«Τα Φαινόμενα Απατούν»

 

 

του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη, Εφημ. Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Νέων Παγασών Βόλου

---

Τόσο γρήγορα περνάμε από την χαρμόσυνη περίοδο των Χριστουγέννων, αγαπητοί μου αδελφοί, στην προπαρασκευαστική περίοδο, αυτή του Τριωδίου.

Είναι αυτή η ευλογημένη εποχή που αρχίζουμε να προετοιμαζόμαστε για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, που μας οδηγεί πάντα στην προβολή των γεγονότων της ζωής του Κυρίου μας, της Συλλήψεως, του Σταυρικού Θανάτου, της Ταφής και εν τέλει της Αναστάσεώς Του.

Γινόμαστε όλοι, λοιπόν, οι χριστιανοί μέτοχοι των αδίκων παθημάτων του Χριστού, συνθλιβόμαστε εσωτερικά με όσα περνάει, πονάμε με τον πόνο Του, αλλά στο τέλος πάντα το φως λάμπει, με το μέγα γεγονός της Αναστάσεως.

Έτσι, λοιπόν, πάλι θα γίνουμε μάρτυρες της πρώτης παραβολής του Τριωδίου, αυτής του Τελώνου και του Φαρισαίου.

Δύο άνθρωποι τόσο διαφορετικοί, που βρίσκονται μαζί μέσα στον οίκο του Θεού, και ο καθένας μάς παρουσιάζει, με την αντίληψή του, πως και εμείς σήμερα, παρά το κοινό της πίστεως, διαφέρουμε στην έμπρακτη εφαρμογή της.

Από τη μια, ο γνωστός φαρισαίος, ο πιστός Χριστιανός, ο μόνιμος οικιστής του Ναού, που θεωρεί πως δικαιωματικά και λόγω της θέσης του είναι πάντα πάνω από τους άλλους.

Εκείνος έχει μετάνοια, με παρρησία και μεγαλοφώνως προσεύχεται διαρκώς, κατακρίνοντας τα λάθη των άλλων, θεωρώντας πως κερδίζει έτσι την εύνοια του Θεού, και ψευδώς πάντα φέρει τον Χριστό μαζί του, δικαιούμενος και δικαιολογημένος από κάθε άποψη.

Από την άλλη, ο τελώνης, ο άδικος, ο αμαρτωλός, «ο αραιά και πού» εμφανιζόμενος στην Εκκλησία, που ντρέπεται για ό,τι κακό έχει πράξει και δεν τολμά καν να σηκώσει το βλέμμα του.

Με τα μάτια κατεβασμένα και σκυμμένο το κεφάλι, οδύρεται για τις αδικίες που φέρει ως βάρος στην καρδιά του και απλά επιζητεί το έλεος του Θεού, στην αφάνεια, στο πιο απόμακρο σημείο του Ναού.

Είναι ακριβώς η εικόνα του σήμερα, ακριβώς όπως βιώνουμε εμείς, το πλήρωμα της Αγίας μας Εκκλησίας, μέχρι και τώρα, κάτι που, αν δεν προσπαθήσουμε εν τέλει να το αλλάξουμε, θα συνεχιστεί έως τέλους, αποκόπτοντάς μας από τον Χριστό.

Πρέπει να κατανοήσουμε πως εμείς τα ενεργά μέλη φέρουμε μεγάλη ευθύνη και σίγουρα αντιμετωπίζουμε ισχυρότερο πόλεμο εκ του πονηρού, ώστε γινόμενοι παραδείγματα προς αποφυγή, να αποτρέπουμε άθελά μας ανθρώπους να έρθουν στη σωτηρία.

Ας αναλογιστούμε, πόσες φορές αυτό που σήμερα έκανε ο φαρισαίος, το έχουμε κάνει κι εμείς οι ίδιοι μεταξύ μας. Απλά, καθημερινά παραδείγματα. Κρίνουμε κάποιον που κοινωνεί συνέχεια, δεν μας αρέσει η ενδυμασία κάποιων, κακολογούμε κάποιους που έχουν υποπέσει σε αμαρτίες και λέμε «τι ήρθε να κάνει αυτός στην Εκκλησία;».

Καρπωνόμαστε τον Χριστό και νομίζουμε πως Τον έχουμε μόνο εμείς, ενώ στην ουσία και στην πραγματικότητα ο Χριστός είναι για όλους, για δικαίους και αδίκους.

Αδελφοί μου, ιδού, από σήμερα, έμπρακτα, να αποδείξουμε πως κατανοούμε το Ευαγγέλιο της ημέρας.

Να αναγνωρίσουμε, χωρίς να εθελοτυφλούμε, πως και εμείς έχουμε υποπέσει σε τέτοιες δαιμονικές κρίσεις, και να κοιτάξουμε να συνταυτιστούμε με τον αμαρτωλό και άδικο τελώνη, που στην ουσία «έκλεψε τον Χριστό, μέσα από τα χέρια του φαρισαίου».

Τα φαινόμενα απατούν. Φαινομενικά, λοιπόν, ο φαρισαίος δικαιώθηκε, αλλά ουσιαστικά ο τελώνης σώθηκε.

Ας κοιτάξουμε τον Χριστό στα μάτια, με διάθεση αλλαγής και μετανοίας, και τότε όχι μόνο εμείς θα αναπαυθούμε, αλλά θα «εκπέμπουμε» αυτήν την αίσθηση και στους αδελφούς μας, καλώντας τους στην μεγάλη αγκαλιά της ενότητας του Χριστού μας.

Αμήν.

Καλό & Ευλογημένο Τριώδιο

Πηγή: romfea.gr