Το Ψυχοσάββατον

  

Το Σάββατο αυτό είναι αφιερωμένο
σε όλους τους Κεκοιμημένους.
Είναι Ψυχοσάββατον.

Και το Ψυχοσάββατον,
δεν είναι απλώς μια ημέρα.
Είναι κάτι ανώτερο.
Είναι μνήμη. Και επειδή μνήμη, ανάμνηση.
Και επειδή ανάμνηση, συγκίνηση.
Και επειδή συγκίνηση, καθήκον.
Και επειδή καθήκον, ανάγκη.
Και επειδή ανάγκη, χρέος!
Χρέος να μην ξεχνάμε.
Χρέος να ευγνωμονούμε.
Χρέος να προσφέρουμε.

Το Ψυχοσάββατον
δεν είναι απλώς μια ημέρα.
Είναι κάτι ανώτερο.
Είναι πίστη.
Και επειδή πίστη, ελπίδα.
Και επειδή πίστη, βεβαιότητα.
Και επειδή πίστη, Ανάσταση.
Και επειδή Ανάσταση, Ζωή!

Καθώς πηγαίνουμε στους Ναούς
το Ψυχοσάββατον,
ακούμε διακήρυξη Αναστάσεως.
«Τῇ ἐκ νεκρῶν ἐγέρσει σου Χριστέ,
οὐκέτι ὁ θάνατος κυριεύει
τῶν θανόντων εὐσεβῶς».
Δεν υπάρχει θάνατος!
Τον νίκησε ο Χριστός.
Και οι Κεκοιμημένοι ζουν.
Δεν πεθαίνουν.
Κοιμούνται.
Προσμένουν.

Το Ψυχοσάββατον,
δεν είναι απλώς μια ημέρα.
Είναι Ομολογία:
Της Αναστάσεως του Χριστού.
Της κοινής μας αναστάσεως.
Της Δευτέρας Παρουσίας.

Αδελφοί,
μην αγνοούμε το Ψυχοσάββατον.
Μην ξεχνάμε τους Κεκοιμημένους.
Περιμένουν την αγάπη μας.
Όπως κάποτε και εμείς
θα περιμένουμε την αγάπη άλλων...