Φώτης Κόντογλου
Ανοίξτε τις καρδιές σας στο φως, όσοι ποθείτε να χαρήτε αληθινά, αφήστε την καλωσύνη να μπει μέσα της και να την φαρδύνει, ώστε από στενή φυλακή, να γίνει περιβόλι απλόχωρο και μοσκοβολημένο!
Ποτίστε τη με το δροσερό νερό της αγάπης, θρέψτε τη με αγνότητα και με ειρήνη για να νοιώσετε αληθινά πως ζείτε και πως δεν είσαστε πεθαμένοι:
“Να, μέσα σου είναι ο ουρανός αν είναι καθαρά τα φυλλοκάρδια σου. Ειρήνεψε μέσα στον εαυτό σου και θα ειρηνέψει ο ουρανός κ’ η γη.
Έμπα στο θαλάμι που βρίσκεται μέα σου και θα δεις το παλάτι τ’ ουρανού, γιατί ένα είναι και τούτο και κείνο κι από την ίδια θύρα τα θωρείς και τα δυο”.
Μη φοβάσαι τη φτώχεια του κορμιού παρά να τρέμεις τη φτώχεια της ψυχής, γιατί όποιος έχει τούτη τη δεύτερη φτώχεια θαρρεί πως ζει, μα αληθινά είναι πεθαμένος. Λυπήσου τον εαυτό σου και μη θυμώνεις και θαρρείς πως έτσι είσαι γενναίος.
Αγάπησε την πραότητα και την υπομονή και θα δεις πως θα βρεις ξεκούραση και θα απογευτείς κάποια θροφή αθάνατη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου