Η τελευταία εβδομάδα της Σαρακοστής.

  

Βουβή λέγεται η εβδομάδα όχι επειδή δεν έχει ακολουθίες. Πλην των Χαιρετισμών την Παρασκευή, οι οποίοι αντικαθίστανται με τα τροπάρια του Λαζάρου ( Κανών Ανδρέα Κρητης) όλες οι άλλες ακολουθίες ψάλλονται κανονικά. 

Μάλιστα ο κατανυκτικός της χαρακτήρας είναι πιο έντονος. Δεν υπάρχει καν αποκλιμάκωση αλλά προσκλητήριο για πλήρη καταβύθιση στην κατάνυξη και το κατά Θεόν πένθος.

Οι Πατέρες γράφουν γι' αυτή την εβδομάδα ότι είναι περίοδος σιωπής και περισυλλογής βαθιάς, λιγο πριν τα μεγαλειώδη και φρικώδη γεγονότα, που θα ακολουθήσουν την Μεγάλη Εβδομάδα. 

Όποιος δεν πρόλαβε να βιώσει εκκλησιαστικά την Τεσσαρακοστή καλείται τώρα σχεδόν με βία να σπεύσει στον αμπελώνα της εργασίας, έστω και την ενδεκάτη.

Η υμνολογική αναφορά της εβδομάδας έγκειται στην καταδίκη του πλουσίου της παραβολής στην αιώνια κόλαση επειδή επεδειξε φιληδονία, φιλαργυρία, φιλαυτία και κυρίως αδιαφορία για τον φτωχό γείτονα του. Η αναγκη για διαρκή μνήμη του θανάτου και του τέλους δίνει ένα βαρύ και φιλοσοφικό τόνο στο περιεχόμενο των τροπαρίων. 

Ο φόβος Θεού και ο προβληματισμός για την μεταθανάτια κατάληξη μας, συντρίβει τις τελευταίες μας αντιστάσεις στην εγκράτεια και μας κρατά διαρκώς σε εγρήγορση και προσοχή.

Τον πένθιμο χαρακτήρα της τελευταίας εβδομάδας, φαιδρύνουν λίγο τα προεόρτια τροπάρια των Βαϊων, τα οποία ψάλλουμε καθημερινά στον Εσπερινό και τον Όρθρο.Συν αυτοίς έτερα Τροπάρια παρακολουθούν την πορεία της ασθένειας του Λαζάρου. Σήμερα ασθενεί, αύριο πεθαίνει, κάποια στιγμή κειτεται στον Άδη και βασανίζεται, μετά το μαθαινει ο Χριστός, μετέπειτα θα σπεύσει να τον αναστήσει.

Κλαίνε οι αδελφές του Λαζάρου για την θανή του, κλαίμε και μεις για την κατάσταση μας. Παρόλα ταύτα επειδή πιστεύουμε στην εξουσία και την νίκη του Χριστού, προτρέπουμε την Βηθανία και τα Ιεροσολυμα να ευτρεπίσουν τις εισόδους τους και να προετοιμαστούν γιατί πλησιάζει ο Χριστός, που θα έρθει να φέρει φως και χαρά. 

Ετσι από Δευτέρας έως Παρασκευής συνταυτιζόμαστε με τον ασθενη και νεκρό Λάζαρο και ελπίζουμε να έρθει ο Χριστός να μας αναστήσει από τον θάνατο της αμαρτίας, αφου πρώτα πετάξει από πανω μας τον βαρύ λίθο της αναισθησίας.

Γραφικότατα και πνευματοκατάνυκτα όλα τούτα.

Κατά τα άλλα , όπως ειπαμε , η ατμόσφαιρα της Τεσσαρακοστής παραμένει ζωντανή. Πολλά έχει να μας διδάξει αυτή η εβδομάδα. Λοιπόν, λέγεται βουβή , αλλά φωνάζει τα μεγαλεία του Θεού.