Ο Χριστός πορευόμενοσ στον Σταυρό.

Σήμερα στο κατηχητικό μίλησα στα παιδιά για την Μεγάλη Εβδομάδα. Όταν έφτασα στην Μ. Πέμπτη αναφέρθηκα στα Πάθη και στον Σταυρό του Κυρίου. Ήθελα να τονίσω στα παιδιά ότι δεν πρέπει να προσεγγίζουμε τον Εσταυρωμένο συναισθηματικά, γι'αυτό και είναι λάθος βλέποντας τον Χριστό πάνω στον Σταυρό να αρχίζουμε τα "μοιρολόγια" σκεφτόμενοι "τον καημένο τον Χριστούλη". 

Δεν πρέπει δηλαδή να λυπόμαστε για τον Χριστό αλλά να θλιβόμαστε για την δική μας προδοσία. Γι'αυτό και ο Χριστός πάνω στον Σταυρό αναγνωρίζεται από την Εκκλησία μας ως ο "Βασιλεύς της Δόξης". 

Αν προσέξετε πάνω στον Σταυρό υπάρχει η επιγραφή (αυτή είναι η ορθόδοξη εικονογράφηση) Ο.Β.C.Λ.Τ.Δ.Ξ.
-----------------------
Πήγα λοιπόν να το αναλύσω μα δεν πρόλαβα να πω κάτι παραπάνω. Ένα παιδάκι με διέκοψε λέγοντας "Μα φυσικά, αφού πάνω στον Σταυρό εμείς καμαρώνουμε τον Χριστό, δεν τον λυπόμαστε...είναι το καμάρι μας".
-----------------------
Δεν χρειάστηκε να πω τίποτα άλλο. Το παιδάκι τα είπε όλα με μία φράση. Απλά σκέφτηκα πόσο φωτισμένα είναι τα παιδιά τα οποία καταλαβαίνουν πιο πολλά απ' ότι νομίζουμε και βιώνουν πολλές φορές πιο ορθόδοξα από τους μεγάλους όλ' αυτά τα κοσμοσωτήρια γεγονότα.
-----------------------
Ο Χριστός λοιπόν πάνω στον Σταυρό είναι το καμάρι μας όπως είπε και το μικρό αλλά σοφό κατηχητόπουλο. Ο Χριστός βάδισε πάνω στην θάλασσα, ανέστησε νεκρούς, θεράπευσε παράλυτους, τυφλούς και λεπρούς, έδιωξε δαιμόνια, όμως τον καμαρώνουμε πιο πολύ πάνω στον Σταυρό διότι εκεί φάνηκε η δύναμή Του, εκεί φάνηκε το μεγαλείο Του, εκεί φάνηκε δηλαδή η αγάπη Του και η ταπείνωσή Του.

-----------------------
Αύριο (Κυριακή Βαΐων) είναι η ημέρα όπου ο Ιησούς θα μπει θριαμβευτικά μέσα στα Ιεροσόλυμα ακούγοντας επιφημίες και "ωσαννά" από το πλήθος. Όμως ο Ιησούς ξέρει ότι σε λίγες ημέρες από την ίδια οδό θα βγαίνει προδομένος, κτυπημένος με τον Σταυρό στην πλάτη Του ακούγοντας βωμολοχίες και κατάρες από τους ίδιους ανθρώπους που κρατούσαν βάγια στα χέρια τους κατα την είσοδό του στην Αγία πόλη. Κι όμως ο Χριστός δεν αρνείται να μπει στην πόλη, κι ας γνωρίζει ότι θα βγει ως κακούργος και βλάστημος. Γι'αυτό είναι το καμάρι μας ο Χριστός, διότι μέσα από την φαινομενική του αδυναμία συνειδητοποιούμε την δύναμή Του.
-----------------------
Ο Θεάνθρωπος δεν ποθεί επίγεια δικαίωση, δεν ποθεί τιμωρία των απίστων και υποκριτών, δεν ποθεί αναγνώριση και συμπόνια. Καμαρώνουμε τον Χριστό διότι το μόνο που ποθεί είναι να μας αγαπά, να μας συγχωρεί ότι κι αν Του στοιχίσει, ακόμα και σταυρό και θάνατο. Αυτό είναι το καμάρι μας, Αυτός είναι ο Θεός μας. Ένας Θεός που δεν ζητά οπαδούς και φοβισμένους δούλους αλλά αναζητά ν'αγκαλιάσει καρδιές, να λυτρώσει αμαρτωλούς, να σώσει τους πάντες...
-----------------------
Όταν σε λίγες ημέρες δεις τον Εσταυρωμένο να στέκει στο κέντρο του Ναού μην Τον λυπηθείς, να Τον καμαρώσεις. Να καμαρώσεις το μεγαλείο Του και να Τον ασπασθείς με φίλημα μετανοίας...