Ω τρισμακάριστο Ξύλο!

«Ὦ τρισμακάριστον Ξύλον! ἐν ᾧ ἐτάθη Χριστός, ὁ Βασιλεύς καί Κύριος· δι᾿ οὗ πέπτωκεν ὁ ξύλῳ ἀπατήσας, τῷ ἐν σοί δελεασθείς, Θεῷ τῷ προσπαγέντι σαρκί, τῷ παρέχοντι, τήν εἰρήνην ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν».

 

Ω τρισμακάριστο Ξύλο!
πάνω στο οποίο κρεμάστηκε ο Χριστός, ο Βασιλεύς και Κύριος.
Δια του οποίου έπεσε ο (διάβολος) που απάτησε (τον Αδάμ) με το ξύλο (=δέντρο) αφού απατήθηκε από αυτόν που είναι επάνω σου, τον Θεό που καρφώθηκε κατά σάρκα, αυτόν που παρέχει την ειρήνη (Του) στις ψυχές μας.