Λάξευσε μια μικρή χαραμάδα αγάπης

  

Τη Μεγάλη Δευτέρα, ένας μοναχός βγήκε στο μοναστήρι και είδε τους δόκιμους να μαλώνουν για το ποιος θα ηγηθεί στη λειτουργία. Δεν είπε τίποτα. Αντίθετα, τους πήγε στην αυλή, όπου υπήρχε ένας μεγάλος ογκόλιθος.

«Σπρώξτε τον», τους είπε ήρεμα.

Οι νέοι έσπρωξαν με δύναμη, αλλά η πέτρα δεν κουνήθηκε. Ιδρωμένοι και απογοητευμένοι, είπαν: «Δάσκαλε, είναι αδύνατο».

Τότε ο μοναχός γονάτισε, έβγαλε ένα μικρό σκαλιστήρι κι άρχισε να λαξεύει μια λεπτή ρωγμή. «Δεν ζητώ να σπρώξετε βουνό», είπε. «Ζητώ να ξεκινήσετε με ένα σκαλιστήρι.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η ευκαιρία να λαξεύσετε μία μόνο ρωγμή στην πέτρα της καρδιάς σας. Αφήστε τηνσυγχώρεση να μπει εκεί που νομίζατε πως όλα είναι αμετακίνητα».

Οι δόκιμοι κατάλαβαν: η πνευματική πρόοδος δεν είναι δύναμη, αλλά επιμονή στη μικρή, καθημερινή καλλιέργεια. Εκείνη τη Μ. Δευτέρα άφησαν τους τσακωμούς κι άρχισαν να λαξεύουν σιωπηλά τις δικές τους ρωγμές.

Μην ζητάς να αλλάξεις τα πάντα ταυτόχρονα. Λάξευσε μια μικρή χαραμάδα αγάπης εκεί που πονάς από κει θα μπει το φως.

Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού