ΜΕΤΑΝΟΙΑ.

 

Κάποιος νέος, μας διηγείται ο Αββάς Ιωάννης του λυκού παρασυρμένος από του κόσμου τις ήδονές, είχε βυθιστεί στη λάσπη της άσωτίας.
Κάποτε όμως συνήλθε σαν τον άσωτο και ζήτησε το δρόμο του γυρισμού στο σπίτι του πατέρα.
Άφησε τον κόσμο, για να βρει στην έρημο το λυτρωμό μακριά από τις αφορμές της αμαρτίας.
Καταφύγιο του έκανε ένα παμπάλαιο μνήμα. Κλεισμένος θεληματικά σε αυτή την πρωτότυπη φυλακή ,έκλαιγε πικρά την τραυματισμένη ψυχή του.
Οί άγγελοι χαίρονταν αλλά τα πνεύματα της πονηρίας που είδαν να φεύγει τόσο απροσδόκητα ή λεία από τα χέρια τους δεν άργησαν να κάνουν έφοδο.
Τριγύριζαν τη νύχτα στο μνήμα και έλεγαν όργισμένα:
Πού είσαι άθλιε; Γιατί μας απαρνήθηκες ύστερα από τόση φιλία; Αφού τα γεύτηκες όλα κατά κόρον, αποφάσισες να γίνεις Άγιος. Πολύ αργά τώρα να παριστάνεις το σώφρονα,ελπίζοντας για έλεος .
Έλα έξω ανόητε,που φώναζαν άλλοι.
Σέ περιμένει η συντροφιά σου. Δυστυχισμένε του ψιθύριζαν οι πονηρότεροι ,για σένα δεν υπάρχει σωτηρία. Αυτού που τρύπωσες γρήγορα θα βρεις το θάνατο και την αιώνια καταδίκη.
Με πόση κακία πάσχιζαν να τον φέρουν σε απελπισία! Μα ο γενναίος αγωνιστής ήταν πια αποφασισμένος να πεθάνει καλύτερα, παρά να γυρίσει στα ίδια. Ζήτησε με θερμή ικεσία τήν θεία βοήθεια, περιφρονώντας τη δαιμονική φαντασία.

Την άλλη βραδιά ο διάβολος έγινε πιο απειλητικός .
Αν δεν βγεις αμέσως έξω δεν γλυτώνεις από τα χέρια μου .
Και επειδή φυσικά εκείνος δεν τον άκουσε που επιτέθηκε και τον άφησε νεκρό σχεδόν από τα χτυπήματα.
Ετσι εκδικήθηκε .
Οι συγγενείς του πάλι ανήσυχοι για την ξαφνική του εξαφάνιση τον αναζήτησαν παντού. Τέλος τον ανακάλυψαν σε κακή κατάσταση μέσα στο μνήμα.
Μά όσο κι αν επέμεναν στάθηκε αδύνατο να τον πείσουν να τους ακολουθήσει.
Ακόμη μία νύχτα του επιτέθηκαν οι δαίμονες μέ άσυγκράτητη μανία και θα τον έθανάτωναν με τους άγριους δαρμούς αλλά δεν είχαν εξουσία .
Ό αθλητής δεν κλονίστηκε.
Προτίμησε να χάσει την πρόσκαιρη ζωή παρά να μολύνει
ύστερα από τη μετάνοια το σώμα και την ψυχή του πάλι με το μικρόβιο της αμαρτίας.
Τότε τα δαιμόνια αναγνώρισαν την ήττα τους.
Νικηθήκαμε, νικηθήκαμε, φώναζαν θρηνώντας και έξαφανίστηκαν και ούτε τόλμησαν πια να τον πειράξουν.
Ελευθερωμένος έτσι από κάθε δοκιμασία έμενε στο μνήμα ως το τέλος της ζωής του ο πρώην άσωτος, και αξιώθηκε να κάνει θαύματα για να φανεί η δύναμη της μετανοίας.