Του Σεβ. Μητροπολίτη Σύρου
κ. Δωροθέου
Ποιον ήρωα και ποιον άνδρα να υμνήσουμε;» προβληματιζόταν ο Πίνδαρος...
Όχι γιατί δεν έβρισκε, αλλά γιατί δεν μπορούσε να επιλέξει ανάμεσα σε
τόσους ήρωες, ανάμεσα σε τόσους άνδρες, που τιμούσαν τον τόπο και την
πατρίδα τους τότε...
Τότε, σ' εκείνα τα χρόνια τα παλιά, όταν στους πανελλήνιους αγώνες
αμιλλά το της Ελλάδας ο ανθός, που εγγυάτο την ελευθερία και την
αξιοπρέπεια της σε τέτοιον βαθμό, όσο και τα τείχη των πόλεων της, και
γι' αυτό τιμάτο με θεϊκές τιμές και εν ζωή και μετά θάνατον.
Γενικά, «ήρωας» χαρακτηρίζεται ένα άτομο που διακατέχεται από μια
αίσθηση γενικά αποδεκτής ηθικής, η οποία υπερβαίνει τα όρια του
προσωπικού συμφέροντος.
Ήρωας μπορεί να είναι ένα εξαιρετικό πρόσωπο ή ένας συνηθισμένος
πολίτης που επιδείκνυα μια ασυνήθιστη πεποίθηση και επιμονή στο να
πράττει το σωστό.
Στο άτομο αυτό αποδίδονται χαρακτηριστικά συμπεριφοράς, όπως
γενναιότητα, αυτοθυσία , σοφία, τοποθέτηση του κοινού συμφέροντος πάνω
από το ατομικό.
Ο ήρωας παρακινεί τους ανθρώπους να δουν τα καλά στοιχεία μέσα τους και να τα αναπτύξουν.
Μπορεί να λειτουργήσει ως εμπνευστής και καθοδηγητής για τα άτομα και την κοινωνία.
Κάθε εποχή αλλά και κάθε λαός είχαν και έχουν τους ήρωες τους.
Ανθρώπους που υπερέβησαν τα ανθρώπινα μέτρα, ενέπνευσαν και εμψύχωσαν
τους άλλους, καθιστάμενοι πρότυπα εθνικής και κοινωνικής ευθύνης και
προσφοράς, είτε στον πόλεμο είτε στην ειρήνη.
Γιατί ο ηρωισμός δεν εξαντλείται στα πεδία των μαχών, αλλά αναπτύσσεται και εκδηλώνεται και στα πεδία της καθημερινότητας.
Είναι ο ηρωισμός τού να μένει κανείς πιστός στις αξίες και τις αρχές
του, όταν οι άλλοι τις προδίδουν, ο ηρωισμός τού να θέτει κανείς το
συλλογικό συμφέρον πάνω από το ατομικό, όταν κυριαρχεί ο ανταγωνιστικός
εγωισμός, ο ηρωισμός τού να παραμένει κανείς ηθικός σε μια κοινωνία
αντιηρωική και ανήθικη...
Πικρή η διαπίστωση: Σήμερα, για να γίνει κανείς ήρωας, χρειάζεται ηρωισμός...
Χρειαζόμαστε ηρωισμό σε τούτη την κοινωνική και πνευματική διάλυση,
που σαν συνδετικός κρίκος θα συγκρατήσει τον σπασμένο κοινωνικό ιστό
μέσα στη λαίλαπα της γενικευμένης κρίσης, η οποία σαρώνει αρχές, ιδέες,
αξίες και ιδανικά!
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, είναι ανάγκη να σηκώσουμε τον
άγνωστο και ηρωικό Έλληνα λίγο ψηλότερα, βοηθώντας έτσι και συμβάλλοντας
στη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειες
του παρελθόντος.
Είναι θέμα πλέον εθνικής επιβίωσης η άρνηση των προτύπων εκείνων που
μας οδήγησαν ένα βήμα πριν από την καταστροφή, όχι τόσο την οικονομική
όσο την πνευματική, την κοινωνική και την ηθική, καθώς και η ταυτόχρονη
προβολή των ηρώων που εξακολουθούν να αντιστέκονται στη γενικευμένη
παρακμή και να προτείνουν έναν άλλον τρόπο ζωής, γνήσια ελληνικό!
Τα μάτια μας ακόμα θαμπώνονται από την επίπλαστη δόξα της στιγμής...
Η κρίση μας ακόμα θολώνεται από τα θέλγητρα της απατηλής και φευγαλέας δημοσιότητας...
Μόλις πρόσφατα τέσσερις νέοι έχασαν τη ζωή τους σε τραγικές συνθήκες.
Όχι πως ήταν οι μόνοι νέοι που χάθηκαν πρόωρα σε δυστυχήματα... Ήταν
οι ιδιότητές τους, όμως, που έκαναν τον θάνατο τους πανελληνίως γνωστό:
Οι τρεις άγνωστοι έως τότε σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος, ο τέταρτος
συμπαθής, πασίγνωστος και δημοφιλής επιστρέφοντας στο σπίτι του...
Τριάντα πέντε χιλιάδες συνόδευσαν τον αδικοχαμένο καλλιτέχνη στον τάφο του, με την τηλεόραση σε απευθείας μετάδοση.
Τους άλλους τρεις, που έχασαν τη ζωή τους στα κύματα του Αιγαίου, πόσοι;
Ο Πιττακός ο Μυτιληναίος διαπίστωνε: «Είναι έργο των σοφών να
προβλέψουν τη συμφορά πριν έρθει και είναι έργο των γενναίων να
αντιμετωπίσουν τη συμφορά όταν έρθει .»
Σοφοί αποδείχτηκε ότι δεν είμαστε.... Γενναίοι, όμως, πρέπει να
γίνουμε! Διαφορετικά, η συμφορά θα μας καταβάλει, ενώ εμείς θα άδουμε...
Πηγή: romfea.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου