«Κύριε, ελέησέ με!»

 

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ δεν στρέφονται 

προς τον Θεό και ποτέ δεν προσεύχονται.

 Και ξαφνικά η ψυχή τους αισθάνεται μελαγχολία, 

το πνεύμα τους ανησυχία και η καρδιά τους θλίψη. 

Τότε συνειδητοποιούν ότι σε μια τέτοια δυστυχία,

 κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να τους βοηθήσει.

 Γι’ αυτό στρέφονται προς τον Θεό και μ’ ένα βαθύ

 αναστεναγμό λένε: «Κύριε, ελέησέ με!». 

Και ο Κύριος τους ακούει, αν και στην αρχή ο άνθρωπος

 μόλις που αισθάνεται την θεία Χάρη.

Αργότερα, την αισθάνεται όλο και περισσότερο και νιώθει ανακούφιση.

Στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα