ΠΑΛΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΒΑΠΤΙΖΕΤΑΙ!

  

Δεν μπορώ να συγκρατήσω τη χαρά μου!

Νιώθω να πλημμυρίζω από Θεό. Λίγο ακόμη και θα αρχίσω να κηρύττω το χαρμόσυνο μήνυμα, όπως ο Ιωάννης, έστω κι αν δεν είμαι Πρόδρομος· πάντως θα το κάνω από την έρημο.

Ο Χριστός φωτίζεται· ας φωτιστούμε κι εμείς μαζί Του.

Ο Χριστός βαπτίζεται· ας κατεβούμε κι εμείς μαζί Του στον ποταμό, για να ανέβουμε μαζί Του στον ουρανό .

Ο Ιωάννης βαπτίζει, και έρχεται να βαπτιστεί ο Ιησούς, για να αγιάσει ίσως και τον ίδιο τον βαπτιστή, και —όπως είναι φανερό— για να θάψει μέσα στο νερό όλο τον παλιό Αδάμ και να αγιάσει πριν από εμάς και για χάρη μας τον Ιορδάνη. 

Και όπως ο ίδιος ήταν Πνεύμα και σάρκα, έτσι προσφέρει την πνευματική τελείωση με Πνεύμα και νερό.

Ο βαπτιστής αρνείται, και ο Ιησούς επιμένει.
«Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από Σένα», λέει το λυχνάρι στον Ήλιο, η φωνή στον Λόγο, ο φίλος στον Νυμφίο, εκείνος που είναι ανώτερος από κάθε άλλον που γεννήθηκε από γυναίκα στον Πρωτότοκο όλης της δημιουργίας· εκείνος που σκίρτησε μέσα στην κοιλιά της μητέρας του σε Εκείνον που προσκυνήθηκε μέσα στην κοιλιά· εκείνος που προέτρεξε και που θα προτρέξει σε Εκείνον που φανερώθηκε και θα φανερωθεί.

«Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από Σένα», πρόσθεσε, «και για χάρη Σου», επειδή γνώριζε ότι επρόκειτο να βαπτιστεί με το μαρτύριο· ή, όπως είπε ο Πέτρος, ότι θα καθάριζες όχι μόνο τα πόδια.

«Και Εσύ έρχεσαι σε μένα;» — κι αυτό είναι προφητικό. Διότι γνώριζε ότι, όπως μετά τον Ηρώδη θα παραφρονούσε ο Πιλάτος, έτσι και μετά από εκείνον που θα έφευγε πρώτος, θα ακολουθούσε ο Ιησούς.

Τι λέει λοιπόν ο Ιησούς;
«Άφησε τώρα τις αντιρρήσεις», γιατί αυτό απαιτούσε το θείο σχέδιο. Διότι γνώριζε ότι σε λίγο Εκείνος θα βάπτιζε τον βαπτιστή.

Τι είναι το φτυάρι; Η κάθαρση.
Τι είναι η φωτιά; Το κάψιμο κάθε ανοησίας και η αναζωπύρωση του πνεύματος.
Τι είναι το τσεκούρι; Το κόψιμο της ψυχής που, γεμάτη ακαθαρσία, έγινε ανίατη.
Τι είναι το μαχαίρι; Η τομή που κάνει ο Λόγος, χωρίζοντας το κακό από το καλό, τον πιστό από τον άπιστο, και προκαλώντας σύγκρουση ακόμη και μέσα στις οικογένειες, ώστε τα νέα να αντιπαρατίθενται στα παλιά που είναι σκιά.

Τι είναι το λουρί του υποδήματος, που δεν μπορείς να λύσεις εσύ, Ιωάννη, εσύ που βάπτισες τον Ιησού, που έζησες στην έρημο με νηστεία, ο νέος Ηλίας, ανώτερος και από προφήτη, αφού είδες Εκείνον που προφήτευσες και ένωσες την Παλαιά με την Καινή Διαθήκη; Ίσως είναι ο λόγος για την ενανθρώπηση, του οποίου ακόμη και το ελάχιστο μέρος δεν μπορεί να κατανοηθεί πλήρως, όχι μόνο από όσους είναι ακόμη σαρκικοί και πνευματικά νήπια, αλλά ούτε κι από όσους έχουν το Πνεύμα του Ιωάννη.

Ο Ιησούς ανεβαίνει από το νερό και ανεβάζει μαζί Του τον κόσμο. Οι ουρανοί σχίζονται —εκείνοι που ο Αδάμ είχε κλείσει για τον εαυτό του και τους απογόνους του, όπως είχε κλείσει και τον Παράδεισο με τη φλογερή ρομφαία. 

Το Πνεύμα μαρτυρεί τη Θεότητά Του, γιατί το όμοιο τρέχει προς το όμοιο, και ακούγεται φωνή από τους ουρανούς, επειδή από εκεί προερχόταν Εκείνος για τον οποίο δινόταν η μαρτυρία. Το Πνεύμα εμφανίζεται σαν περιστέρι, για να τιμήσει το σώμα, αφού και αυτό θεώνεται με τη θέωση, και επειδή από παλιά το περιστέρι φέρνει το μήνυμα της ειρήνης.

Αν όμως κρίνεις τη Θεότητα με όγκους και μέτρα και σου φαίνεται μικρό το Πνεύμα επειδή εμφανίζεται ως περιστέρι, τότε είναι καιρός να υποτιμήσεις και τη Βασιλεία των Ουρανών που παρομοιάζεται με κόκκο σιναπιού και να υψώσεις τον διάβολο πάνω από τη μεγαλοπρέπεια του Χριστού, επειδή εκείνος ονομάζεται βουνό μεγάλο και Λεβιάθαν, ενώ ο Χριστός λέγεται αρνί, μαργαριτάρι και σταγόνα.

Επειδή σήμερα γιορτάζουμε το Βάπτισμα, ας κακοπαθήσουμε λίγο για χάρη Εκείνου που για χάρη μας έγινε άνθρωπος, βαπτίστηκε και σταυρώθηκε.

Ο Μωυσής βάπτισε στο νερό και πριν από αυτό στη νεφέλη και στη θάλασσα —σύμβολα, όπως λέει και ο Παύλος. Η θάλασσα ήταν το νερό, η νεφέλη το Πνεύμα, το μάννα ο άρτος της ζωής, και το νερό που έπιναν, το ουράνιο ποτό.
Ο Ιωάννης βάπτισε, αλλά όχι πλήρως ιουδαϊκά, γιατί δεν βάπτισε μόνο στο νερό, αλλά και στη μετάνοια. Όχι όμως και πλήρως πνευματικά, γιατί δεν πρόσθεσε το «στο Πνεύμα».

Ο Ιησούς βαπτίζει στο Πνεύμα — αυτή είναι η τελειότητα.

«Λουστείτε για να καθαριστείτε» (Ησ. 1,16).
Αν είστε κατακόκκινοι από την αμαρτία, έστω και λιγότερο από το αίμα, να γίνετε λευκοί σαν το χιόνι.
Κι αν είστε κατακόκκινοι, άνθρωποι γεμάτοι αίματα, ας φτάσετε τουλάχιστον στη λευκότητα του μαλλιού.

Σε κάθε περίπτωση, καθαριστείτε και φροντίζετε συνεχώς να καθαρίζεστε· γιατί τίποτε δεν χαροποιεί τόσο πολύ τον Θεό όσο η διόρθωση και η σωτηρία του ανθρώπου. Για χάρη του ανθρώπου ειπώθηκαν όλα και δόθηκαν όλα τα μυστήρια, ώστε να γίνετε φωτεινά αστέρια για τον κόσμο (Φιλ. 2,15) και ζωογόνος δύναμη για τους άλλους ανθρώπους.

Για να παρουσιαστείτε ως τέλεια φώτα μέσα στο μεγάλο Φως και να μυηθείτε στη φωταγωγία που πηγάζει από εκεί, λαμβάνοντας φως καθαρότερο και ισχυρότερο από την Αγία Τριάδα, της οποίας σήμερα δεχθήκατε μία ακτίνα της Θεότητας στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μας, στον οποίο ανήκει η δόξα και η εξουσία στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ