Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως.

 

Τήν ημέρα αυτή προβάλλεται, τιμάται καί προσκυνείται ο Σταυρός Τού Κυρίου πρός ενίσχυση τών πιστών.

Ή Κυριακή αυτή είναι ή μεσονηστήσιμη, βρίσκεται δηλαδή στό μέσο τής σαραντάημερης νηστείας. Οί χριστιανοί προσκυνώντας Τόν Σταυρό, θυμούνται τό πάθος Τού Ιησού Χριστού καί παίρνουν δύναμη να συνεχίσουν την νηστεία καί τόν πνευματικό τους αγώνα.

Κατά τη διάρκεια τής πρωινής λειτουργίας, ο Σταυρός μεταφέρεται από τόν ιερέα μέ πομπή στό κέντρο του ναού, όπου τελείται, όπως ορίζει το εκκλησιαστικό τυπικό, ή ακολουθία τής Σταυροπροσκυνήσεως. 

Στήν συνέχεια, οί πιστοί ασπάζονται Τόν Σταυρό καί λαμβάνουν από τό χέρι τού ιερέα ώς ευλογία άνθη καί δεντρολίβανο (σταυρολούλουδα), τά οποία μετά φυλάσσουν στό εικονοστάσι τών σπιτιών τους, όπως τά άνθη τού Επιταφίου.

Μετά τήν θεία λειτουργία τής Κυριακής τής Σταυροπροσκυνήσεως, τοποθετούσαν τά κλαδάκια δενδρολίβανου στό εικονοστάσι τού σπιτιού καί κάθε φορά πού ήθελαν νά λιβανίζουν, έκαιγαν λίγα φυλλαράκια δενδρολίβανου.
Θεωρούσαν, ότι τά κλαδάκια δενδρολίβανου πού τούς είχε προσφέρει ό ιερέας, είχαν θεραπευτικές ιδιότητες.

Γιά αυτό τόν λόγο, όταν κάποιος τύχαινε να αρρωστήσει, βουτούσαν ένα κλαδάκι από τά σταυρολούλουδα μέσα σέ αγιασμό καί μέ αυτό ράντιζαν τόν ασθενή. Σταυρολούλουδα αποκαλούσαν τά λουλούδια πού τούς είχε δώσει ό ιερέας στην θεία λειτουργία τής Κυριακής τής Σταυροπροσκυνήσεως καί κυρίως ήταν κλαδάκια δενδρολίβανου καί άνθη.

Τόν Σταυρό Σου προσκυνούμεν Δέσποτα, καί τήν Αγίαν Ανάστασιν υμνούμεν καί δοξάζουμε.