Μου αρέσουν οι άνθρωποι
που δεν αφήνουν θόρυβο πίσω τους.
Που περνούν σαν φως χαμηλό,
χωρίς να τυφλώνουν.
Δεν μπαίνουν με αξιώσεις,
ούτε με λόγια μεγάλα.
Έρχονται με απλότητα
και μένουν με αλήθεια.
Ξέρουν να ακούν,
πριν μιλήσουν.
Να αγγίζουν,
χωρίς να πληγώνουν.
Και όταν φύγουν,
δεν παίρνουν τίποτα μαζί τους,
παρά μόνο αφήνουν
ένα ανεπαίσθητο αποτύπωμα
εκεί όπου κατοικεί η καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου