«Κύριε, ελέησέ με!»

 

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ δεν στρέφονται 

προς τον Θεό και ποτέ δεν προσεύχονται. 

Και ξαφνικά η ψυχή τους αισθάνεται μελαγχολία, 

το πνεύμα τους ανησυχία και η καρδιά τους θλίψη. 

Τότε συνειδητοποιούν ότι σε μια τέτοια δυστυχία, 

κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να τους βοηθήσει. 

Γι’ αυτό στρέφονται προς τον Θεό 

και μ’ ένα βαθύ αναστεναγμό λένε: «Κύριε, ελέησέ με!». 

Και ο Κύριος τους ακούει, αν και στην αρχή ο άνθρωπος

 μόλις που αισθάνεται την θεία Χάρη.

 Αργότερα, την αισθάνεται όλο και περισσότερο και νιώθει ανακούφιση.

Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα