Αμπαρωμένη αυλόπορτα
πολυχορταριασμένη
σπίτι κλειστό αθόρυβο
Ανθρώπους περιμένει
Έχει παράθυρα κλειστά
αυλή χωρίς λουλούδια
κάποτε στο μπαλκόνι του
έπαιζαν αγκελούδια
Ρωτούν και ξανα ρωτούν
αν κάποτε γυρίσουν
χαμόγελο και ζεστασιά
και πάλι να σκορπίσουν
Τι κι αν μας σκότωσαν ψυχές
τήν ήττα μας θα δούνε
έχει λεβέντικα παιδιά
που πάντα θα τ'αγαπούνε!!!!
Ευτυχία Κολιού

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου