Μια παράκληση εκ καρδίας προς κάθε Χριστιανό.

Αν θα μπορούσαμε να δώσουμε μια εικόνα του τελευταίου καιρού σε αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας θα ήταν η ως άνω που επιλέξαμε.... Ο Πύργος της Βαβέλ.

Τα τελευταία χρόνια εξελισσόμαστε σε ένα ανομοιογενή Κράτος, χάνουμε την εθνική μας ταυτότητα, την θρησκευτική μας υπόσταση και κάθε δημοκρατική αρχή και παράδοση που ετούτο το Έθνος γέννησε και δημιούργησε.

Μνημόνια, οικονομική κρίση και εξαθλίωση, κρίση αξιών, μεταναστευτική επιδρομή, θρησκευτική απαξίωση, βιβλικές καταστροφές (Μάνδρα, Μάτι, Χαλκιδική, Κρήτη, Εύβοια κ.α.), κυριαρχική απειλή (Τουρκία), Οικουμενισμός και πανδημία Κορωνοιού.

Πάντα σε κάθε περίπτωση ο Έλληνας σε ένα μέρος έβγαζε την ομόνοια ως Έθνος και σε άλλο μέρος έβγαζε την ανάγκη για να κρίνει, να συγκρίνει, να κατακρίνει, να σχολιάσει και να τσακωθεί με τα αδέλφια του( εννοούμε την εσωτερική μας διαχείριση σε κάθε δυσκολία) κάτι σαν τον εμφύλιο πόλεμο χωρίς όπλα.

Σε μια ταινία του μακαριστού Θανάση Βέγγου έλεγε ο μακαριστός..... Αυτός δεν είναι πόλεμος αυτός είναι ντροπή, Έλληνας να τουφεκά Έλληνα;

Θα πει κάποιος μα δεν βλέπεις τι μας προκαλούν; Ναι βλέπουμε αλλά..... Υπάρχει το αλλά.... Καμία φορά δεν κερδίσαμε κάτι χωρίς την ομόνοια και την πίστη μας, όλοι οι αγώνες του Έθνους περιείχαν αυτά τα δύο στοιχεία, σήμερα όμως εκλείπουν.

 
 

Σήμερα ψάχνουμε για τους εξαφανισμένους κλέφτες του Κράτους, για τις ΜΚΟ, για τις ευθύνες μα όχι την αποκατάσταση σε υποδομές και νομιμότητα, ψάχνουμε τα αποτελέσματα των κάλπεων και όχι αυτούς που ψηφίζουμε, ψάχνουμε το μέσον για να μας βολέψει, χτίζουμε πτυχία και γκρεμίζουμε ανθρώπους, σπέρνουμε φόβο και πουλάμε ελπίδα, διχοτομούμε την θρησκεία μας, τους Μητροπολίτες, τους Ιερείς και τους πιστούς, κρύβουμε τον Χριστό για να ονομαζόμαστε ειρηνιστές, θάβουμε και στην κυριολεκτική έννοια και στην μεταφορά συνανθρώπους και ξεχνούμε το γιατί, κρίνουμε τον Πατριάρχη, τον Αρχιεπίσκοπο, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό, τον αστυνομικό, τον στρατιωτικό, τον Ιατρό, τον παπά, τον γείτονα και τον αδελφό μα δεν σκεφτόμαστε να κρίνουμε τον εαυτό μας ούτε στο ελάχιστο, ψάχνουμε για αποτείχιση για τις μάσκες,για εμβόλια και προφητείες μα δεν ψάχνουμε για την δύναμη της μετανοίας.

Έκκληση εκ καρδίας, σταμάτα Έλληνα την κατρακύλα και πέσε γονυπετής να προσευχηθείς για όλους αυτούς που προαναφέραμε και γι' αυτούς που σήμερα είναι στην όψη ενός πολέμου, σκέψου την αυριανή ημέρα αν ο Θεός στην χαρίσει με υγεία και ειρήνη τι πρέπει να αλλάξεις στην ζωή σου, στην σκέψη σου και τι πρέπει να προσθέσεις στην ψυχή και στην πίστη σου.

Πάρε το εικόνισμα αγκαλιά και κάλεσε τον Χριστό και την Παναγιά να έρθουν στην προσευχή σου, μίλα με λόγια απλά εκ καρδίας, στάξε δάκρυ μετανοίας και ζήτα συγχώρεση για αυτά που έχεις πράξει και συγχώρεσε αυτούς που σε έχουν πληγώσει.

Το να βρούμε τους ενόχους δεν θα μας γλυτώσει, το να πάψουμε να δημιουργούμε μια κοινωνία που βγάζει τέτοιους ενόχους θα μας σώσει από το πρόβλημα.... Όλο ψάχνουμε να βρούμε αλλά δεν διορθώνουμε τίποτα.

Επέστρεψε στον Θεό, ξανά γίνε το δημιούργημα του.

Για μία φορά στην ζωή σου κοίτα γύρω σου τι συμβαίνει και ζήτα την βοήθεια μόνο από αυτόν που μπορεί να στην δώσει..... Ολιγόπιστε, είς τί εδίστασας;.... Μην σε φοβίζουν τα μεγάλα κύματα και ο ισχυρός άνεμος, κοίτα που με την πίστη σου περπάτησες εσύ ο άνθρωπός μου πάνω στα κύματα και δέξου τον Θεό και Σωτήρα σου.

Δεν κρίνω και ούτε παίρνω θέση υπέρ ή κατά με αυτά τα λόγια αλλά λυπούμαι έναντι του Θεού να βλέπω τις εικόνες Του να βεβηλώνουν η μία την άλλη.

Έκκληση εκ καρδίας τώρα είναι σίγουρα η ώρα να προσευχηθείς και να μετανοήσεις.

- Ο Ανάξιος -