Εκκοσμίκευση, ακατάπαυστα σκάνδαλα, θεολογικές πλάνες, αιρετικές καινοτομίες, αξιοθρήνητη ιεραποστολή, βλάσφημες επιμειξίες με τον wokeισμό. Αυτοί είναι μερικοί από τους λόγους που οι δυτικοθρεμμένες «εκκλησίες» στη Γερμανία αποψιλώνονται αφού πέφτουν επάνω τους οι ακρίδες του μηδενισμού.
Όπως μας πληροφορεί η Γραφή, ο ακλόνητος βράχος της μίας και αληθινής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι η ανόθευτη πίστη στο Ευαγγέλιο του σωτήρα Χριστού. Όταν ο θεμέλιος λίθος – Χριστός, απορρίπτεται από το οικοδόμημα αιρετικών εκκλησιών, η κατάρρευση είναι προδιαγεγραμμένη. Οι αιρετικές κακοδοξίες δημιουργούν ένα απονεκρωμένο ευαγγέλιο, ένα ηθικοπλαστικό αλλά αδειανό καβούκι που δεν αγγίζει τις ψυχές.
Και αν στους καιρούς των παχιών αγελάδων οι αιρετικές εκκλησίες μπορούσαν να λαμβάνουν κάποια ευκαιριακή αίγλη ευημερίας, στους σημερινούς καιρούς Αποκάλυψης που το «θηρίο» του οικουμενισμού περιμαζεύει όλα τα αιρετικά του παραρτήματα για να τα ενώσει, γίνεται έκδηλη η κενότητα των αιρετικών.
Σε μια εποχή που βασιλεύει ο αμοραλισμός, το αντίθετό του – ο ηθικισμός – είναι ανήμπορος να αναχαιτίσει το κακό. Γιατί ο αμοραλισμός έχει πανίσχυρο καύσιμο το πάθος, ενώ ο στείρος ηθικισμός δεν καταφέρνει το παραμικρό εφόσον αποσυνδέεται από την Αλήθεια. Μάλιστα ζημιώνει κιόλας, αφού οι «ξεροί» κανόνες χωρίς βιωματική σχέση με τον Θεό, γίνονται αιτία επανάστασης και αποστροφής για κάθε δόγμα. Έτσι ακριβώς δημιουργήθηκαν τα αιρετικά «παιδιά» και «εγγόνια» του Παπισμού, κι έτσι ακόμα πληθαίνει το γενεαλογικό δέντρο της αίρεσης.
Κι έπειτα έχουμε τα αλλόθρησκα «θηρία». Ο αθεϊσμός από τη μία (και αυτός μια μορφή θρησκείας είναι) και ο εισαγόμενος μωαμεθανισμός από την άλλη, συνθλίβουν πρώτα – πρώτα τα ξεΐγκλωτα δόγματα που δεν έχουν καμία αγιοπνευματική ρίζα. Κι άλλωστε η αίρεση προξενεί ερήμωση ψυχών, και άρα της αξίζει απόλυτα η ερήμωση πιστών.
.jpg)
