του Κων/νου Γανωτή
" Αν δεν υπάρχει ο στόχος της αιωνιότητας και της θέωσης, όλη η
παιδεία είναι μια επιχείρηση εκπαίδευσης του ανθρώπου για την καλύτερη
και ευκολότερη εξεύρεση της τροφής του, ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωσή του.
Και ύστερα απ’ αυτό δεν αποτελεί έκπληξη η διαπίστωση ότι αυτός είναι και ο στόχος της ζωής και του κάθε ζώου.
Οι Ιεράρχες μας με την ασκητική τους ζωή δείχνουν στο σημερινό δάσκαλο ότι πρέπει να έχει άλλες πηγές ουσιαστικής ευδαιμονίας απ’ αυτές των ζώων και του αμαθούς κόσμου.
Στους δασκάλους μας διδάσκουν οι Ιεράρχες να συλλέγουν και να φυλάγουν με ευλάβεια όλα τα στοιχεία του εθνικού μας πολιτισμού και να τα αξιολογούν προς ωφέλειαν των μαθητών τους χωρίς να πετάνε στα άχρηστα τίποτε.
Φωτισμένοι αυτοί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος πήγαν και μαθήτευσαν στις μεγάλες σχολές της Αθήνας και της Αντιόχειας και τρύγησαν όλη τη σοφία της κοσμικής γνώσης παράλληλα με τη σοφία της χριστιανικής.
Γεννήθηκαν και ανατράφηκαν σε τόσο απομακρυσμένες επαρχίες από το ιστορικό κέντρο του ελληνισμού και όμως έγραψαν και μίλησαν την ωραιότερη ελληνική γλώσσα όλων των εποχών.
Ο Μέγας Βασίλειος εθεολόγησε βαθύτατα και άντλησε απ’ αυτό κύρος αναμφισβήτητο. Στη Σύνοδο Φλωρεντίας Φερράρας (1438-39) οι παπικοί έφεραν κείμενα του Μεγάλου Βασιλείου πλαστογραφημένα επίτηδες, για να ενισχύσουν τις θέσεις τους · τώρα βρέθηκαν στις βιβλιοθήκες του Βατικανού και επιβεβαιώθηκε η πλαστογράφηση. Τέτοιο ήταν το κύρος του Καππαδόκου αυτού Ιεράρχου.
Ο Γρηγόριος ονομάστηκε δίκαια Θεολόγος αν και ήταν περισσότερο ιεράρχης και λογοτέχνης. Στα λογοτεχνικά του έργα περιλαμβάνει λέξεις και στίχους από τα δράματα των τραγικών.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος με μητρική γλώσσα τη Συριακή αναδείχτηκε ο σημαντικότερος ελληνόγλωσσος ρήτορας του κόσμου. Ο μεγάλος Ευρωπαίος Ελληνιστής Willamovitsch έγραψε στις κριτικές του ότι όλοι οι Έλληνες ρήτορες «μπροστά στον εκ Συρίας Ιωάννην δεν είναι παρά κακοτέχνες».
Στους σημερινούς εκπαιδευτικούς λοιπόν οι Ιεράρχες όλοι στέλνουν το μήνυμα να αγαπήσουν, να μελετήσουν και να καταλάβουν τους αρχαίους Έλληνες χωρίς να επηρεαστούν απ’ τη θρησκεία τους. Άλλωστε οι ίδιοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν απογοητευμένοι από τη θρησκεία τους και θρηνούσαν την ανεπάρκειά της.
Ο Μέγας Βασίλειος προέτρεψε τους νέους με εκτενές σύγγραμμά του «Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων», με τη γνωστή παρομοίωση να αντλούν απ’ αυτά ο,τι ωφέλιμο υπάρχει απορρίπτοντας τα βλαβερά, όπως δρέπομε τα άνθη αποφεύγοντας το τρύπημα από τα αγκάθια της ροδωνιάς. "
Να, δάσκαλοι, αγαπητοί μου συνάδελφοι, που με τη διδασκαλία τους αλλάζουν σελίδα στην Ιστορία και στον πολιτισμό.
Εστήριξαν τον κόσμο στην αρετή και στη φιλαλληλία.
Πολέμησαν το κατεστημένο και ο λαός τους ετίμησε πολύ, τους έβαλε στους θρύλους του και τώρα ακόμα και ο πιο αμαθής ξέρει για τη σοφία και για τη φιλανθρωπία του Μεγάλου Βασιλείου, ξέρει για τον ποιητή και αιρεσιομάχο Γρηγόριο, ξέρει για τον αήττητο μάρτυρα και δάσκαλο Χρυσόστομο, που αυτός ο λαός τον ονόμασε Χρυσόστομο και Χρυσορρήμονα, όνομα που επεκράτησε πάνω στο βαφτιστικό του.
Μπορεί για τους σοφούς της Ευρώπης ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος να είναι ο μεγαλύτερος ρήτορας των αιώνων, εμείς όμως του χρωστάμε πολλά του αγίου πέραν από τη ρητορική του δεινότητα.
Του χρωστάμε τον ανατρεπτικό λόγο ότι ο πλούτος που κατέχουν οι πλούσιοι δεν είναι δικός τους, αλλά τον κλέβουν από τους φτωχούς, που σ’ αυτούς τον στέλνει ο Θεός με τα χέρια των πλουσίων.
Του χρωστάμε τον θερμό δυναμωτικό του λόγο ότι : « Τον εαυτόν μη βλάπτοντα ουδείς παραβλάψαι δύναται». Τον πολύ πρακτικό λόγο « Τιμή αγίου μίμησις αυτού ». Τη σοφή διδασκαλία στους συζύγους, « αλλοιμονο Χριστιανέ σύζυγε, αν αντιληφθεί η γυναίκα σου ότι αγαπάς τα τέκνα σου για άλλην αιτία ει μη γιατί σου τα εγέννησεν αυτή ». Το λόγο ότι «ο Χριστός πόρνης ηράσθη», ερωτεύτηκε την ανθρωπότητα χωρίς να τη σιχαθεί, που ήταν μία ειδεχθής πόρνη.
Του χρωστάμε ακόμα τη Θεία Λειτουργία, με την οποία θα αγιάζονται και θα θεώνονται οι άνθρωποι μέχρι τη συντέλεια του κόσμου, του χρωστάμε ακόμα τον περίφημο Κατηχητικό του Λόγο με το μεγαλόψυχο εκείνο « Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» και μία ολόκληρη βιβλιοθήκη συγγραμμάτων που αναλύουν ολόκληρη την Αγία Γραφή.
Τόσο ψηλά έβαλαν το νήμα του διδασκαλικού αθλήματος οι Ιεράρχες, αδελφοί μου. Το δικό μας πέρασμα απ’ αυτή τη ζωή μπορεί σε λίγα χρόνια να ξεχαστεί. Αν συμπορευτούμε όμως με τους Ιεράρχες μας και αν φτάσουμε να βγαίνουν απ’ το στόμα μας όχι απλώς σοφά λόγια, αλλά ο Λόγος Χριστός, τότε κι εμείς θα ζήσουμε αιώνια καταξιωμένοι.
Οι Ιεράρχες μας με την ασκητική τους ζωή δείχνουν στο σημερινό δάσκαλο ότι πρέπει να έχει άλλες πηγές ουσιαστικής ευδαιμονίας απ’ αυτές των ζώων και του αμαθούς κόσμου.
Στους δασκάλους μας διδάσκουν οι Ιεράρχες να συλλέγουν και να φυλάγουν με ευλάβεια όλα τα στοιχεία του εθνικού μας πολιτισμού και να τα αξιολογούν προς ωφέλειαν των μαθητών τους χωρίς να πετάνε στα άχρηστα τίποτε.
Φωτισμένοι αυτοί με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος πήγαν και μαθήτευσαν στις μεγάλες σχολές της Αθήνας και της Αντιόχειας και τρύγησαν όλη τη σοφία της κοσμικής γνώσης παράλληλα με τη σοφία της χριστιανικής.
Γεννήθηκαν και ανατράφηκαν σε τόσο απομακρυσμένες επαρχίες από το ιστορικό κέντρο του ελληνισμού και όμως έγραψαν και μίλησαν την ωραιότερη ελληνική γλώσσα όλων των εποχών.
Ο Μέγας Βασίλειος εθεολόγησε βαθύτατα και άντλησε απ’ αυτό κύρος αναμφισβήτητο. Στη Σύνοδο Φλωρεντίας Φερράρας (1438-39) οι παπικοί έφεραν κείμενα του Μεγάλου Βασιλείου πλαστογραφημένα επίτηδες, για να ενισχύσουν τις θέσεις τους · τώρα βρέθηκαν στις βιβλιοθήκες του Βατικανού και επιβεβαιώθηκε η πλαστογράφηση. Τέτοιο ήταν το κύρος του Καππαδόκου αυτού Ιεράρχου.
Ο Γρηγόριος ονομάστηκε δίκαια Θεολόγος αν και ήταν περισσότερο ιεράρχης και λογοτέχνης. Στα λογοτεχνικά του έργα περιλαμβάνει λέξεις και στίχους από τα δράματα των τραγικών.
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος με μητρική γλώσσα τη Συριακή αναδείχτηκε ο σημαντικότερος ελληνόγλωσσος ρήτορας του κόσμου. Ο μεγάλος Ευρωπαίος Ελληνιστής Willamovitsch έγραψε στις κριτικές του ότι όλοι οι Έλληνες ρήτορες «μπροστά στον εκ Συρίας Ιωάννην δεν είναι παρά κακοτέχνες».
Στους σημερινούς εκπαιδευτικούς λοιπόν οι Ιεράρχες όλοι στέλνουν το μήνυμα να αγαπήσουν, να μελετήσουν και να καταλάβουν τους αρχαίους Έλληνες χωρίς να επηρεαστούν απ’ τη θρησκεία τους. Άλλωστε οι ίδιοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν απογοητευμένοι από τη θρησκεία τους και θρηνούσαν την ανεπάρκειά της.
Ο Μέγας Βασίλειος προέτρεψε τους νέους με εκτενές σύγγραμμά του «Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων», με τη γνωστή παρομοίωση να αντλούν απ’ αυτά ο,τι ωφέλιμο υπάρχει απορρίπτοντας τα βλαβερά, όπως δρέπομε τα άνθη αποφεύγοντας το τρύπημα από τα αγκάθια της ροδωνιάς. "
Να, δάσκαλοι, αγαπητοί μου συνάδελφοι, που με τη διδασκαλία τους αλλάζουν σελίδα στην Ιστορία και στον πολιτισμό.
Εστήριξαν τον κόσμο στην αρετή και στη φιλαλληλία.
Πολέμησαν το κατεστημένο και ο λαός τους ετίμησε πολύ, τους έβαλε στους θρύλους του και τώρα ακόμα και ο πιο αμαθής ξέρει για τη σοφία και για τη φιλανθρωπία του Μεγάλου Βασιλείου, ξέρει για τον ποιητή και αιρεσιομάχο Γρηγόριο, ξέρει για τον αήττητο μάρτυρα και δάσκαλο Χρυσόστομο, που αυτός ο λαός τον ονόμασε Χρυσόστομο και Χρυσορρήμονα, όνομα που επεκράτησε πάνω στο βαφτιστικό του.
Μπορεί για τους σοφούς της Ευρώπης ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος να είναι ο μεγαλύτερος ρήτορας των αιώνων, εμείς όμως του χρωστάμε πολλά του αγίου πέραν από τη ρητορική του δεινότητα.
Του χρωστάμε τον ανατρεπτικό λόγο ότι ο πλούτος που κατέχουν οι πλούσιοι δεν είναι δικός τους, αλλά τον κλέβουν από τους φτωχούς, που σ’ αυτούς τον στέλνει ο Θεός με τα χέρια των πλουσίων.
Του χρωστάμε τον θερμό δυναμωτικό του λόγο ότι : « Τον εαυτόν μη βλάπτοντα ουδείς παραβλάψαι δύναται». Τον πολύ πρακτικό λόγο « Τιμή αγίου μίμησις αυτού ». Τη σοφή διδασκαλία στους συζύγους, « αλλοιμονο Χριστιανέ σύζυγε, αν αντιληφθεί η γυναίκα σου ότι αγαπάς τα τέκνα σου για άλλην αιτία ει μη γιατί σου τα εγέννησεν αυτή ». Το λόγο ότι «ο Χριστός πόρνης ηράσθη», ερωτεύτηκε την ανθρωπότητα χωρίς να τη σιχαθεί, που ήταν μία ειδεχθής πόρνη.
Του χρωστάμε ακόμα τη Θεία Λειτουργία, με την οποία θα αγιάζονται και θα θεώνονται οι άνθρωποι μέχρι τη συντέλεια του κόσμου, του χρωστάμε ακόμα τον περίφημο Κατηχητικό του Λόγο με το μεγαλόψυχο εκείνο « Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» και μία ολόκληρη βιβλιοθήκη συγγραμμάτων που αναλύουν ολόκληρη την Αγία Γραφή.
Τόσο ψηλά έβαλαν το νήμα του διδασκαλικού αθλήματος οι Ιεράρχες, αδελφοί μου. Το δικό μας πέρασμα απ’ αυτή τη ζωή μπορεί σε λίγα χρόνια να ξεχαστεί. Αν συμπορευτούμε όμως με τους Ιεράρχες μας και αν φτάσουμε να βγαίνουν απ’ το στόμα μας όχι απλώς σοφά λόγια, αλλά ο Λόγος Χριστός, τότε κι εμείς θα ζήσουμε αιώνια καταξιωμένοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου