Το Σάββατο του Λαζάρου είναι η μέρα όπου η σιωπή του τάφου ραγίζει από τη φωνή της Ζωής. Λίγο πριν ο Χριστός βαδίσει προς το Πάθος Του, αποκαλύπτει στον κόσμο το μυστήριο που κρύβεται πίσω από τον Σταυρό: ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο.
Στην Βηθανία δεν συναντούμε μόνο ένα θαύμα συναντούμε την πιο βαθιά συνάντηση Θεού και ανθρώπου. Ο Χριστός δεν στέκεται αδιάφορος μπροστά στον πόνο. Δακρύζει. Συμμερίζεται την θλίψη της Μάρθας και της Μαρίας, και μέσα από αυτά τα δάκρυα φανερώνεται η άπειρη συμπόνια Του.
Και όμως, μέσα στην θλίψη ανατέλλει η δύναμη της θεότητας.
Η φωνή Του διαπερνά το σκοτάδι του μνήματος:
«Λάζαρε, δεύρο έξω!»
Δεν
είναι απλώς μια προσταγή. Είναι η φωνή του Δημιουργού που καλεί το
πλάσμα Του πίσω στη ζωή. Ο τετραήμερος νεκρός σηκώνεται και μαζί του
σηκώνεται η ελπίδα όλης της ανθρωπότητας.
Η Εκκλησία
δεν θυμάται απλώς ένα γεγονός. Μας αποκαλύπτει μια υπόσχεση. Η ανάσταση
του Λαζάρου είναι η προαναγγελία της Ανάστασης του Χριστού και συγχρόνως
η βεβαίωση της δικής μας ανάστασης.
Ο Λάζαρος
βγαίνει από τον τάφο δεμένος με σάβανα. Είναι η εικόνα του ανθρώπου που
ζει δεμένος από φόβους, πάθη και πληγές. Όμως ο λόγος του Χριστού έχει
την δύναμη να λύσει κάθε δεσμό και να οδηγήσει την ψυχή ξανά στο φως.
Το
Σάββατο του Λαζάρου είναι η γέφυρα που μας οδηγεί στη Μεγάλη Εβδομάδα.
Μας θυμίζει ότι πριν από τον Σταυρό υπάρχει ήδη η βεβαιότητα της νίκης.
Γιατί ο Χριστός δεν βαδίζει προς τον Γολγοθά ως ηττημένος. Βαδίζει ως ο Νικητής της ζωής.
Η δική μας «Βηθανία»
Μέσα σε κάθε καρδιά υπάρχει μια μικρή Βηθανία ένας τόπος όπου έχουν θαφτεί ελπίδες, όνειρα ή πληγές που δεν επουλώθηκαν ποτέ.
Σήμερα όμως ο Χριστός στέκεται μπροστά από την πέτρα του δικού μας τάφου και περιμένει.
Όχι για να μας κατηγορήσει, αλλά για να μας καλέσει.
Να αφήσουμε πίσω τα σκοτάδια μας.
Να λύσουμε τα σάβανα της απελπισίας.
Να βγούμε ξανά στο φως της ζωής.
Γιατί το μήνυμα αυτής της ημέρας είναι ένα:
Καμία ψυχή δεν είναι οριστικά χαμένη όταν ακούει τη μνήμη φωνή του Χριστού.
Καλή δύναμη και ευλογημένο στάδιο στη Μεγάλη Εβδομάδα.
Ας βαδίσουμε προς το Πάθος με πίστη, γιατί γνωρίζουμε ήδη το τέλος της πορείας:
Η Ζωή θα νικήσει.
Εκ της συντακτικής ομάδας του Ἱ.Ν Αγ. Κωνσταντίνου Κολωνού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου