Η λύση έρχεται όταν παραδεχτούμε την αμαρτία μας.

 

Αρχιμανδρ. Παύλος Παπαδόπουλος

Είναι δύσκολο να αποκτήσεις διάκριση, αυτογνωσία και αυτομεμψία.

Γι’ αυτό οι άνθρωποι προτιμούν να αναθεματίζουν και να κατακρίνουν εύκολα τους άλλους.

Σήμερα όπως ποτέ άλλοτε εκδηλώνεται μια απίστευτη αρνητικότητα και εχθρότητα.

Δύσκολα οι άνθρωποι θα παραδεχτούν τα λάθη τους. Εύκολα θα βγάλουν συμπεράσματα και θα χαρακτηρίσουν κακόβουλα τους άλλους.

Δεν καθόμαστε να δούμε την ζωή μας. Φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τους δικούς μας δαίμονες, να παραδεχτούμε τις ιδιοτροπίες μας. Προτιμούμε την εύκολη λύση της θυματοποίησης του εαυτούλη μας, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση αυτοδικαίωσης.

Χρειάζεται επιτέλους να πάψουμε να το παίζουμε το θύμα της ιστορίας.
Ο εγωιστής και αμετανόητος άνθρωπος πάντα αυτοπροβάλλεται ως ο αδικημένος της υπόθεσης. Ενώ ο ταπεινός και μετανοημένος πάντα αναλαμβάνει τις ευθύνες των επιλογών του.

Όπου βλέπετε ανθρώπους που εύκολα γκρινιάζουν, κακιώνουν, κατακρίνουν, φθονούν, απαξιώνουν, σχολιάζουν πάντα αρνητικά, διαβάλουν, συκοφαντούν, χλευάζουν… να ξέρετε είναι άνθρωποι που έχουν σοβαρά προβλήματα με την ζωή τους. Συνήθως έχουν αποτύχει να αποδεχτούν την κατάστασή τους και έτσι θέλουν να υποβαθμίσουν και όλους τους άλλους. Επειδή οι ίδιοι δυστυχούν θέλουν και όλοι οι υπόλοιποι να δυστυχήσουν.

Μην παραμυθιάσουμε εαυτούς και αλλήλους ότι δεν φταίμε σε τίποτα και πουθενά. Όλοι έχουμε κάνει λάθη. Δεν είναι λύση η επιθετικότητα προς τους άλλους για να καλύψουμε τις ανεπάρκειες και παραξενιές μας.

Η λύση έρχεται όταν παραδεχτούμε την αμαρτία μας, όποια κι αν είναι αυτή και πλέον να προσπαθούμε να διορθώσουμε τον τρόπο σκέψης μας, την συμπεριφορά μας, την ζωή μας.

Διότι αλίμονο εάν παραμένουμε μαντρωμένοι στο «εγώ» μας και δεν εξελισσόμαστε δια της μετανοίας.

Ελπίζουμε και αισιοδοξούμε όταν μετανοούμε ειλικρινά και βάζουμε νέα αρχή στην ημέρα μας, στην εργασία μας, στην σχέση μας.

Όπου δεν υπάρχει μετάνοια, υπάρχει μιζέρια και κομπλεξισμός. Μην αδικούμε τον εαυτό μας στερώντας τον από την μετοχή μας στην χαρά της αποδοχής δια της μετανοίας και της ειρήνης δια της ταπεινώσεως.

Υ. Γ.: Μακάρι να συνειδητοποιήσουμε ότι αξίζει να εστιάσουμε στα κοινά που μας ενώνουν με τους άλλους και όχι στις τυχόν διάφορες που μας χωρίζουν.