Τα χέρια.

 

 

Μια εκπληκτική!!!! Εκφραστικότατη!!! Φωτογραφία!!!!
Πόσα εξιστορεί, πόσο δυνατά μπορεί να μας μιλήσει....
Τα χεράκια της γιαγιάς μιας ολόκληρης ζωής!!!!!

"Κοιτάζει τα χέρια της. Πως έγιναν έτσι.;
Που βρέθηκαν τόσες φλέβες, τόσες ελιές και σημάδια, τόσες ρυτίδες στα χέρια της; 

Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και πότε δεν γύρισε να τα κοιτάξει.
Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν, ούτε που μαράθηκαν, ώσπου ξεράθηκαν.
Όλα αυτά τα χρόνια η έγνοια της ήταν αλλού, όχι στα χέρια τής :
Μην κοπεί, μην καεί, μην τρυπηθεί...

Κοιτάζει τα χέρια της σα να τα βλέπει για πρώτη φορά. Ξενα της φαίνονται....
Και τη δεν τράβηξαν αυτά τα χεράκια στα κρύα και στα λιοπύρια, στη φωτιά στα νερά, στα χώματα...
Κοιτάζει πάλι τα χέρια της.

Τι θα τα κάνει; Να τα κρύψει κάτω από την ποδιά της να μην τα βλέπει;
Τόσα χρόνια δεν γύρισε να τα κοιτάξει και τώρα δεν μπορεί να πάρει τα μάτια της από πάνω τους.
Κι όταν δεν τα κοιτάει η κάνει πως δεν τα κοιτάει την κοιτάνε αυτά.
Δεν είναι που κοιτάνε, ασ'τα να κοιτάνε, είναι που κοιτάνε σαν να θέλουν κάτι.
Ξέρει τι θέλουν να τα χαϊδέψει.
Αχ αυτά τα χέρια!!!!!