Ευχές να ζήσουν και να γυρίσουν νικητές!!
Ήταν εκείνες οι ευχές που γιόμιζαν τα στήθια τους πίστη και δύναμη και πέφτανε πάνω στον εχθρό με λύσσα...
Ήταν εκείνες οι ευχές που τους κράτησαν όρθιους στην πείνα και στο κρύο.
Το φαί τους έλειπε. Από νερό δεν είχαν έλλειψη.
Πιάναν στη χούφτα τους το χιόνι και το ρουφούσαν μέχρι που τα χείλια τους γινότανε κατακόκκινα και μπούζι.
Μέχρι που δεν τα νιώθανε και θαρρούσαν πως κάποιο βόλι τα αφαίρεσε...
Αυτές οι ευχές και τα μάτια των αγαπημένων τους οδήγησαν στη ΝΙΚΗ!!
Κάθε που έρχονταν η εικόνα τους στο μυαλό φωνάζανε ΑΕΡΑ και σα θεριά σώμα με σώμα αναμετριόταν με τον εχθρό.
Κι όσοι πέσανε νεκροί και μείναν άθαφτοι,κάποιοι λύκοι που βγήκαν για τροφή σαν τους βλέπανε κάνανε κύκλο γύρω απ τα κουφάρια και μένανε ασάλευτοι ώρα πολύ κι ύστερα φεύγανε σηκώνοντας το κεφάλι ψηλά βγάζοντας ένα χαμηλόφωνο ουρλιαχτό σαν μοιρολόι.
Ακόμα κι οι γύπες που τρέφονται με πτώματα τούτα τα κορμιά δεν τ άγγιξαν πετούσαν από πάνω τους με αργό φτεροκόπημα σε φόρο τιμής της αντρείας τους!!
Κι οι έρμες οι μανάδες από μακριά κάθε που το σπλάχνο τους ξεψύχαγε απ του εχθρού το βόλι χάνανε την αναπνιά τους και στην ψυχή τους κούρνιαζε ο θάνατος...
Ελευθερία Λάππα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου