«Ζητεῖτε πρῶτον τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ»

  

Σήμερα, στην Γ΄ Κυριακή του Ματθαίου, ο Χριστός μας μιλά με λόγια απλά, αλλά βαθιά και σωτήρια. Μας λέγει:
«Μη μεριμνάτε».
Μη γεμίζετε την καρδιά σας με αγωνία. Μη αφήνετε το άγχος να γίνει αφέντης της ψυχής σας. Μη νομίζετε ότι η ζωή εξαρτάται μόνο από το ψωμί, το ένδυμα, τα χρήματα, τις δουλειές, τις υποχρεώσεις και τις ανθρώπινες ασφάλειες.
Ο Κύριος δεν μας λέγει να είμαστε αδιάφοροι ή τεμπέληδες. Δεν μας λέγει να μην εργαζόμαστε, να μην φροντίζουμε την οικογένειά μας, να μην αγωνιζόμαστε τίμια. Μας λέγει όμως να μην κάνουμε τη μέριμνα θεό. Να μην αφήνουμε τα βιοτικά να πνίγουν τα πνευματικά. Να μην ξεχνάμε, μέσα στον αγώνα της καθημερινότητας, ότι πάνω από όλα υπάρχει ο Θεός.
Ο άνθρωπος πολλές φορές κουράζεται, όχι μόνο από τη δουλειά, αλλά από τον φόβο. Φοβάται το αύριο. Φοβάται την αρρώστια. Φοβάται τη φτώχεια. Φοβάται την αποτυχία. Φοβάται μήπως δεν τα καταφέρει. Και σιγά σιγά η ψυχή του σκοτεινιάζει. Η καρδιά του βαραίνει. Η προσευχή λιγοστεύει. Η εμπιστοσύνη στον Θεό χάνεται.
Γι’ αυτό ο Χριστός μάς δείχνει τα πουλιά του ουρανού και τα κρίνα του αγρού. Δεν σπέρνουν, δεν θερίζουν, δεν υφαίνουν, κι όμως ο Θεός τα τρέφει και τα στολίζει. Και μας ρωτά: «Οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν;» Δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από αυτά;

Τι παρηγοριά μεγάλη! Ο Θεός δεν μας βλέπει σαν αριθμούς. Δεν μας ξεχνά. Δεν μας εγκαταλείπει. Ξέρει τον κόπο μας. Ξέρει τα δάκρυά μας. Ξέρει τις ανάγκες μας, πριν ακόμη του τις πούμε. Αλλά θέλει να μάθουμε να Του εμπιστευόμαστε την ζωή μας.
Και έρχεται το μεγάλο μήνυμα του σημερινού Ευαγγελίου:
«Ζητεῖτε πρῶτον τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
Δηλαδή: Βάλτε πρώτα τον Θεό στη ζωή σας. Βάλτε πρώτα την προσευχή. Βάλτε πρώτα την αγάπη. Βάλτε πρώτα την αλήθεια. Βάλτε πρώτα την Εκκλησία. Βάλτε πρώτα τη μετάνοια. Βάλτε πρώτα την ψυχή σας. Και τότε όλα τα υπόλοιπα θα βρουν τη θέση τους.
Το πρόβλημα του ανθρώπου δεν είναι ότι έχει ανάγκες. Το πρόβλημα είναι όταν οι ανάγκες γίνονται είδωλα. Όταν για το σώμα θυσιάζουμε την ψυχή. Όταν για το πρόσκαιρο χάνουμε το αιώνιο. Όταν για το χρήμα χάνουμε την ειρήνη. Όταν για την ύλη ξεχνάμε τον Χριστό.

Αδελφοί μου,
Ο Χριστιανός δεν είναι άνθρωπος χωρίς προβλήματα. Είναι όμως άνθρωπος που δεν είναι μόνος μέσα στα προβλήματα. Έχει Πατέρα. Έχει Θεό ζωντανό. Έχει ελπίδα. Έχει προσευχή. Έχει την Εκκλησία. Έχει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Έχει φως μέσα στο σκοτάδι.
Ας μην αφήσουμε, λοιπόν, τις μέριμνες να μας κλέβουν τον Θεό από την καρδιά. Ας εργαζόμαστε τίμια, ας φροντίζουμε όσα πρέπει, αλλά ας θυμόμαστε πάντοτε ότι η ζωή μας δεν κρατιέται μόνο από τα χέρια μας. Κρατιέται κυρίως από τα χέρια του Θεού.
Και όταν έρθει ο φόβος, να λέμε:
Κύριε, Εσύ γνωρίζεις.
Κύριε, Εσύ προνοείς.
Κύριε, Εσύ μη με εγκαταλείπεις.
Κύριε, βοήθησέ με να ζητώ πρώτα Εσένα.
Αυτό είναι το μυστικό της ειρήνης: να μπει ο Θεός πρώτος. Όχι τελευταίος, όταν όλα αποτύχουν. Όχι περισσευούμενος, όταν έχουμε χρόνο. Πρώτος. Στην ημέρα μας, στην οικογένειά μας, στις αποφάσεις μας, στις χαρές και στις λύπες μας.
Ας ζητήσουμε, λοιπόν, τη Βασιλεία του Θεού. Και τότε θα δούμε ότι ο Θεός δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο που Τον εμπιστεύεται με ταπείνωση, πίστη και αγάπη.
Αμήν.

π. Δημήτριος Αργύρης,  Πρωτοπρεσβύτερος