«Χωρίζοντας την ήρα από το σιτάρι»

 

 

του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη

---

Στους Κορινθίους αναφέρεται σήμερα, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, το Αποστολικό Ανάγνωσμα του Αποστόλου Παύλου, μάλιστα δε το απόσπασμα προέρχεται από τη δευτέρα Επιστολή του προς αυτούς (Β΄ Κορ. στ΄ 16 – ζ΄ 1).

Εδώ, λοιπόν, βλέπουμε να προσπαθεί ο Παύλος να χωρίσει την ήρα από το σιτάρι. Τι είναι η ήρα ακριβώς, για να καταλάβουμε;

Είναι ένα ζιζάνιο, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το σιτάρι και, αν δεν το καταλάβουμε και αλεστεί μαζί με το σιτάρι, το αλεύρι γίνεται πικρό και, αν χρησιμοποιηθεί, μπορεί να προκαλέσει μέχρι και δηλητηρίαση.

Για τον λόγο αυτό, ξεκινά λέγοντας στους πιστούς πως ο καθένας από αυτούς είναι, στην κυριολεξία, Ναός του ζωντανού Θεού. Ό,τι ανήκει στον Θεό δεν μπορεί να εμπεριέχει αμαρτία, ούτε του σώματος ούτε της ψυχής.

Ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού, όμως η πτώση του ήταν αυτή που επέφερε τη φθορά στην ανθρώπινη φύση.

Έτσι, λοιπόν, ο ερχομός του Μεσσία ήταν αυτός που επαναπάτρισε τον άνθρωπο στην πρώτιστη κατάστασή του.

Αρκεί μόνο να απεγκλωβιστούμε από τις διάφορες αυταπάτες και τις διαστρεβλώσεις της αληθείας της πίστεώς μας και να δεχθούμε την υιοθεσία του Θεού, ώστε να πορευθούμε προς την κατά χάριν αγιότητά μας.

Δεχόμενοι οι Χριστιανοί, τότε και τώρα, πάντοτε με ελεύθερη βούληση, το κάλεσμα του Θεού, πρέπει και οφείλουμε να παραμένουμε το καθαρό σιτάρι, που θα γίνει Άρτος Ζωής, το ίδιο το Σώμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε την ανάπτυξη των ζιζανίων, που κλονίζουν και διασπούν τον Ναό του Θεού, τον οποίο ο καθένας μας, εν δυνάμει, είναι.

Δεχόμαστε το Βάπτισμα εις το όνομα της Αγίας Τριάδος, λαμβάνουμε το Άγιον Πνεύμα με το Χρίσμα και έπειτα ο εσωτερικός μας Ναός δέχεται τον ίδιο τον Χριστό, όχι συμβολικά, αλλά στην κυριολεξία, διά του άρτου του καλώς ζυμωμένου και του οίνου, ως Σώμα και Αίμα Χριστού.

Αδελφοί μου αγαπημένοι, πολύ σωστά και σοφά στοχευμένη είναι η παραίνεση του Παύλου σήμερα. Στους Χριστιανούς τότε είχαν εισχωρήσει πολλές κακοδοξίες, οι οποίες όμως δεν λείπουν ούτε και σήμερα.

Σε αυτές πρέπει να εστιάσουμε, να τις καταλάβουμε και να τις αποτινάξουμε, ώστε να παραμείνουμε Ναοί του Θεού, όχι ως μονάδες, αλλά όλοι μαζί, υψώνοντας τον μεγαλύτερο και πιο περίλαμπρο Ναό, φτάνοντας από τη γη στον ουρανό.

Ας προσέξουμε την πολυπλοκότητα που διέπει την κάθε εποχή, αλλά, λόγω της απλοϊκότητάς μας, μπερδευόμαστε, καταστρέφοντας την πίστη μας και, κατ’ επέκταση, τον Ναό μας εκ θεμελίων.

Πώς μπορούμε να συνδυάζουμε τον Χριστό με διάφορες δαιμονικές ενέργειες; Ακούστε κάποια από τα πιο απλά: μαντείες με διαφόρους τρόπους, φλιτζάνι, χαρτιά, ακόμη ακόμη και ιερωμένους αμφιβόλου προελεύσεως, βασκανία, το μάτιασμα που ακούμε συνέχεια, ευχές για δαιμονισμένους, κακή ενέργεια, υπνωτισμός.

Όλα αυτά είναι ζιζάνια που, δυστυχώς, εκτρέφονται μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας μας, πολλές φορές λόγω αγνωσίας, τα οποία όμως μπορούν να γίνουν επικίνδυνα.

Επιζητούμε διακαώς την ισοθεΐα, που όμως αυτήν έναν άγγελο τον έριξε από την αγκαλιά του Θεού και τον έκανε δαίμονα.

Υπάρχουν όσα προείπαμε, ναι, αλλά όταν εμπιστεύεσαι τον Χριστό, δεν σε νοιάζει το μέλλον· αρκεί να ζεις το τώρα κατά το θέλημά Του.

Τρέχουν σε επιτήδειους να τους πουν το μέλλον, είτε με χαρτιά είτε με το γνωστό σε όλους φλιτζάνι είτε ακόμη και σε ιερείς, σε «γέροντες φωτισμένους».

Αφήνουν τον ζωντανό Χριστό του Αγίου Ποτηρίου, που βρίσκεται σε κάθε Θεία Λειτουργία δίπλα μας, και κάνουν χιλιόμετρα για να μάθουν το μέλλον, να ζήσουν το ψευτοθαύμα.

Υπάρχει η βασκανία, όπως και ειδική ευχή από την Εκκλησία μας. Δεν μας φτάνει αυτό· γίνεται ο καθένας πνευματικός και, όχι μόνο αυτό, χρησιμοποιούν και διάφορα άλλα δαιμονικά μέσα, όπως το λάδι στο πιάτο, ώστε να δουν και το μέγεθος του ματιάσματος.

Έπειτα, όταν κάποιος δεν είναι καλά ψυχικά, αμέσως τρέχει στον ιερέα για εξορκισμό, που είναι το πιο σύνηθες.

Όμως, όταν ο ιερέας λέει πως πρέπει να δούμε το περιστατικό με υπομονή και να γίνουν τα προβλεπόμενα, οι ενδιαφερόμενοι στρέφονται αλλού, στη νέα μόδα, τον υπνωτισμό, και άλλα τέτοια, από διάφορους απατεώνες, με τη γνωστή επικοινωνία με άλλες ψυχές ή και πνεύματα.

Όλα αυτά πρέπει σήμερα να καταλάβουμε πως δεν ανήκουν στον Χριστό. Αυτοί οι δυστυχείς άνθρωποι τρέχουν σε όλες αυτές τις δαιμονικές τελετές και έπειτα, άντε και στην Εκκλησία, και κοινωνούν κιόλας ελαφρά τη καρδία.

Αδελφοί μου, ας βάλουμε ένα στοπ σε όλα αυτά. «Ἢ τοῦ Χριστοῦ ἐσμέν, ἢ τῶν διωκτῶν τοῦ Χριστοῦ» (Γρηγόριος ο Θεολόγος, Λόγος ΙΑ΄).

Δεν γίνεται να πιστεύουμε στον Χριστό και να χρησιμοποιούμε τις δυνάμεις του πονηρού. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε, είμαστε στην Εκκλησία, αλλά στην ουσία απέχουμε από Αυτήν, γινόμενοι όργανα του διαβόλου.

Ας αρκεστούμε στο ένα και σωτήριο Σώμα και Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και στον σωστό τρόπο διαφύλαξης του εσωτερικού μας Ναού.

Αν μένουμε και εμμένουμε στον Χριστό με πίστη, τότε οι λύσεις και οι απαντήσεις σε όλα μας τα θέματα θα έρχονται Θεόσδοτα, αδιαλείπτως και ακόπως.

Η κάθαρση με την ταπείνωσή μας και την εξομολόγηση θα μας φέρουν στον φωτισμό του νοός και της καρδίας, ώστε μετά να μπορούμε να βρισκόμαστε σε συνεχή και ζωντανή επικοινωνία με τον Θεό.

Ας πράξουμε όπως έπραξαν σήμερα οι πρώτοι μαθητές του Ευαγγελίου μας· να αφήσουμε όλα τα ανούσια, περιττά και δαιμονιώδη και να ακολουθήσουμε το θέλημα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, προς φωτισμόν ψυχών και σωμάτων.

Πηγή: romfea.gr