Η κρίση του Θεού.

 

Όπως ακούσαμε στο Τριώδιο, η κρίση του Θεού τι είναι;
Είναι κρίση αγάπης, κρίση ευσπλαχνίας τελικά.
Τι είπε ο Χριστός; Δε μας είπε:
-Φάγατε λάδι τη μεγάλη Σαρακοστή;
-Όχι Κύριε, δεν φάγαμε λάδι.
-Μπράβο σας!
Περάστε στον παράδεισο.

-Πήγατε στο απόδειπνο τη Μεγάλη Σαρακοστή;
-Πηγαίναμε Κύριε, κάναμε και μετάνοιες! -Περάστε στον παράδεισο.

-Πήρατε λουλούδια για τον επιτάφιο;
-Πήραμε λουλούδια!
-Περάστε στον παράδεισο.

Δεν είπε τίποτα από όλα αυτά.
Τι είπε;
"Ήμουν φτωχός και με ελεήσατε.
Ήμουν ξένος και με παρηγορήσατε.
Ήμουν άρρωστος και με επισκεφτήκατε.
Ήμουν στη φυλακή και ήρθατε προς με,
ήμουν γυμνός και με ενδύσατε".

Αυτή είναι η κρίση!
Και γιατί αυτή είναι η κρίση;

Γιατί αυτό το γεγονός μάς κάνει πραγματικά παιδιά του Θεού!

Τι να σε κάνω αν δεν έφαγες λάδι και έφαγες τον άλλο από τη γλώσσα; Δεν έφαγες μία κουταλιά λάδι και ήπιες μία μπουκάλα αίμα, το αίμα του αδερφού σου!
Προσεύχεσαι, λες. Προσεύχομαι, προσεύχομαι, προσεύχομαι αλλά δεν έχεις μέσα στην καρδιά σου ευσπλαχνία.
Τι προσεύχεσαι; που προσεύχεσαι;

Έλεγε και ο γέροντας μας:
"καλά ρε παιδί μου, που προσεύχονται αυτοί οι άνθρωποι;
Στον Κρόνο;
Στο θεό Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του;".

Γίνεται να προσεύχεσαι στο Θεό, τον πλήρη ευσπλαχνίας και αγάπης, και η καρδιά σου να'ναι πέτρα;
Κι η καρδιά σου να'ναι ξύδι;
Κι εσύ να'σαι έτοιμος να φας τον άλλο από την γλώσσα γιατί δεν κάνει αυτά που εσύ θέλεις;

                                                                                                                                                   π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού