Η ψηλάφηση του απ. Θωμά....

 

 

Σήμερα η ψηλάφηση του απ. Θωμά.... 

Χρειάζεται μία διευκρίνηση με την λαχτάρα του Θωμά να αγγίξει τις ανοιχτές πληγές του Χριστού μας....

Θέλει να δει τον Αναστημένο Χριστό όχι γιατί δεν πιστεύει στην Ανάσταση αλλά θέλει η εμπειρία της ψηλάφησης να γίνει και δική του ομολογία, μαρτυρία της Αναστάσεως.

Δείτε σε μας τι γίνεται όταν συμβαίνει κάτι θαυμαστό στην ζωή μας, μας δημιουργείται ένας πειρασμός να το ιδιοποιηθούμε.

Πόσο εύκολα λέμε ο τάδε Άγιος;.......‘’φίλος’’ μου!

Ξέρεις, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο ότι κουβαλώ μια εμπειρία ως λάφυρο και στο ότι γίνομαι μάρτυρας μιας συνάντησης.

Το λάφυρο ουσιαστικά δείχνει τον αποδέκτη ενώ η μαρτυρία αποκαλύπτει την εύσπλαχνη παρουσία του Θεού μέσα στην ιστορία του ανθρώπου.

Για αυτό και πολλές φορές αντί να αφήσουμε την χάρη να καλλιεργήσει την ζωντανή σχέση μας με τον Θεό, μετατρέπουμε εκείνο το θαυμαστό γεγονός σε μια στεγνή, απλή ανάμνηση.

Την οποία μάλιστα για χρόνια αφηγούμαστε, την ανακυκλώνουμε,την προβάλλουμε σχεδόν ως πνευματικό μας κατόρθωμα αλλά στην ουσία μια ακόμα κρυψώνα μας είναι, ένα ακόμα άλλοθι για να αναβάλλουμε τον αγώνα της ζωής.

Αρκεί να αναρωτηθούμε πόσοι από τους ευεργετημένους με θαυμαστό τρόπο  μετανοήσαν αληθινά κι άλλαξαν πραγματικά τρόπο ζωής.....

Ο απ. Θωμάς δεν κρατά την εμπειρία, γίνεται ο ίδιος μαρτυρία.

Και αυτό φαίνεται από την παράδοση της Εκκλησίας, φεύγει, κηρύττει, φτάνει μέχρι τα πέρατα της οικουμένης....

Η αληθινή εμπειρία της Αναστάσεως δεν είναι για να αποθηκευτεί στο εκκλησιαστικό βιογραφικό μας (όπως κάνουμε προβάλλοντας την γνωριμία μας

με τον τάδε πνευματικό-γέροντα ή πόσες φορές πήγαμε στους Αγ. Τόπους, στον Άγιο Όρος κ.ο.κ) αλλά για να εκφραστεί προς δόξαν Θεού ως μαρτυρία (και δεν είναι μακριά μας, που η μαρτυρία αυτή γράφεται και με χρώμα πορφυρό!).