Δεν συμφέρει να μην συγχωρείς.

Είπε ένας γέροντας: "Να μη θυμάστε με λύπη το κακό που σας προξένησε ο αδελφός σας, για να μη θυμηθεί και ο Κύριος τις δικές σας αμαρτίες για τις οποίες σας συγχώρεσε".

Δυστυχώς, πολλές φορές αδελφοί μου πέφτουμε σ' αυτήν την παγίδα της εγωπάθειάς μας. Θυμόμαστε το κακό του αδελφού μας, θυμόμαστε την αστοχία του, την αμαρτία του προς το πρόσωπό μας. 

Σίγουρα το κακό που μας προξένησε ο άλλος έχει έναν αντίκτυπο στην ζωή μας, η λύπη όμως που νιώθουμε για το κακό που μας προξένησε ο άλλος έχει τελικά μεγαλύτερο αντίκτυπο.

Δηλαδή δεν είναι το κακό του άλλου που τόσο πολύ μας επηρεάζει την ζωή, αλλά η εμμονή μας να θυμόμαστε αυτό το κακό.

Το αποτέλεσμα είναι η λύπη μας να μεταλλάσσεται σε μίσος, εμπάθεια και εκδικητικότητα. Κι έτσι ενώ ο αδελφός μας αμάρτησε σε εμάς μία φορά, εμείς να αμαρτάνουμε συνεχώς προς αυτόν είτε με λογισμούς, είτε με την συμπεριφορά μας και τις πράξεις μας.

Αμάρτησε ο αδελφός σου;
Σου προξένησε κάποιο κακό;
Μην μείνεις στην ενθύμησή του.
Μην αρχίζεις να το αναλύεις.
Άσε την λύπη σου, άσε την έκπληξή σου γι' αυτό που σου έκανε, άσε την απογοήτευσή σου και δείξε έλεος.

 

Θυμήσου και μιμήσου την ανεξικακία του Κυρίου μας.
Έτσι μόνο θα ειρηνεύσεις αλλά και θα νικήσεις το κακό.
Έτσι θα προοδεύσεις πνευματικά και θα μπορείς με παρρησία να προσεύχεσαι λέγοντας στο "Πάτερ ημών", το "...και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών...". Διότι αλλιώς πως θα ζητούμε έλεος και συγχώρεση των αμαρτιών μας και σβήσιμο των οφειλών μας, όταν εμείς δεν συγχωρούμε, δεν ελεούμε, δεν θέλουμε να σβήσουμε τις οφειλές των άλλων;

Οι αστοχίες του αδελφού σου μπορεί να γίνουν αιτία να χάσεις εσύ την σωτηρία, διότι ενώ ο αδελφός σου μπορεί να μετανόησε και να σωθεί, εσύ μπορεί να μείνεις στην ενθύμηση της αμαρτίας του και να μην τον συγχωρέσεις αλλά αντιθέτως να τον κατακρίνεις, να τον μισήσεις, να θέλεις να τον εκδικηθείς· κι έτσι να δυστυχείς και σε αυτήν την ζωή, μιας και θα εγκλωβιστείς μέσα στην εμπάθειά σου αλλά και τον Παράδεισο να χάσεις, μιας και κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην "Χώρα της Αιώνιας Συγχώρεσης", όταν ο ίδιος δεν έχει συγχωρέσει έστω και έναν αδελφό του.

Σκέψου το λοιπόν.
Δεν συμφέρει να μην συγχωρείς.
Δεν συμφέρει να μένεις στην κακία και στην λύπη.
Δεν σε συμφέρει να βλέπεις τον άλλον με εμπάθεια.
Δείξε έλεος και θα λάβεις έλεος.
Συγχώρα και θα συγχωρεθείς.
Μην αναλύεις εάν ο άλλος έχει μετανοήσει
ή εάν αξίζει την συχώρεσή σου ή έαν σου ζήτησε συγνώμη.
Εσύ συγχώρα τον και χωρίς να έχει παραδεχτεί ο ίδιος το λάθος του.
Αυτό δεν έκανε ο Χριστός; Συγχώρεσε χωρίς οι άνθρωποι να ζητήσουν συγνώμη. Συγχώρεσε χωρίς να κρατούμενα και υπολογισμούς. Συγχώρεσε διότι η καρδιά του είναι γεμάτη αγάπη, η οποία γεννά έλεος και συγκατάβαση, ανεξικακία και συμπόνοια. Μας συμπονά ο Θεός και μας συγχωρεί.
Κάνε λοιπόν κι εσύ το ίδιο, ως φίλος και γνήσιος μαθητής του Χριστού, ο οποίος συγχώρεσε τους σταυρωτές Του και συγχωρεί και όλους εμάς.
Και θα δεις ότι τελικά δεν ήταν τόσο δύσκολο και τρομερό.
Και θα δεις την καρδιά σου να ειρηνεύει.
Και θα δεις την ψυχή σου να φτερουγίζει.
Και θα δεις μέσα σου η Χάρις να ανθίζει.