Σε ποιάς την καρδιά γεννήθηκε ο Χριστός;

 

Ημέρα των Χριστουγέννων και το χιόνι είχε σκεπάσει με το κρυσταλλένιο του πέπλοολάκερη την πόλη….
Οι καμινάδες από την άλλη έδιναν την δική τους μάχη….
Ο ήχος από την καμπάνες έδινε και αυτός την δική του χαρμόσυνη μαρτυρία….
«Χριστός γεννάται δοξάσατε……»
Η κυρία Ευτυχία έβγαινε από την Εκκλησίαμε την γεύση του Χριστού στο στόμα (θεία Κοινωνία), μα και με γεμάτη την τσάντα και τις τσέπες από αντίδωρο και άρτους…..
Η αυτάρκεια ζωγραφιζόταν στο βλέμμα της….
Η περπατησιά της είχε άλλη ‘’χάρη’’…..
Στην κατηφοριά για το σπίτι της βρίσκεται και το σπίτι της κυρα-Γιωργίας η οποία δεν κατάφερε και φέτος να εκκλησιασθεί, κείνη που χρόνια τώρα τέτοια μέρα περίμενε τον παππούλη στη πόρτα να ανοίξει…..
Βλέπεις η ασθένεια του κυρ- Βασίλη έκανε την κρεβατοκάμαρα τους το δικό τους ιερό βήμα του πόνου και της δοκιμασίας….
Άναψε αχάραγα ακόμα το καντηλάκι, και έσυρε το ταλαιπωρημένο της κορμί στην γωνίτσα της την γλυκιά, κείθε που έχει το ψαλτήρι και το ωρολόγι….
Άφησε τα δάκρυα της να παρασύρουν κάθε σκέψη και λόγο και να τα προσφέρουν αντίδωρο
στο νεογέννητο Θείο Βρέφος….

Σαν πέρασε η κυρα- Ευτυχία  από την εξώπορτα της κυρα-Γιωργίας την είδε στο μπαλκόνι, τα βλέμματα συναντήθηκαν μα όχι και οι ψυχές…..
Φταίει που η δύστυχη γυναίκα της χρωστά 5 νοίκια και κείνο το χωραφάκι δεν λέει να το πουλήσει…..
Έχει και το κλειδί του Αη-Γιάννη και του προσέχει το σπιτικό του....
Και κείνο το πρόσφορο της  έχει μια νοστιμάδα..... πολύ την κολάζει....
Στο στομάχι της κάθεται…..
Το παγωμένο αέρα όμως έσκισε σαν πύρινη ρομφαία η ζεστή και χαρούμενη φωνή της κυρα-Γιωργίας. -«Χρόνια πολλά και ευλογημένα, κυρά-Ευτυχία!!!»
Κείνη ξαφνικά κάτι ψαχούλεψε στην τσάντα της σαν κάτι δήθεν να έψαχνε…..
Σαν να ήθελε να μην ακούσει την ευχή από το στόμα το δικό της…..
-«Χρόνια πολλά και ευλογημένα, κυρά-Ευτυχία!!!» της ξαναείπε προσμένοντας με λαχτάρα
την σχετική απάντηση…..
Η κυρα- Ευτυχία ένοιωσε να την ζώνουν τα φίδια…..
Αρκέστηκε σε ένα βλέμμα φαρμακωμένο σαν τον βοριά τον πρωινό και μια στυφή απάντηση:
«Ναι, ναι…..»
-«Τις ευχές μας στον κυρ-Αλέξανδρο» πρόσθεσε η κυρα-Γιωργία….
Απάντηση τούτη την φόρα δεν πήρε…. Είδε την φιγούρα της να χάνεται μέσα στην πάχνη της ομίχλης….
Η φωνή του άρρωστου κύρη της την τράβηξε μέσα….
-«Πού ήσουν καλέ τόση ώρα; έξω σ' αγρίκησα στο κρύο....»
-«Ναι πήγα να φέρω λίγα ξύλα….
Α! πέρασε η κυρα- Ευτυχία απ΄έξω, έχεις ευχές και καλή δύναμη μου' πε …..»
Άραγε σε ποιας την καρδιά γεννήθηκε σήμερα ο Χριστός;;;

Παρά την θανατίλα που όζει ο κόσμος γύρω μας και μέσα μας.

 

Ioannis Papadimitriou 

από το facebook