Το
Απόδειπνο δεν είναι απλώς μια ακολουθία· είναι ο «νυχτερινός
αναπνευστήρας» της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Καθώς η ημέρα υποχωρεί και η
ησυχία απλώνεται, η Εκκλησία μας καλεί σε μια βαθιά βουτιά στον
εσωτερικό μας κόσμο.
Στο Μεγάλο
Απόδειπνο, η ψυχή σταματά να κοιτάζει το «έξω» και στρέφεται στο «μέσα».
Είναι η ώρα που ο άνθρωπος στέκεται γυμνός από προσωπεία μπροστά στον
Θεό.
«Κύριε των Δυνάμεων, μεθ’
ημών γενού...»: Αυτή η φράση δεν είναι μια απλή παράκληση. Είναι η
ομολογία ότι στις δυσκολίες της ζωής και στους πειρασμούς της νηστείας,
δεν είμαστε μόνοι. Ο Θεός των «Δυνάμεων» γίνεται συνοδοιπόρος στην
προσωπική μας έρημο.
Τις πρώτες
τέσσερις ημέρες, το Απόδειπνο κοσμείται από αυτό το αριστούργημα. Κάθε
«Ελέησόν με, ο Θεός» είναι μια σφυρηλάτηση της καρδιάς, μια προσπάθεια
να σπάσει το κέλυφος του εγωισμού.
Το
Μεγάλο Απόδειπνο διαβάζεται την ώρα που το φυσικό φως χάνεται.
Συμβολίζει την προσπάθεια του πιστού να μην αφήσει το πνευματικό σκοτάδι
(την απόγνωση, την ακηδία, την αμαρτία) να κυριεύσει την καρδιά του.
Αναγνωρίζουμε ότι «ουκ έχομεν άλλην βοήθειαν, ουκ έχομεν άλλην ελπίδα». Αυτή η παραδοχή δεν είναι ηττοπάθεια, αλλά η αρχή της αληθινής δύναμης. Οι εκτενείς δεήσεις προς την Θεοτόκο μας θυμίζουν ότι η μετάνοια χρειάζεται μια μητρική αγκαλιά για να καρποφορήσει.
«Μη αποστρέψης το πρόσωπόν Σου από του παιδός Σου, ότι θλίβομαι...»
Αυτός ο στίχος συμπυκνώνει όλη την αγωνία του ανθρώπου που ψάχνει το φως μέσα στη Σαρακοστή. Η νηστεία του σώματος είναι απλώς η προετοιμασία· η νηστεία της ψυχής από τα πάθη είναι ο στόχος, και το Απόδειπνο είναι το εργαλείο για να τον πετύχουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου