Το δάκρυ του Χριστού!

 

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα! Ξεκινάμε την πορεία μας μαζί με το Χριστό για την Σταύρωση και την Ανάσταση!
Ξεκινάει η πορεία με Ανάσταση και τελειώνει με Ανάσταση. Γιατί ο Χριστός, δεν είναι θάνατος αλλά Ανάσταση και Ζωή.

Το είχε πει ο Χριστός στην Μαρία, την αδερφή του Λαζάρου, στον υπέροχο διάλογο που μας διασώζει ο Ιωάννης στο Ευαγγέλιό του; "Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.
Λέγει αὐτῷ Μάρθα·
Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
Εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς·
Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή.
Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται·
καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
Πιστεύεις τοῦτο;"

Πόσο παρήγορο!
Πόσο συγκινητικό!
Πόσο θεϊκό, φιλάνθρωπο, ουράνιο!
Ο Χριστός είναι η ενσάρκωση της Ανάστασης και της Αιώνιας Ζωής!
Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος!
Ο Χριστός είναι η Ζωή μας, η Σωτηρία μας!
Ο Χριστός είναι το παν!!!

Όμως, εφόσον ο Χριστός είναι η Ανάσταση και ήξερε ότι θα αναστήσει τον Λάζαρο, τότε γιατί δάκρυσε;

"ἔλεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι· ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν·"

Όταν είδε ο Χριστός την Μαρία να κλαίει, αλλά και τον κόσμο, που άρχισε να μαζεύεται, να κλαίει κι εκείνος, τότε δάκρυσε, όχι για τον Λάζαρο, όχι γιατί τον κατάπιε τον Λάζαρο ο θάνατος, αλλά γιατί ολόκληρο το ανθρώπινο γένος ήταν έρμαιο του θανάτου. Δάκρυσε για την κατάντια της εικόνας του Θεού, που ενώ πλάστηκε για την αιωνιότητα, τώρα είναι δέσμιος της φθοράς του θανάτου. Αντί να χαίρεται την αιώνια ζωή, τώρα πεθαίνει, αποσυντίθεται και σκορπίζει την δυσώδη μυρωδιά του θανάτου! Γι' αυτό δάκρυσε.

Όμως με την Ανάσταση του Λαζάρου, μας δίνει ο Χριστός ένα παράδειγμα, πώς εμείς οι άνθρωποι θα αναστηθούμε εν τη εσχάτη ημέρα. Όπως με ένα του λόγο κάλεσε τον Λάζαρο να βγει
από τον τάφο και εκείνος υπάκουσε και αναστήθηκε, έτσι με ένα του λόγο, με ένα σάλπισμα, θα αναστηθούν οι νεκροί από τους τάφους την ημέρα της κρίσεως. Αυτό λέει και το απολυτίκιο της ημέρας:

"Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρὸ τοῦ σοῦ Πάθους πιστούμενος,
ἐκ νεκρῶν ἢγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός."

Για να πιστέψουμε στην κοινή μας ανάσταση, γι' αυτό έγειρε εκ των νεκρών τον Λάζαρο! Και όσοι πιστέψουν, ζουν πλέον χωρίς τον φόβο του θανάτου! Ζουν τη χαρά, ζουν τον παράδεισο, ζουν τη ζωή τους γεμάτοι ελπίδα και πίστη! Γιατί πορευόμαστε όλοι όχι προς τον κοινό μας θάνατο, αλλά ένα βήμα παραπέρα, στην κοινή μας Ανάσταση!

Καλή Ανάσταση!