Το μήνυμα τής εορτής των Χριστουγέννων
καί των Θεοφανείων είναι σίγουρα πιό επίκαιρο
από ποτέ άλλοτε.
Γι' αυτό καί η σύγχρονη αντίληψη
αγωνίζεται λυσσαλέα να το διαγράψει
καί να το εξαφανίσει.
Από ετών υπερτονίζεται ο κοσμικός εορτασμός
είς βάρος της θρυσκευτικής εορτής.
Τα δεντράκια καί τα αστεράκια.
Τα λαμπιόνια καί τα δώρα.
Τα γλυκίσματα σταδιακά
αντικατέστησαν το θρησκευτικό χρώμα
των Χριστουγέννων.
Η παρθένος Μαρία έμεινε μόνο Μαρία.
Ο Χριστός
καί ώς λέξη συστηματικά άρχισε να συρρικνώνεται,
σταδιακά να ξεθωριάζει καί επιμελώς
να περιθωριοποιείται.
Ήδη ο κόσμος εορτάζει Χριστούγεννα
χωρίς πίστη καί δίχως πνεύμα.
Δίχως νόημα καί χωρίς Χριστό.
Ίσως η πραγματική κρίση
να είναι ό,τι χάσαμε τα Χριστούγεννα.
Ο θάνατος δεν αποτελεί πέρασμα στην αιωνιότητα
αλλά επιστροφή στην ανυπαρξία.
Η τιμή της ταφής του νεκρού σώματος
αντικαθίσταται
από τον μηδενισμό της βίαιας αποτέφρωσης
καί η ευλογία της εξόδιας ακολουθίας
από κάτι πού βαπτίζεται πολιτική κηδεία.
Ο άνθρωπος έχει καταντήσει πιά υλικό όν
στερημένο πνεύματος, προοπτικής καί αξίας.
Πρίν πεθάνει η αθε'ί'α του έχει
ήδη ρουφήξει τη ζωή!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου