Πως τα πάθη βλάπτουν την σχέση μας με τον Θεό;

Αν τα πάθη δεν τα πολεμήσουμε, μεγαλώνουν και μας κάνουν κακούς. 

Ο εγωισμός, η ανηθικότητα, τα νεύρα, οι βρισιές, το μίσος, η ζήλια, ο φθόνος κλπ. αν δεν πολεμηθούν, θα κυριαρχήσουν σ’ όλη την ψυχή και θα τη διαφθείρουν. 

Ψυχές βρώμικες και διεφθαρμένες δεν μπορούν να έχουν καλή σχέση με τον αμόλυντο Θεό. 

Η υπερηφάνεια είναι το πάθος του εγωισμού. Μ’ αυτόν αυτοεπαινείται ο υπερήφανος και υποτιμά τους άλλους. Ο υπερήφανος δεν έχει ως κέντρο της ζωής του τον Θεό αλλά τον εαυτό του. 

Η κενοδοξία είναι το πάθος της επιδίωξης της επίδειξης, της δόξας, της αναγνώρισης και του επαίνου των συνανθρώπων. Ο κενόδοξος επιδεικνύει στο κοινωνικό περιβάλλον του τις ικανότητες και τα κατορθώματά του, τα δώρα του Θεού, και δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη του Θεού. 

Η πορνεία είναι το πάθος της απόλαυσης παράνομων σαρκικών σχέσεων. Με την πορνεία η αγάπη ξεπέφτει στο σωματικό σεξ, που δεν ικανοποιείται ποτέ. Ο πόρνος χάνει την παρρησία της προσευχής κι αν δεν μετανοήσει, χάνει και την πίστη του προς τον Θεό.

Η γαστριμαργία είναι το πάθος που ο κάτοχός του δεν αρκείται στο αναγκαίο φαγητό, αλλά φροντίζει να τρώει καλομαγειρεμένα και πολλά φαγητά. Ο γαστρίμαργος είναι αχόρταγος, ζει για να τρώει και χάνει λίγο ή πολύ τον πνευματικό προσανατολισμό. Το υπερβολικά γεμάτο στομάχι δεν βοηθάει καθόλου στην προσευχή. Ο καλοφαγάς κινδυνεύει να γίνει υλιστής και άθεος.

Η φιλαργυρία είναι το πάθος της απόκτησης πολλών χρημάτων και κτημάτων για άνεση και επίδειξη. Το πάθος αυτό υποδουλώνει τον άνθρωπο και δεν ικανοποιείται ποτέ. Ο φιλάργυρος λόγω της συνεχούς ενασχόλησης με την ύλη χάνει τον πνευματικό προσανατολισμό και την επικοινωνία με τον Θεό. 

Η οργή και ο θυμός είναι τα πάθη που ο κάτοχός τους εκδηλώνει σκληρή συμπεριφορά προς τους συνανθρώπους του. Ο οργίλος και ο θυμώδης λόγω εγωισμού δεν έχουν πραότητα και υπομονή. Η ατμόσφαιρα της οργής και του θυμού δεν ευνοούν καθόλου την προσευχή και την επικοινωνία με τον Θεό. 

Η ακηδία είναι το πάθος της παραμέλησης των πνευματικών καθηκόντων. Με το πάθος αυτό ο άνθρωπος δείχνει τεμπελιά για τα πνευματικά, δεν μελετά με ζήλο την Αγία Γραφή και άλλα πνευματικά βιβλία, δεν προσεύχεται θερμά και δεν νηστεύει σωστά. 

Η λύπη είναι το πάθος της υπερβολικής στενοχώριας. Η λύπη έχει πολλές αιτίες. Συνήθως προέρχεται από τον εγωισμό και την ολιγοπιστία. Με τη λύπη χάνεται το κουράγιο του πνευματικού αγώνα.