Θα σε πουν «υπερβολικό.

  

Γιατί δεν έμαθες να μικραίνεις τον εαυτό σου για να χωρέσεις στους φόβους τους.
Γιατί μιλάς όταν οι άλλοι σωπαίνουν και σωπαίνεις όταν όλοι φωνάζουν.
Θα σε πουν «δύσκολο».
Γιατί δεν συμβιβάζεσαι με το λίγο, με το πρόχειρο, με το ψεύτικο.
Γιατί διάλεξες την αλήθεια, ακόμα κι όταν κοστίζει.
Θα σε πουν «απόμακρο».
Γιατί έμαθες να προστατεύεις την ψυχή σου.
Γιατί δεν χαρίζεις την παρουσία σου σε όποιον δεν σέβεται το βάθος σου.
Θα σου κολλήσουν λέξεις σαν ετικέτες,
θα προσπαθήσουν να σου εξηγήσουν για να μη χρειαστεί να σε καταλάβουν.
Άφησέ τους.

Εσύ μείνε πιστός σε αυτό που είσαι,
σε αυτό που ξέρεις μέσα σου χωρίς αποδείξεις.
Και όταν ο χρόνος κάνει τη δουλειά του,
όταν οι μάσκες πέσουν και οι φωνές σωπάσουν,
τότε κάποιοι θα έρθουν πιο ήσυχα
και θα σου πουν:
«Μας έδειξες τον δρόμο χωρίς να το ξέρεις.
Χαίρομαι που δεν άλλαξες.»

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κολωνού