​Η απουσία από τη Μυστηριακή και Αγιαστική Ζωή

  

 

Δυστυχώς, αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα δούμε μια εικόνα που λυπεί την καρδιά. 

Γεμίζει ο τόπος από φανουρόπιτες και τάματα, αλλά οι Ναοί μένουν άδειοι από ουσιαστική, μυστιριακή ζωή.

​Βλέπεις ανθρώπους να θυμούνται τον Άγιο Φανούριο μια φορά το χρόνο, ζυμώνοντας με λαχτάρα όχι από ταπεινή τιμή, αλλά από μια νοοτροπία καθαρά ανταποδοτική: «να μας φανερώσει ο Άγιος έναν καλό γαμπρό για την κόρη», «να μας δώσει υγεία», «να μας κάνει το χατίρι».

Φτάσαμε να μετατρέπουμε την πίστη σε «γραφείο συνοικεσίων» και τη φανουρόπιτα σε μέσο εξαναγκασμού του Θεού.

​Αυτό όμως δεν είναι Ορθοδοξία· είναι μια καλυμμένη ειδωλολατρία. Ο Θεός δεν κάνει συναλλαγές, ούτε περιμένει τις πίτες μας για να μας αγαπήσει.

​Η απουσία από τη Μυστηριακή και Αγιαστική Ζωή

​Χωρίς Εξομολόγηση και Εκκλησιασμό: Τρέχουμε με λαχτάρα να πάμε την πίτα στο ναό, αλλά όλο τον υπόλοιπο χρόνο δεν πατάμε το πόδι μας στη Θεία Λειτουργία.

Αποφεύγουμε το πετραχήλι, φοβόμαστε την κάθαρση της ψυχής και αμελούμε την αγιαστική ζωή που θεραπεύει τα πάθη μας.

​Χωρίς Θεία Κοινωνία:

Περιμένουμε το θαύμα ή την «ευλογία» από μια φανουρόπιτα, ενώ αρνούμαστε να προετοιμαστούμε για να προσέλθουμε στο Ποτήριο της Ζωής. Ξεχνάμε ότι η αληθινή ένωση με τον Χριστό γίνεται μόνο μέσω του Σώματος και του Αίματός Του.

​Η εγκατάλειψη του Προσφόρου:

Ετοιμάζουμε με φροντίδα τη φανουρόπιτα για το δικό μας θέλημα, αλλά δεν φτιάχνουμε ούτε ένα πρόσφορο για να προσκομιστεί στην Αγία Πρόθεση και να γίνει Σώμα Χριστού για τη σωτηρία του κόσμου.

​Η αληθινή σχέση με τον Χριστό

Η προσφορά στην Εκκλησία δεν είναι εμπορική συμφωνία. Είναι το ξέσπασμα μιας καρδιάς που αγαπά: «Σε αγαπώ τόσο πολύ, που δεν αντέχω να μη Σου προσφέρω τον εαυτό μου».

​Η αληθινή τιμή στον Άγιο Φανούριο δεν είναι το τάμα της μιας ημέρας, αλλά η μίμηση της αγιότητάς του. Πριν τρέξουμε να ζυμώσουμε την επόμενη πίτα ζητώντας γαμπρούς και υλικά αγαθά, ας τρέξουμε να «φτιάξουμε» την ψυχή μας στο Μυστήριο της Μετανοίας. 

Αν δεν προσφέρουμε την ίδια μας την καρδιά στον Χριστό μέσα από την εξομολόγηση και τη μυστηριακή ζωή, όλα τα άλλα παραμένουν κενές χειρονομίες. 

π. Βασιλειος Καραγιωργος