Το χαρτί με την ευχή!

  

Σε μια τάξη, ένας δάσκαλος έδωσε από ένα φύλλο χαρτί σε κάθε παιδί και τους ζήτησε να γράψουν πάνω μια ευχή για τον εαυτό τους. Όταν τελείωσαν, μάζεψε όλα τα χαρτιά, τα δίπλωσε και τα έβαλε σε ένα κουτί.
«Έχετε λίγα λεπτά να βρείτε το χαρτί με τη δική σας ευχή», τους είπε.
Τα παιδιά άρχισαν να ψάχνουν βιαστικά, να ανοίγουν και να ξανακλείνουν χαρτιά, όμως ο χρόνος πέρασε και κανείς δεν βρήκε το δικό του.
Τότε ο δάσκαλος τους είπε: «Πάρτε ένα χαρτί από το κουτί και δώστε το στο παιδί που νομίζετε ότι το έχει περισσότερο ανάγκη».

Μέσα σε λίγα λεπτά, κάθε παιδί κρατούσε τελικά τη δική του ευχή.
Και ο δάσκαλος τους είπε: «Οι ευχές, όπως και η χαρά, δεν έρχονται όταν κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας. Έρχονται όταν μαθαίνουμε να βλέπουμε τον άλλον. Όταν γινόμαστε μέρος της λύσης και όχι του αγώνα.»
Όταν οι αξίες της ζωής διδάσκονται μέσα από εμπειρία και όχι μόνο λόγια, ριζώνουν βαθιά στις καρδιές.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κολωνού