Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές.
Έπινε καθημερινά, μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
Κάποια
στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον γέροντα
Παΐσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτο το
τεράστιο πρόβλημα.
Ο π. Παΐσιος τους απάντησε ότι
γνώριζε για το θάνατο τού μοναχού, αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων πού
ήρθαν να παραλάβουν την ψυχή του.
Οι προσκυνητές
απόρησαν, διαμαρτυρήθηκαν και κάποιοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν στον
γέροντα Παΐσιο για ποιον ακριβώς μιλούσαν, νομίζοντας ότι δεν κατάλαβε ο
γέροντας.
Ο π. Παΐσιος τους διηγήθηκε:
«Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στη Μικρά Ασία, λίγο πριν την καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τα αγόρια.
Για
να μην το πάρουν από τους γονείς του, αυτοί το έπαιρναν μαζί τους στο
θερισμό και για να μην κλαίει, του έβαζαν λίγο ρακί στο γάλα για να
κοιμάται.
Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός.
Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους
γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.
Εκεί βρήκε τον γέροντα και του είπε ότι είναι αλκοολικός.
Ο γέροντας, του είπε να κάνει μετάνοιες και προσευχές κάθε βράδυ και να παρακαλεί την Παναγία να τον βοηθήσει να μειώσει τα ποτήρια που έπινε.
Μετά από ένα χρόνο κατάφερε με αγώνα και μετάνοια να κάνει τα 20 ποτήρια που έπινε, 15 ποτήρια.
Ο αγώνας συνέχισε με την πάροδο των χρόνων και έφτασε τα 2-3 ποτήρια, με τα οποία όμως πάλι μεθούσε.»
Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές, ο Θεός όμως έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή που με μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε να μειώσει το πάθος του.
Χωρίς να ξέρουμε, γιατί ο κάθε ένας προσπαθεί να κάνει αυτό που θέλει να κάνει, με ποιο δικαίωμα να κρίνουμε την προσπάθειά του;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου