Ο Σταυρός στη ζωή μας! Ποια είναι η σημασία του;

Γιορτάζουμε την παγκόσμια ύψωση του Τιμίου Σταυρού! Πολλά έχουμε ακούσει, πολλά έχουμε μάθει για τον σταυρό. 

Υποτίθεται ότι ξέρουμε να κάνουμε το σταυρό μας. Τον βλέπουμε (ακόμη) μπροστά μας συχνά πυκνά, στις εκκλησίες, στα σπίτια μας, στα μαγαζιά. 

Κάποιοι τον φοράμε (ακόμη) στο στήθος μας... Όμως, δεν ξέρω πόσοι από εμάς γνωρίζουμε πραγματικά, τί είναι ο σταυρός για εμάς τους ορθοδόξους χριστιανούς. Είναι ένα σύμβολο; Είναι το σύμβολο του χριστιανισμού; Είναι ένα ιερό αντικείμενο; 

Είναι το σύμβολο του θανάτου του Χριστού, ή της αγάπης του Χριστού; Είναι το ιερό σκεύος με το οποίο αγιάζονται τα πάντα. Είναι το φυλαχτό μας;

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι όλα τα παραπάνω ισχύουν, αλλά δεν είναι κυρίως αυτά. Είναι κάτι πολύ πιο ουσιώδες. Είναι κάτι οντολογικό, που αφορά όλους εμάς τους ορθοδόξους χριστιανούς.
Είναι Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ!
Τι σημαίνει αυτό;
Ο Σταυρός και εμείς ταυτιζόμαστε.
Είναι ο σταυρός το αντίτυπό μας. Είναι ο καθρέπτης μας. Αυτό που είναι, είμαστε.
Δηλαδή;
Ο Σταυρός είναι το σύμβολο της κακοπάθειας του Χριστού. Αλλά είχε πει ο Χριστός ότι όποιος θέλει να με ακολουθήσει ας σηκώσει τον δικό του σταυρό και ας με ακολουθήσει. Και αλλού είπε, όποιος δεν σηκώσει τον σταυρό του και με ακολουθήσει δεν είναι άξιός μου!!
Άρα ο Σταυρός είναι και το σύμβολο της δικής μας κακοπάθειας. Ποιας κακοπάθειας δηλαδή;

Για να το καταλάβουμε αυτό, αρκεί μόνο να μελετήσουμε την ακολουθία του μυστηρίου της βάπτισης.

Εκεί λοιπόν, στην κατήχηση, δηλώνουμε ρητά ότι αποτασσόμαστε τον σατανά, ότι τον σιχαινόμαστε, ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση μαζί του. Αμέσως μετά τον φυσάμε τρεις φορές και τον φτύνουμε τρεις φορές. Από εκείνη τη στιγμή ανοίγουμε έναν ισόβιο πόλεμο με τον διάβολο και τους δαίμονές του και υποσχόμαστε στο Χριστό, ότι θα πολεμήσουμε γενναία!

Έπειτα, λίγο πριν βαπτισθούμε, αλειφόμαστε με λάδι, σαν τους αρχαίους παλαιστές, που αλείφονταν με λάδι για να ξεγλιστρούν από τις λαβές των αντιπάλων. Και τους μιμούμαστε, γιατί κι εμείς εισερχόμαστε σε μια παλαίστρα, για να παλέψουμε με τις δυνάμεις του σκότους, αλλά και με τον κακό μας εαυτό και θέλουμε κι εμείς να ξεγλιστράμε από τις πονηρές λαβές του διαβόλου. Υποσχόμαστε δηλαδή και πάλι, ότι θα αγωνιστούμε, θα παλέψουμε, θα πολεμήσουμε.

Βαπτιζόμενοι, ντυνόμαστε τον Χριστό, τον φοράμε σαν πανοπλία, για να ανταπεξέλθουμε στον δύσκολο αγώνα. Μυρωνόμαστε με το άγιο Χρίσμα και παίρνουμε ατόφιο το Άγιο Πνεύμα, για να λάβουμε όλα τα απαραίτητα χαρίσματά του, που είναι εφόδια για τον σκληρό και αδυσώπητο αγώνα ενάντια στο διάβολο, τον κόσμο και τον κακό εαυτό μας με τα πάθη του.

Τέλος, μας φοράει ο ιερέας τον βαπτιστικό μας σταυρό λέγοντας τα λόγια του Χριστού: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι».

Τώρα πήραμε την ταυτότητά μας.

Πολιτογραφηθήκαμε πολίτες της Βασιλείας του Θεού και ο σταυρός είναι η ταυτότητά μας. Είναι λοιπόν, σαν να μας λέει ο Χριστός: "Κοίτα, δεν έχεις δικαιολογία! Σου το είπα από την αρχή, από τη βάπτισή σου, ότι χριστιανός σημαίνει αγώνας, άσκηση, εγκράτεια, προσευχή, εγρήγορση, πάλη, πόλεμος, κακοπάθεια. Πήρες τον σταυρό σου να τον φοράς, για να τον βλέπεις, να τον θυμάσαι και για να μην ξεχνάς την υπόσχεσή σου να αγωνιστείς. Σήκωσέ τον λοιπόν! Αγωνίσου! Αλλιώς, δεν είσαι μαθητής μου. Δεν είσαι χριστιανός!"

Σήμερα λοιπόν, οι χριστιανοί, επειδή ξεχνάμε ότι ο Σταυρός είναι η ουσία μας, είναι το Είναι μας, είναι η ταυτότητά μας, η Εκκλησία τον προβάλει για να το θυμηθούμε και να επαναπροσανατολιστούμε με βάση την πυξίδα μας, που είναι ο Σταυρός.

Δυστυχώς έχουμε μάθει, λόγω της φυγοπονίας μας, να κρατάμε την χαρά και την ανάσταση και να αποβάλλουμε τον σταυρό που έχει κόπο και πόνο. Αλλά Ανάσταση και χαρά δεν υπάρχει χωρίς να προηγηθεί ο σταυρός. Γίναμε χριστιανοί χωρίς σταυρό. Χάσαμε την ταυτότητά μας. Χάσαμε την ουσία μας. 

Είμαστε λοιπόν εύκολη λεία για τον ερχόμενο αντίχριστο του οποίου ο αριθμός είναι ΧΞΣτ, που εύστοχα κάποιοι πατέρες μετέφρασαν ως "Χριστός Ξένος Σταυρού". Όταν έλθει εκείνος, θα είναι ό,τι ακριβώς και ο Χριστός, αλλά χωρίς σταυρό, χωρίς αγώνα, χωρίς κόπο, θα είναι εύκολος στην εφαρμογή, αλλά πίσω του θα έρχεται ο όλεθρος.

Φίλοι μου, ας βάλουμε τον σταυρό στη ζωή μας.
Ας ξαναγίνει ο σταυρός η ταυτότητά μας.
Ας ξαναγίνουμε πραγματικοί χριστιανοί!

Χρόνια πολλά και φωτισμένα!

π. Εμμανουήλ Μπουζινός