Θυμάμαι να με πιάνει κάθε τέτοια εποχή του χρόνου μια γλυκιά αίσθηση προσδοκίας..

 

Θυμάμαι να με πιάνει κάθε τέτοια εποχή του χρόνου μια γλυκιά αίσθηση προσδοκίας.

Πάντα πίστευα ότι ο Νοέμβριος είναι ένας ιδιαίτερος μήνας, που σε καλεί απαλά να ανακαλύψεις το αληθινό και πολύτιμο μέσα στην καθημερινότητά σου.

Ο καιρός είναι συχνά ψυχρός, με απότομα ξεσπάσματα ζέστης στο μέσον της μέρας. 

Τα φυλλοβόλα έχουν αποχαιρετίσει πολλά από τα φύλλα τους, μα είναι ακόμα απίστευτα όμορφα μέσα στη χρυσαφένια τους αίγλη. 

Κι αυτή η υγρή υπόλευκη πάχνη, νωρίς το πρωί και αργά το βράδυ, αγγίζει τις αισθήσεις με μια αγκαλιά που σε κάνει να ξεχνάς οριστικά τις μνήμες του καλοκαιριού και να αποζητάς τη θαλπωρή του οικείου.

Γι΄ αυτό η ενέργεια του Νοεμβρίου είναι φιλική και εσωστρεφής ταυτόχρονα. Θέλεις το χρόνο σου να τη νιώσεις και να τη δεχτείς, όπως όταν συναντάς έναν καλοπροαίρετο παλιό γνώριμο και χρειάζεται να ανταλλάξεις μαζί του κάποιες αμήχανες πρώτες κουβέντες μέχρι να αναθερμανθεί το νήμα της σύνδεσης και να ανοίξουν οι καρδιές.