπως σου πρέπει, αλλά ανάλογα με το τί έχει μέσα στην καρδιά του!

Εφόσον πονάει, εφόσον είναι άνθρωπος αγροίκος, αγενής, απερίτμητος τη καρδία, σκληρός, χωρίς αγάπη, χωρίς πνεύμα, χωρίς Θεό, έτσι θα σου μιλήσει.

Σάββατο της Τυρινής

  

Η ημέρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάει όλους τους Οσίους Ασκητές και Ασκήτριες, εκείνους που «έλαμψαν» μέσα από την πνευματική άσκηση, την προσευχή και την αυταπάρνηση.

​Την παραμονή της Κυριακής της Τυρινής, η Εκκλησία στρέφει το βλέμμα της στην έρημο, στα σπήλαια και στα μοναστήρια, τιμώντας τις στρατιές των Αγίων που νίκησαν τις ανθρώπινες αδυναμίες. 

Δεν πρόκειται για τη γιορτή ενός συγκεκριμένου προσώπου, αλλά για μια πανηγυρική σύναξη όλων εκείνων που μετέτρεψαν τη ζωή τους σε μια διαρκή προσευχή.

​Γιατί τιμώνται αυτή τη μέρα;
​Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία. Καθώς προετοιμαζόμαστε να εισέλθουμε στο «στάδιο των αρετών» της Μεγάλης Σαρακοστής, η Εκκλησία μας παρουσιάζει τους Οσίους ως:

Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος Πατριάρχης Ἀντιοχείας

 

Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος γεννήθηκε στὴν πόλη Σίδη τῆς Παμφυλίας καὶ ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς μεγάλες καὶ ἐκκλησιαστικὲς μορφὲς τοῦ 3^ου καὶ 4^ου αἰῶνα μ.Χ. Ἄλλοι θεωροῦν ὅτι καταγόταν ἀπὸ τοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. 

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος χαρακτηρίζει τὸν Ἅγιο Εὐστάθιο «ἄνδρα ὁμολογητήν». Τοῦτο σημαίνει ἀσφαλῶς ὅτι ὑπέφερε κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διωγμῶν, εἴτε ἐπὶ Διοκλητιανοῦ εἴτε ἐπί Λικινίου.

Τὸ 320 μ.Χ. ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Βέροιας τῆς Συρίας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μετατέθηκε τὸ ἔτος 324 μ.Χ. στὴν Ἀντιόχεια. Παρευρεθεὶς στὴν Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἡ ὁποία συνῆλθε τὸ ἔτος 325 μ.Χ. στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας, καταδίκασε τὸν αἱρετικὸ Ἄρειο καὶ τοὺς ὀπαδοὺς αὐτοῦ.

Ὁ Ἅγιος ἐξακολουθοῦσε νὰ ἐργάζεται γιὰ τὴν διάδοση, ἀλλὰ καὶ τὴ στερέωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ συνδεόταν διὰ στενῆς φιλίας μὲ τὸν Ἅγιο Ὅσιο, Ἐπίσκοπο Κορδούης († 27 Αὐγούστου).

Ὅμως οἱ κορυφαῖοι τῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἀρείου, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν ὁ Νικομηδείας Εὐσέβιος, ὁ Νικαίας Θεόγνις καὶ ὁ Καισαρείας Εὐσέβιος, συνεκάλεσαν Σύνοδο στὴν Ἀντιόχεια τὸ ἔτος 330 μ.Χ. καὶ καθαίρεσαν τὸν Ἅγιο Εὐστάθιο ὡς αἱρετικό. 

Γιὰ νὰ ἐνεργήσουν δὲ ἀποτελεσματικότερα ἔπλασαν καὶ ἄλλα σὲ βάρος του ἐγκλήματα, ὅτι τάχα μιλοῦσε περιφρονητικὰ γιὰ τὴν μητέρα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, Ἁγία Ἑλένη καὶ ὅτι προσῆλθε σὲ ἀθέμιτες σχέσεις μὲ κάποια γυναῖκα ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπέκτησε καὶ τέκνο. 

Καλημέρα!

  

 

Δεν με πειράζει
αν απλώνει έξω
ο χειμώνας καταχνιά,
σύννεφα,
και κρυάδα.

Πανήγυρις παρεκκλησίου Αγίου Νικολάου Πλανά

 

Πρόγραμμα Μεγάλης Τεσσαρακοστής 2026

 

Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!

 

 

Ελευθέριος Ανδρώνης

Καταλαβαίνεις ότι έχει απομείνει κάποια υγεία σε αυτήν την έρμη Ελλάδα, όταν τα 6 στα 10 δημόσια νοσοκομεία που διαθέτουν γυναικολογική κλινική, δηλώνουν ότι δεν αναλαμβάνουν εκτρώσεις. Και καταλαβαίνεις πόσο νοσηρό είναι το δημοσιογραφικό σύστημα που αυτό το ευτύχημα το παρουσιάζει σαν υγειονομικό «μεσαίωνα».

Μεγάλη απήχηση γνωρίζει στο διαδίκτυο ένα ρεπορτάζ γνωστής ενημερωτικής ιστοσελίδας σχετικά με τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν ή δεν εξυπηρετούν αμβλώσεις. Σε αυτό το… απόγειο «ποιοτικής» δημοσιογραφίας, μια δημοσιογράφος πήρε… σβάρνα τα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας, ρωτώντας στο τηλέφωνο αν αναλαμβάνουν τη «διακοπή κύησης» ή σε δικά μας ρεαλιστικά λόγια, τη θανάτωση ενός εμβρύου.

Μάλιστα στην αρχή η δημοσιογράφος προσποιούταν ότι ενδιαφερόταν η ίδια για την επέμβαση, αλλά μόλις άρχισε να λαμβάνει αρνητικές απαντήσεις, ενοχλήθηκε από τη «βία» και την «κατάχρηση εξουσίας (!) που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση». Είναι δηλαδή «βία» το να συναντήσεις άρνηση από έναν ευσυνείδητο γιατρό που τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη, και δεν είναι βία και κατάχρηση εξουσίας το να πολτοποιείται ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα με τον σωλήνα αναρρόφησης!

Αυτό που διαπίστωσε η δημοσιογράφος από τις απαντήσεις που έλαβε, την εξέπληξε δυσάρεστα: Τα 46 από τα 80 δημόσια περιφερειακά νοσοκομεία που κάλεσε (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις παρεκτός αν συντρέχουν λόγοι υγείας, τα 27 νοσοκομεία (33,7%) δέχθηκαν να κάνουν, και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν. Με λίγα λόγια, μόνο 3 στα 10 νοσοκομεία ήταν απροϋπόθετα θετικά στις εκτρώσεις. Εξαιρέθηκαν πλήρως από την έρευνα τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου οι αμβλώσεις έχουν γίνει καθεστώς.

Και μόνο αν ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κάποιος καλεί νοσοκομεία για να αξιώσει μια υπηρεσία θανάτου, δείχνει τη διαστροφή του πράγματος. Η πραγματική αποστολή ενός νοσοκομείου είναι να θεραπεύει και όχι να ξεπαστρεύει ανθρώπινες ζωές. Η δημοσιογράφος περιγράφει εκτενώς τις… απογοητεύσεις της, από γυναικολόγους που αρνούνταν να κάνουν έκτρωση για συνειδησιακούς λόγους.

Μια ρωγμή ζητάει ο Θεός…

 

Βλέπεις ανθρώπους με πάθη και αμαρτίες, λάθη και σφάλματα και μόλις λίγο στραφούν στο Χριστό γεύονται μεγάλες χαρές πνευματικές. 

Κι άλλοι, χρόνια από παιδιά ίσως στο χώρο της εκκλησίας, και η ζωή τους άγευστη και άχρωμη από την εμπειρία του Θεού και την γλυκύτητα της Χάριτος. 

Τότε μοιραία μέσα σου γεννιούνται ερωτήματα, «μα γιατί; τι φταίει άραγε;». Την απάντηση την πήρα μια όμορφη νύχτα σε ένα κελί του Αγίου Όρους. 

«Γέροντα…», ρώτησα, «μα γιατί ο Θεός χαριτώνει ανθρώπους που δεν είναι και τόσο ασκητικοί και απαθείς και άλλους με πολύ αγώνα και κόπο πνευματικό τους αφήνει χρόνια στην πάλη; Μα γιατί ευλογημένε, αυτοί αισθάνονται αυτάρκεις.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: “Όσο πλησιάζεις τον Θεό, τόσο φωτίζεσαι και λάμπεις!”

 

Όσο πλησιάζεις τον Θεό, τόσο φωτίζεσαι και λάμπεις!

Όσο περισσότερο αγαπάς τον Θεό, τόσο περισσότερο αγαπάς και τον άνθρωπο! Είδες τον αδελφό σου;

Είδες τον Θεό σου!

Τί ωφελεί στα αλήθεια η κατάκτηση του διαστήματος, άν δεν κατακτήσουμε τους αδελφούς μας με την αγάπη;

Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο για τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

 

 

Η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου και η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας, διοργανώνουν Διεθνές Θεολογικό Συμπόσιο με θέμα «ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ: Mάρτυς της δόξης του Θεού και οδηγός εν Πνεύματι».

Το διεθνές αυτό Θεολογικό Συμπόσιο θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 8 έως τις 10 Μαΐου 2026.

H επίσημη έναρξη θα γίνει στο Christmas Theater (Ολυμπιακό Ακίνητο Γαλατσίου) την Παρασκευή 8 Μαΐου και ώρα 5:00 μ.μ., ενώ οι εργασίες του Συμποσίου στις 9 και 10 Μαΐου στο Wyndham Grand Hotel (Μ. Αλεξάνδρου 2, Πλατεία Καραϊσκάκη).

Ο Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης υπήρξε σημείο γιά τη γενεά μας.

Ανάλωσε τον εαυτό του στην άσκηση, την προσευχή και την πνευματική καθοδήγηση των πνευματικών του τέκνων.

Ο λόγος του, δοξολογικός του εν Τριάδι Θεού και ελπιδοφόρος γιά κάθε ψυχή, ενήργησε ως πηγή εμπνεύσεως πλήθους ανθρώπων, μοναχών και λαικών.

Σκοπός του Συμποσίου είναι η ανάδειξη, διερεύνηση και συμβολή στην μελέτη της προσωπικότητας, του πνευματικού, ποιμαντικού και θεολογικού έργου του Γέροντος Αιμιλιανού, καθώς και της πνευματικής του παρακαταθήκης και της σημασίας της στον σύγχρονο κόσμο. 

Οι ιδιαίτερες θεματικές τις οποίες θα αναλάβουν οι εκλεκτοί εισηγητές θα φωτίσουν τις πτυχές της προσωπικότητας και του πολυσχιδούς έργου του Γέροντος Αιμιλιανού και της απηχήσεώς του στην ορθόδοξη πνευματικότητα, στην εκκλησιαστική ζωή, στην θεολογική σκέψη, την συμβολή του στον ορθόδοξο μοναχισμό και εν γένει στον σύγχρονο κόσμο.

Μητροπολίτης Πειραιώς: «Είναι μια θυσία να είσαι Πρεσβυτέρα»

 

Εόρτιο βραδινό με σκοπό η Ι. Μητρόπολη Πειραιώς να εκφράσει στις Πρεσβυτέρες της τοπικής μας Εκκλησίας βαθιά ευγνωμοσύνη για το μεγάλο έργο που προσφέρουν «στην Αγία μας Εκκλησία με την στήριξη, με την αγάπη και με την τόνωση των πρεσβυτέρων αδελφών», διοργανώθηκε χθες Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026, στο Πνευματικό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου.

Στο εισαγωγικό καλωσόρισμά του ο Σεβασμιώτατος, δοξολογώντας τον Πανάγιο Θεό για την ευλογία που χαρίζει με αυτή την εσπερίδα σε όλους, επεσήμανε πως «στην ιερατική οικογένεια το 99% οφείλεται στην Πρεσβυτέρα, γιατί εκείνη είναι το ιερό λιμάνι, αλλά και ο θυρεός της δυνάμεως του Ιερέως, ο οποίος διακονεί την Αγία μας Εκκλησία και προσφέρει τον εαυτόν του» «σε έναν κόσμο μεταλλασσόμενο, συγκεχυμένο, δυσδιάκριτο, προβληματικό».

«Η ιερατική οικογένεια, που είναι μία μικρή σύνοψη όλης της Εκκλησίας, έχει την μεγάλη ευλογία και την μεγάλη χάρη να γεννά Αγίους», οι οποίοι αποδεικνύουν «ότι και ο δρόμος της εγγάμου διακονίας της ανθρώπινης ζωής είναι ασκητικός δρόμος, εξαγιασμένος δρόμος, ευλογημένος δρόμος και δρόμος Χάριτος», υπογράμμισε στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας παράλληλα πως «ο ιερός γάμος, πολλώ μάλλον του Πρεσβυτέρου και της Πρεσβυτέρας, είναι ένας δρόμος θυσίας, προσφοράς και αγάπης».

«Είστε η απάντηση του Θεού στις προσευχές του λαού Του και σε εσάς οφείλεται εν πολλοίς και το μυστήριο της ιερωσύνης των Πρεσβυτέρων συζύγων σας», είπε σε άλλο σημείο, προσθέτοντας πως «εσείς είστε το στήριγμά τους, η πηγή της χαράς τους, η δύναμή τους, αλλά και η ευλογία της ζωής τους και ο στέφανός τους».

Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε ιδιαίτερα και συνεχάρη τις Πρεσβυτέρες για το έργο που προσφέρουν στην Εκκλησία μας στηρίζοντας τους Ιερείς, οι οποίοι, όπως χαρακτηριστικά είπε, «είναι για εμένα πολύτιμοι λίθοι στο στέμμα της Αγίας μας Εκκλησίας και συλλειτουργοί, αλλά και συνδιάκονοι στην ευλογία που μας έχει χαρίσει ο Θεός να ανοίγουμε δρόμους προς την αιωνιότητα».

Στη συνέχεια ενθυμούμενος μια έντονη παιδική εμπειρία από την εποχή που η αείμνηστη μητέρα του προετοιμαζόταν για το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως στον μακαριστό πρωθιερέα Άγγελο Βησιώτη, περιέγραψε τη μεγάλη πνευματική επιρροή της Πρεσβυτέρας του, η οποία, στον προθάλαμο, προετοίμαζε με αγάπη τους εξομολογούμενους, ενισχύοντας την πίστη τους και βοηθώντας τους να απαλλαγούν από ενοχές και ανθρώπινες αδυναμίες.

ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

  

 
«Ένα από τα ερωτήματα που με απασχολούσαν ήταν το πώς είναι ποτέ δυνατόν να ζήσεις “αναμάρτητα” μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο. Γιατί όλες μας οι πράξεις είναι τόσο ασήμαντες, σε σχέση με όσα απαιτεί από εμάς το πνεύμα του Ευαγγελίου, το οποίο, στο τέλος φαίνεται να είναι απλώς αδύνατο και ουτοπικό. 

»Και κατά τη διαμονή μου στον Άθωνα, όπως συνέβαινε και πριν να γίνω μοναχός, κάποιες φορές η προσευχή μου διακοπτόταν από “θεομάχους” λογισμούς.

»Θυμάμαι πόσο φοβερά βασανίστηκα κάποτε από αυτό το γεγονός, από το ότι δηλαδή δεν κατάφερα ούτε να μην κατακρίνω με τις σκέψεις ούτε να μην υπερηφανεύομαι ούτε να μην αισθάνομαι αντιπάθειες κλπ. Και, αφού όλα αυτά δεν τα κατάφερα, άρχισα με τον Θεό ένα είδος “διαμάχης” της τάξεως που θα λεχθεί παρακάτω. 

»Έτσι, σε μια στιγμή από τη μαρτυρική μου παράσταση μπροστά στο κριτήριο του Λόγου του Θεού, παρά τις προσπάθειές μου, αισθάνθηκα την άκρα αδυναμία μου να παραμείνω στο πνεύμα των Εντολών Του. Και θυμάμαι που πρόφερα τότε αυτούς τους άφρονες λόγους: 

—“Μιλάς, λοιπόν, Εσύ για την έσχατη και φοβερή Κρίση! Αλλά πώς άραγε θα κρίνεις Εσύ εμένα; Ποιό είναι το δικό Σου το Είναι; Ποιές είναι οι δικές Σου δυνατότητες και ποιές οι δικές μου; Εγώ είμαι άνθρωπος· Αν δεν κοιμηθώ, αν δεν φάω κλπ., θα πεθάνω! Κι αν κάποιος ή κάτι με χτυπήσει, πάλι μπορώ να πεθάνω! Και Εσύ, λοιπόν, θα κρίνεις εμένα;! 

Μα, Εσύ δεν έχεις καν το δικαίωμα να με κρίνεις! Για να είσαι δικός μου Κριτής, σύμφωνα με κάθε έννοια δικαιοσύνης, οφείλεις πρώτα Εσύ ο Ίδιος να βρεθείς σε όμοιες με μένα συνθήκες. Εσύ, όμως, είσαι Άπειρος με τη δύναμη του άναρχου Είναι Σου. Ενώ εγώ, μέσα στη φθαρτότητά μου, είμαι όμοιος με το σκουλήκι!...”.

Η ευτυχία υπάρχει.

  

Η ευτυχία υπάρχει. 

Υπάρχει σου λέωωω.

-Που;

-Ως παιδί πάντα παραπονιόμουν στον πατέρα μου γιατί δεν είχα παιχνίδια.