Καλό μήνα και καλό, ευλογημένο Σεπτέμβρη!

  

Ένας καινούργιος μήνας ανοίγεται μπροστά μας σαν μια νέα σελίδα, γεμάτη ελπίδα, προσμονή και ευκαιρίες για όμορφες αρχές.

Ας αφήσουμε πίσω μας ό,τι μας πλήγωσε, ό,τι μας κούρασε και ό,τι βάρυνε την ψυχή μας.
Ας κρατήσουμε μόνο όσα μας έκαναν σοφότερους, πιο δυνατούς και πιο ανθρώπινους.

Εύχομαι ο Σεπτέμβρης να φέρει σε κάθε σπίτι υγεία, ειρήνη και χαμόγελα.
Σε κάθε καρδιά γαλήνη, δύναμη και ελπίδα.
Σε κάθε άνθρωπο που πονά, παρηγοριά.
Σε κάθε άνθρωπο που περιμένει, μια καλή είδηση.
Σε κάθε άνθρωπο που λύγισε, ένα χέρι να τον σηκώσει.

Και αν ο μήνας αυτός δεν μας φέρει όλα όσα περιμένουμε, ας μας χαρίσει τουλάχιστον τη δύναμη να μην χάσουμε την πίστη μας.

Γιατί υπάρχουν στιγμές που η μεγαλύτερη ευλογία δεν είναι να αλλάξει αμέσως η ζωή μας…
είναι να αλλάξει η καρδιά μας μέσα στη δυσκολία.

Να θυμόμαστε πως πίσω από κάθε δύσκολη νύχτα υπάρχει ένα ξημέρωμα που περιμένει.
Πίσω από κάθε δάκρυ, μια προσευχή που ανεβαίνει στον Ουρανό.
Και πίσω από κάθε «δεν αντέχω άλλο», μπορεί να κρύβεται ένα θαύμα που ακόμη δεν έχουμε δει.

Ας μπούμε, λοιπόν, στον Σεπτέμβρη με λιγότερο φόβο και περισσότερη πίστη.
Με λιγότερη πίκρα και περισσότερη αγάπη.
Με λιγότερα «γιατί» και περισσότερα «Θεέ μου, Εσύ ξέρεις».

Και όταν κάποια μέρα μέσα στον μήνα κουραστούμε, ας σηκώσουμε λίγο τα μάτια μας ψηλά και ας θυμηθούμε:

**Δεν τελείωσαν όλα επειδή κάτι μας πόνεσε.
Δεν χάθηκαν όλα επειδή κάτι δεν έγινε όπως το θέλαμε.
Όσο υπάρχει Θεός, υπάρχει ελπίδα.
Όσο χτυπά η καρδιά μας, υπάρχει δρόμος.
Και όσο μπορούμε ακόμη να προσευχόμαστε, τίποτε δεν έχει χαθεί.**

Καλό και ευλογημένο μήνα σε όλους.
Καλό μας Σεπτέμβρη.
Και μακάρι, όταν αυτός ο μήνας φύγει, να μας βρει λίγο πιο δυνατούς, λίγο πιο ήρεμους, λίγο πιο κοντά στον Θεό… και πολύ πιο κοντά ο ένας στον άλλον. 

π. Δημήτριος Αργύρης, Πρωτοπρεσβύτερος