Το
Φιλί στον Λεπρό....Μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες της Οσίας
Γαβριηλίας αφορά την περίοδο που υπηρετούσε στο νοσοκομείο των λεπρών
στην Ινδία, κοντά στον Μπάμπα Άμτε. Η ιστορία αυτή δείχνει πώς η πίστη
της ξεπερνούσε τον φόβο του θανάτου ή της αρρώστιας.
Στο
λεπροκομείο υπήρχε ένας ασθενής σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Τα τραύματά
του ήταν ανοιχτά, η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη και η όψη του τρομακτική για
οποιονδήποτε άνθρωπο. Οι περισσότεροι εθελοντές τον πλησίαζαν με μεγάλη
διστακτικότητα, φορώντας μάσκες και γάντια.
Η Γερόντισσα Γαβριηλία πλησίασε το κρεβάτι του. Δεν φορούσε γάντια. Τον κοίταξε στα μάτια και είδε μέσα του όχι έναν ετοιμοθάνατο ασθενή, αλλά την εικόνα του Θεού.
Σκύβοντας πάνω του, τον χάιδεψε και, προς έκπληξη όλων, φίλησε τα πληγωμένα του χέρια.
Όταν αργότερα την ρώτησαν αν φοβήθηκε μην κολλήσει τη νόσο, εκείνη απάντησε με την αφοπλιστική απλότητα που τη χαρακτήριζε:
«Πώς να κολλήσω, παιδί μου; Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχα εγώ. Υπήρχε μόνο η Αγάπη. Και η Αγάπη δεν αρρωσταίνει ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου