Πόσο μας λείπεις Χριστόδουλε… Ο Χριστόδουλος της καρδιάς μας

 

Μας λείπει… με έναν τρόπο που δεν μπορεί να περιγράψει καμία λέξη, κανένα άρθρο, καμία αναφορά.

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ήταν κάτι περισσότερο από ηγέτης: ήταν η ψυχή του ελληνισμού, η φωνή του λαού που τόλμησε να μιλήσει για την Ελλάδα όπως δεν τόλμησε κανείς άλλος. 

Ήταν ο τελευταίος Αρχιεπίσκοπος που, όταν μιλούσε για την πατρίδα μας, τα λόγια του έβγαιναν από την καρδιά, και τα μάτια του πλημμύριζαν από δάκρυα αγάπης για την Ελλάδα.

Ο Χριστόδουλος δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τη λογική της νέας τάξης πραγμάτων και των αόρατων δυνάμεων που ήθελαν να αδυνατίσουν και να υπονομεύσουν τον ελληνισμό. Ήταν φωνή προειδοποίησης για τις σκοτεινές μέρες που έρχονταν και που σήμερα, δυστυχώς, ζούμε. 

Κάθε του λόγος ήταν προφητικός, κάθε του κίνηση ήταν μια πράξη αγώνα υπέρ της πίστης και της πατρίδας. Οι εχθροί της Εκκλησίας και του ελληνισμού δεν μπορούσαν να τον ανεχθούν· τον πολέμησαν με πάθος, συχνά με τη βοήθεια προβατόσχημων λύκων που φορούσαν ράσο ή κουστούμι.

Αλλά ο Χριστόδουλος δεν υποχώρησε. Η αγάπη του για την Ελλάδα ήταν αληθινή, αδιάπτωτη και βαθιά. Κατά την ηγεσία του, η Εκκλησία δεν ήταν απλώς ένας θεσμός· έγινε φάρος, καταφύγιο και πηγή υπερηφάνειας για όλους, ακόμα και για όσους ήταν αδιάφοροι Χριστιανοί. 

Δημοσκοπήσεις της εποχής έδειχναν κάτι που σήμερα δείχνει τόσο μακρινό: η Εκκλησία βρισκόταν στην κορυφή των θεσμών στην εκτίμηση του κόσμου, ακόμα και πάνω από τον στρατό, κάτι που δείχνει πόσο βαθειά είχε αγγίξει τις καρδιές των Ελλήνων.

Σήμερα, βλέπουμε μια απαξίωση του θεσμού της Εκκλησίας που πονάει και φέρνει στη μνήμη μας το μέγα χάσμα ανάμεσα στον Χριστόδουλο και στον διάδοχό του Λιάπη Ιερώνυμο, που τον πολεμούσε με πάθος. Ο Χριστόδουλος υπήρξε ο τελευταίος αληθινός ηγέτης που δεν φοβήθηκε να μιλήσει για την Ελλάδα και την πίστη, που δεν συμβιβάστηκε με τη διπλωματία των μικρών λόγων, που δεν άφησε τον λαό να χάσει την ελπίδα του.

Πόσο μας λείπεις, Χριστόδουλε… Το κενό σου δεν καλύπτεται με τίποτα. Η Ελλάδα και η Εκκλησία σε θυμούνται με δάκρυα στα μάτια και με περηφάνια στην καρδιά. Ήσουν ο τελευταίος αληθινός Αρχιεπίσκοπος. 

Ήσουν αυτός που ένιωσε την πατρίδα σαν κομμάτι της ψυχής του, και η φλόγα σου συνεχίζει να φωτίζει όσους έχουν μάθει να αγαπούν αληθινά την Ελλάδα και την πίστη.

Ο Χριστόδουλος της καρδιάς μας δεν είναι απλώς μια μνήμη· είναι ένα φωτεινό παράδειγμα που μας δείχνει πώς πρέπει να αγαπάμε, να αγωνιζόμαστε και να κρατάμε ζωντανή την ελληνική ψυχή.

Αιωνία σου η μνήμη.

πηγή: romioitispolis.gr