Η ημέρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάει όλους τους Οσίους Ασκητές και Ασκήτριες, εκείνους που «έλαμψαν» μέσα από την πνευματική άσκηση, την προσευχή και την αυταπάρνηση.
Την παραμονή της Κυριακής της Τυρινής, η Εκκλησία στρέφει το βλέμμα της στην έρημο, στα σπήλαια και στα μοναστήρια, τιμώντας τις στρατιές των Αγίων που νίκησαν τις ανθρώπινες αδυναμίες.
Δεν πρόκειται για τη γιορτή
ενός συγκεκριμένου προσώπου, αλλά για μια πανηγυρική σύναξη όλων εκείνων
που μετέτρεψαν τη ζωή τους σε μια διαρκή προσευχή.
Γιατί τιμώνται αυτή τη μέρα;
Η
επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία. Καθώς προετοιμαζόμαστε να
εισέλθουμε στο «στάδιο των αρετών» της Μεγάλης Σαρακοστής, η Εκκλησία
μας παρουσιάζει τους Οσίους ως:
Πνευματικούς Οδοδείκτες: Μας θυμίζουν ότι η νηστεία δεν είναι απλώς αποχή από τροφές, αλλά ένας αγώνας για την ελευθερία της ψυχής.
Πρότυπα Υπομονής: Μέσα από το παράδειγμά τους, παίρνουμε θάρρος για τον δικό μας καθημερινό αγώνα.
Οι Όσιοι Ασκητές, από τον Άγιο Αντώνιο έως τις μεγάλες Ασκήτριες της ερήμου, δεν υπήρξαν άνθρωποι που μισούσαν τη ζωή. Αντίθετα, ήταν άνθρωποι που αγάπησαν το Φως. Με την άσκησή τους, δεν τιμώρησαν το σώμα, αλλά το «εξάγνισαν» για να γίνει ναός του πνεύματος.
Σήμερα, η μνήμη τους μας καλεί να αναλογιστούμε τη δική μας πορεία. Μας προτρέπει να αφήσουμε πίσω τα περιττά βάρη της καθημερινότητας και να ξεκινήσουμε τη Σαρακοστή με ελαφρύ βήμα, έχοντας ως εφόδιο την ταπείνωση και την αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου