Η αυτοκτονία δεν είναι λύση…

  

 
Ούτε βέβαια και τα αδιέξοδα που δημιουργεί η κοινωνία σήμερα μπορούν να οδηγούν αβίαστα σε αυτήν την πράξη.
Χρειάζεται να παλέψουμε σκληρά με ό,τι ανοίγεται μπροστά μας καθημερινά .
Η ζωή είναι δώρο ανεκτίμητο και φυσικά ανεπανάληπτο!

Σήμερα χάσαμε το νόημα της υπάρξεως μας ,επειδή κανένας πλέον δεν νοηματοδοτεί την ζωή μας.
Όλα τα αγνά και ακίνδυνα πράγματα ,όλες τις αρχές και τις αξίες τις βάλαμε στην άκρη και θεοποιήσαμε την τεχνολογική πρόοδο την τόση αλματώδη αλλά και απάνθρωπη ,που τελικά δεν βοηθάει τον άνθρωπο αλλά τον περιθωριοποιεί και τον απαξιώνει.

Ιδού τα αποτελέσματα…
Αφήνω στο σχόλιο μου τελευταίο αλλά εν τη ουσία είναι πάντα πρώτο ,την εξορία του Θεού από την ζωή μας.
Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται είπε ο Ντοστογέφσκι.
Και επειδή όλα επιτρέπονται για αυτό και υλοποιούνται με μια άνεση και μια αυθάδεια απίστευτη.

Βαδίζουμε προς την άβυσσο αλλά μπορούμε και να οπισθοχωρήσουμε μπορούμε και να κοιτάξουμε προς τα άνω προς τον Ουρανό και να ζητήσουμε από τον Θεό ο,τι δεν μπορούμε να πάρουμε από τους ανθρώπους κυρίως από την κοινωνία :
Νόημα ζωής, ελπίδα, αγάπη ,αλληλεγγύη και τόσα άλλα εφόδια!

Οταν οι νέοι εγκαταλείπουν την ζωή με τόσο βίαιο και οδυνηρό τρόπο και θάνατο, όλοι μας πρέπει να σκεφτόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε συλλογικά να βοηθήσουμε στην αποτροπή αυτής της τραγωδίας.
Ολοι μας έχουμε μερίδιο ευθύνης!