Αγία και Μεγάλη Τρίτη...

  

Ο ήλιος έχει δύσει.
Η νύχτα έχει απλώσει το πέπλο.
Μέσα στη σιγαλιά,
ακούγονται βήματα απαλά,
σχεδόν αθόρυβα.
Ακολουθούν χτύποι
σε πόρτες καρδιών!
Και τότε,
λαμπάδες αρετών,
έτοιμες από καιρό,
ανάβουν να υποδεχθούν Εκείνον,

τον Νυμφίο Χριστό,
που έρχεται να διαλύσει
το πυκνό σκοτάδι της αμαρτίας,
να πάθει, ο Μόνος Αναμάρτητος,
να υπομείνει τα πάντα
για να σώσει το πλάσμα Του.

Αγία και Μεγάλη Τρίτη...
Ο Νυμφίος, ο κάλλει ωραίος,
κρούει την θύρα...
Και απονέμει στεφάνι άφθαρτο,
σε κάθε έναν που Τον περιμένει
με εγρήγορση, με ταπείνωση,
με μετάνοια.