Ο πόλεμος μέσα μας!

  

«Γέροντα, φοβάστε;» ρώτησε ο νεαρός μοναχός,

Ο Γέροντας Αγαθών τον κοίταξε. Τα μάτια του ήταν βαθιά, σαν πηγάδια σοφίας, και το πρόσωπό του ήταν αυλακωμένο από τα χρόνια και τις δοκιμασίες.

«Όχι, παιδί μου», είπε ο Γέροντας. «Δεν φοβάμαι τους πολέμους».

«Αλλά πώς;» ρώτησε ο νεαρός μοναχός. «Υπάρχει τόσος πόνος, τόσος θάνατος. Οι άνθρωποι υποφέρουν, οι πόλεις καταστρέφονται. Πώς μπορείτε να μην φοβάστε;»

Ο Γέροντας Αγαθών χαμογέλασε. Ήταν ένα χαμόγελο γεμάτο ειρήνη, ένα χαμόγελο που φώτιζε το πρόσωπό του.

«Παιδί μου», είπε ο Γέροντας. «Οι πόλεμοι είναι τρομεροί, ναι. Αλλά δεν είναι η μεγαλύτερη απειλή για εμάς».

«Τι εννοείτε;» ρώτησε ο νεαρός μοναχός.

«Η μεγαλύτερη απειλή», είπε ο Γέροντας. «Είναι ο πόλεμος μέσα μας. Ο πόλεμος ανάμεσα στο καλό και το κακό, ανάμεσα στην αγάπη και το μίσος, ανάμεσα στην πίστη και την αμφιβολία. Αυτός ο πόλεμος είναι πιο επικίνδυνος, γιατί μπορεί να μας καταστρέψει από μέσα».

«Αλλά πώς μπορούμε να νικήσουμε αυτόν τον πόλεμο;» ρώτησε ο νεαρός μοναχός.

«Με την προσευχή, παιδί μου», είπε ο Γέροντας.

«Με την πίστη. Με την αγάπη. Με την συγχώρεση. Αυτά είναι τα όπλα μας. Αυτά είναι τα όπλα που θα μας βοηθήσουν να νικήσουμε τον πόλεμο μέσα μας».

Ο νεαρός μοναχός κοίταξε τον Γέροντα Αγάθωνα. Στα μάτια του Γέροντα, είδε την ειρήνη, την πίστη, την αγάπη. Και σε εκείνο το βλέμμα, βρήκε την ελπίδα.