Στους δικαίους οι θλίψεις στέλνονται ως δοκιμασίες: έτσι έγινε με τον μακάριο Ιώβ της Παλαιάς Διαθήκης.
Σ’ εμάς τους αμαρτωλούς όμως, στέλνονται ως σωφρονιστικές τιμωρίες και ως ερεθίσματα για μετάνοια.
Σηκώνετε βαρειές θλίψεις;
Λυπάμαι γι’ αυτό και σας συμπονάω.
Άλλη βοήθεια δεν υπάρχει, παρά μόνο η υπομονή και η ελπίδα στο έλεος του Θεού.
Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται.
Και για όλα πρέπει να Τον ευγνωμονούμε, όχι μόνο για τα ευχάριστα, αλλά και για τα δυσάρεστα.
Γιατί
κι αυτά στην ωφέλειά μας αποσκοπούν: στην κάθαρση, στην απόκτηση και
στερέωση καλών έξεων, στη μνήμη και επίκληση του Κυρίου.
Μη βαρυγγωμάτε, λοιπόν.
Κάντε υπομονή στις σκοτεινές ημέρες.
Θα έρθουν και φωτεινές.
Θλίψεις, η μια πίσω από την άλλη..
Δεχθείτε τις με γενναιοψυχία και καρτερία.
Είναι σωτήρια φάρμακα για τις αρρώστιες της ψυχής σας, σημάδι ότι ο Θεός ενδιαφέρεται για σας.
Ευχαριστήστε Τον!
Και φροντίστε να γίνετε καλά.
Μην εξουδετερώνετε τη θεραπευτική δράση αυτών των φαρμάκων με το γογγυσμό.
Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου