Φώτισόν μου το σκότος

  

Την Κυριακή Β΄Νηστειών η Εκκλησία μας τιμά έναν από τους μεγάλους φωστήρες της Ορθοδοξίας, τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά. Έναν άνθρωπο που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην προσευχή, στην αναζήτηση του Θεού και στην υπεράσπιση της εμπειρίας της θείας Χάριτος.
Από τον άγιο Γρηγόριο προέρχεται και μια μικρή, αλλά βαθύτατη προσευχή που κρύβει μέσα της όλη τη θεολογία της πνευματικής ζωής:
«Φώτισόν μου το σκότος».
Τέσσερις μόνο λέξεις.
Και όμως μέσα σε αυτές χωρά ολόκληρη η κραυγή της ανθρώπινης ψυχής.
Ο άγιος δεν λέει: «Δώσε μου δύναμη», ούτε λέει: «Κάνε με καλύτερο από τους άλλους».
Λέει κάτι πολύ πιο βαθύ: φώτισε το σκοτάδι μου.
Γιατί ο άνθρωπος που γνώρισε τον Θεό καταλαβαίνει κάτι που συχνά εμείς ξεχνάμε: ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής μας δεν είναι οι δυσκολίες, αλλά το σκοτάδι της καρδιάς.
Σκοτάδι είναι η σύγχυση.
Σκοτάδι είναι ο εγωισμός.
Σκοτάδι είναι ο θυμός, η απελπισία, η αμαρτία που βαραίνει την ψυχή.
Και το σκοτάδι δεν φεύγει με ανθρώπινες δυνάμεις.
Το σκοτάδι φεύγει μόνο όταν μπει το φως.
Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς δίδαξε ότι ο Θεός δεν είναι μια ιδέα ή μια φιλοσοφία.
Ο Θεός είναι φως. Φως ζωντανό. Φως που μπορεί να φωτίσει πραγματικά τον άνθρωπο.
Οι άγιοι της Εκκλησίας δεν μιλούσαν για τον Θεό επειδή διάβασαν βιβλία.
Μιλούσαν γιατί γνώρισαν το φως Του.
Το φως της Μεταμορφώσεως. Το άκτιστο φως της Χάριτος.

Το φως που αλλάζει τον άνθρωπο από μέσα. Γι’ αυτό και η προσευχή του αγίου είναι τόσο απλή και τόσο αληθινή.
Δεν λέει: «Κύριε, άλλαξε τον κόσμο». Λέει: «Φώτισόν μου το σκότος».
Δηλαδή: φώτισε την καρδιά μου. φώτισε τη σκέψη μου. φώτισε τις επιλογές μου. φώτισε τις αδυναμίες μου.
Όταν ο άνθρωπος ζητήσει πραγματικά αυτό το φως, τότε αρχίζει η μεταμόρφωση.
Και τότε συμβαίνει κάτι θαυμαστό: εκεί που υπήρχε σκοτάδι, αρχίζει να γεννιέται ειρήνη. εκεί που υπήρχε φόβος, γεννιέται ελπίδα. εκεί που υπήρχε αμαρτία, γεννιέται μετάνοια.
Η προσευχή αυτή δεν είναι μόνο των μοναχών. Είναι προσευχή κάθε ανθρώπου.
Μπορεί να ειπωθεί στο σπίτι. Στον δρόμο. Στην εργασία. Την ώρα της δυσκολίας.
Μερικές φορές αρκεί να πούμε απλά: «Κύριε, φώτισόν μου το σκότος».
Και τότε ο Θεός, που είναι Πατέρας γεμάτος αγάπη, αρχίζει σιγά σιγά να ανοίγει μέσα μας ένα παράθυρο φωτός.
Σήμερα λοιπόν, που τιμούμε τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά, ας κρατήσουμε αυτή τη μικρή προσευχή στην καρδιά μας.
Γιατί τελικά η μεγαλύτερη αλλαγή στη ζωή δεν έρχεται όταν αλλάζουν οι συνθήκες.
Έρχεται όταν φωτιστεί η καρδιά.
Και τότε, ακόμα και μέσα στη νύχτα της ζωής, ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει το φως του Θεού.